Category: Psychedelic Rock - KEYS AND CHORDS

John Aulabaugh: Sweet As You

2/3/2022

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sanity
A Reason
Ghost Of Sympathy
Clementine
Feels So Right
Try Love
Abilene
Childhood's End
Immobile
Sweet As You

hidden bonus track!

Website Artiest:
John Aulabaugh

Kommer en kwel als krachtige drijfveer naar sublieme songs. Aulabaugh mag dan nog geen ‘King’ status hebben, met het derde album Sweet As You neemt de Champaign-Illinois singer-songwriter een optie op de ‘Music hall of Fame’. De eerlijkheid vervat in zijn 11 songs spruiten uit een besef van eindigheid door slepende ziektes: rugproblemen, artritis in handen, keeltumor,…. Je zou voor minder de moed laten zakken. Niet zo voor John Aulabaugh. De pandemie gaf hem de kans om zijn getormenteerd leven therapeutisch van zich af te schrijven. Met de psychedelische intro en de sixties rock opbouw in ‘Sanity’ - hoor de ‘George Harrison guitar’ - katipulteert hij ons en zichzelf terug in de tijd. ‘A Reason’ is een ritmische garagerocker met een stukje gitaarsolo. De meeste songs werden door hemzelf geproduced. ‘Ghost Of Sympathy’ en ‘Clementine’ werd echter bewerkt door gitarist Jason Roberts; ook hier psychedelische invloeden die bij ons ex-hippies herinneringen oproepen aan kleurrijke lsd-images met Syd Barrett. Beweer echter niet dat John Aulabaugh is blijven steken in zijn jeugdjaren. De gitaar sneert als punk, de stem zalft als pop. Croonen doet ie trouwens ook in ‘Try Love’, weer mooi opgeschmuckt met een dameskoortje en gitaarsolo. Zoals iedereen worstelde John met zijn identiteit, getuige de rocksong ‘Childhood’s End’. Met stunning gitaarsounds wordt die verwardheid realiteit. Hoe breekbaar ‘Immobile’ in de fingerpicking gitaar en de soft voice doorklinkt. Hoe teer en eindig de track title ‘Sweet As You’ weerklinkt met een krakende naald en viool doorheen de song. Met enkele minuten later ….nog een bonus track. Altijd tof.
Sweet As You zal ooit beschouwd worden als een fenomenaal album en een collector’s item worden op vinyl. Remember my words!

Line-up:
John Aulabaugh (Guitar, Vocals)
Jason Roberts (Guitar, Keys, Vocals)
Frank Divanna (Bass)
James Treichler (Drums)
Matt Nelson (Keys)
Rob Jenson (Banjo)
Jessy Greene (Violin)
Aubrey Richmond (Violin, Vocals)
April Davis, Jodi Pitts, Danessa Carter (Vocals)

Marino Serdons

Foto

Tender and powerful psychedelic songs, with a lot of emotion. Definitely one of the best albums of the year. Just love it, John!

Bag Of Nails: The Wolf Inside Me

19/3/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Wolf Inside Me (Pt.I)
Daddy's Blues
In The Shadows
Endless Boogie
Dangerous Love
The Wolf Inside Me (Pt.II)
The Wolf Inside Me (Pt.III)
Ain't Gonna Wait
There's A Devil Afer Me
Blue Moon's Blues

Website Artiest
Bag Of Nails

De formatie Bag Of Nails is een psychedelisch blues rocktrio uit Athene. Deze Grieken promoten nu hun debuutplaat ‘The Wolf Inside Me’. Ze zijn geïnspireerd door de klassieke blues en rocksound uit de jaren ’60 en ’70. Dit debuutalbum werd live ingeblikt in de hete zomer van 2018. Aanvankelijk werd de plaat uitgebracht op transparant oranje vinyl en dit met een beperkte oplage van amper 300 stuks. De drie autodidactische instrumentalisten Panos Katsikogiannis (vocals, gitaar) bassist Giorgos Antoniadis en drummer Agis Gkritzios registreerden negen originele nummers. De titeltrack heeft drie parts, waarom is ons niet volledig duidelijk. Part I is een vertelverhaal dat is ingekleurd met ingetogen slidegitaar en Part II is een zwaarbeladen instrumentale gitaartrack die iets meer dan een minuut in beslag neemt. Part III is dan weer een heerlijk Delta blues gemotiveerde song. We skippen door naar ‘Daddy’s Blues’, een knap en swingende blues rocknummer, net zoals de rockballade ‘In The Shadows’. De songs ‘Endless Boogie’ en ‘Dangerous Love’ zijn doordreven boogietracks die zijn ingekleurd met enige psychedelische tunes. Met de slow blues ‘Ain’t Gonna Wait’ gaat de gashendel even naar omlaag, maar dan komen onvermijdelijk de boogie songs ‘There’s a Devil After Me’ en het afsluitende ‘Blue Moon’s Blues’ door de woofer geknald. Knap!

Philip Verhaege

Foto

The formation Bag Of Nails is a psychedelic blues rock trio from Athens. These musical Greeks now promote their debut album "The Wolf Inside Me". They are inspired by the classic blues and rock sound from the 60s and 70s. This debut album was recorded live in the summer of 2018. Greece has suffered a great deal from the economic crisis. These gentlemen therefore know what they write about.

The Laissez Fairs: Marigold

25/11/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Long Grow The Marigolds
Phantom Stranger
My Thursday Girl
For You To Know
Your Love Or Hate
Mc Wryly
Molly
Redundant Beach
Dirty Alice Jones
Follow The Money
Firebyrd
Crown Plaza
Remember Her
Mangolds Return
Lillie May
We’ll Get There Someday

Website Artiest:
The Laissez Fairs

De revival van psychedelia speelt zich gelijktijdig af in Engeland/Wales en de US. Vanuit Las Vegas pompen The Laissez Fairs verdovende amfetamines in ons brein met inventieve mod psych en heel wat fuzz. De jaren zestig terug in een stroomversnelling met 16 korte brainfuckers. De band werd opgericht in 2014 door gitaristen John Fallon en Joe Lawless (die ook de mellotron oprakelde). John’s broer Cromm gooide zich op de fuzz bass, en drummer Aaron Archer vervolledigde het trio. Weet ook dat John Fallon reeds in de jaren tachtig actief was bij de neo-psych band The Steppes, componeerde zelfs een solo album en toen werd het stil tot 2011. Enkele singles als opwarmertje en toen tijd voor The Laissez Fairs in 2014. De vier neuzen, met of zonder tussenschot, in dezelfde richting resulteerden in een vierde album. ‘Marigold’ verscheen in juli 2019 en is enkel op cd en als download bij Rum Bar Records verkrijgbaar. Het album swingt van voor tot einde en ligt in het verlengde van The Beatles, The Kinks, The Who en early Syd Barret’s Pink Floyd. En doe daar nog een schep garage rock bovenop. Een album dat je terug vreugde geeft in het leven, een muzikale drug als het ware!

Line-up:
John Fallon (Vocals, Lead Guitar, Bass, Acoustic Guitar, Drums, Fuzz Bass)
Joe Lawless (Vocals, 12 String Guitar, Organ, Piano, Mellotron, EBow)
Cromm Fallon (Bass, Fuzz Bass, Tambourine)
Aaron Archer (Drums, Backing Vocals)

Marino Serdons

Foto

Revival of psych rock from Las Vegas of all places. A musical drug indeed!

Sendelica: Cromlech Chronicles IV

8/7/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Lightstar
Saturnalia
Nine Miles High-Lightstar Reprise

Website Artiest:
Sendelica

West Wales goes West Coast USA, naar de hoogdagen van Jefferson Airplane, Blue Cheer, Iron Butterfly en The Byrds. De Welshe performers Sendelica trachten de spirit van eind jaren ’60 te verpakken in hun eigen psychedelische trip. Cromlech IV is het sluitstuk van hun Cromlech series waarbij ze al jammend enimproviserend blijk geven van een optimale beheersing van het genre.
Baden Lightstar en Saturnalia nog in een space mood of eternity, met NIne Miles High gaan ze heel creatief om met de melodielijn van het bekende Byrds nummer. Niet lang want al heel snel nemen de snerende gitaren van Pete Bingham het over. Ook hier weer met schitterende bijdrage van saxofonist Lee Relfe. Sendelica durft zijn nummers soms iets te lang uit te spinnen, te rekken tot het oneindige. Op Cromlech iV springt de band echter mooi gebalanceerd om met ritme- en key wisselingen. Melodisch een heel sterk album.
Het zou Fruits de Mer Records niet zijn moest deze laatste Cromlech niet in een speciaal vinyl kleedje worden geduwd. Hou u vast: het werd een coloured 3-sided double LP. Voor de vierde ‘blanke’ zijde werd beroep gedaan op een Nederlandse firma die er een UV-print op aanbracht. Dus geen picture disc, wel een disc met picture. Officieel verschijnt het album op 29 juli, maar best nu reeds bestellen.

