Blog Archives - KEYS AND CHORDS

David Berkeley: Cardboard Boat

25/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Setting Sail
To the Sea
Colored Birds
Last Round
Cardboard Boat
Wishing Well
Hole in My Heart
Brighter Day
Dinosaurs and Sages
Broken Crown

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
616892291848

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
David Berkeley

Tegelijk met dit album verscheen op 25/9/2015 het twee de boek van deze Amerikaanse auteur en muzikant David Berkeley, nl. ‘The Free Brontosaurus’. De songs op dit zesde studioalbum gaan immers samen met het boek, en worden gebracht vanuit het perspectief van ieder personage. David won voorheen al de 2015 Kerrville New Folk competitie, en de ASCAP’s Johnny Mercer Songwriting Award. Hij woonde een tijdje op Corsica en in New York City, maar leeft nu in Santa Fe. In 2010 bracht hij zijn eerste boek ‘140 Goats and a Guitar’ uit samen met een cd. David wordt op de nieuwe cd gesteund door gitarist Bill Titus (Dan Bern, Brother Ali), trompet en banjospeler Jordan Katz (De La Soul, The Indigo Girls), bassist/keyboardspeler Will Robertson (Shawn Mullins) en drummer Mathias Kunzli (Regina Spektor). Hij zei: "A few years ago, I began dreaming up a world of overlapping stories all set in the same fictional city at the same moment in time," the Harvard graduate told CBS News. "The stories would portray slightly off-kilter characters who don't fit in smoothly with mainstream society and who often find beauty in strange and somewhat surprising places. These characters might meet in each other's tales, some could fall in love, some would just find a friend. Though each character no doubt would have struggles, I wanted the stories to ultimately be uplifting, celebrating the potential for connection even among people for whom that is rare." In opener ‘Setting Sail’ zitten er referenties naar Moby Dick, en naar de Noorse mythologie in ‘Wishing Well’. Uiteraard hebben ‘To the Sea’ en de titeltrack marinethema’s. Op vijf van de 10 tracks is de stem van Sara Watkins van Nickel Creek te horen.

Patrick Van de Wiele (3½)

An album that goes with the book ‘The Free Brontosaurus’ by singer-songwriter David Berkeley.

The Mighty YaYa: Magnum Sonus

23/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Prosodick
Something Real
Come On
Give It On Me
Tell It Like It Is
Razzmatazz
Your Dog No More
Ardor & Passion
Got It Bad
No Place To Go
The Secret Behind A Smile
Matter Of Love

Platenlabel
Porcupine Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Sonic Rendezvous

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
The Mighty Ya Ya

Ooit was ook deze band voor ons een volkomen nobele onbekende. Tot ze ons twee jaar geleden totaal onverwacht uit ons lood sloegen met dat geweldige titelloze album. The Mighty Ya-Ya is een kwartet dat als thuisbasis de stad van Philips heeft.
Jawel, recht uit Eindhoven komen Little Louis van Empel (zang, gitaar), Aart van der Wulp (mondharmonica), Harmen de Bresser (bas) en drummer Gabriël Peeters. Oerstrakke drums, heavy baslijnen en een harmonicaspeler die nu eens niet binnen de lijntjes kleurt. Het kan ons smaken. Voeg hierbij ook nog eens een uitstekende zanger/gitarist die gewetenloos zijn grenzen aftast en de originaliteit laat hoogvieren. Na de openingsong ’Prosodick’ en de heavy rocktunes van ‘Something Real’ komt het uitgesponnen ’Come On’ aandraven. De sound doet mij onverwijld, maar tevens ook ongewillig, terugdenken aan wijlen Lester Butler en zijn superband The Red Devils. Het strakke nummer ‘Give It To Me’ heeft dan weer die vette gitaarsound en die opzwepende en beukende drumpartijen. Maar de bluesrocker ‘Tell It Like It Is’ is een lekker meebekkende track die wordt opgevolgd door de knappe percussie van het moderne ‘Razzmatazz’. Het laat ons alweer blij en welwillend swingen. De heavy gitaarlicks van ‘Your Dog No More’ en ‘Ardor & Passion’ laten een verwoestende indruk na, al druipt de woeste energie ook uit nummers als ‘Got It Bad’ en ‘No Place To Go’. De harp groove is terug in het ongenaakbare ‘The Secret Behind A Smile’, om af te sluitende met het bombastisch maar zeer ingenieuze ‘Matter Of Love’. The Might Ya-Ya hebben er alvast een fan bij. En nu U nog!

Be there and let the party begin !

15-01-2016 De Cactus, Hengelo
24-01-2016 Altstadt, Eindhoven
18-02-2016 t’Nonnetje, Amersfoort
16-04-2016 De mooie Molen, Roeselare
06-05-2016 Luxor Live, Arnhem
17-18-19-06-2016 Mananan Manana, Hummelo
18-06-2016 Heyhoef Backstage, Midsummer Backstage Festival, Tilburg

Philip Verhaege (5)

Leif De Leeuw Band: Leelah

23/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Never Giving In
Real This Time
Right Back Home
Just Fine
Wandering Man
This Room Where Candles Burn
My Color Blue
Trailer Driver
Leelah I
Leelah II
Leelah III

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CRS

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
Leif De Leeuw Band

Leif De Leeuw en zijn band presenteerde in 2014 de succesvolle EP ‘Deluxe’. Het beloftevolle kwartet komt uit het Nederlandse Amersfoort. Bandleider De Leeuw is amper twintig, maar heeft de uitstraling van een doorwinterde blues- en rockgitarist. Samen met zangeres/gitarist Britt Jansen zijn Eibe Gerhartl (bas/keys) en drummer Tim Koning de perfecte soulmates. Op zijn 15e won Leif de prestigieuze Sean Dutch Guitar Award en sindsdien timmert hij samen met zijn band ongenaakbaar en keihard aan een muzikale carrière. Na hun groeiende populariteit promoten ze dus nu volop de eerste full lenght release ‘Leelah’. De basis blijft de blues, al wagen ze zich hier wel zeer gewillige aan diverse muzikale uitstapjes. De openingsong ‘Never Giving In’ is meteen een modern en catchy luisterstuk. Het schitterende stembereik van Britt Jansen doet ook wonderen in de oplopende ballade ‘Real This Time’. Na de akoestische bluestrage ‘Right Back Home’ komt de Amerikaan Tony Spinner, die ooit het mooie weer maakte bij de superformatie Toto tussen 1999 en 2008, naast zijn uitstekende vocaliteit ook zijn gitaarsnaren beroeren in het opwindende ‘Just Fine’. In het nummer ‘Wandering Man’ loopt de slidegitaar mooi in het vaarwater van de ingetogen gitaarsolo’s. Het rustig opgebouwde ‘This Room Where Candles Burn’ en ‘My Color Blue’ staan in aangenaam contrast met de akoestische country gevoeligheid van ‘Trailer Driver’. De titelsong is eigenlijk een drieluik. Britt werd geïnspireerd door het verhaal van de jonge Amerikaanse Leelah ‘Joshua’ Alcorn, die zich van het leven beroofde. ‘Leelah I’ (Walking Southbound. ft. Sonny Hunt op gitaar) is een opwindend en country getint meesterstuk. In het bombastische ‘Leelah II’ (The Cruelty of Loneliness) komt de eenzaamheid van Leelah aan bod. Om dan een mooi slot te breien met de moderne blues en rocktinten van ‘Leelah III’ (fix Society Please).

Philip Verhaege (4½)

Paul Benjaman Band: Sneaker

23/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sneaker
Estoy loco
Ball and Chain
Auburn plaid
Your music
Showdown state
Ringside
Shake your tree
Monticello Honeymoon
Lortab mama
El Matador
Black magic country

