Blog Posts - KEYS AND CHORDS

Reject The Sickness: While Our World Dissolves

24/7/2021

Foto

DETAILS ALBUM

Tracklist:

Disconnect
Disapproval of the Weak
We All Burn
Burning Soil
The Plague of Life
The Furrow of our Soul
Reveal the Darkness
Reset
Pillars of Hope

Website Artist:
Reject the sickness

De Belgische band Reject The Sickness heeft als zanger Guy Vercruysse. Deze man heeft voor dit album inspiratie geput uit zijn werk als sociaal werker, om zo de donkere lyrics vorm te geven. Hun vierde langspeelplaat is er eentje die hard binnenkomt.
Het album start met 'Disconnect', wat een zeer industriële intro heeft die dan ook nog eens dreigend is. Het klinkt als de intro voor een donkere tv-reeks - of toch, tot de wall of sound je plots tegemoet raast. Het nummer heeft een goeie gitaarsolo, maar kan me toch niet echt te pakken krijgen. 'Disapproval of the Weak' is meer van hetzelfde, maar nog steeds even goed gespeeld.
'We All Burn' brengt hier even verandering in, door te starten met een trage dreigende intro en een langzame opbouw van de ondertussen vertrouwd aanvoelende wall. De vocals blijven wel hetzelfde, en persoonlijk ben ik er geen fan van. 'Burning Soil' komt hard binnen en 'The Plague of Life' probeert dat meteen te counteren met minder rumoer, maar meer dreiging.
Bij 'The Furrow of our Soul' had ik het lastig. Het is geen mix van geluiden door elkaar, maar er komt gewoon zo enorm veel op je af dat ik het moeilijk heb om er een lied achter te vinden soms. Maar opnieuw, dit is zeer hard een persoonlijke voorkeur. '
Reveal the Darkness', bijvoorbeeld, kan me net iets meer bekoren door het goeie gitaarspel, en 'Reset' vind ik veel minder aanvallend en dus aangenamer. Het is ook een veel melodischer nummer.
Afsluiten doet Reject The Sickness met 'Pillars of Hope', een nummer waar ik de stem al veel beter kan verdragen, al kan ik niet exact zeggen waarom. Het maakt een mooi einde van de cd, die wel de hele tijd zijn eigen ding blijven doen is en nooit afwijkte van hun paadje. Moet kunnen!

Kyria Van Gasse

Foto

A wall of sound that will race towards you and won't let you rest until the final tunes have been played.

Band of Spice: By The Corner of Tomorrow

13/7/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:

The Fading Spot
Call Out Your Name
Tehom
The Sharp Edge
Midnight Blood
Reglutina
Cold Flames
Rewind the Wind

Website Artist:
Band of Spice

By The Corner of Tomorrow is het vierde album van het Zweedse rock trio onder leiding van Christian 'Spice' Sjöstrand.
'The Fading Spot' maakt je meteen wakker met de dreigende gitaren, ruwe stem en de classic hard rock vibe die Band of Spice doorheen het album voortzet. De goed gespeelde muziek gaat voort in 'Call Out Your Name', dat een country achtige interlude heeft en daarna een soort 'dark country' lied creeërt. Perfect voor s'avonds laat als headliner op een groot festivalpodium. Ook dreigend is 'Tehom', wat een kort instrumentaal nummer is. 'The Sharp Edge' volgt op dit donkere nummer en kan me zeker verleiden tot nog eens beluisteren. De titelsong van het album is een rustiger lied dan zijn voorgangers, een soort pauze in al de ruwigheid.
'Midnight Blood' heeft een ietwat bekend deuntje, met een goed gitaarspel. Het stuk met de samples duurt voor mij wel iets te lang, al geeft het het wel een zeer psychedelisch kantje. Doet me vaag wat aan Rebel Yell denken, en door die vergelijking is het toch mijn persoonlijke favoriet van het album.
Het dreigende keert weer terug met 'Reglutina' dat tegelijk ook iets triest heeft, misschien omdat het een trager nummer is? 'Cold Flames' is een van de betere nummers van het album, met een zeer classic sound en betere vocals (of toch voor mij persoonlijk net iets aangenamer).
Afsluiten doet Band of Spice met 'Rewind the Wind'. Een nummer met een lange intro, wat trager, zeer atmosferisch en melancholisch. Een mooie afsluiter die niet zou misstaan in de soundtrack van The Lost Boys!