Line-up:
Pete Bingham (Guitars, Electronics)
Glenda Pescado (Bass)
Meurig Griffiths, Gregory Curver (Drums)
Lee Relfe (Sax)
Lord Armstrong Sealand (Theremin, Synths)
Roger Morgan (Keyboards)

Marino Serdons (4)

With the fourth psychedelic Cromlech album the circle has closed. To discover his treasure or his spell, just listen to this mindblowing album. Great stuff!

Fuchsia: 70’s debut album-special edition reissue!

29/6/2018

DETAIL ALBUM

2 LP’s + 15 minute DVD + A4 Magazine (24pp) + Fold-out Poster

Tracks:

Disc One - The Original Album (Coloured Vinyl)

Gone With The Mouse
A Tiny Book
Another Nail
Shoes And Ships
The Nothing Song
Me And My Kite
Just Anyone

Disc Two – Early Demos And More (Coloured Vinyl)

Somnambulist
Rocks And Books
Original long demo from acetate before 1ste LP
The Band
Ragtime Brahms
Fuchsia Song (acoustic version from Fuchsia II)
The Band (Me And My Kite version, 7” FdM 2014)
The Waves (from Fuchsia II)

Als een vergeten bloem ontluikt in de Fruits De Mer stal het prachtige debuut van de Britse psychedelische band Fuchsia. Voor het eerst verscheen dit album in 1970 op het Pegasus label. Een collectie fusionblaadjes van prog en folkrock met meeldraadjes die je een delirium bezorgen.
Fruits de Mer Records slaagde erin om de rechten te strikken en brengt nu een ‘special edition reissue’ uit om niet alleen aan te ruiken, zeker ook van te smullen. A masterpiece of Art rock (MOJO).
Zeldzaam zijn zij die het schaarse originele album in hun bezit hebben. Nog zeldzamer zij die het zouden willen verkopen. De songs zijn werkelijk een streling voor het oor met vioolpartijen (denk ook aan East of Eden, Curved Air), vrouwelijke harmonieën op de achtergrond (Pentangle), idyllische zoete zang (remember Syd Barrett) en veel ritmewisselingen. Oprichter Tony Durant heeft enkele jaren terug in Australië een band samen gebracht en geeft in augustus enkele gigs in Cardigan (3 aug. op het Dream Of Dr. Sardonicus Festival) en in London (in de bekende The Half Moon op 9 aug.)
Wat zit er in die ‘special edition’? Vooreerst natuurlijk het originele album op vinyl, en nog interessanter een volledige lp met demo’s om van te watertanden, sommige zelfs beter dan de uitgebrachte versie. FdM kon er ook een DVD aan toevoegen met Tony over het verleden, een grote poster en een24 page A4 magazine. Het geheel werd geperst op 180gr gekleurd vinyl en in een gatefold hoes gestopt.
Fuchsia is een must voor elke psychedelica liefhebber. Gezien de grote muziek- en verzamelwaarde vliegt deze uitzonderlijke editie op 30 juli (officiële releasedatum) als kleurrijke boeketten de FdM deur uit. Pre-order necessary!

Marino Serdons (4 ½)

Wonderful reIssue in special luxury edition of Fuchsia’s acclaimed debut album. Psychedelic 70’s songs with classic violin, beautiful melodies, harmony, and surprisingly fresh sounds. Again-wopnderul!

Needlepoint: The Diary Of Robert Reverie

12/6/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Robert Reverie
On The Floor
All Kinds Of Clouds
Will It Turn Silent
In My Field Of View
Grasshoppers
Beneath My Feet
In The Sea
Shadow In The Corner

Website Artiest:
Needlepoint

Soms val je helemaal voor de hoes, en nadien misschien voor de muziek. Op dit nieuwe (4e) album van de Scandinavische groep Needlepoint geniet je van beide. Het triple klaphoesje (cd) bevat naast de lyrics enkele mooie illustraties van rune Klakegg. Alles draait natuurlijk rond de composities van jongere broer Bjorn Klakegg en zijn band. Een Zweed met roots in de jazz en geëvolueerd naar jazz rock. Needlepoint maakt nu progrock zoals je zelden hoort: een mix van jazzy Gentle Giant, experimentele Caravan, psych Syd Barrett of Soft Machine’s Robert Wyatt.
Het album oogt als een conceptalbum, een dagboek van de imaginaire Robert Reverie. Een dromerige verzonnen figuur met inspiratie uit Bjorn’s leefwereld, uitstekend passend bij de licht psychedelische soundtracks. De jaren zeventig helemaal terug, in alle glorie. Verantwoordelijk voor die tijdsbepaling zit deels in het orgelwerk (Hammond natuurlijk) van David Wallumrod. En natuurlijk de soft vocals van Bjorn himself. Melodische songs met jazzprog structuren en een paar harmony vocals toveren kippenvel op je nostalgische tijdreis.
Een aanrader om dit juweel op vinyl te kopen. Een collector’s item werd geboren!

Line-up:
Bjorn Klakegg (Vocals, Guitars)
David Wallumrod (Hammond Organ, Clavinet,Harmony Vocals)
Nikolai Haengsle (Bass, Harmony Vocals)
Olaf Olsen (Percussie, Harmony Vocals)

Marino Serdons (4 ½)

Wonderful project from Scandinavian progrock band Needlepoint. Back to the seventies with jazz prog and dreamy psychedelic songs to insulate your mind. Collector’s item soon!

Birth Of Joy: hyper focus

7/3/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Join The Game
Hyper Focus
You Are Many
I
Riff Raff
Forenoon
Witches Hammer
II
Lit It Slide
Sypdorkat
Poor Duffy
III
Sell Out

Platenlabel
Glitterhouse Records

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Music Shock

Website Artiest
Birth Of Joy

Sensatie vanuit Nederland! De driekoppige psychedelische rockers uit Utrecht zijn al aan hun vijfde album toe. ‘Hyper Focus’ barst van de energetische rocksongs die niemand onberoerd laten. Top!
Alhoewel hun muziek sterk geïnspireerd is door de 60/70-er jaren, weten Kevin, Bob en Gertjan er een eigen toets aan te geven. Vele songs drijven op het vette meeslepende orgelwerk zoals je vroeger bij Deep Purple hoorde. De hyperkinetische energie is vergelijkbaar met Grand Funk Railroad en als je goed luistert dan hoor je ook heel wat Uriah Heep in het album. Nogmaals, het trio slaagt er in met al die invloeden toch een aparte sound te brengen: een mix van rock, progrock, funk, punk, grunge en psychedelica. Op het album staan 10 songs en 3 instrumentale intermezzo’s die wat lucht inspuiten. Een techniek die vroeger meer werd toegepast. Stuk voor stuk schitterende, niet voor de hand liggende rockers, want altijd maar intelligenter richting progrock. Favorieten? Luister niet alleen naar opener ‘Join The Game’ of ‘Hyper Focus,’ ook ‘Forenoon’ of ‘Sypdorkat’ ‘has the real spirit’. Het album overweldigt door de live-energie. Live-optredens (nog het hele voorjaar in Europa-de band doet er meer dan 170 per jaar) monden dan ook altijd uit in één groot headbangers rockfeest. Zie dat je erbij bent op 31 maart in Hoboken (Gravenhof) of op 24 mei in Hasselt (CaféCafé). Oh ja, voor de vinylliefhebbers: de albums van Birth Of Control worden later gegarandeerd een collectors item.