Platenlabel
Horton records

Labelnummer
HR028

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Paul Benjaman

Zanger-gitarist Paul Benjaman heeft zijn thuisbasis in Tulsa, Oklahoma en dat hoor je aan zijn muziek. De band breidt op ‘Sneaker’ hun op groove-songs gebaseerde genre uit, om veel stijlen uit de Amerikaanse muziek te vermengen tot één geheel. Hun Typische ‘Tulsa sound’ herbergt rock, rhythm ‘n’ blues, jazz en funk, volledig in de Tulsa-traditie.
In 2010 mochten we kennismaken met de Paul Benjaman Band. Het debuut ‘Something’ bevatte hoofdzakelijk op (funk)rock gebaseerde muziek. Het vervolg uit 2012 ‘The new Tulsa sound, vol. 2: The Church Studio sessions’ liet ons opnieuw genieten, maar dan meer van (roots)rock.
Als je aan Tulsa denkt, dan komt gelijk JJ Cale in gedachte, de grootmeester van de Tulsa-sound. Ook Benjaman kan niet om de in juli 2013 overleden man heen. Paul heeft goed geluisterd naar Cale, getuige daarvan is de opener en titelsong ‘Sneaker’, een ruige swamprocker, evenals het volledig in Cale-stijl gezongen ‘Estoy Loco’ dat gebaseerd is op een thematisch gitaarriedeltje. Benjaman laat met zijn prachtig mooie gitaarsound en -spel horen dat hij een virtuoos muzikant is, die gedoseerd en met veel dynamiek kan spelen. Ook het funky 'Your music’ is een verrassende Cale-achtige song, voorzien van een slide ‘space-gitaar’. Maar de meeste gelijkenis vindt je terug in ‘Showdown state’ waarin Pauls stem dubbel is opgenomen (double tracking), zoals JJ dat vaak deed. Maar bij deze vier songs stopt de vergelijking, want Benjaman is duidelijk geen Cale-kloon.
Honky tonk en hillbilly muziek hoor je in ‘Ball and Chain’. Het is verfraaid met een ijzige country slidegitaar. Maar ook ‘Ringside’ grenst aan die stijl. Een rustpunt is het nummer ‘Auburn plaid’, een voortkabbelende song met een mooie melodie, een tokkelend gitaartje en de donkere stem van Benjaman. De fill-ins op lap- en steelgitaar van Jesse Aycock maken het nummer af.
Shakers starten de Afro-beat van ‘El Matador’, een song met Afrikaanse gitaar, compleet met een psychedelische solo. ‘Monticello honeymoon’ is een gezapige rock ‘n’ roll met veel mooi gitaarwerk à la Chuck Berry, een heuse twin-solo (gitaar + lapsteel) en een korte Fender Rhodes pianosolo.
De ritmische Bo Diddley-beat wordt boven gehaald in ‘Shake your tree’ en het langzame ‘Lortab mama’ heeft een New Orleans-feel en geeft ons een ‘old skool’ slidesolo. De trage Canned Heat-achtige boogie ‘Black magic country’ sluit deze prachtige cd af. Voor JJ Cale fans en liefhebbers van de Tulsa sound is dit een absolute aanrader!

Line-up:

Paul Benjaman (gitaar, zang)
Jesse Aycock (lap en padelsteel gitaar, achtergrondzang)
Bo Wayne Hallford (bas)
Andrew Bones (drums, percussie)
Jeff Newsome (toetsen)
Patrick Ryan (percussie)
Jason Weinheimer (achtergrondzang)

Peter Jacobs (4½)

When you think of the Tulsa sound, immediately you think of the master JJ Cale. Although Benjaman’s music leans towards Cale, he is in no way a clone. His music is much more and divers. This album contains swamprock, boogie, rhythm ‘n’ blues, funky rock, country, an Afro-beat song, a Bo Diddley-beat song, rock ‘n’ roll and lots more of roots music. This album is highly recommended for all JJ Cale fans and lovers of the Tulsa-sound or roots rock!

Danny Barnes: Got myself together (Ten years later)

23/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Get myself together
Rat’s ass
Big girl blues
Get me out of jail
Cumberland gab
Let your light shine on me
Cut a rag
Corn kingdom come
Wasted mind
Get it on down the line
Cat to the rat
Big shoe
I’m convicted

Platenlabel
Eight 30 Records

Labelnummer
CSCCD 1125

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Danny Barnes

De 54 jarige Texaanse zanger-banjospeler Danny Barnes start zijn carrière eind jaren 80. In 1990 richt hij de Bad Livers op. Hun debuut verschijnt in 1992 en krijgt nogal wat aandacht in de alt-rock-country genre. In 2000 richt hij Danny Barnes & Thee Old Codgers op. Ze brengen maar 1 cd uit.
Vanaf 2002 werkt Barnes samen met jazzgitarist Bill Frisell. Hij speelt mee op diens country en blue grass album ‘The Willies’. Tussen de samenwerkingen door blijft hij solo-albums maken in eigen beheer. In 2003 verschijnt het album ‘Dirt on the angel’, een samenwerking met o.a. Bill Frisell en toetsenist Chuck Leavell.
In 2004 vindt Barnes een plek in de band van Wayne Horvitz en brengt ook zijn tweede cd voor Terminus records uit, ‘Get myself together’.
Tussen 2007 en 2010 speelt hij af en toe bij de Dave Matthews Band en vanaf begin 2015 treed Barnes op met de Jeff Austin Band. In september 2015 krijgt hij de ‘Steve Martin Prize for excellence in banjo and blue grass’.
Nu brengt Eight 30 Records de 10 jaar oude cd ‘Got myself together’ uit, nu met de ondertitel ‘Ten years later’. Het was Barnes’ laatste akoestische cd. Hij geeft zelf nog wat extra uitleg: “De platenfirma ging jammer genoeg failliet. Zonde, want ik wilde dat de muziek gehoord werd. Er zit meer in dan mijn rauwe akoestische geluid. Ik had meer ervaring, ik volgde lessen op die tien jaar en ik werd beter, veel beter. Ik werkte als een gek aan het materiaal. Ik speelde de songs 10 jaar live. Dan pas krijgen songs de echte maturiteit die ze verdienen. Ik houd van de songs. Ze kunnen gespeeld worden op een instrument met maar één snaar en zullen nog goed klinken en een verhaal vertellen. Het zijn ‘real songs’!”
Het klopt wat hij zegt. De songs klinken alsof hij naast je zit te spelen. Country, blue grass, alle songs zijn akoestisch op de banjo gespeeld, met hier en daar wat extra gitaar en percussie. Maar Barnes liefde voor de banjo is duidelijk hoorbaar. Hij is echt een krak op het instrument. Hoogtepunten zijn het grappige ‘Get me out of jail’, ‘Get myself together’, Billy Frisells ‘Big shoe’, Mark Grahams ‘Corn kingdom come’ en het prettig gestoorde ‘Get it on down the line’. Maar ook de instrumentale traditional ‘Cumberland gap’ en het bekende traditionele ‘Let your love shine on me’ zijn het beluisteren meer dan waard. Als je van country en blue grass houdt en je hebt een voorliefde voor de banjo kan je niet missen met dit album. Dit is een goed geproducet, warm, diep en tevens vrolijk album van een groot banjospeler!

Line-up:
Danny Barnes (gitaar, banjo, zang en alle andere instrumenten)

Peter Jacobs (4)

This album sounds like Danny Barnes plays it sitting beside you in your living room. Country, blue grass, folk, he plays it all on his banjo and the songs are perfect. Sometimes they are deep and warm, sometimes exciting and funny or witty. Slices of life! Highlights are Bill Frisells ‘Big shoe’, ‘Get me out of jail’, Get myself together, Mark Grahams ‘Corn kingdom come’, the instrumental ‘Cumberland gap’ and ‘Let your light shine on me’. Great album by the best banjo player I know.

Suzie Candell: California Streets

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Look At Me Now
Hold On
Love The Fire (Hate The Burn)
Sleeping Alone Tonight
Lightning Strike Me Down
Here With Me
Take The Blame
Hey Trouble
A Woman Can Change Her Mind
Nashville Sky
Lover Take All (With Shawn Jones)

Platenlabel
Drumtex

Labelnummer
CD-20646

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Niet Gekend

Website Artiest
Suzie Candell

Voor de opname van dit album trok de Zwitserse Suzie Candell naar California, onder het waakzaam oog van producer Shawn Jones, gekend als gitarist in de band van Waylon Jennings. Naast de job van producer vond Shawn ook nog de tijd om de gitaarpartijen voor zijn rekening te nemen. Bovendien hielp hij en assistent producer Jeff Silbar, Candell hier en daar met het songschrijven. En dat zijn stuk voor stuk hitgevoelige nummers geworden. Candell zweeft zo een beetje tussen Americana, rock en pop, terwijl rock toch vaak de bovenhand krijgt. Het album opent meteen met een schitterende gitaarintro van Jones in ‘Look At Me Now’, waarna Candells mooie stem het tempowisselend nummer overneemt. Suzie’s stem komt pas goed tot haar recht in de pakkende, door haar gepende ballade ‘Sleeping Alone Tonight’, met een geslaagde, gevoelig klinkende bijdrage van Dave Pearlman op pedal steel. Wanneer Pearlman de dobro ter hand neemt in die andere ballade ‘Here With Me’, zorgt hij andermaal voor de finishing touch. Dat herhaalt hij nog eens in de Americana song ‘Take The Blame’. Candell is echter niet voor één gat te vangen, want licht rockend, baant ze zich een weg door ‘Lightning Strike Me Down’. Nog zo een prachtige, luchtige countryrocker is ‘A Woman Can Change Her Mind’. Rockend sluit Suzie in duet met Shawn ook af in ‘Lover Take All’.
‘California Streets’ is een album dat commercieel erg goed in de markt ligt. De aangename stem van Suzie Candell, die tussen haakjes haar Zwitsers accent perfect weet te verdoezelen, de knappe rockende gitaarpartijen van Shawn Jones en de goed in het gehoor liggende nummers, zullen menige liefhebbers van goed gemaakte, pretentieloze muziek zeker bekoren.

