KEYS AND CHORDS
  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY

  CD & vinyl   REVIEW BLOG

Bob Corritore And Friends: Ernestine Blues

10/4/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. How’d Ya Learn to Shake it Like That
  2. Tell Me Darling
  3. Big Fat Mama
  4. Blind Man Cry
  5. Ernestine
  6. Trouble No More
  7. I Love The South
  8. Going Fishing
  9. Troubles On Hiour Mind
  10. Wild As You Can Be
  11. Prettty Girls Everywhere
  12. Standing On The Bank
  13. Sorry I Had To Leave You Behind
  14. She Might Need Me
  15. Down In MIssissippi
  16. Shoes
 
 
Website Artiest
Bob Corritore

Radiopresentator, talentscout en vooral mondharmonica-ace Bob Corritore werd geboren in Chicago op 27 September 1956. Hij schuimde er als tiener de bluesclubs af. Maar Bob verhuisde naar Phoenix, Arizona waar hij al geruime tijd de befaamde club The Rhythm Room uitbaat. Naast heel wat projecten met collega artiesten heeft hij nu alweer een volgend project met zijn schitterende ‘Friends’ collectie. Dit volgende hoofdstuk in Bob Corritore 's bluesavontuur presenteert een verbluffende samenwerkingen met enkele van de beste artiesten van de hedendaagse blueswereld. Storytelling songs, overgoten met geweldige zangers en topbands, formaties die samen het ultieme decor vormen voor Corritore's meesterlijke mondharmonicaspel. Bob heeft het unieke talent om nooit eerder vastgelegde aspecten van bekende zangers naar boven te halen, wat resulteert in opwindende en ontroerende optredens! Van zijn muzikale basis van rechttoe rechtaan traditionele Chicago Blues, tot zijn exploraties met vroege R&B, Mississippi country blues en opwindende soul/bluesballades. Corritore legt in vijftien tracks, opgenomen tussen 2023-2025, zo de genuanceerde puurheid van elke stijl vast en creëert een leidraad die de vele facetten van de blues, de traditie en de ontwikkelingen ervan laat zien. De release omvat alweer heel wat moois uit die hedendaagse bluesscene zoals Pat Thomas, Sugaray Rayford, Bob Stroger, Tia Carroll, Johnny Rawls, Oscar Wilson, Tony Coleman, Charles Wilson, Willie Buck, Jimi Primetime Smith, Carla Denise, Bob Margolin, Teeny Tucker, Kid Ramos, Johnny Main, Billy Flynn, Anthony Geraci, Ben Levin en Doug, kortom een ware all-stars band! De grafische albumhoes werd alweer ontworpen door Vince Ray, wat een assertie is voor dit schitterende bluesalbum.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
This next chapter in Bob Corritore’s blues adventure showcases stunning collaborations with some of the top performers on today’s blues scene. Story-telling songs with great singers and champion bands provide the ultimate setting for each of the featured guests and Corritore’s masterful harmonica. Bob has the unique ability to bring out neverbefore captured aspects of well-known singers, achieving exciting and heartfelt performances! From Bob’s cornerstone of straight, traditional Chicago Blues to his explorations with early R&B, Mississippi country blues and soul/blues, Bob Corritore captures the nuanced purity of each style, creating a guided tour of the many aspects of Blues, its tradition and extensions.
0 Opmerkingen

Teresa James & The Rhythm Tramps: Bad At Being Good

3/4/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Love’s A Full Time Job
  2. Is Anything Alright
  3. Got This Thing
  4. All About The Benjamins
  5. Trouble In Paradise
  6. Angel On My Shoulder
  7. Treat Her Like You Want Her To Treat You
  8. Bad At Being Good
  9. Say What You Will
  10. We Came To Rock
  11. Anytime Is Alright
  12. Close Down The Blues Bar
 