Line-up:
Kevin Stunnenberg (zang/gitaar)
Bob Hogenelst (drums)
Gertjan Gutman (orgel)

Marino Serdons (4)

What a wonderful Dutch rockband Birth Of Joy has become. Their fifth album Hyper Focus is gonna be one of the finest rockalbums of the year 2018. Join a live concert for the real experience. A must hear!

Thurston Moore: Rock n Roll Counsciousness

11/8/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

1. Exalted
2. Cusp
3. Turn On
4. Smoke of dreams
5. Aphrodite

Platenlabel
Caroline Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Caroline Records

Website Artiest
Thurston Moore

Het is alweer een jaar of 5 geleden dat Sonic Youth, Thurston Moore`s pareltje, de handdoek in de ring wierp. Tijd voor iets nieuws, dacht Moore dus. Moore werd in 2004 nog door Rolling Stone op 33 geplaatst op de Top 100 lijst beste gitaristen aller tijden.
En terecht, want ook bij deze plaat is het overduidelijk dat deze kunstenaar een ode aan de rockgoden wil brengen. Ook al is ‘Rock n Roll Consciousness’ een plaat met maar vijf nummers, toch duren ze allemaal stuk voor stuk langer dan ‘Bohemian Rhapsody’ en ‘Stairway To Heaven’ samen. De muziek is meeslepend en tegelijk terughoudend, vernieuwend en toch ietwat ouderwets.
Toch heb ik de indruk dat Thurston Moore niet meer zo `Rock n Roll Conscious is, als hij ooit is geweest.

Jens Lenaerts (3)

Thurston Moore brings his personal ode to the Gods of
Rock n Roll.

De Kat: De Kat II

20/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Black Rose
What Time Do We Meet
Magic Sam
‘74
Panic Attack
Down The Abbys
Fool No More
Goodnight

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
De Kat

Groningen telde in het verleden een niet onaardig aantal bandjes. Sommige onder hen kregen zelfs internationale bekendheid. Denk maar aan Wild Romance, de begeleidingsband van de betreurde Herman Brood. Momenteel laat de Nederlandse muziekscene echter niet zo vaak meer van zich horen als tijdens de periode van de Nederbeat. En toch is er soms een band, die echt wel een grotere bekendheid verdient. Zo een band is, de tevens uit de Martinistad komende De Kat, die nu met dit album een tweede maal een gooi doet naar internationale erkenning. Dit doen de heren met een instrumentaal album. De muziekgenres die zij aanboren zijn heel verschillend. Zowel psychedelische rock als blues, met gitaren in de hoofdrol, zitten in de nummers vervat. Op ‘Fool No More’ van Peter Green na, en bovendien het enige gezongen nummer, zijn alle nummers originals. Nu klinken de gitaren eens heerlijk overstuurd en zorgen zij voor een dromerige, psychedelische sixtiessfeer, eventueel afgewisseld met een clean gitaargeluid, gekend van o.a. The Shadows, om dan later eerder een vette bluessound neer te zetten. De nummers hebben vaak een lange, serene intro nodig om tot hun hoogtepunt te komen. Dit zorgt ervoor dat de songs vaak meer dan 6 minuten duren. Hinderlijk is dit echter niet, omdat datgene wat volgt wel de moeite is. Alleen blijft de vraag of de doorsnee muziekliefhebber, in deze dolgedraaide wereld, dat geduld nog kan opbrengen en zijn interesse in instrumentale songs niet achter zich heeft gelaten.

Lambert Smits (3 ½)

A mix of psychedelic rock, blues, sometimes supplemented with the clean guitar sound of instrumental bands from the fifties and sixties, by a Dutch band.

Pink Fairies: Naked Radio

1/2/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD:

Golden Bud
The Hills Are Burnin’
Runnin’ Outta Road
When The Movie’s All Thru’
I Walk Away
You Lied To Me
Midnite Crisis
Stopped At The Border
Spellbound
Down To The Wire
Skeleton Army
Mick
Naked Radio
Deal Deal

DVD :
Brighton Electric Rehearsels
Live From The 100 Club 2014

Platenlabel
Gonzo Multimedia

Labelnummer
HST422 CD

Distributie
Gonzo Multimedia

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Pink Fairies

Een gevoel van nostalgie bekroop mij bij het beluisteren van het ‘nieuwe’ materiaal van de Pink Fairies. De anarchistische bende van de jaren ’70, uit Ladbroke Grove - een arme wijk onder Notting Hill-, besloot enkele jaren geleden om een reunie te houden. Repetities en concerten verliepen vlot en vorige maand verscheen dan (na 29 jaren) hun nieuw album ‘Naked Radio’. Een verzameling rocksongs met een psychedelische hoek af, en een punklaag aangebreid. Je waant je terug in de tijd toen de band gratis optredens verzorgde op de meest onverwachte evenementen. De recente songs moeten niet onderdoen voor het oudere werk. Het schrijversduo Hunter en Colquhoun (The Deviants) levert een aantal prachtige up-tempo nummers. Gewone rocksongs (Golden Bud) en een paar punkrockers (I Walk Away) ertussen. De bijdrage van Jaki Windmill lijkt wat ondermaats maar zorgt toch voor een exotisch impressie. Gitarist Andy Colquhoun bespeelt zijn gitaar oordeelkundig. Zonder hem geen band. Een song als ‘You Lied To Me’ lijkt op een bende onschuldige kinderen die voor de eerste maal een song in elkaar boksen. Die kinderlijke onschuld katapulteert die ouwe bende geestelijk terug naar hun jeugd. Fysiek lijden ze echter allemaal aan de tand des tijds. Oudgediende Mick Farren draagt enkele songs bij: ‘Naked Radio’ en ‘Skeleton Army’ zijn de laatste nummers die Mick schreef alvorens hij enkele geleden zelf een skeleton werd.
Naast de cd vind je ook een dvd met repetitie-opnames in The Brighton Electric Recording Company. Niet onmiddellijk een hoogvlieger maar leuk voor 5 minuten. Ook het concert in de Londense 100 Club uit 2014 werd geregistreerd. Bij aanvang vrij amateuristisch, langzaam krijg je echter een de oude glorie te horen én te zien. Niet zoals in hun jonge tijd, maar wel genietbaar.

Line-up:
Andy Colquhoun (Guitar, Vocals)
Russell Hunter (Drums, Vocals)
George Butler (Drums)
Sandy Sanderson (Bass, Vocals)
Jaki Windmill (Djembe, Keyboard, Vocals)

Marino Serdons (4)

After 29 years the Pink Fairies sounds like a bunch of children in pre-punk period. The new songs on Naked Radio deserves a bonus. Very enjoyable record!

Hawkwind: The Charisma Years 1976-1979

12/11/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc One: Astounding Sounds, Amazing Music

Reefer Madness
Steppenwolf
City Of The Lagoons
The Aubergine That Ate Rangoon
Kerb Crawler
Kadu Flyer
Chronoglide Skyway

Disc Two: Quark, Strangeness & Charm

Spirit Of The Age
Damnation Alley
Fable Of A Failed Race
Quark, Strangeness & Charm
Hassan I Sabbah
The Forge Of The Vulcan
The Days Of The Underground
The Iron Dream

Disc Three: Hawklords-25 Years On

PSI Power
Freefall
Automoton
25 Years
Flying Doctor
The Only Ones
(Only) The Dead Dreams Of The Cold War Kid
The Age Of The Micro Man

Disc Four: PXR 5

Death Trap
Jack Of Shadows
Uncle Sam’s On Mars
Infinity
Life Form
Robot
High Rise
PXR 5