Kyria

Foto

New hard rock that sounds like a classic album, thats Band of Spice for ya!

Evile - Hell Unleashed

1/7/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:

Paralysed
Gore
Incarcerated
War of Attrition
Disorder
The Thing (1982)
Zombie Apocalypse
Control from Above
Hell Unleashed

Website band:
Evile

Evile opent het album met een muur van geluid die opgetrokken wordt langsheen het nummer 'Paralysed'. Ook al moet ik meestal niet echt weten van grunten of 'roepen' tijdens muziek, bij dit past het wel echt en kan het me verleiden. Hetzelfde met de opvolger 'Gore', dat ook nog eens zeer dreigend begint. Ook 'Incarcerated' heeft die dreiging te pakken, met een heel donkere intro.
'War of Attrition' neemt geen aanloopje zoals zijn voorgangers, maar valt er ook meteen in, al begint het voor mij nu wel wat veel te worden. Ook met 'Disorder' heb ik dat probleem, maar ik wil nogmaals benadrukken dat dit niet mijn gewoonlijke smaak qua muziek is. Dit nummer is een iets te grote mix van dingen vind ik.
'The Thing (1982)' is zeer goed gespeeld, maar 'Zombie Apocalypse' vind ik toch nog beter, het is al meer mijn ding dan de vorige nummers. 'Control From Above' heeft een heel goed refrein, en is minder een mix, tot de laatste minuut mijn woorden al tegenspreekt.
Afsluiten doet Evile met de titelsong 'Hell Unleashed'. In mijn ogen is dit een van de betere nummers van het album en het trekt de lijn door van de vorige.

Ik kan het niet verstoppen dat dit niet mijn ding is, maar moet toegeven dat het enorm goed gespeeld is, af en toe wel spontaan meeging in de muziek en honderd procent zeker weet dat de fans van dit album gaan houden.

Kyria Van Gasse

Foto

Kicking the door down and producing a wall of a sound, Evile does not leave you on your seat and prefers to blow you away with their music.

Vexillum - When Good Men Go To War

22/6/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:

Enlight The Bivouac
Sons Of A Wolf
Voluntary Slaves Army
When A Good Man Goes To War
Last Bearer's Song
The Deep Breath Before The Dive
Prodigal Son
Flaming Bagpipes
With My Hands
The Tale Of The Three Hawks
Quel Che Volevo

Website artist:
Vexillum

Vexillum komen na zes jaar nog eens terug met een album, na hun metal opera album UNUM komt nu dit vierde uit. Dit album neemt ons mee op een woelige reis over de zeven zeeën.

De opener, 'Enlight The Bivouac' maakt me meteen enthousiast voor dit album. De eerste minuut klinkt helemaal perfect in mijn oren en het refrein maakt me zeer vrolijk. Het is een perfecte opener, maar wel een lange, bijna elf minuten. Daardoor voelt het een beetje als twee liedjes, maar dan wel twee die goed in elkaar overgaan. 'Sons Of A Wolf' heeft een zeer epic chorus door het koor dat meezingt, en het heeft daarbovenop ook nog heel goeie main vocals. 'Voluntary Slaves Army' brengt een marching song met een zeer leuke doedelzaksolo.
Het vierde lied, 'When A Good Man Goes To War', heeft een heel meezingbaar refrein en een kleine interlude die wat weg heeft van Blind Guardian, de zanger heeft zelfs wat een gelijkaardige stem! Het refrein van 'Last Bearer's Song' kan zo over een emotioneel moment in een film gespeeld worden, en heeft ook dat meezinggehalte.
'The Deep Breath Before The Dive' breng een versnelling aan in het album, met een up tempo song die een vage mediterraanse sound heeft als interlude. Het koor er bij maakt dit lied helemaal af. Dit wordt aangevuld door de dreigende intro van 'Prodigal Son', een nummer dat me aan een ander doet denken, maar ik kan het niet plaatsen.
'Flaming Bagpipes' heeft een goed refrein, maar gebruikt over het algemeen het instrument in de titel niet genoeg in mijn ogen. 'With My Hands' zorgt weer voor een epic sound, en 'The Tale Of The Three Hawks' brengt me een leuk piratendeuntje met interessante hoge vocals.
De afsluiter 'Quel Che Volevo' heeft een heerlijke gitaar als intro, brengt me een echt folknummer met zeer mooie Italiaanse zang. Een super mooie afsluiter, waar je in de folkwereld als eens een Scottish op kan dansen. Het mag al eens rustig zijn.
Ik heb dit album met momenten heel graag beluisterd, er zaten zeer interessante dingen in. De outro's die gebruikt werden om de sfeer te zetten voor het volgend nummer vind ik zelf een geniaal idee. De lyrics zijn soms niet echt te volgen, maar de mannen van Vexillum hebben Engels niet als hun moedertaal, dus ik vergeef het hen. Maar ik wil wel een special request doen voor meer Italiaanse gezongen nummers!