Website Artiest:
Teresa James & The Rhythm Tramps

Momojo Records

​De Texaanse blueszangeres Teresa James is helemaal geen onbekende.  Haar carrière slingert tussen samenwerkingen (met o.a. Eric Burdon, Spencer Davis, Walter Trout) en een solo parcours met rockin’ roadhouse bleus.  Bad At Being Good is al haar 14de album waarbij de begeleiding van de wereldberoemde The Rhythm Tramps cruciaal is.  Samen met husband Terry Wilson, songwriter en gitarist, levert Teresa James weer een schitterend album af.
Al bij het aanslaan van de eerste pianotoetsen in ‘Love is a Fulltime Job’ weet de band de ritmische harten te winnen.  Om dan emotioneel uit te halen in ‘Is Anything Alright’ met telkens de koperblazers die de melodie bepalen.  Een knap staaltje compositie van Terry Wilson komt terug in ‘I Got This Thing’; subtiele accenten, mooi beknopt gitaarwerk van Billy Watts, met ook een korte pianosolo van Teresa.  Het swingt misschien niet zoals de andere songs, het imponeert instrumentaal wel. Billy Watts neemt alle lead guitar voor zijn rekening, behalve bij ‘Trouble In Paradise’ waarin Dean Parks zijn éénmalig ei kan uitsmeren is vette langgerekte akkoorden.
Sommigen catalogeren het album onder jazz, vermoedelijk wegens de jazzy zangstijl van Teresa.  Ondanks de Texaanse roots, zit in dit album toch heel wat New Orleans bleus.  The Rhythm Tramps zijn trouwens niet weg te denken om die speciale south states’-sfeer uit te stralen.  In de title track ‘Bad At Being Good’ vervangt zowel de piano, als de wurlitzer en slide gitaar de altijd overheersende blazerssectie.  Een magistrale zet.
Na wat rock en boogie sluit het album af met een typische footstompin’ bluessong geschreven door multi Grammy award-winner Gary Nicholson. Een waardige afsluiter.
 
Line-up:
Teresa James (Vocals, Piano)
Terry Wilson (Bass, Guitars)
Billy Watts (Lead Guitar)
Tony Braunagel (Drums)
Kevin McKendree (B3, Piano, Wurlitzer)
Richard Millsap (Percussion)
Darrell Leonard (Trumpet)
Paulie Cerra (Sax)
John Porter (Slide track 5)
Dean Parks (Lead Guitar track 5)
Jay Bellerose (Drums track 2, 11)
Bennett Salvay (Piano track 2, 7)
Jon Cleary (Piano track 8)
David P. Jackson (Accordion track 11)
 
Marino Serdons
Afbeelding
Well crafted songs, mostly horn driven. And some boogie piano with a honest voice.  What more do you need?
0 Opmerkingen

Mick Kolassa: Blue To The Bone

31/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. This Getting Old Is Getting Old
  2. Bourbon and You
  3. All It Takes Is Blues
  4. For Better Or For Worse
  5. Something To Look Forward To
  6. I’d Like To Be Recycled
  7. If My Nose Was Runnin Money
  8. Text Me Baby
  9. Mr. Right
  10. 16 Tons
  11. Please Don’t Write That Song
 