Lambert Smits (4)

Eleven catchy between Americana, rock and pop floating songs that the Swiss Suzie Candell recorded in California, with Shawn Jones as producer and guitarist.

Matty Charles & Katie Rose: Catching Arrows

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

What I Want
Julia
Steady & True
Maryanne
Hey Pretty Birds
One Hundred Years
Where They’re Gonna Bury Me
Glorieta
Standin’ On The Corner
Long Gone
Stars That Shine
I Belong To Heaven

Platenlabel
Lucky Dice Music

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Lucky Dice Music

Website Artiest
Matty Charles & Katie Rose

In 2013 ontmoetten Matty en Katie elkaar in The Landmark Saloon, één van de belangrijkste honky tonk locaties in Portland, Oregon. Charles had op dat moment reeds een redelijke muzikale carrière achter de rug. Gedurende enkele jaren verbleef hij in New York als frontman van het trio Matty Charles & The Valentines, met wie hij vijf albums opnam. Katie daarentegen stamt uit een muzikale familie en kreeg, zeg maar met de paplepel, een breed scala aan muziekstijlen te verorberen. Alhoewel ze beiden een voorkeur hebben voor country en folk, staan ze ook open voor andere genres. ‘Catching Arrows’ is hun eerste album dat ze samen maakten en dat is er eentje om te koesteren. Hebben zowel Matty als Katie een prachtige, warme stem, dan wordt het nog intenser als ze samen voor de micro staan. De close harmony van dit duo roept vergelijkingen op met The Everly Brothers, Johnny Cash en June Carter en nog een pak andere vocale indrukwekkende duo’s. De hoofdzakelijk tot de country en folk behorende nummers, wekken onmiddellijk herkenning op. Het gevoel besluipt je dat je deze songs ooit elders hoorde. Onmogelijk echter want Charles componeerde ze voor dit album. Om maar te zeggen wat een meester songsmid Matty ook nog is. Bovendien hebben alle nummers een tijdloos karakter, dat mede mogelijk wordt gemaakt door de sobere, maar efficiënte akoestische begeleiding. Aanvullend aan de steeds hemelse samenzang zijn de akoestische slide in ‘What I Want’, Katie die ‘Julia’ vocaal op gang trekt, de supermooie fiddlesolo in de folkballade ‘Steady & True’ en het licht uptempo nostalgische ‘One Hundred Years’, maar enkele van de vele kippenvelmomenten die het beluisteren, veraangenamen.
‘Catching Arrows’ is alvast een veelbelovende voorsmaak van de komende Europese tournee van Matty Charles en Katie Rose in februari.
Cultuurcentrum De Breughel Bree biedt hen op 18 februari een podium aan in De Wolken, Kloosterstraat 13, 3960 Bree. Niet te missen!

Lambert Smits (5)

Super close harmony vocals by Matty Charles & Katie Rose wrapped in a dozen beautiful folk and country songs.

Kreg Viesselman: To The Mountain

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Garland
David
Crazy Horse
Honeycomb
Our Sun Rose
The Disciple Song (Summer Leaves)
I Speak Loud (You Speak Louder)
In The Summer, In Oslo
The Inefficiency Waltz
Demons
To The Mountain

Platenlabel
Continental Song City

Labelnummer
CD1124

Distributie
V2 Records Benelux/Bertus

Website Artiest
Kreg Viesselman

Alhoewel zijn naam het niet dadelijk doet vermoeden, is Kreg Viesselman wel degelijk een Amerikaanse singer/songwriter. Momenteel woont hij echter in Noorwegen, wat dus de reden is dat Noorse muziekanten hem begeleiden op ‘To The Mountain’. Naast de zang is Kreg ook bedrijvig op piano en gitaar. Het album telt elf originele songs en duurt pakweg 33 minuten. De songs zijn van een zeker niveau, alleen dringen ze niet echt door. Kregs stem is wat dunnetjes, maar dat probleem wordt deels verholpen door de mooie samenzang met Ingrid Berge. Een groter probleem is de productie. Het album klinkt zo vlak, zo weinig bezielend, dat ondanks de korte speelduur, de drang vaak groot is om de ‘stop’ knop in te drukken. Laat ons duidelijk zijn dat de oorzaak hiervan niet in de songs moet gezocht worden. De oorzaak ligt bij Kjartan Kristiansen en Bard Ingebrightsen die ofwel hun stempel hebben willen doordrukken, ofwel ietwat nonchalant zijn geweest. Met wat meer inlevingsvermogen zou het dit duo wel gelukt zijn. Bewijs daarvan leveren ze trouwens in ‘The Disciple Song (Summer Leaves)’. Indien alle songs als dit nummer geproduceerd werden, dan was ‘To The Mountain’ een knap album vol imponerende folkpop geweest.

Lambert Smits (3½)

Kreg Viesselman wrote 11 good songs in the folk pop genre. Unfortunately, the production level is responsible for ensuring that the songs did not get the respect they deserve.

Johnnie Selfish & The Worried Men: Calle Salvaje

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Vaquerito
Lost Sally Blues
El Gringo
Teresita
Alone & Forsaken
Cul De Sac
Mapache
Stranger In Paris
Working On A Building

Platenlabel
Rivertale Productions

Labelnummer
JS&WM8004

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Johnnie Selfish & The Worried Men

Het gebeurt uiterst zelden dat een album met een speelduur van 22 minuten in onze bus valt. Nog zeldzamer is het, dat het dan een plaat is die je vanaf het eerste nummer steevast bij de nek grijpt en je pas na het laatste nummer uit die wurggreep bevrijdt. De Italiaanse Johnnie Selfish & The Worried Men willen met deze schijf een eresaluut brengen aan de muziek die hen beïnvloedde. Dat de muziek van Hank Williams, Ennio Morricone en zelfs Mano Negra een ereplaats bij de band inneemt is niet verwonderlijk na het beluisteren van hun vierde album ‘Calle Salvaje’. Ook steken zij hun bewondering voor de helden van het witte doek, zoals Roman Polanski en Clint Eastwood niet onder stoelen of banken. Her en der duiken streepjes instrumentale muziek op die het niet slecht zouden doen als soundtrack van een spaghettiwestern. Country, tex-mex, Americana en zelfs sporen van Spaanse volksmuziek duiken op in de vrolijke, humoristische en vaak kolderiek klinkende songs. Gezongen wordt er in het Engels en het Spaans. Instrumenten die gebruikt worden zijn een retro twangy gitaartje, double bass, banjo en blazers in Mariachistijl. Opener, het vrolijke, meebrulbare en tevens single ‘Vaqurito’ zet meteen de toon voor een klein halfuur uitbundig plezier. Componisten van de songs werden niet vermeld, maar wij hoorden toch ‘Alone And Forsaken’ van de grote Hank Williams, dat hier omgevormd werd naar een uptempo nummer. Het verlies van Sally heeft niet erg veel sporen nagelaten, want het gaat er erg uitbundig en vrolijk aan toe in ‘Lost Sally Blues’. Het instrumentale, met kazoo opgedirkte ‘Mapache’ lijkt dan weer meer op een persiflage op de muziek van The Shadows. Dat de heren meer kunnen dan de muzikale lolbroek uithangen, etaleren ze in het prachtig a capella gebrachte slotnummer ‘Working On A Building’.
‘Calle Salvaje’ geeft je een goed gevoel en doet je glimlachen. En dat is in deze tijden van kapitaal belang!

Lambert Smits (5)

The cheerful, humorous sounding tex mex, country and Americana from this Italian band gives us a cheerful and happy feeling. Unfortunately this feeling disappears after 22 minutes, the running time of this album, when we have to return to reality.