Kyria Van Gasse

Foto

Folk metal for angry pirates who want to sail the seven seas and have a brawl!

Scarved - Flashback

14/6/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:

Fly
Flashback
Schizofrenia
Nightshift
Poison Kiss
Head Over Heels
Rising Soul
Lost In Space
Lockdown
Catch Me Offline

Website artist:
Scarved

Scarved is een Belgische female fronted rockband, die een mix breng van hard rock en metal, hevig geïnspireerd door de classic rock uit de jaren '70. Flashback is hun derde album, na twee vorige, drie singles en vijf videoclips. De groep, die al speelt sinds 2013, deelde al de affiche met onder andere Nazareth, Doro, Symphony X en The Dead Daisies.

Het album opent met 'Fly' dat een zeer leuke intro heeft en meteen een suprise geeft, want ik had geen vrouwelijke vocals verwacht! Het zijn niet de typische hoogtes die je verwacht van een zangeres in dit genre, maar wel een zeer diepe licht nasale stem waar ik echt wel fan van ben. Het volgende nummer is er eentje dat live zeer goed werken, 'Flashback' is zeer meezingbaar en heeft een goeie gitaar er in gemixed. Ook meezingbaar is 'Schizofrenia', een lied dat net iets harder gaat dan de vorige. 'Nightshift' heeft een heel dreigende intro, en een hard rock sound die zo uit de jaren '70 komt. De versnelling in het midden is zeer leuk om naar te luisteren.

Bij 'Poison Kiss' begin ik spontaan mee te bewegen en ben ik weer fan van de gitaren. 'Head over Heels' gaat al meer naar de metal waar ik meestal naar luister en het chorus is weer heel meezingbaar! De goeie vocals gaan verder in 'Rising Soul' en 'Lost In Space', dat laatste is een prachtige ballad. 'Lockdown' is een zeer actueel lied, dat zeker werkt in deze coronaperiode en dat ook weer een goed refrein heeft. De bonustrack, 'Catch Me Offline', is de afsluiter van dit album, maar ik vond het vorige nummer toch net iets beter voor die positie. Wel heeft het weer een goed refrein!

Het is niet de metal waar ik meestal van hou, maar ik kan dit zeker wel appreciëren. Zou ik er uit mezelf naar zoeken? Dat misschien niet. Maar ik ben wel heel blij dat ik het leren kennen heb.

Kyria Van Gasse

Foto

A very good album right on the line between hard rock and metal, with some very special female vocals as a nice cherry on top!

Aziola Cry - The Ironic Divide

5/6/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:
1. And Cowards
2. Hollow Reflections
3. The Ironic Divide:
       I. Premonitions
       II. A Torment of Reasons
       III. Distort Persona
       IV. One Final Collapse
4. Scars Now Rest Where Once Bore Wings

Website artist:
Aziola Cry

Het instrumentale trio Aziola Cry is terug, na bijna veertien jaar lang niets uit te brengen. Het is hun derde album en vertelt het verhaal van een man die in een neerwaarse spiraal terecht geraakt.

Het eerste nummer van het album 'And Cowards' beukt er meteen stevig in, maar klinkt wel zeer electronisch voor een metalnummer. Het heeft een zeer dreigende sfeer, en klinkt als een soundtrack. Niet mijn usual taste, maar ik kan hier wel nog van genieten, het is muziek die je op zet om bij weg te dromen. Het tweede nummer, 'Hollow Reflections', begint donker en melancholisch, maar de hoge tonen zijn voor mij echt een minpunt aan dit nummer. Na een tijd worden deze echt zeer onaangenaam. Het nummer is nog dreigender dan het vorige, en past daardoor perfect over een sadistische gorey horror film.