Platenlabel
Atomhenge-Cherry Red Records

Labelnummer
ATOMCD 41041

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
Niet gekend-geen

Website Artiest
Hawkwind

Voor velen onder jullie een onbekende seventies band, voor grijzige ouderlingen en kaalhoofden een vage herinnering aan de mega-hitsingle Silvermachine uit 1972. Ondanks de naaktdanseres Stacia, is de spacerock groep altijd onderhevig geweest aan een recordaantal wissels. De beste periode kende de band vóór de nu verzamelde Charisma Years, toen Lemmy (jaja, die van Möterhead vanaf 1975) er nog grote sier maakte. In 1976 haalde men de labiele zanger Robert Calvert binnen, op muzikaal vlak een aanwinst, maar zijn mentale toestand bracht de band herhaaldelijk in problemen. Gelukkig kon het enige overgebleven lid Dave Brock telkenmale de brokken lijmen met nieuw bloed.
De Charisma Years hebben 4 elpees voortgebracht, nu broederlijk verzameld in een stevige mooie box op het Atomhenge -Cherry Red Records label. De hit Silvermachine mag dan uit een vorige periode stammen, hun beste elpee zit wel degelijk in dit begeerlijk kleinood. Het album ‘Quark, Strangeness & Charm’ (1977) draagt alle invloeden van die periode: space sounds, psychedelica, punk, new wave. Een heel gevarieerd en vooruitstrevend album met schitterende songs als het oosters getinte met viool doorspekte ‘Hassan I Sabbah’ (nu downloaden!) of het pompende ‘The Days Of The Underground’. Onder de naam Hawklords verscheen nadien het meer punkgerichte album 25 years on, dat ook enkele sixties/space-pareltjes bevat. Robert Calvert’s toestand verergerde maar verhinderde niet dat uiteindelijk nog ‘PXR5’ werd uitgebracht. Een iets ruiger album waarin de gespletenheid van de groep, punk of space, helemaal tot uiting kwam. Dave Brock ontbond noodgewongen de band en toen was het Charisma-lampje ook gedoofd. Echter niet het einde van Hawkwind: talrijke nieuwe bezettingen maken dat tot op heden nog steeds albums verschijnen. Ginger Baker, Lene Lovich, Arthur Brown, maakten later kort deel uit van Hawkwind; een invloedrijke band om te (her)ontdekken. The Charisma Years 1976-1979 is een excellente start!

Line-up:
Dave Brock (Vocals, Guitars, Keyboards)
Robert Calvert (Vocals)
Simon House (Keyboards, Synths, Violin)
Paul Rudolph, Adrian Shaw, Harvey Bainbridge (Bass)
Simon King, Martin Griffin (Drums)
Paul Hayles, Steve Swindells (Keyboards, Synths)

Marino Serdons (4,5)

With ‘The Charisma Years 1976-1979’ the legendary band Hawkind has influenced a lot of bands all over the world. And it’s your start to explore these beautiful songs!

Nosound: Scintilla

19/10/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Short Story
Last Lunch
Little Man
In Celebration Of Life
Sogno E Incendio
Emily
The Perfect Wife
Love Is Forever
Evil Smile
Scintilla

Platenlabel
Kscope

Labelnummer
?

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-agent
?

Website Artiest
Nosound

De Italiaanse taal leent zich uitermate voor psychedelische songs. Jammer maar op Scintilla, het vijfde album van Giancarlo Erra, wordt alleen’ Sogno E Incendio’ in de moedertaal gezongen door Andrea Chimenti. Giancarlo houdt van verandering en zijn nieuwste creatie moest minimalistisch, simpeler en toch rijk klinken. Met de shoegaze, de soundwall die hij gebruikt op vrijwel alle nummers, bereikt hij zijn doel met 2 vingers in de neus. Enkele hoogtepunten: ‘Emily’ zweeft door de huiskamer op een bedje van viool. ‘The Perfect Wife’ meandert eveneens op golven van emotie, gezongen in eindeloosheid, met een uitbarsting à la Roger Waters.
‘Sogno E Incendio’, met de serene zangstem van klasbak Andrea Chimenti, tracht je helemaal in de ziel te treffen. En dat lukt wonderwel! Ook het gebruik van rustige pianobegeleiding wijst op een hunkering naar intimiteit.
Scintilla MOET je meerdere malen beluisteren, alvorens je de melodische rijkdom ontdekt. Het album balanceert tussen progrock, ambient, space-rock en psychedelica. What’s in a name? Niets nieuws onder de zon, maar gewoon genieten vanuit je luie sofa is de boodschap.

Line-up:

Giancarlo Erra (Vocals, Guitars, Keyboards)
Marco Berni (Keyboards, Vocals)
Alessandro Luci (Bass, Keyboards)
Paolo Vigliarolo (Acoustic & Electric guitars)
Giulio Caneponi (Percussion, Vocals)
guest musicians:
Marianne De Chastelaine (Cello)
Vincent Cavanagh (Vocals on 4,7)
Andrea Chimenti (Vocals on 5)

Marino Serdons (3,5)

Nosound’s inventor Giancarlo Erra creates with his fifth album ‘Scintilla’ a dreamy sensitive world. Lay back on your long-chaise and reflects!

Kutiman: 6am

11/8/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Jaffa Beach
She’s A Revolution
Shine Again
Zeelim
Stranger On The Follow
Dangerous
I Think I Am

Platenlabel
SIYAL

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Sonic Rendezvous

Promo-agent
Klanderman Promo

Website Artiest
Kutiman

De Israëliër Ophir Kutiel is beter bekend onder zijn artiestennaam Kutiman. Hij werd geboren in 1982 in Jeruzalem en creëerde het online muziekvideoproject ‘ThruYOU’ en de reeks ‘Thru the City’. Op zijn zesde leerde hij piano spelen en acht jaar later kwamen daar drums en gitaar bij. Toen hij 18 werd verhuisde hij naar Tel Aviv om daar jazz te studeren aan het Rimon Music College. Daarna werd hij blootgesteld aan andere muziekgenres zoals Afrobeat en funk. Een reis naar Jamaica in 2003 zorgde voor research in reggae. Dit is de tweede release op zijn eigen label, en de roots van deze muziek liggen in psychedelische rock, maar met funk & soul & Afrobeat gekruid. ‘Jaffa Beach’ en ‘Zeelim’ zijn twee instrumentale tracks. Het ritme op ‘She’s a Revolution’ doet denken aan wijlen James Brown, en wordt gezongen door Adam Scheflan & Karolina. ‘Shine Again’ is de eerste single eruit, gezongen door Adam Scheflan, die tevens ‘Stranger on the Follow’ en ‘Dangerous’ zingt. Karolina neemt het van hem over op ‘I Think I Am’.

Patrick Van de Wiele (3½)

A marriage of psychedelic rock with Afrobeat and funk.

Radio Moscow: Live! In California

29/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Just Don’t Know
Death Of A Queen
Broke Down
I Don’t Need Nobody
250 Miles/Brain Cycles
Before It Burns
The Escape
City Lights
Change Of Fate
Deep Blue Sea
These Days
Rancho Tahoma Airport
No Good Woman
So Alone

Platenlabel
Alive Natural Sound Records

Labelnummer
0183-2

Distributie
Sonic Rendezvous

Promo-agent
Klanderman Promo

Website Artiest
Radio Moscow

Radio Moscow is een Amerikaanse psychedelische (blues)rockband. Parker Griggs is de bezieler en songschrijver. Sinds 2003 toen hij de band oprichtte waren er tientallen bezettingswisselingen.
Vier studio-albums verschenen er tussen 2007 en 2014. Nu is er dan de live cd ‘Live! In California’. Radio Moscow speelt Southern rock en loeiharde (blues)rock, met weinig, zeg maar geen rustpunten. Spelen met dynamiek zit er haast niet bij. Alles gaat recht door zee en allemaal even hard en met even veel power. Alleen bij de slow-bluesrock ‘Deep Blue Sea’ nemen ze even gas terug.
Je hoort duidelijk echo’s van Cream en Jimi Hendrix, maar ook hier en daar wel wat Led Zeppelin en een resem aan eind jaren 1960, begin jaren 1970 songs. Maar het meeste lijken ze nog op de jonge Limburgers DeWolff.
Griggs stem lijkt meer op rochelen dan zingen en een groot stembereik heeft hij ook niet. Typisch een voorbeeld van wat ik zelf doe, dat is stukken goedkopen, daarom zoeken we niet verder naar iemand die wel kan zingen. Jammer bij dit soort bands.
Je moet ervan houden…potten zullen ze niet breken, want het klinkt allemaal een beetje oubollig en gedateerd…

Peter Jacobs (3)

Line-up:

Parker Griggs (gitaar, zang)
Anthony Meier (bas)
Paul Marrone (drums)

‘Live! In California’ contains 15 (psychedelic) bluesrock songs. It all sounds a bit too much end of the sixties and seventies. But it also sounds a bit dated. Not bad if you like to hear hard bluesrock with a lot of Hendrix and almost no relaxing moments.