Jeb Barry: Milltown

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Milltown #2
$10 girl
Dry summer rain
Shoot out the moon
If you were whiskey
Drag the river
Weird places
Hard times come around again
Pinebox
Gone
Homegrown
Why I drink alone
It’s going to snow soon Sara
Waitin’ around to die
No way out of this town

Platenlabel
Dollyrocker recordings

Labelnummer
DR2015-1

Distributie
Niet bekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Jeb Barry

Jeb Barry is een singer-songwriter, folk en blue grass-muzikant. Zijn muzikale carrière start eind jaren tachtig van vorige eeuw. Hij is dan lid van de powerpop groep The Typicals. Na jaren liedjes schrijven voor anderen (hij schreef meer dan 4000 songs), met name in en rond Nashville, wordt hij als één van de nieuwe aankomende country en blue grass-songschrijvers en performers gezien. Daarna richt hij de Pawn Shop Saints op.
In 2014 verschijnt het debuut ‘Burry me in a lonely place’ dat in de VS goed ontvangen wordt en zelfs tot in Europa radio-aandacht krijgt.
En sinds eind vorig jaar is er dan een vervolg ‘Milltown’. Vijftien songs in de stijl van Steve Earle en Jason Isbell, maar dan rustiger en meer ingetogen. Soms klinken de nummers zelfs een beetje vermoeid. Maar dat past volledig bij zijn stem, een stem die hij niet helemaal onder controle krijgt, een beetje zoals Neil Young, maar dan veel warmer. Maar dat geeft juist zijn eigen sfeer en stijl weer.
Hij schuwt het niet om de donkere kant van het leven te belichten. Hij begeleidt zichzelf op gitaar, resonator en mandoline. Zijn stem wordt enkel ondersteund door heel dunne en fragile instrumentatie en heel af krijgt hij steun van de Pawn Shop Saints waarbij de stem van Heather Austin opvalt.
‘Milltown’ werd een echt sfeervolle luisteralbum. Zeker niet altijd even vrolijk, vaak traag en rustig, maar nooit saai of vervelend, met een lokkende ijle sfeer die ervoor zorgt dat de songs je pakken en je de hele cd in één trek door wil beluisteren… en daarna nog eens wil opzetten! Hoogtepunten zijn ‘If you were whiskey’, ‘Drag the river’, ‘Homegrown’ en ‘No way out of this town’.

Line-up:

Jeb Barry (leadzang, gitaar, mandolin)
The Pawn Shop Saints:
Mike O’Neill (zang, gitaar, dobro)
Heather Austin (zang)
Ernie Barufa (uke bas, percussie)
Pat Powers (banjo, harmonica)

Peter Jacobs (4)

‘Milltown’ is a very attractive listen album. Not at all cheerful, often slow and quiet, but never dull or boring with a luring thin atmosphere. The songs grab you and make you want to listen the album in succession. And then makes you want to put it on again and again. Highlights are ‘If you were whiskey’, ‘Drag the river’, ‘Homegrown’ and ‘No way out of this town’.

Harper’s Bizarre: The Complete Singles Collection – 1965-1970

21/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

If I’ve Been Dreaming (As The Tikis)
Pay Attention To Me (As The Tikis)
Bye, Bye, Bye (As The Other Tikis)
Lost My Love Today (As The Other Tikis)
Bye, Bye, Bye (Wb Version) (As The Tikis)
The 59th Street Bridge Song (Feelin' Groovy)
Come To The Sunshine
The Debutante’s Ball
Anything Goes
Malibu U.
Chattanooga Choo Choo
Hey, You In The Crowd
Cotton Candy Sandman
Virginia City
Both Sides Now
Small Talk
Battle Of New Orleans
Green Apple Tree
I Love You, Alice B. Toklas
Look To The Rainbow
Knock On Wood
Witchi Tai To
Poly High *
Soft Soundin’ Music
If We Ever Needed The Lord Before
Mad *

All Tracks MONO, except * STEREO

Platenlabel
Now Sounds

Labelnummer
WCRNOW55

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Geen gevonden

Toen ik als opgroeiende teenager voor de eerste keer kennismaakte met het werk van deze Sunshine popband, dat moet ergens begin 1966 geweest zijn. Ik herinner me nog de superstrakke close harmony die deze kerels keer op keer in hun songs wisten te verwerken.
Als we iemand moeten noemen die daar in de buurt zou kunnen komen, dan blijven we hangen bij Brian Wilson en zijn Beach Boys.
Nu krijgen we al hun singles samengebundeld op een cd maar eentje om niet meteen op te bergen en te laten verdwijnen in je lijvige cd-collectie. Daarvoor was hun muziek véél te knap want als je gewoon even luistert naar hun bewerking van Paul Simon’s ‘The 59th Bridge Street Song (Feelin’ Groovy)’, dan krijg je zowaar kippenvel. Het was vooral het hoge stembereik in hun harmoniën dat ze als stempel op deze covers drukten.
Tijdens deze periode waren het ook andere gelijkaardige close harmony bands als The Fifth Dimension, de familieband The Cowsils maar ook The Free Design, The Association en Spanky And Our Gang die vrij vaak uit de AM-radio (waaronder AFN: American Forces Network) weerklonk want FM kwam net iets later.
Nog andere bijzondere singles van hen waren zonder meer hun versie van de Glenn Miller hit ‘Chattanooga Choo Choo’, ‘Simon Smith and The Amazing Dancing Bear’ (Randy Newman) waarmee ex-Animal Alan Price goed scoorde maar ook Eddie Floyd’s ‘Knock On Wood’, dat nu haast een eigen nummers werd, zijn allemaal onvergetelijke momenten uit de hedendaagse popmuziek geschiedenis momenten.
In de band zat een man die later geschiedenis zal schrijven als producer voor die andere fantastische band The Doobie Brothers, nl. Ted Templeman. Maar ook andere grote namen, waaronder Van Morrison, Montrose, Carly Simon, Aerosmith e.v.a. deden meermaals beroep op Templeman’s kunstjes als producer.
Harper’s Bizarre was een Californische close harmony popgroep die van bekende covers, en op vocaal gebied, een totaal andere song wisten te maken. Niet velen wisten hen muzikaal te benaderen en de enigen die dus in hun buurt kwamen waren de eveneens uit Californië afkomstige Beach Boys.
Harper’s Bizarre was een band die door velen over het hoofd werd gekeken. Ted Templeman was de enige uit de band die later als producer beroemd zal worden.

Alfons Maes (5)

Harpers Bizarre was a Californian close harmony pop group known for the fine covers they made and actually managed to make a totally different song of it. Not many knew how to approach them musically and the only ones who came in their neighborhood were The Beach Boys.
Harper's Bizarre was a band that was overlooked by many music lovers and media. Ted Templeman was the only one in the band who made fame and fortune as producer. Enjoy again the groovy sound of Harper's BIzarre with this new awesome release.

Steven Wilson: 4½

20/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

My Book of Regrets
Year of the Plague
Happiness III
Sunday Rain Sets In
Vermillioncore
Don’t Hate Me

Platenlabel
Kscope

Labelnummer
Promo CD

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Steven Wilson

Ongeveer een jaar na het verschijnen van ‘Hands.Cannot.Erase’ (Best Prog Album 2015) pakt deze duizendpoot uit met 37 minuten onversneden progrock. Een tussengerecht, maar daarom niet minder lekker. Geniet van 6 songs op overschot die de Progrock-fan niet mag missen.
Op zijn 4de album ‘Hands.Cannot.Erase’ kon je al enkele ‘Regrets’ beluisteren. Met opener ‘Book of Regrets’ verzamelt hij zijn inspiratie op onnavolgbare wijze en sleurt je mee naar onvervalste 70’ progessieve rock met meeslepende en afwisselende ritmes, soft-voices, maar ook opdringerige bass, lead en keyboards. Alle ingrediënten om 9.23 minuten te kwijlen van wellust.
Afsluiter ‘Don’t Hate Me’, origineel uit zijn Porcupine Tree-tijdperk, geeft je nog 11 sec. meer bewerkt luistergenot met de voice van de Israëlische Ninet Tayeb. Langzaam groeit de song instrumentaal uit met een wilde jazzy sax om dan in outerspace te belanden.
Daartussen vind je een paar instrumentale nummers. ‘Sunday Rain Sets In’ haalt de romanticus boven met zweverige melodieën. Opvallend ook het experimentele ‘Vermillioncore’. Deed mij even denken aan de onbekende band Ectomorph, met beperkte distortion op hun instrumenten en wat sampling. Agressiever maar zeker zo mooi.
Steven Wilson weet als geen ander de spanningsboog te behouden en je nieuwsgierig te doen lonken naar het vervolg. (Waar blijft dat 5de album?) Alvast dit schijfje in huis halen, release is voorzien op 22 januari 2016. Marvellous!