Het langste nummer en tegelijk hetgene dat zijn titel deelt met het album, is 21 minuten lang een wall of sound. Mij begint deze muziek spijtig genoeg al wat tegen te steken, er zit weinig variatie of verandering in. Ik vind het moeilijk om geen pauzes te nemen tijdens het beluisteren van dit album. Dit nummer zelf had ook veel beter geweest als aparte liedjes, alhoewel ze wel allemaal in elkaar voortvloeien. Het laatste nummer, 'Scars Now Rest Where Once Bore Wings' is een afsluiter die meer van het zelfde brengt en spijtig genoeg ook weer te lang door gaat.

Na een tijd klinkt elk lied op dit album wat hetzelfde, wat ik zelf jammer vind. Het kan natuurlijk ook zeer persoonlijk zijn, dit is nu eenmaal niet mijn stijl van muziek en ik zou het niet uit mezelf op zetten. Ik moet wel eerlijk zeggen dat het enorm goed gespeeld is en dat ik weet dat hier zeker een publiek voor is.

Kyria Van Gasse

Foto

Instrumental atmospheric metal that didn't quite do it for me, but might be enjoyed by a different audience

Frozen Crown - Winterbane

20/5/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracklist:

Embrace The Night
Towards The Sun
Far Beyond
The Lone Stranger
Crown Eternal
The Water Dancer
Angels In Disguise
Night Crawler
Tales Of The Forest
Blood On The Snow

Website artist:
Frozen Crown

Het eerste nummer van het album zet meteen de toon voor de rest van de liedjes: 'Embrace The Night' is gezongen door een zangeres met een zeer aangename stem, en is vooral enorm meezingbaar. Ik had het lyricsboekje in de hand en zong meteen mee met het chorus. 'Towards The Sun' was dus meer van hetzelfde, al klinkt dit lied me vreemd genoeg bekend in de oren, al heb ik nog nooit van deze groep gehoord. Dit nummer heeft ook de fantastisch mooie zin "our existence is but a shooting star", of hoe een lied me kan overtuigen door schone quotes.
'Far Beyond' drijft het tempo op, waardoor ik spontaan begin te headbangen. 'The Lone Stranger' heeft een sterke intro en ook weer een aantal mooie quotes. Ik ben spijtig genoeg geen fan van het volgende nummer, 'Crown Eternal', waar er gebruik gemaakt wordt van screams en grunts. Het zangritme matched ook niet altijd even goed met de muziek.
'The Water Dancer' heeft een mooie intro, een fantastisch chorus en een super leuk deuntje. Het passeerde na het reviewen nog eens in mijn gewone playlist (enkele nummers van dit album hebben hun weg naar mijn algemene spotify playlist gevonden) en ik was meteen aan het meezingen. 'Angels in Disguise' is er nog zo eentje, goed chorus, mooi met de twee stemmen en de zangstemmen passen goed bij elkaar én bij de muziek.
'Night Crawler' heeft zeer impressionante hoge vocals, epische muziek die me badass laat voelen, maar spijtig genoeg geen lyrics in het boekje, waardoor ik de meezingbaarheid niet meteen kon testen. 'Tales of the Forest' is een instrumentaal nummer, dat een heel mooie interlude is naar de afsluiter van het album, 'Blood on the Snow'. Dit laatste nummer heeft spijtig genoeg weer wat screams/grunts, maar is wel een zeer sterke afsluiter van dit zeer goede en meezingbare album!

Kyria Van Gasse

Foto

Amazing female fronted power metal that immediatly makes you sing along and is perfect for feeling badass and powerful

Subterranean Masquerade - Mountain Fever

5/5/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Snake Charmer
2. Diaspora My Love
3. Mountain Fever
4. Inward
5. Somewhere I Sadly Belong
6. The Stillnox Oratory
7. Ascend
8. Ya Shema Evyonecha
9. For The Leader, With Strings Music
10. Mångata

De nieuwe line up van Subterranean Masquerade, die tegenwoordig 100% Israelisch is, wordt aangekondigt met een nieuw album! Ik vraag me af als er bij die nieuwe line up ook geruzie was over welk genre ze nu eigenlijk gingen spelen, want ik was vooral zeer verward tijdens het luisteren.