Vibravoid: In-A Gadda-Da-Vida

26/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

In-A-Gadda-Da-Vida Part 1 +2

Platenlabel
Fruits De Mer Records

Labelnummer
Crustacean 72

Distributie
Fruits De Mer Records

Website Artiest
Vibravoid

In het nieuw verpakken van een oude hit, cover weet je wel, schuilt altijd een risico. Meestal blijft het origineel nog de beste versie (alhoewel er uitzonderingen zijn).
Met de uit 1968 stammende single ‘In-A-Gadda-Vida’ gebracht door Vibravoid blijf ik het antwoord schuldig. De versie van Iron Butterfly klokte af op een 17 minuten, een volledige elpee-zijde. De headswirlers van Vibravoid reduceerden de song tot iets meer dan 10 minuten. Het werd geen exacte kopij, maar de hoofdlijnen bleven wel duidelijk aanwezig. Het gebruik van conga’s onderweg geeft er zelfs een Afrikaans tintje aan. Wervelende keyboards doen je duizelen, zoals een bijna halve eeuw geleden op de dansvloer van de TD’s (Thé Dansant).
Ik vermoed dat het van 2011 geleden is dat ze nog eens in België (Geel) hebben gespeeld. Ook dit jaar toeren ze vooral in Duitsland en Italië. Vanaf augustus brengen ze dus deze gloednieuwe 7” single mee, on coloured vinyl en een gatefold hoesje. Pre-orders richtten aan Fruits De Mer Records want de oplage is, as usual, beperkt!
Een gesmaakte teaser voor hun nieuw dubbelalbum ‘Wake Up Before You Die’, met een aantal live+ bonus tracks, en release in september.

Marino Serdons (4½)

A promising cover of Iron Butterfly’s iconic hitsong. After 20 years Vibravoid keeps the spirit alive.

Sidewalk Society: 7” EP

26/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Can’t Help Thinking About Me (David Bowie)
Look At The View (The Action)
Let Me Sleep Beside You (David Bowie)
Strange Roads (The Action)

Platenlabel
Fruits De Mer Records

Labelnummer
Crustacean 73

Distributie
Fruits De Mer Records

Website Artiest
Sidewalk Society

Fruits de Mer steelt mijn én vele andere harten met haar toffe releases op cd én vooral op vinyl. Als Club Member krijg je ook gratis exclusieve uitgaves. Niet te versmaden collector’s items voor verzotte muziekliefhebbers als ik.
Op 9 augustus verschijnt een 7”EP in gekleurd vinyl van de Californische coverband Sidewalk Society. Zelden dat Amerikanen de Britse muziekstijl zo eigen maken. Anglofielen op hun best. Vier songs vind je op deze EP, 2 covers van The Action en 2 van David Bowie. En zoals het goede namaak betaamt, krijg je toch een andere kijk op die nummers. Vooreerst voel je onmiddellijk de kracht van Bowie’s componeertalent. De coverversie kleurt instrumentaal voller maar het timbre van David Bowie’s stem ontbreekt, waardoor de songs hun toegevoegde waarde missen.
De originele songs van The Action katapulteren je naar de sixties met hun eenvoudige bezetting en vingerzetting. Begrijpelijk dat Sidewalk Society dit verrijkt met haar swirling gitaren, én slaagt in haar opzet.
Een toffe EP voor elke liefhebber van Britse psychedelica à la XTC met een snuifje Bevis Frond.

Marino Serdons (4)

Line-up:

Dan West (Vocals, Bass Guitar, Keyboards)
Dan Lawrence (Vocals, 12-6-string Guitar)
Jerry Buszek (Vocals, Drums, Percussion)

Forget the sixties and enjoy these updated songs of The Action and David Bowie by Dan West’s Sidewalk Society. America 2016 meets England 1965.

Fruits De Mer Records: Guide to The Hitchhikers Guide To The Galaxy: Journey Of The Sorcerer

26/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Journey Of The Sorcerer
version by Astralasia
version by Icarus Peel
version by The Bleu Giant Zet A Puppies

Platenlabel
Fruits De Mer Records

Labelnummer
Crustacean 74

Distributie
Fruits De Mer Records

Website Artiest
Astralasia
Icarus Peel
The Blue Giant Zet A Puppies

Herinner de begintune uit de BBC-reeks ‘The Hitchhiker’s Guide To The Galaxy’ (jaren ’80). Niet gezien of gehoord? Wel, die tune zag onder de naam ‘Journey Of The Sorcerer’ het levenslicht bij The Eagles, geschreven door de ‘forgotten Eagle’ Bernie Leadon, (terug te vinden op hun langspeler ‘One Of These Nights’ - 1975). Een mooie instrumentale creatie waar 3 hedendaagse bands hun eigen versie laten horen.
De band Astralasia is een kei in psychedelic trance, Astral Dub en aanverwanten. Hun versie is dan ook pure spacerock. Veel energieker dan het origineel en bruikbaar voor een James Bond-film.
Bij ‘Icarus Peel’ krijgen gitaren en keyboards meer ruimte waardoor het nummer crescendo gaat en mijn voorkeur geniet.
De versie van The Blue Giant Zet A Puppies (wie verzint het!) is een up-tempo maar vlakke versie geworden, niet echt om uit de bol te gaan.
Tof idee van Fruits De Mer om op een originele manier aandacht te schenken aan de vergeten song ‘Journey Of The Sorcerer’. Vanaf 9 augustus verkrijgbaar op 7” EP gekleurd vinyl in beperkte oplage.

Marino Serdons (4)

What a wonderful idea drawing attention to a forgotten Eagles instrumental. Beautiful covers of this iconic BBC Television theme!

Hashish: A Product Of

23/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Bliss
Fly Away
The Light
Revel
Outer Spaced
Make It
Miracles
The Light Part 2

Platenlabel
Colline Noir

Labelnummer
CN004

Distributie
Sonic Rendezvous

Website Artiest
Subliminal Sounds

Hashish vertegenwoordigt het nieuwe geesteskind van de Zweed Stefan Kéry. In de vorige eeuw maakte hij in Stockholm nog furore met de garage punkband The Stomachmouths. Naderhand richtte hij zijn eigen studio en label XoticMind/Subliminal Sounds op.
Geen garage of punk met Hashish, wel zoals de groepsnaam doet vermoeden, een geestesverrijkende trip doorheen de wereld van psychedelica. ‘Fly Away’ wordt sterk gepromoot en verovert terecht een plaats in mijn favorieten. Een mix van kraut, lounge, acid en wat funky jazz waarover een zoete Lisa Maria haar tekst smeert als zacht oorsmeer.
‘Outer Spaced’ is nog zo’n hoogvlieger met spacy synths en een funky ritme op drums. En ‘Make it’ baadt in een loungesfeer die je lekker laat wegdromen in je luie fauteuil met een Aperol-spritz in de hand. In ‘Miracles’ mag Lisa Maria (of is het Anna) haar moeilijke repetitieve tekst nog even kwijt, en denk je …hier zit toch meer in? Drummer Mousa Fadera verdient een dikke pluim voor zijn inventieve bijdrage.
Ontegensprekelijk geeft ‘A Product of..’ een nieuwe boost aan de Scandinavische psychedelica. De cd heeft de lengte van een EP, wat natuurlijk ook een paradoxaal voordeel blijkt. Oh ja, ook geschikt voor dj’s met wat creativiteit.

Marino Serdons (3½)

Line-up:

Stefan Kéry (Gitaar, Keyboards, Vocals, Vocoder)
Moussa Fadera (Drums, Percussion)
Lisa Maria Isaksson (Lead Vocals, Harp)
Erik Lundin (Flute)
Anna Emilia Nilsson (Vocals)
Fredrik Swahn (Bass, Keyboards)
Matthias Uneback (Vibrafoon)
Jason Urick (Voice)

Sit back in your ‘lounge’ and enjoy outer space and fly away. Maybe a miracle happens and you can see the light!