Marino Serdons (4½)

Steven Troch: Nice ‘n’ Greasy

20/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Extra Extra
Been Lookin’
Grease Me Up
The Jinx Is On Me
Footsteps Of My Dad
Slow
Alligator Fryolator
Saturday Night
Wanna Sleep
La Perla
Loose Your Head
Rainin’ Outdoors

Platenlabel
Sign My Titles

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
PIAS

Promo-agent
Filip De Groote

Website Artiest
Steven Troch

Jarenlang was deze door Gary Primich, William Clarke, Steve Baker en Joe Filisko geïnspireerde mondharmonicaspeler, frontman van Fried Bourbon. Met ‘Nice ’n’ Greasy’ brengt deze meester op diverse mondharmonica’s, waaronder de diatonische en chromatische, zijn eerste soloplaat uit. En wat voor eentje? Voor de opnames trok Steven naar de Greaseland studio van Kid Andersen, gitarist bij Rick Estrin & The Nightcats. Als sessiemuzikanten liet Troch zich omringen door klasbakken als Rusty Zinn (gtr), June Core (drums), Bob Welsh (gtr, keys en bass) en natuurlijk Kid Andersen, die naast de taak van producer tevens de staande bas en gitaar ter hand nam. Het hoeft niet gezegd dat Troch hiermee een uitstekende keuze maakte. Voeg daarbij de 12 ijzersterke, van knappe teksten voorziene Trochsongs en ik weet dat, hoewel 2016 nog jong is, ‘Nice ‘n’ Greasy’ zeker een plaats gaat innemen op mijn volgend eindejaarslijstje. Het fantastisch talent van Troch op de mondharmonica wordt meteen duidelijk op opener en shuffle ‘Extra Extra’. Op de instrumentale nummers ‘Grease Me Up’, ‘Alligator Fryolator’ en slotnummer ‘Rainin’ Outdoors’ perst hij het meest onwaarschijnlijke uit zijn mondharp. Troch kijkt ook verder dan de klassieke blues. Hij gebruikt ze wel als basis maar drukt er een eigen en hedendaagse stempel op. Dat valt te merken op het op reggae geënte, en met een falsetstemmetje gebrachte ‘The Jinx Is On Me’. Country is een deel van het lichtvoetige ‘Footsteps Of My Dad’, terwijl het er in ‘Saturday Night’ swingend aan toegaat. Relaxte blues tref je aan in ‘Slow’, inclusief de ‘piep’ op ‘motherf…er’ en in ‘Wanna Sleep’. Het zwoele van mambo doordrenkte ‘La Perla’ doet snakken naar een heerlijke cocktail onder een palmboom op een zonovergoten strand. Een pluim gaat eveneens uit naar de heerlijke sound die Andersen creëerde . Met een knipoog naar het verleden, klinkt het toch allemaal heel eigentijds.
Met ‘Nice ‘n’ Greasy’ positioneert Steven Troch zich niet enkel bij ’s werelds beste mondharmonicaspelers, maar ook bij de beste songschrijvers in het genre, zowel wat melodie als tekst betreft. ‘Nice ‘n’ Greasy’ verdient een plaats in de collectie van iedere bluesliefhebber. Tussen de vaak minderwaardige releases van buitenlandse bluesartiesten, is ‘Nice ‘n’ Greasy’ een verademing.

Voor live releaseshows kan je op volgende locaties terecht:
23.01.16: Zapoi, Mechelen
03.02.16: Winterblues, Hamme
05.03.16: BluesSpere, Luik
19.03.16: C.C. Elkerlyc, Hasselt

Lambert Smits (5)

With 'Nice' n 'Greasy' the Belgian harmonica player Steven Troch proves that he is among the best in the world. In 12 original very strong songs he creates a bridge between the blues of the past and the present. The recording took place in the Greaseland studio of Kid Andersen, guitarist of Rick Estrin & The Nightcats. The result is a beautiful, modern sound with a wink to the past. If you are planning to buy only one blues album in 2016, let it be this Steven Troch!

Sam Outlaw: Angeleno

20/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Who Do You Think You Are?
Keep It Interesting
I’m Not Jealous
Love Her For A While
Angeleno
Country Love Song
Ghost Town
Jesus Take The Wheel (And Drive Me To A Bar)
It Might Kill Me
Keep A Close Eye On Me
Old Fashioned
Hole Down In My Heart

Platenlabel
Six Shooter Records

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
V2 Records Benelux/Bertus

Website Artiest
Sam Outlaw

Sam Outlaw werd geboren als Sam Morgan. Outlaw was de meisjesnaam van zijn onlangs overleden moeder, aan wie hij trouwens dit album opdraagt. Deze 33 jarige singer/songwriter uit California maakt met ‘Angeleno’ zijn officieel debuut. Een debuut dat in de countrywereld niet onopgemerkt bleef. In de top 40 van beste countryalbums van 2015 van het toonaangevend Rolling Stone, bekleedt Sam met ‘Angeleno’ de 21ste plaats. In eigen beheer bracht hij in 2013 ‘Nobody Loves’ uit. Van deze release herneemt hij trouwens een viertal songs. Een eerste nummer dat hij opnieuw opnam voor ‘Angeleno’ is het opgewekte, soft rockende ‘Keep It Interesting’. Ook de lovesong, het sobere, met mooie banjoklanken versierde ‘Country Love Song’ krijgt hier een tweede kans. De zachte countryrocker ‘It Might Kill Me’ en de met blazers op smaak gebrachte countryshuffle ‘Who Do You Think You Are?’ stonden eveneens op ‘Nobody Loves’. Maar ook de nieuwe songs moeten niet onderdoen voor de ‘oudjes’. Op ‘Love Her For A While’ en ‘Old Fashioned’ horen we een ingetogen, emotionele Outlaw aan het werk, terwijl de pedal steel van Jeremy Long van ‘Ghost Town’ een heerlijke wegdromer maakt. Schitterend is ook het honky tonkachtige ‘Jesus Take The Wheel (And Drive Me To A Bar) en ‘I’m Not Jealous’ is een klassieke countryslow.
Verwacht van Sam Outlaw geen ruwe, ongepolijste country. Ook geen twangy gitaartjes maar wel degelijke, herkenbare, uit het verleden stammende country, hier aangevuld met een smooth Southern Californian touch. Sams stem heeft een enorme dosis melancholie in zich en die gebruikt hij ook in zijn muziek. De arrangementen zijn tot in de perfectie uitgewerkt en wanneer strijkers en blazers opduiken, is duidelijk te horen dat Sam Outlaw graag een groot publiek wil boeien. Commercieel klinkt ‘Angeleno’ in ieder geval. Daar is trouwens niks mis mee, als muzikaliteit en professionaliteit de bovenhand hebben. En dat is op ‘Angeleno’ zeker het geval. Bovendien tekenden vader Ry en zoon Joachim Cooder voor de productie. Ry Cooder is ook nog te horen op elektrische en akoestische gitaren, bajo sexto, banjo en samenzang.

Lambert Smits (5)

Sam Outlaw gives the country of the past a southern Californian touch. Melancholy packed in beautiful songs, in a production of Ry and Joachim Cooder. Not for nothing this album takes the 21th place in the top 40 of the best country albums of 2015 according to Rolling Stone.

Pilgrim: Easy People

20/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Get Me Outta This City
Ne ok
Wheels Fall Off
Can’t Let Go
My Heart Is Mine
Easy People
I Must’ve Been High
Bad Bad Man
John Prine Tune
Bomp Bomp
Field Day Afternoon
Heartbreaks And Guitars

Platenlabel
Horton Records

Labelnummer
027

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Pilgrim

De blues zit gewoon ingebakken in dit stelletje Amerikanen uit Tulsa (Oklahoma). Of moet je er nu het etiket americana op plakken? Frontman Beau Roberson, met wilde baard en verplichte pet, levert puik werk. Vroeger scharrelde hij wat rond in de clubs als free-lancer, nu vond hij zijn ultieme maten in de band Pilgrim.
Straight forward to the core business: blues. Zo opent de cd ‘Easy People’ met ‘Get me outta this city’, in de typische stijl van Nick Gravenites. Pretentieloos met een groovy-sound en een sax-partij.
Niet echt representatief, want de volgende songs sturen je naar een obscure ontmoetingszaal waar fingerpicking onder het nuttigen van een Budweiser de nationale sport is. Singer-songwriter Roberson beroert het hart op akoestische gitaar. En de band valt in om wat meer body te creëren in de ballads. ‘Can’t Let Go’ drijft op pedalsteel en cello. Desolaatheid en droevenis van een cowboy die niet nee kan zeggen. Ook titelsong ‘Easy People’ kabbelt rustig verder zonder uitspattingen op de golven van een woestijnlandschap. Tot ‘Bomp Bomp’ door je luidsprekers schalt en je ootmoedig toegeeft dat er nog drive zit in die tooghangers. Eenvoudig van structuur met een stampende bass en een abrupt einde.
Vernieuwend kan je het allemaal niet noemen, maar is dat nodig? Pilgrim amuseert zich met de creatie van degelijke americana die in het uitgangsleven van Tulsa en de rest van het zuiden (maar ook hier) zeer onderhoudend werkt in combinatie met een longhair cowgirl en het obligate vocht. Potten worden er dan alleen gebroken wanneer het zachtaardige volkje boven zijn theewater uitkomt.
Wel tof van Horton Records, a non-profit volunteer-based Music organization, om locaal talent te digitaliseren. Je vindt op hun website nog meer toffe producties.