Het eerste lied, 'Snake Charmer' had een leuke intro en het lied gaf me veel emo vibes. De zang was wat chaotisch en de muziek net te slap om me volledig te bekoren. Het tweede lied, 'Diaspora, My Love' had ook wat meegenomen van die slapheid, en de gitaren in het midden voelen zeer vreemd aan. Het klinkt als een soundtrack van een melige romantische scene in een goedkope b-film.

'Mountain Fever' het derde nummer dat zijn naam deelt met het album, lijkt ook eerst een heel ander genre te willen zijn. Ik moet bekennen dat ik meteen aan het Eurovisiesongfestival moest denken toen ik naar dit lied aan het luisteren was. Weer een zeer vreemde muziekswitch in het midden, en ik ben meer fan van de traditionele muziek dan wat er hiervoor kwam, zeker wanneer ze het combineren met de gitaren.

Nummer vier, 'Inwards', lijkt mijn vorige woorden gehoord te hebben en geeft me meer traditionele geluiden. Maar toch is er weer een vreemde switch in het midden van het lied, en ook de zang is niet goed. 'Somewhere I Sadly Belong' begint goed, met wat folk invloeden, maar de zang past niet.

'The Stillnox Oratory' doet denken aan Ghost, maar dan als Ghost verkocht zou worden in de Wibra. Weer een heel andere vibe en zeer verschillende muziek in één song. De intro van 'Ascend' klinkt super bekend, maar ik kan het niet meteen plaatsen. Wat Muse achtig. Deze is minder slecht dan zijn voorgangers, maar nog altijd geen lied dat ik uit mezelf zou opzetten.

'Ya Shema Evyonecha' geeft me eindelijk waar ik al de hele tijd naar vraag. Traditionele muziek gecombineerd met metal! Het album had een favoriet van me kunnen zijn, als het allemaal nummers zoals deze zouden zijn geweest. 'For The Leader, With Strings Music' heeft bovenop een vreemde titel ook enorm veel chaos. Dit lied had echt zo lang niet hoeven zijn. 'Mångata' begint zeer fantasy folky, met wat Sonata Arctica vibes, maar verliest me halverwege. Slechte afsluiter van dit album.

Geen enkel lied in dit album hoort bij elkaar, en de constante muziekswitches geven me een whiplash en lichte hoofdpijn. Spijtig.

Kyria Van Gasse

Foto

"Its like this band has a severe identity crisis, and is working through that issue by testing out new versions of themselves every few minutes."

Giotopia - Trinity of Evil

24/4/2021

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

A New Saga
Spawn of Abaddon
Bad Blood Resurrected
Trinity of Evil
Forever Bound
Princess of Ice
Deceiving Embrace
Strike While the Iron is Hot
Betrayal
Journey Into Deathrealm
For King and Country