Gilli Smyth: Mother

20/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

I’m A Fool
Back To The Womb
Mother
Shakti Yoni
Keep The Children Free
Prostitute Poem, Street Version
Ok Man, This Is Your World
Next Time Ragtime
Time Of The Goddess
Taliessin

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 2551

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Gilli Smyth

Met het overlijden van Daevid Allen (Gong) vorig jaar, verdween ook een stukje nostalgie uit de hippiejaren. Gelukkig is er Esoteric Recordings die om de haverklap vergeten opnames terug leven inblaast.
Onlangs nog met het debut-album ‘Mother’ van Gilli Smith: co-founder van Gong en partner van Daevid Allen tot 1979 onder de goddelijke noemer Shakti Yoni. Haar rol bij Gong is altijd onderbelicht gebleven, alhoewel zij talrijke songteksten op haar naam mocht schrijven. Ook zo het album ‘Mother’, een creatief afreageren op haar taak als moeder. In 1974 verliet zij de band om alsnog voor haar kinderen te zorgen, wat haar in conflict bracht met haar creatieve ik. In 1978 verscheen dan eindelijk het conceptalbum ‘Mother’.
Ontegensprekelijk vind je heel veel invloeden van Gong: niet altijd even afgelijnde songs, veel spoken word, bizarre muzikale escapades. Een deel van de Gong-crew speelt trouwens ook mee op het album. Maar Gilli wist perfect hoe ‘Mother’ moest klinken en maakte dankbaar gebruik van het Gong-team.
Het album start met het toepasselijke en toegankelijke ‘I’m a fool’, handelsmerk van de bende. Schitterend begeleid op viool door Vera Blum. Nadien krijg je een samenraapsel van tekst, walvis-sounds en andere psychedelische trucs. Qua sfeer vergelijkbaar soms met Group 1850, soms met Frank Zappa’s Mothers of Invention. Maar ook een streepje jazz of wat ragtime. Gilli was-is (ja, ze leeft nog steeds, geboren in 1933) eigenlijk een belezen poëtische schrijfster en een Welsh verhaal kon niet ontbreken. De cd eindigt met een extract uit de ‘Mabinogion Stories’, doorweven met muzikale spinsels à la Gong. Een heel sfeervolle folkie-opname.
‘Mother’ beluistert zich niet als een opsomming van songs, wel als een inspiratiebron voor de eigen leefwijze en creativiteit. Een verlengstuk van het Gong-oeuvre, ja, maar ook de ultieme uitspatting van een moeder opgesloten in haar eigen lichaam.

Marino Serdons (3½)

Line-up:
Gilli Smyth (Voices)
Daevid Allen (Bass, Guitar)
Vera Blum (Violin)
Christian Trich (Bass Guitar)
Tony Pascual (Synthesiser)
Didier Malherbe (Flute, Sax)
Pip Pyle, Rafel Aguilo (Drums)

The creation of a mother caught in her own body. An extension of the Gong-period. But above all a honor for the woman who stood (still standing) for power and freedom.

The Move: Something Else From The Move

14/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Move Bolero
It'll Be Me
Too Much In Love
Flowers In The Rain
Fire Brigade
Stephanie Knows Who
Somethin' Else
So You Want To Be A Rock And Roll Star
The Price Of Love
Piece Of My Heart
(Your Love Keeps Lifting Me) Higher & Higher
Sunshine Help Me
So You Want To Be A Rock And Roll Star
Stephanie Knows Who
Somethin' Else
It'll Be Me
Sunshine Help Me

Platenlabel
Esoteric Recordings

Lanemnummer
ECLEC 2546

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Move

In 1968 bracht deze Britse band uit Birmingham een live ep uit, van een concert in de beroemde Marquee Club van Londen op 27 februari 1968, en daarom prijkten er alleen maar covers op. Om even het geheugen wat op te frissen: ‘So You Want To Be A Rock ‘n’ Roll Star (The Byrds), ‘Stephanie Knows Who’ (Love), ‘Something Else’ (Eddie Cochran), ‘It’ll Be Me’ (Jerry Lee Lewis) en het prachtige ‘Sunshine Help Me’ van Spooky Tooth waren de songs die we hierop terugvonden.
Dankzij het kwaliteitslabel Esoteric Recordings krijgen we nu het zo goed als het volledige concert en als extra nummers de ep die in 1968 dus verscheen.
Met ‘Move Bolero’ wordt geopend en de klank is wonderwel nog intact gebleven. Uiteraard speelden ze die avond ook enkele van hun grote hits waaronder ‘Flowers In The Rain’ en ‘Fire Brigade’. Beluister deze een goede 50 jaar na data en je staat versteld hoe fris deze nummers nog klinken. Dat ze ondertussen het een en ander aan diggelen hadden geslagen was geen uitzondering vanavond, ze stonden er nu eenmaal voor bekend. Een ietwat psychedelische benadering van de Byrds’ ‘So You Want To Be A Rock ‘N’ Star’, ze maken er echt iets speciaal maar een prachtig nummer als ‘Sunshine Help Me’ zonder keyboards, het doet toch wel vreemd aan als je je het origineel nog herinnerd. En zeker wanneer je weet dat keyboardswizzard Gary Wright (Spooky Tooth) het nummer schreef.
Nog meer goodies vonden we terug onder de noemer: ‘Too Much In Love’ en het prachtige ‘Piece Of My Heart’ van niemand minder dan de de veel te vroeg overleden blues queen Janis Joplin.
Gezien sommige nummers niet echt geschikt waren voor de ep besloot men er ook enkele te gebruiken van hun gig in dezelfde club maar dan van het concert van 5 mei 1968. Ondertussen had Chris “Ace” Kefford” de band verlaten. Trevor Burton nam zijn plaats in.
Gensters vlogen zeker in het rond maar die waren vootal afkomstig van het garnituur dat steeds aan diggelen werd geslagen. Hoe dan ook, een concert van The Move bijwonen zorgde steeds voor gemengde gevoelens. Maar je moest wel steeds op je hoede zijn (zeker vooraan het podium) zodat je niet het slachtoffer werd van rondvliegende voorwerpen.

Alfons Maes (4½)

Anyway, attending a concert by The Move always caused mixed feelings. But you had to constantly be on guard (especially in front of the stage) so that you were not the victim of flying beaten broken objects.
Fortunately, the visitors could enjoy fully of their strong live music.

The Move: Looking On

7/7/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Disc One:
“Looking On” Re-Mastered
Looking On
Turkish Tram Conductor Blues
What?
When Alice Comes Back To The Farm
Open Up Said The World At The Door
Brontosaurus
Feel Too Good

Bonus Track:

Lightnin’ Never Strikes Twice

Disc Two:
“Looking On” Out-Takes & Rarities

The Duke Of Edinburgh’s Lettuce
Looking On (Part One - Take 3 / Part Two - Take 12)
Brontosaurus (Mono Us Radio Promo Edit)
Turkish Tram Conductor Blues (Take 5 – Rough Mix)

BBC Sessions March – July 1970

She’s A Woman
Bev Bevan Interview
Brontosaurus
Falling Forever
Lightnin’ Never Strikes Twice