Line-up:

Beau Roberson (vocals, rhythm guitar)
Cody Clinton (lead guitar)
Eric Arndt (bass)
Chris Kyle (keys,cello)
Paddy Ryan (drums)
Jesse Aycock(lap steel / pedal steel)
Michael Staub (sax )

Marino Serdons (3½)

Lucinda Williams: The Ghosts Of Highway 20

20/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1

Dust
House Of Earth
I Know All About It
Place In My Heart
Death Came
Doors Of Heaven
Louisiana Story

Disc 2

The Ghosts Of Highway 20
Bitter Memory
Factory
Close The Door On Love
If My Love Could Kill
If There’s A Heaven
Faith & Grace

Platenlabel
Highway 20 Records

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
V2 Records Benelux/Bertus

Promo-agent
Niet Gekend

Website Artiest
Lucinda Williams

Eén jaar na haar Americana Award winnend dubbelalbum ‘Down Where The Spirit Meets The Bone’, verrast Lucinda Williams ons opnieuw met de dubbelaar ‘The Ghosts Of Highway 20’. Voor dit album zocht Lucinda inspiratie bij de Interstate 20, de verbinding tussen South Carolina en Texas. In 14 songs, verdeeld in 12 originele nummers en 2 covers vertelt Williams zowel het verhaal van de highway als haar persoonlijke herinneringen aan de plaatsen langs die snelweg. Als covers koos Lucinda voor een ronduit sublieme versie van Springsteens ‘Factory’ en ‘House Of Earth’ van Woody Guthrie. Voor dit laatste nummer maakte zij muziek op tekst van Guthrie. Voor de productie kreeg ze ook nu weer steun van Tom Overby. Aan de gitaren horen we andermaal Bill Frisell en Val McCallum, naast haar vaste ritmesectie Butch Norton en David Sutton. Zoals we van Lucinda Williams gewoon zijn, is dit ook weer een album vol heerlijke, diep uit het hart komende Americana en alternatieve country. Een snelweg roept vaak de meest diverse emoties op. Zo werkt ze vaak een ontluikende liefde in de hand, maar even goed is het een pleisterplek voor aan de rand van de maatschappij levende individuen. Om van eenzaamheid en verlatingsangst nog maar te zwijgen. De vaak melancholische teksten krijgen door Lucinda’s aangrijpende stem nog meer zeggingskracht. ‘Doors Of Heaven’ of het intieme ‘Louisiana Story’ zijn hier prachtige voorbeelden van, naast de desolaat, mysterieus klinkende titeltrack. De wrange herinneringen tracht Lucinda te verdrijven in de uptempo countrysong ‘Bitter Memory’. Onderhuidse kracht zit dan weer vervat in ‘If My Love Could Kill’.
Omwille van lange speelduur van vele nummers zijn de 14 songs gespreid over 2 schijfjes. Afsluiten doet Williams met het meer dan 12 minuten tellende, hoofdzakelijk door percussie en Lucinda’s stem gedragen, naar vertrouwen en gratie smekende ‘Faith & Grace’.
Hemelse gitaarpartijen, razend knappe songs en de door merg en been snijdende stem van Williams vormen ook nu weer de ideale combinatie voor dit meesterwerk.

Lambert Smits (5)

Highway 20 was Lucinda's inspiration for this album. Her personal memories of her stay in places around the highway tell heartbreaking stories of love, loss and loneliness. A masterpiece!

Jacob Tovar And The Saddle Tramps: Jacob Tovar And The Saddle Tramps

17/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

If You’ve Got The Money
Driving Nails
When A Soldier Knocks
Good Spirits
One Track Minded Baby
Tips And Beer
There Stands The Glass
Three Good Reasons
Please Help Me
I’ll Never Leave The Honky Tonks

Platenlabel
Horton Records

Labelnummer
Horton Records 025

Distributie
V2 Records Benelux/Bertus

Website Artiest
Jacob Tovar And The Saddle Tramps

Tulsa, Oklahoma is de thuisbasis van deze countrylovers. Het album is live opgenomen in de Fellowship Hall Sound Studio in Little Rock en laat meteen de sterke kanten horen van deze band. De old school country, western swing en honky tonk van Jacob Tovar And The Saddle Tramps is muziek die, zoals in de hoogdagen van het genre, live het best tot zijn recht komt. En die sfeer hebben Jacob en zijn maten schitterend weten in te blikken. Geen overdubs, geen elektronische toestanden, maar gewoon recht voor de raap spelen en zingen. Vanaf de eerste song hoor je dat deze gasten potentieel hebben. Het van Willie Nelson gekende ‘If You’ve Got The Money’ klinkt, mede door het twangy gitaartje van Cooper Waugh gewoonweg hemels. ‘Driving Nails’ van Ernest Tubb en door menig countrylegende gecoverd, blijft ook in Tovars versie stevig overeind. Eéntegelslows zijn onlosmakelijk verbonden met de ‘old school country’. Jacob heeft dat goed begrepen. Met de klassieke snik in de stem serveert hij met ‘When A Soldier Knocks’, ‘Good Spirits’, Hank Locklins hit ‘Please Help Me’ en het van o.a. Web Pierce gekende ‘There Stands The Glass’, vier tearjerkers van formaat. Jacob zou graag in de voetsporen treden van zijn grote, met honky tonk verwante idolen Hank Williams en George Jones. In het samen met Dennis Howard gepende ‘Tips And Beer’ eert hij zowel Williams, Jones, als het genre. De honky tonks de rug toekeren, lukt Tovar echter niet. Wel heeft hij er met afsluiter ‘I’ll Never Leave The Honky Tonks’ een prachtig nummer aan overgehouden.
Tovar heeft een magnifieke, vaak wat droevig, perfect bij het genre klinkende stem en omringt zich met schitterende muzikanten, waarbij vooral gitarist Cooper Waugh zelfs Cash’ ‘boom-chicka-boom’ sound perfect beheerst.

Lambert Smits (5)

Jacob Tovar and The Saddle Tramps bring old school country, honky tonk and western swing back to life in a brilliant way. Highly recommended for real country fans!

Will Wilde: Live in Hamburg

16/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

If I Get My Hands On You
Angel Came Down
Thirthy Eight
What Makes People
Your Days Are Numbered
Paranoia
Philby
The Girl I Love
Jealous Woman
A Man And The Blues
On The Road Again

Platenlabel
Rock The Earth

Labelnummer
471188-2

Distributie
Rock The Earth

Promo-agent
Niet Gekend

Website Artiest
Will Wilde

Terwijl buiten de eerste sneeuw neerdwarrelt, vinden we hier tussen de sneeuwvlokken de nieuwe cd van Will Wilde. Will ‘Harmonica’ Wilde is het kleine broertje van de knappe bluesartieste Dani Wilde. Hij begon op 16-jarige leeftijd met het bespelen van een mondharmonica, en tot bloedens toe oefende hij op dit klein muziekinstrumen. Eerder had Will succesvolle opnames met zijn debuutalbum ‘Nothing But Trouble’ in 2007 en met het eclectische album ‘Unleased’ uit 2010. Drie jaar geleden waren wij ook sterk onder de indruk van de release ‘Raw Blues’. De vijfvoudig Britisch Blues Award genomineerde Will Wilde heeft zijn muzikale wortels in de Chicago blues, maar die bespeelt hij met de intensiteit van een echte rockmuzikant.
Will heeft naast zijn agressieve harpvirtuositeit ook een ruw stemgeluid. En deze mix gaat ongelofelijk goed samen. Nu trok Will op 13 februari 2015 samen met gitarist Danny Giles, Alan Taylor (drums) en de ongelofelijke knappe bassist Victoria Smith naar de Downtown Bluesclub in Hamburg om elf tracks live te registreren.
Met een Canned Heat intro in ‘If I Get My Hands On You’ opent het concert meteen in overdrive. De expressieve harpschikkingen vormen ook de basis voor het moderne ‘Angel Came Down’. De opwindende funky gitaarriffs van ‘Thirty Eight’ doen ons hier ook meteen schuddenbollen en heupwiegend meedansen. Na een heerlijke gitaarsolo komt Will de outro verzorgen met al even driftige harparrangementen. Met zijn harmonicariffs neemt Will ons ook mee naar een andere dimensie van de blues in nummers als ‘What Makes People’ en het funky ‘Your Days Are Numbered’.
Het wordt even slowblues time met de heftige lyrics van ondermeer ‘Paranoia’ en de meezinger ‘Philby’. Dat Will ook aardig overweg kan op gitaar getuigen songs als ’The Girl I Love’ en ‘Jealous Woman’. Samen met Danny Giles ontwikkelt hij haast een onevenaarbare twin gitaar sound. In het voorlaatste nummer ’A Man And The Blues’ laat Will heel wat ruimte aan zijn band om lustig te soleren. Na de voorstelling van de bandleden sluit Will Wilde het concert in stijl af met de Canned Heat-klassieker ’On The Road Again’.
Met het album ’Live in Hamburg’ zet Will Wilde zichzelf in het uitstalraam. Maar dat wisten wij van Keys & Chords hier al veel langer.

Philip Verhaege (5)

With the album ‘Live in Hamburg’ puts Will Wilde himself definitively in the showcase of the Blues. But that I knew already so much longer…. Check it out !