Website Artist:
Giotopia

Het album start met een gesproken intro, die je up to date brengt met het verhaal van Giotopia. Deze maakte me meteen geïnteresseerd in het verhaal en gaf me een hele hoop old school Dungeons and Dragons vibes. De stem had op sommige momenten iets luider mogen zijn, door de muziek was hij niet altijd even verstaanbaar.
In 'Spawn of Abaddon' zijn de vocals echt goed, en het past zeer goed bij de muziek. Het belooft dat dit album vol staat met exact het soort power metal waar ik van hou. Het derde nummer 'Bad Blood Resurrected' begint heel dreigend, met zeer verrassende maar interessante vocals. Een krachtig duet, waar ik vooral versteld sta van Vaïriga haar stem.
'Trinity of Evil' is een nummer waar alle vocals samen komen, waar de muziek een plotse verandering maakt wanneer het iets emotioneler mag. Het vijfde nummer 'Forever Bound' trekt het emotionele nog verder en de lyrics tonen aan dat dit een duet wordt. Dit lied speelt zich af tijdens een sterfscène en dat werkt wel voor mij. Het werkt zelf iets te veel, want dit is de eerste keer dat de tranen me in de ogen springen terwijl ik naar een metallied luister. Dit toont toch wel dat je zonder voorkennis al kan mee leven met de personages.
Nummer zes, 'Princess of Ice' introduceert een nieuw personage met veel drumgeroffel. Dit lied heeft mijn favoriete vocals van het hele album, ik ben enorm jaloers op deze zangeres haar stem. Het heeft daarboven ook nog eens een sterk meezingbaar refrein. Het volgende nummer, 'Deceiving Embrace' brengt een interessante twist op het concept van een duet en zet de twee tovenaars broers tegen over elkaar. Magus' hoge noten zijn zeer impressionant.
In 'Strike While the Iron is Hot' hou ik van de tweede stem 'achter' Vaïriga, als de demoon in haar die tevoorschijn komt. Al had ik eerst het idee dat het de hag in haarzelf was die naar boven kwam. De macht van de Queen of Witches is nog groter geworden, en dat toont ze in 'Betrayal', waar we een show off krijgen tussen haar en de evil wizard. Beide zangers spelen hun rol echt zeer goed, ik zie de film voor mijn ogen afspelen. De beelden in mijn hoofd tonen een spannend magisch gevecht.
'Journey Into Deathrealm' voelt voor mij iets meer als een filler song, een manier om Magus snel terug te halen. Vooral Aurora blinkt hier in uit. 'For King and Country' is de muziek die afspeelt tijdens de epische eind battle, waar onze stoere helden het moeten opnemen tegen de gemene Vaïriga. De Princess of Ice is weergekeerd en zorgt voor een waardige afsluiter van dit fantastische album.

Tip: wanneer je dit beluistert, neem er op Giotopia's site de lyrics bij, zodat je het verhaal zeker kan volgen!

Kyria Van Gasse

Foto

"Epic power metal that tells a story of heroes, villains and heartbreak. Listen to this amazing album and travel to the glorious land of Giotopia!"

Primal Creation: News Feed

13/4/2021

DETAIL ALBUM

Tracks:

Extremely Dangerous
A Post-truth Order
Please Disperse
Vial Play
Antillectual Disease
Follow the Reader
Watch it Burn
Lie - Share - Subscribe
The Daily Noose

Website artist:
Primal Creation

Primal Creation zijn dan misschien al enkele jaren bezig, dit is nog maar hun tweede album. En wat voor één!
We starten met de dreigende intro 'Extremely Dangerous' die clips van speeches en videos aan elkaar rijgt om ons meteen te vertellen waar dit album over gaat; social media en de gevaren ervan. Het volgende lied 'A Post-Truth Order' knalt er meteen in! Fantastisch instrumentspel, waardoor ik zelfs de vocals (waar ik meestal geen fan van ben) kan smaken! 'Please Disperse' lijkt een naadloos vervolg op het vorige nummer, wat wel ten koste gaat aan de eigenheid van het nummer.
'Vial Play' gaat zijn eigen toer op en volgt qua muziek zijn voorgangers niet, maar houdt wel dezelfde kwaliteit aan. Spijtig vind ik hier persoonlijkde vocals niet zo aangenaam. Ik vind het altijd leuk wanneer een lied met stereo geluid speelt, en zeker bij headphones is dat altijd plezant om te horen, dankje 'Antillectual Disease'! Dit lied zou goeie street race muziek zijn, perfect voor Mad Max.
'Follow the Reader' is weer een zeer goed nummer, dat me met momenten zelfs wat pop punk vibes geeft. 'Watch it Burn' heeft dan weer van die goeie ouwe punk invloeden, vooral door de drum die het ritme aangeeft. Ik moet ook wel toegeven dat ik bij 'Lie-Share-Subscribe' even wegzonede, maar merkte wel dat mijn voet de hele tijd aan het mee bewegen was op de muziek, geen slecht teken!
Het laatste lied, 'The Daily Noose' eindig de cd op dezelfde manier als hij begon: zeer dreigend en mysterieus.
Dit tweede album van Primal Creation is misschien niet mijn gewoonlijke genre, maar ik heb er wel enorm van genoten. Een zeer goed album dat me meerdere keren verraste. Ik merkte dat ik bij elk lied mee bewoog op het ritme en niet kon stilzitten tijdens het luisteren. Sterk!

Kyria Van Gasse

Foto

"Primal Creation's 'News Feed' might not be my usual type of metal music, but still I enjoyed this dark, mysterious and threatening album tons. Watch out for nearby furniture, because you can't sit still when this album is on!"