Looking On

When Alice Comes Back To The Farm
Bev Bevan & Roy Wood Interview
She’s A Woman

Platenlabel
Esoteric Rcordings

Labelnummer
ECLEC 22547

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Move

We schrijven 1970 en van de originele line-up van deze band uit Birmingham blijven alleen Roy Wood en Bev Bevan over. Nieuw zijn Jeff Lynne, die de overstap van Idle Race maakte en aan de baskoorden vonden we Rick Price die zich ook in het volgende project van Roy Wood zal nestelen, nl. Wizzard. En van Jeff Lynne weten we dat hij met E.L.O. wereldnaam en –faam zal maken.
Net als bij de vorige re-releases werd er weer veel aandacht besteed aan details: een dubbelzijdige poster en een fraai inlegboekje met leuke foto’s maken het geheel zeer compleet om zonder enige gereserveerdheid dit hebbeding aan te schaffen.
Terug naar 1970 en de Move leverde zijn derde langspeler af. Meteen ook hun eerste langspeler met eigen nummers. Uit dit album verscheen de single ‘When Alice Comes Back To The Farm’ en wat we op de originele vinyl hebben moeten missen, de b-kant van deze single ‘Lightnin’ Never Strikes Twice’ krijgen we nu als bonustrack op het eerste schijfje. Helaas geen succes voor hen omdat het te weinig airplay kreeg. De reden hierachter was omdat de song her en der verwijst naar cannabis. Maar luister eens goed naar de b-kant van deze single. Dit nummer had veel meer commercialiteit in zijn genen en men had beter voor dit nummer geopteerd als a-kant. Het klinkt ook veel leuker, aangenamer dan ‘Alice’.
Ook de ietwat vreemde bluesy song ‘Turkish Tram Conducter Blues’ klinkt stukken interessanter dan hun ‘When Alice Comes Back To The Farm’. Maar wie er toen koos om dit liedje als single uit te brengen moet, geloof ik, het overige werk van dit album zeker niet gehoord hebben. Hoogstwaarschijnlijk verkeerde deze persoon in een andere fase van bewustzijn… Zelfs ‘What?’, dat meer tegemoet komt aan psychedelische genre, beantwoordde voor een groot gedeelte aan de wensen van de toenmalige vinylkopers.
Als afsluiter van de originele vinyl uit 1970 kregen we de rockende ‘Feel Too Good’.
Op het tweede schijfje krijgen we de bekende a) ‘out-takes & rarities’ en b) BBC Sessions: Maart-juli 1970.
We krijgen een min of meer leuke intro met ‘The Duke Of Edinburgh’s Lettuce’ en al snel volgt ‘Looking On’ (part one – take 3 en part 2 – take 12). De monoversie die gebruikt werd voor een US radioprogramma van ‘Brontosaurus’ vult onze huiskamer en ‘Turkish Tram Conductor Blues’, waarvan we nu een ruwe mix uit take vijf te horen krijgen, sluit dit eerste deel met rariteiten af.
De volgende songs werden nooit eerder uitgebracht, dus weer een leuk hebbeding voor de fans van de Move. Uit BBC Sessions uit 1970, en het is toch steeds om die leuke dj’s te horen introduceren, speelde de Move ‘She’s A Woman’ (23/3/1970) van de Beatles. Nog uit die radiosessies komen ook nog o.m. ‘Brontosaurus’, ‘Lightnin’ Never Strikes Twice’, ‘Looking On’. Op 28 juli speelde de Move nogmaals ‘She’s A Woman’ op de BBC Radio. Maar we vinden ook twee leuke doch veel te korte interviews met enerzijds Bev Bevan uit hun sessie uit maart dat jaar en eentje met Roy Wood en Bev Bevan uit de sessie van juli 1970. In dit laatste komt nogmaals hun wild gedrag tijdens live shows boven water borrelen. Ze waren nu eenmaal de bad boys uit het toen heersende popwereldje.
Of er ooit nog een gelijkaardige band als de Move ten tonele verschijnt is maar de vraag maar muzikaal had de band toch een zeer brede waaier aan muzikale genres. Hoe dan ook, Jeff Lynne toert momenteel succesvol rond met Jeff Lynne’s E.L.O. Roy Wood doet hetzelfde met zijn Roy Wood Rock & Roll Band maar niet op hetzelfde niveau als Lynne. Bevan is nu vooral bezig met radiowerk voor BBC Midlands.
Maar hij tourt nog steeds met Trevor Burton onder de naam The Move.
En Rick Price tourt momenteel nog volop met zijn vrouw Dianne Lee (van Peters and Lee).
‘Looking On’ was hét album dat de Move had moeten katapulteren naar een nog groter succes waar ze toen van genoten maar helaas stonden de sterren niet in de juiste constellatie.

Alfons Maes (4)

Jeff Lynne is touring successfully with Jeff Lynne's E.L.O. Roy Wood does the same with his Roy Wood Rock & Roll Band but not at the same level as Lynne. Bevan is now mainly engaged in radio work for the BBC Midlands.
And Rick Price still touring with his wife Dianne Lee (Peters and Lee).
'Looking On' should have become the album that catapulted the Move to a higher level but unfortunately the odds were against them. Great album but not accessible to everyone.

Grapefruit: Yesterday’s Sunshine – The Complete 1967-1968 London Sessions

9/6/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dear Delilah
Dead Boot
Breaking Up A Dream
Lullaby
Elevator
Yes
Ain’t It Good
Sweet Little Miss No Name
Round And Round
Someday
Somebody’s Turning On The People
Trying To Make It To Monday
C’mon Marianne
Theme For A Lonely Queen
This Little Man
Do What You Want To
Yesterday’s Sunshine
Someday Soon
One More Try

Platenlabel
RPM Records

Labelnummer
Retro977

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Grapefruit

Weer zo’n Britse band die echter moet gerekend worden bij de “one hit wonders” want we kennen hen uiteraard nog van hun wereldhit ‘Deep Water’. Maar dat was natuurlijk 1969, dus net voor hun ‘London Sessions’.
Ze waren een van de eerste door de Beatles gepromote bands (zie ook Badfinger en Sniff ‘N’ The Tears) en hun succes hadden ze voornamelijk te danken aan het talent van George Alexander (geb. George Young en broer van Angus en Malcolm Young van AC/DC, zie ook The Easybeats). Zijn broers verkozen om uit te wijken naar Australië maar George bleef rustig in Engeland om zijn muzikale carriére verder te zetten.
We krijgen dus muziek te horen zoals Grapefruit klonk voordat ze op de muzikale wereldmap kwamen met ‘Deep Water’.
Op de schijf krijgen we nu een zestal extra nummers die nooit voorheen werden uitgebracht.
Een totaal van 20 prachtige psychedelische popnummers zoals we ze maar zelden hoorden vinden we terug op dit wondermooie schijfje.
‘Dear Delilah’ was een kleine hit die we ons nog wel herinneren en met ‘Breaking Up A Dream’, een instrumentaal nummer gaan we helemaal de psychedelische toer op. Dit was een van de zes nooit uitgegeven nummers. Om in de sfeer van de psychedelica te blijven krijgen we ‘Lullaby’, het nummer dat de aandacht van John Lennon trok in 1967. De start voor Alexander voor een job in de Apple Studio’s. ‘Lullaby’, het had een Beatlessong kunnen zijn, werd door Lennon/McCartney geproducet. ‘Elevator’ heeft dan weer iets weg van de songbook van The Move en als ‘Yes’ je niet over de streep van twijfel kan trekken, dan weet ik het ook niet meer. Supersterke song.
‘Somebody’s Turning On The People’, weer een schoolvoorbeeld van prachtige psychedelica, werd nooit officieel uitgebracht maar Grapefruit speelde het nummer wel live tijdens de BBC’s ‘Stuart Henry Show’ maar wel in een totaal ander arrangement en het orgel werd vervangen door een chunky klinkende wah-wah gitaar. ‘C’Mon Marianne’, dat als B-side ‘Ain’t It Good’ kreeg, verscheen in 1968 en werd meteen hun vierde single. Op het continent geen grote hit maar wel op het Britse eiland. En deze single kende al snel een opvolger in de vorm van ‘Someday Soon’ (b-side ‘Theme For Twiggy’ en niet op deze cd terug te vinden) en meteen werd een weg gecreëerd naar hun grote succes ‘Deep Water’.
De overige vijf nummers die nooit tevoren werden uitgebracht zijn:
‘Sweet Little Miss No Name’, ‘Someday’, ‘Somebody’s Turning On People’, ‘Do What You Want To’ (aka ‘Learn To Love Me’) en ‘One More Try’. Waarom ze nooit eerder gereleased werden, het is een groot raadsel want ze voldoen allemaal aan de norm psychedelica tout court.
Het bijbehorende boekje bevat een enorme schat aan informatie en nog nooit eerder geziene foto’s van zowel de Beatles en Grapefruit.
Indien de Britse psychedelica iets voor jou is, dan raden we deze release zeer sterk aan. Duik met Grapefruit in een periode waar alles nog kon en mocht. Ik kan er van meespreken, ik heb het allemaal meegemaakt.

Alfons Maes (4)

If the British psychedelia is something for you, then we recommend this release very hard. Dive with Grapefruit in a musical period where everything could and without bounderies. Believe me, I have been through it all.