Joyann Parker & Sweet Tea: On The Rocks

16/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

You
What’s Good For You
Ain’t Got Time To Cry
Jigsaw Heart
Hit Me Like A Train
Fool For You
Evil Hearted
Closing Someone Else’s Blinds
Go For The Money
Either Way

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CD Baby
FCC Clean

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Joyann Parker

Joyann Parker brengt samen met David Harris (bas), Mick Zampogna (keyboard) en drummer Nick Zwack een gezellige mixture van blues, soul en funky nummers.
Sinds ze in 2012 is gehuisvest in Minneapolis, is ze een van de hard werkende bluesdivas in de bluesscène. Het debuutalbum ‘ On The Rocks’ is ingekaderd met elf originele opwindende bluestracks. Het dynamische ‘You’ heeft de eer om het album te openen. En dat is uiteraard niet minder in het opwindende ‘What’s Got Time To Cry’, dat is ingezaaid met knappe gitaarriffs. Het zwoele en zigeunerachtige ‘Ain’t Got Time To Cry’ wordt ingekleurd met knappe accordeon arrangementen en ingetogen gitaarsolo’s. Van het rockende ‘What Happend To Me’ gaat het onvoorwaardelijk naar de emotionele bluesballade ‘Jigsaw Heart’. De gitaarriffs van het driftige ’Hit Me Like A Train’ en de loslopende arrangementen van ’Fool For You’ zijn alweer knappe hoogtepunten. Na de reggae intro van ‘Closing Someone Else’s Blinds’ barst de song uit zijn voegen met knappe gitaarriffs. Het akoestische ‘Either Way’ doet ons dan weer ongewild sterk terugdenken aan Rory Block.

Philip Verhaege (4½)

With Joyann Parker’s handsome blues voice and a variety of musical styles is ‘On The Rocks’ a great album!

John McKinley: Window on th World

16/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dirty Nails
One a Ponce a Time
Welfare Mama
Stratitude
Cuando Yo Me Voy (I’m Outta’ Here)
Rev It Up
Keep the Door Cracked Open
P-Nutt-Butt-Ah
Life’s a Bitch
Cool Nigh Breeze
Passionate Man
Ontarian Song

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
John McKinley Band

Roswell, New Mexico is de thuisbasis voor gitarist/vocalist John McKinley. Met zijn soulmates Ben Rollo (drums, zang) en zoon Darius McKinley (bas,vocals) zorgt hij voor knappe Texas geïnspireerde bluesrock. Verder blijkt John ook zijn inspiratie te putten uit het werk van Freddie King, Johnny Winter en ZZ Top. Maar al even snel kan hij invloeden uit Frank Zappa’s rijkelijke oeuvre inweven in de sound. Met dit muzikaal palet serveert het trio een bluesrock gedreven muzikaal hoogtepunt. Op dit debuutalbum staan dan ook twaalf ijzersterke songs. Het instrumentale nummer ‘Dirty Nails’ is dan ook een mooi schoolvoorbeeld van alle genoemde muzikale basissen. In ‘One a Ponce a Time’ trekt John alle registers open met zijn gitaarsnaren. Het vredig, en mooi opgebouwde ‘Welfare Mama’ is de voorloper voor de heavy gitaarriffs van het instrumentale meesterwerk ‘Stratitude’. Het Latin gelardeerde ‘Cuando Yo Me Voy’ (I’m Outta’ Here’) staat in aangenaam contrast met de meerstemmige rockende sound van ‘Rev It Up’. Het improviserende ‘Keep the Door Cracked Open’ en de zeldzame ballade ‘P-Nutt-Butt-Ah’ zijn alweer knappe hoogtepunten. Al gaat het trio helemaal loos op de rocktunes van ‘Life’s a Bitch’. Tekstueel kan ik hen tegenwoordig geen ongelijk geven, al wordt er bewust wat gas teruggenomen in de bluesy standaard ‘Cool Night Breeze’. Het akoestische ‘Ontarian Song’ heeft de eer om op een waardige manier het album af te sluiten. Knap!

Philip Verhaege (4½)

These sound rocks like a beast. Great stuff!

Carl Stanley: Dreamers

16/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dreamers
Precious Memories
Funky Mellow
Cherish
Indigo Sky
Sweet Freedom
Romance
No Rhyme, No Reason

Platenlabel
Carl Stanley Productions

Labelnummer
889211855957

Distributie
CD Baby

Website Artiest
Carl Stanley

Sinds de Brit Carl Stanley op zijn veertiende de track ‘Betcha Don’t Know’ uit Najee’s debuutalbum ‘Najee’s Theme’ hoorde, veranderde zijn wereld. Het duurde echter nog 2 jaar vooraleer hij aan een altsax geraakte. Daarna leerde hij zichzelf sax spelen op het gehoor van een album van Grover Washington, Jr. Carl ging verder op altsax en luisterde naar David Sanborn, Gerald Albright, Walter Beasley, Kenny G. enz, maar door Kirk Whalum ging hij over op tenorsax. Op zijn achttiende had hij dan ook zijn eerste betaalde optreden op zak. In 1994 kreeg hij van Roy Ayers een uitnodiging om gedurende 3 weken deel uit te maken van zijn band in Ronnie Scott’s in Londen. Aansluitend toerde hij met 3 jaar rond, waarna een tournee met Will Young volgde, en hij muzikaal directeur werd voor soulzangeres Mica Paris. Na 2 jaar deed hij hetzelfde voor Andy Abraham. In 2010 stond hij op het podium met Jeff Lorber, en sinds 2012 maakt hij deel uit van Peter White’s gezelschap. Datzelfde jaar kwam zijn debuut ‘A Beautiful Thing’ uit, en nu is er een nieuwe EP uitgekomen met daarop 8 tracks. Na de intro van de titeltrack, die ongeveer één minuut duurt, volgt de originele track ‘Precious Memories’ in mid-tempo. Op ‘Funky Mellow’ springt Brian Simpson bij op piano. Dit nummer is net zoals de titel al zegt: mellow met een tikje funk. Daarna covert hij de ballade ‘Cherish’ van Kool & the Gang, gevolgd door het al even relaxte ‘Indigo Sky’. Een cover van Michael McDonald’s ‘Sweet Freedom’ is de volgende track, en dit één van de beste nummers. Romantiek viert hoogtij op de ballade ‘Romance’, die maar één minuut duurt, terwijl de George Duke cover ‘No Rhyme, No Reason’ afsluit. Ik kan deze EP enkel maar aanraden. Een mooie ontdekking voor smooth jazz fans!

Patrick Van de Wiele (4)

I can only recommend this EP. A nice discovery for smooth jazz fans!

Ina Forsman: Ina Forsman

16/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hanging Loose
Pretty Messed Up
Bubble Kisses
Farewell
Don’t Hurt Me Now
Talk To Me
Now You Want Me Back
Devil May Dance Tonight
Before You Go Home
No Room For Love
I Want A Little Sugar In My Bowl

Platenlabel
Ruf Records

Labelnummer
RUF 1223

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Ina Forsman

Het eerste album met het releasejaar 2016 is inmiddels een feit. En het is meteen een album om U tegen te zeggen. De bloedmooie en sexy Ina Forsman komt uit het hoge noorden. Daar werd de bijna 20-jarige Ina Forsman geboren in het kleine plaatsje Sipoo, Finland. Ze groeide op en woont nog steeds in Helsinki vanwaar ze gestaagd en vastberaden aan haar muzikale carrière werkt. Vorig jaar was o.a. te gast op de Bluesnight 2015, Hoockrock Indoor en in de Banana Peel te Ruiselede, waar ze backing kreeg van ondermeer Steven Troch, Guy Verlinde en Richard van Bergen.
In 2014 vertegenwoordigde ze ook haar land op de European Blues Challenge in Riga in Letland. Samen met Helge Tallqvist had ze ook het succesvolle album ‘Ina Forsman with Helge Tallqvist Band’ op het label Q-Records, en zal ze in 2016 volop toeren met de befaamde Thomas Ruf Records Blues Caravan. Naast dit alles had Ina ook nog tijd om de studio in te duiken om haar zelftitelend album in te blikken. Om deze elf nummers te registreren trok Ina naar de Wire Recording studio in Austin. Daar in Texas vond ze de ideale backingband met Laura Chavez en Derek O’Brian (gitaren), Nick Connelly (keyboard), Russel Jackson (bas), Tommy Taylor (drums en percussie) en Helge Tallqvist op mondharmonica. Voor de productie is Mark ‘Kaz’ Kazanoff verantwoordelijk en die had ook zijn Texas Horns afgevaardigd.
Met haar killer stemgeluid en het perfecte ensemble spel is het nummer ‘Hanging Losse’ een knaller van een openingsong. In de track ‘Pretty Messed Up’ wordt duidelijk dat Ina ook heel wat soul heeft geabsorbeerd. Na deze liefdesbrief aan haar ex-vriend komen de pianoarrangementen en Al Gomez flugel horn meteen in de spotlights in het jazzy ‘Bubble Kisses‘. Tekstueel handelt dit nummer over sex in een dronken toestand. In deze bezielde bezigheid verheft Ina haar stembanden naar hogere regionen en vind een prettige backing met de additionele vocalen. Het lekker swingende ‘Farewell’ heeft zelfs reggae baslijnen meegekregen. De bluesballade ‘Don’t Hurt Me Now’ is het voorspel voor het opwindende ‘Talk To Me’ waar Helge Tallqvist een eerste keer op de proppen komt met haar bluesharp. De ballade ‘Now You Want Me Back’ zal hoogstwaarschijnlijk heel wat dansvloeren bevolken. Net zoals het hemelsmooie ‘Before You Go Home’. Het luchtige ‘No Room For Love’ drijft dan weer op de hoorngedreven soulsectie. Het klassieke en pianogekleurde ‘I Want A Little Sugar In My Bowl’, origineel van Nina Simone, heeft dan weer die jazzy structuur. Wat de muzikaliteit betreft zijn er hier alvast geen grenzen.
Ina Forsman zocht en vond haar inspiraties in haar dagelijkse leven. En dat blijkt raadselachtig, eerlijk, gepassioneerd en zelfs gevaarlijk te zijn.