Group 1850: Polyandri - Vinyl LP

8/6/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:
Jojo
Between Eighty And Fifty Part: 1850
Flower Garden
Thousand Years Before
Starfighter
Silver Earring
Patience
U.S.S.R. Gossip
Cages
Avant Les Pericles
Pumping Up The Rubber Trees

Platenlabel
Pseudonym Records

Labelnummer
VP99.054

Distributie
Centertainment

Website Artiest
Group 1850

Group 1850 is helaas alweer een gapend gat in de muziekkennis van ondergetekende. Wouter Bessels schreef een uitstekend stuk voor progwereld.org dat enig licht in de duisternis schijnt. Blijkbaar was Group 1850 een losvast collectief van de grillige geniale gek Peter Sjardin, die begin jaren 1970 een hele roedel getalenteerde muzikanten rondom zijn persoontje wist te verzamelen. Zijn eigen demonen kon hij daarmee niet meteen temmen, maar hij werd er wel legendarisch mee in progrock- en psychedelicakringen. De oorspronkelijke uitgaven van de langspeelplaten verwisselen nu voor grof geld van eigenaar. De musici zijn me onbekend (dat gapende gat wordt steeds groter), met uitzondering van Hans Dulfer en Barry Hay (van mijn favoriete rockgroep Golden Earring). Het artwork van ene ‘Robby’ (geen achternaam in de credits) toont karikaturen van alle bandleden, en Hay wordt afgebeeld met zijn dwarsfluit en de woorden ‘Silver Earring’. Haha. Tevens de naam van een van de nummers. Oprecht sneu, overigens, dat de gouden keelklanken van Hay nergens te horen zijn – hij beperkt zich dus tot fluiten. Als er al gezongen wordt – de meeste nummers zijn instrumentaal – dat is het Peter Sjardin zelf die achter de micro plaatsneemt. Helemaal volgens progrockmodel zijn dit lange nummers met speciale titels, zodat het smullen is van ‘Pumping Up The Rubber Trees’, ‘Between Eighty And Fifty Part: 1850’ en ‘Avant Les Pericles’. ‘U.S.S.R. Gossip’ is puik, en klinkt erg ‘Shaft’-esque, met op de koop toe een razende, mompelende Sjardin die klinkt als Paul van Gorcums Gargamel (uiteraard lang vóór er sprake was van de bekende Hanna-Barbera-reeks). Zweverig, langgerekt, frivool, en met heel veel franjes, maar steevast boeiend. Een bevreemdende trip van een plaat die terecht gered lijkt uit de vergetelheid. Al zegt ook dat wellicht meer over mijn onwetendheid: echte muziekfans kénnen deze plaat. Een heruitgave met een hart, een doel, en een boodschap. Op mooie, kwalitatieve, witte vinyl. Well done, Pseudonym Records.

Julian De Backer (3½)

Cary Grace-Consterdine: Black Country rock – Sound And Vision

28/5/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:
-Cary Grace

Black Country Black
Sound And Vision

-Consterdine

Sound And Vision

Platenlabel
Fruits De Mer

Labelnummer
Friends Of The Fish 8

Distributie
Fruits De Mer

Website Artiest
Cary Grace
Consterdine

Het Fruits de Mer-label verbaast steeds meer door een podium te bieden voor alternatieve en obscuur talentvolle muzikanten. Onlangs verscheen een 8” single met enkele David Bowie-covers van ‘Black Country Black’ en ‘Sound and Vision’. Artiesten van dienst zijn de Amerikaanse Cary Grace, onbekend op het Europese vasteland, en Consterdine van de psychedelische spacerock band Sendelica. Leuke Cary, met lang golvend haar, is afkomstig uit South Carolina, niet onmiddellijk de hipste streek van de VS. Woonde ook nog lange tijd in Nashville, hoofstad van de country maar ook van incubators als Jack White. Haar voorliefde voor spacerock met elektronische draaiknoppen bracht haar en haar gitaar in 2005 naar het glorierijke Engeland waar Fruits de Mer haar dankbaar oppikte. Met haar bewerking van ‘Black Country Rock’ en van het bekende ‘Sound and Vision’ komt ze vrij origineel uit de hoek. Niet alleen de gitaarsound maar vooral het gebruik van haar vrij harde stem en de minimoog typeert de transformatie.
Voeg daarbij de elektropop versie uit Consterdine’s vingers, volledig uit de lijn van Sendelica, en je hebt weer een hebbedingetje in de reeks Friends of The Fish (nr. 8)

Line-up:

Cary Grace (Vocals,Minimoog, VCS3)
John Garden (Guitars, Keyboards)
Andy Budge (Bass, Guitar)
David Payne (Drums)

Marino Serdons (3)

Inspiring versions of David Bowie’s classic songs. Who’s next?

The Move: Shazam

19/5/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hello Susie
Beautiful Daughter
Cherry Blossom Clinic Revisited
Fields Of People
Don't Make My Baby Blue
The Last Thing On My Mind
Bonus Tracks:
Wild Tiger Woman (A-Side)
Omnibus (B-Side)
Blackberry Way (A-Side)
A Certain Something (B-Side)
Curly (A-Side)
This Time Tomorrow (B-Side)
Hello Susie (ingekorte U.S. Single)
Second Class (She's Too Good For Me)

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 2539

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Move

Toen dit album op de markt kwam onderging de band al een personeelswissel en vertoonden zich ook al enkele sporen van writer’s block. Sommige nummers werden extra lang gerokken omdat Carl Wayne destijds zelfs een beetje toegaf omdat ze zonder nieuwe, originele ideeën zaten.
De band bestond toen uit Carl Wayne (vocals), Roy Wood (gitaar, keyboards, vocals), Bev Bevan (drums) en aan de bas kregen we nu de 21-jarige Rick Price.
Aan hun stijl hadden ze niets veranderd, het bleven weer nummers met een ietwat psychedelische impact. Maar een nieuwe vraag drong zich op: Gaat The Move de Seventies overleven? Het antwoord liet niet lang op zich wachten want begin 1972 waren er nog slechts twee originele leden die met Jeff Lynne nog iets probeerden te realiseren, helaas en E.L.O. bleek een logisch antwoord op The Move te worden.
Dit album telde slechts zes nummers maar werd nu voorzien van enkele bonustracks waaronder de A- en B-kant van drie singles.
Met ‘Hello Susie’, dat ook in de US werd gereleased maar in ingekorte versie, wordt geopend. Niet meteen een nummer dat de verdere kwaliteit van de langspeler zou bepalen.
Enkele nummers worden ingeleid door een gesproken dialoog (lees ook Chicken Shack ‘O.K. Ken?’). ‘Beautiful Daughter’ is daar het eerste voorbeeld van en dit nummer huist helemaal in de sfeer van enkele van hun vorige nummers. ‘Cherry Blossom Clinic Revisited’, een song (‘Cherry Blossom Clinic’) die we ook op hun vorig album terugvinden maar nu in een ietwat aangepaste versie. Dus minder psychedelisch maar iets meer progressiever en zonder de waw-waw-pedaal. We horen Tony Visconti op de bas.
‘Fields Of People’, een nummer van de Amerikaanse band Ars Nova, is meteen het langste nummer dat om en nabij de 10 minuten afklokt. Dit nummer neemt ons mee op een serieuze trip door alle luiken van psychedelica.
‘Don’t Make My Baby Blue’ wordt ingeleid door een dialoog tussen twee mannen. Ook hier weer zuivere improvisatie. Ze wagen zich hier aan de mooie compositie van Barry Mann en Cynthia Weill. ‘Wild Tiger Woman’ is de A-kant van de single die in 1968 al uitgebracht werd en hiermee zitten we dus aan de bonustracks.
‘Blackberry Way’ was een van hun latere successen en daarmee was het stilaan afgelopen met deze band.
Maar op covers, die we hier terugvinden, waren waren ze echte meesters, ze blonken echt uit met het naar hun hand zetten van de originelen. Maar begin jaren zeventig betraden ze een zeer lastig parcours dat het midden hield tussen pop- en progressieve muziek.
Samengevat is dit zeker geen schijf waarbij je de fast-forwardtoets moet gebruiken want luister ook maar eens naar ‘Curly’, toch weer een van die schitterende nummers.

Alfons Maes (4)

With the release of this album and a personnel exchange, we noticed that they lacked new inspiration. But on the other side they were great masters on some covers on this album.
Not their best album but still very pleasant and without using the fast forward knob. Still a gem amongst the psychedelica music.