Philip Verhaege (5)

Concerning the music there are no boundaries here. Ina Forsman sought and found her inspiration in her daily life. And that is mysterious, honest and passionate. What a start for 2016. Great album !

Paul Carrack: Soul Shadows

15/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Keep on Lovin You
Sleep on It
Sweet Soul Legacy
Let Me Love Again
Bet Your Life
Too Good to Be True
Watching over Me
That's How I Feel
Late at Night
Say What You Mean
Share Your Love with Me

Platenlabel
Carrack-UK

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Paul Carrack

Sinds Carrack ons met zijn coveralbum ‘Rain Or Shine’ in 2013 voor de zoveelste keer over zijn talenten verraste, heeft de brave borst blijkbaar niet stilgezeten want nu doet hij dit een keertje over met een nieuw muzikaal palletje dat welgeteld elf nummers bevat en waarop nu maar slechts één cover prijkt, nl. Bobby “Blue” Bland’s, ‘Share Your Love With Me’.
Paul Carrack is nog steeds een van de meest gerespecteerde singer-songwriters wereldwijd. Squeeze (waar hij Jools Holland verving) en Ace waren twee bands waarin Carrack het voortouw nam maar hij is ook een goede vriend van Eric ‘Slowhand’ Clapton wat leidde dat hij met hem enkele keren op wereldtournee kon als keyboardspeler en zanger in diens band.
Nog meer leuke namen duiken in deze nieuwe release op, nl. Pee-Wee Ellis, de legendarische saxofonist van wijlen de James Brown’s band en zijn goede vriend gitarist Chris Difford (Squeeze) mocht de tekst schrijven voor ‘Bet Your Life’.
Net als anderen het hem reeds voordeden, bespeelt Paul haast alle instrumenten op deze nieuwe release zelf. ‘Soul Shadows’ werd deels in de Verenigde Staten opgenomen, in Paul’s homestudio en enkele nummers werden in de beroemde London AIR Studios afgewerkt.
Dat Carrack, buiten zijn nog steeds geweldige stem, ook nog mooie leuke songs weet te componeren, bewijst hij met de schitterende opener ‘Keep On Lovin’ You’, het met dat zomers klinkende ritme ‘Sleep On It’ en hij doet daar nog een schepje bovenop met het prachtige soulnummer ‘Sweet Soul Legacy’.
Wie na deze nummers nog steeds niet overtuigd is dat dit nieuwe schijfje een zoveelste juweeltje is, daarvoor heeft Carrack nog enkele andere knappe pareltjes op zijn album gezet. Met ‘Let Me Love You Again’ is het ontroering alom en ‘Watching Over Me’ mogen we gerust onder dezelfde categorie thuisbrengen.
De rest van het album laten we u, beste lezer, zelf ontdekken want een langspeler van Paul Carrack, gelijk welke hij ook maar aflevert, het zijn allemaal stuk voor stuk eindeloze verhaaltjes die vertelt worden en worden telkens ondersteund door prachtige muzikale lijnen. Of om het met andere woorden te zeggen: zelfs een dove zou na het beluisteren van een van Pauls albums een orgasme krijgen en dat is nog zacht uitgedrukt. Wat Paul Carrack ook maar uitbrengt, daarbij is de mythologische koning Midas maar klein bier.
Hij is en blijft een man die ons telkens weer weet te verbazen... zonder meer!

Alfons Maes (5)

Midnight Teds: I Love That Girl

14/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Love That Girl
Rockabilly Village
Please, Don’t Leave Me
Cocaine Blues
Got To Move On
Hybrid Moments
Leroy
The Beast
Last Caress
Big Fat Mama
Unexplained Things

Platenlabel
Playwood Productions

Labelnummer
Playcd1521

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Midnight Teds

Midnight Teds is een Zweedse band rond zanger, gitarist en songsmid Martin Brisholm. ‘I Love That Girl’ herbergt 8 originele nummers van de hand van Brisholm en 3 covers. Die covers zijn ‘Cocaine Blues’ van Johnny Cash, ‘Hybrid Moments’ en ‘Last Caress’ van Glenn Danzig (ex-The Misfits, ex-Samhein, Danzig). Met Brisholm heeft de band ook een begenadigd songschrijver in huis. Dat valt al onmiddellijk op bij de rockende opener en tevens titeltrack. Rockabilly in zijn puurste vorm valt dan te beluisteren op ‘Rockabilly Village’, terwijl ‘Hybrid Moments’ en ‘The Beast’ kiemen van psychobilly en punk in zich hebben. ‘Leroy’ doet dan weer een beetje denken aan de jonge, wild om zich heen meppende Elvis. De Teds zijn trouwens serieuze muzikanten, die zich niet laten beperken tot de klassieke 3 akkoorden. Dat bewijzen ze op het enige, ietwat uit de band springend, door keyboards opgesmukt en daardoor symfonisch poppy klinkend ‘Unexplained Things’.
‘I Love That Girl’ doet ons ook van Midnight Teds houden.

Lambert Smits (4)

The Swedish Midnight Teds know how rockabilly, rock-‘n-roll and Teddy Boy music should sound. Nice introduction!

Mark Etheredge: Connected

14/1/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Groovin' With My Baby
Be Who You Are
Roger That
Connected
Lost In The Shuffle
Cherry Cha
For Your Love
Bing Bang Boom
Rain
Soul Clap Honey

Platenlabel
Vipaka Records

Labelnummer
VR1030

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Great Scott PR

Website Artiest
Mark Etheredge

Contemporary jazzpianist Mark Etheredge beschrijft zijn nieuwste album als het “gelukkigste” dat hij ooit gemaakt heeft. Nochtans heeft hij het vroeger niet gemakkelijk gehad, want hij werd gepest, voelde zich alleen en onthecht. Hij zong en speelde in de kerk, maar toen hij zijn seksuele geaardheid ontdekte, voelde hij zich nog meer geïsoleerd. Hij was anders. "I had a deep feeling of being disconnected from humanity. Later, I realized that these feelings were all in my head. We are all connected in this world, and what we do affects each other. 'Connected' is a celebration of our human connection - across geography, race, language, class, gender, sexual orientation and beliefs," zei hij. "I've wanted to make an album like this for a long time. Working with Paul Brown and the high calibre of musicians was a real treat for me, and I'm thrilled to share this album with listeners." Mark werkte samen met de Grammy winnende producer Paul Brown, en componeerde 10 songs. Nochtans zijn deze gevoelig en sociaal bewust uitgevallen, zoals opener ‘Groovin' With My Baby’, dat opmerkelijk licht en positief aanvoelt. De boodschap wordt nog duidelijker op ‘Be Who You Are’, en op de verfrissende titeltrack speelt Paul Brown mee op gitaar. Op ‘Lost In The Shuffle’ komt Mark’s verleden naar boven, weerom met Paul Brown op gitaar. Gitarist Chuck Loeb is gastmuzikant op ‘For Your Love’, en afsluiter ‘Soul Clap Honey’ bevat meer R&B. Dit is Mark’s eerste album sedert hij verhuisde van Los Angeles naar de Bay Area twee jaar geleden, en toen hij besloot om zich full time aan de muziek te wijden. Het komt officieel uit op 26 februari en is een dikke aanrader!

Patrick Van de Wiele (4)

This new album by contemporary piano player Mark Etheredge is highly recommended. It’s the first since Mark relocated from LA tot the Bay Area, and decided to focus on his music.