Website Artiest
Mick Kolassa

Mick designeert al jaren bluesplaten, en met zoals bij iedere nieuwe release brengt hij weer iets meer bij over wat wel en niet moet. In deze tijdspanne heeft zijn leven hem ook veel uitdagingen en kansen gebracht. Gebruikmakend van die ervaringen, heeft Mick dit album gecreëerd, doorspekt met persoonlijke tragedies en triomfen, met een vleugje humor en pijn, ook dit alles typeert Mick Kolassa. Voor dit album ‘Blue To The Bone’ bracht Mick zijn favoriete team van muzikanten samen, te beginnen met producer en gitarist Jeff Jensen, die samenwerkten met een solide groep muzikanten uit Memphis zoals James Cunningham, Bill Ruffino, Rick Steff, Tom Lonardo, Carl Casperson, Eric Hughes, Marc Franklin en Kirk Smothers. Op een het bijzonder nummer ’16 Tons’ vervoegde mondharmonicaspeler Bob Corritore zich bij de ritmesectie. Het album opent met This Getting Old is Getting Old’, Micks nummer over de ellende van het ouder worden, gevolgd door ‘Bourbon and You’, dat gaat over het missen van een geliefde. Micks liefde voor de blues komt volledig tot uiting in nummers als ‘All it Takes is Blues’ en ‘For Better or For Worse’. De track ‘Baby's Got Another Lover’ schreef hij over de alcoholverslaving van zijn vrouw. Met ‘Something to Look Forward To’ keert Mick terug naar het thema van ouder worden en dat hij gezapig verder ‘I'd Like To Be Recycled’. Mick gaf een nieuwe draai aan zijn eerder uitgebrachte nummer ‘Mr. Right’, evenals aan de klassieker ‘16 Tons’, orignieel van Merle Travis. Het album sluit af met het veelzeggende ‘Please Don't Write That Song’. Knap!
"Michissippi Mick" Kolassa woont in Memphis, doch werd hij geboren in Michigan en woonde bijna dertig jaar in Mississippi. Zijn nicknaam is dan ook niet zo heel ver te zoeken. Hij speelt al jaren blues in solo- en duo-akoestische formats, als met zijn band. Mick stond op het podium in legendarische bluesclubs zoals Ground Zero, The Rum Boogie Café, Biscuits and Blues, Martha's Midway Tavern, The Bradfordville Blues Club, Darwin's, Blind Willie's, Underground 119, The Capitol Oyster Bar en het National Blues Museum. Mick Kolassa is een meer dan bezige bij. Ieder jaar verschijnt er haast er haast een album. Kolassa’s vorige albums bevatten haast allen subgenres van blues, maar op de langspeler ‘All Kinds Of Blues’, zijn 15de  release stond blues meer dan centraal, ook dat werd geproducet door Jeff Jensen.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
For this album Mick assembled his favorite team of musicians, beginning with producer and guitarist Jeff Jensen, teamed with a solid group of Memphis based musicians: James Cunningham, Bill Ruffino, Rick Steff, Tom Lonardo, Carl Casperson, Eric Hughes, Marc Franklin and Kirk Smothers. Joining them was harmonica ace Bob Corritore on a very special song.
0 Opmerkingen

Selwyn Birchwood: Electric Swamp Funkin’ Blues

27/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIIL ALBUM
​Tracks:
  1. The Eagle Has Landed
  2. The Church of Electric Swamp Funkin' Blues
  3. Damaged Goods
  4. All Hail The Algorithm
  5. Labour of Love
  6. Should’ve Never Gotten Out of Bed
  7. What I’ve Been Accused Of
  8. Talking Heads
  9. Soulmate
  10. The Struggle Is Real

Website artiest
Selwyn Birchwood
 
​De release ‘Electric Swamp Funkin’ Blues’ is een langspeler van een van de meest visionaire artiesten in de hedendaagse bluesscene. Dit is Selwyn Birchwood vijfde release voor het gerenommeerde Chicago blueslabel Alligator Records. Het bevestigt meteen dat Selwyn tot de meest getalenteerde jonge bluesmuzikanten van dit moment behoort. Elk nummer is een originele compositie én de onderwerpen variëren van sociale media tot algoritmes, van de dagelijkse beslommeringen tot romantiek en racisme. Alles wordt gebracht met Selwyns elektriserende gitaar én lap steel. Met zijn rauwe, rockende vocalen geeft hij een andere dimensie aan de songs.  De langspeler ‘Electric Swamp Funkin’ Blues’is een voortzetting van de viering van het 55-jarig jubileum van Alligator. Op het nieuwe album bewegen Selwyn en zijn band zich van vurige, rauwe nummers als ‘Never Should Have Gotten Out Of Bed’ en Talking Heads naar het tedere ‘Labour Of Love’ en het zachte, romantische ‘Soulmate’, én dit alles na het korte intermezzo ‘The Eagle Has Landed’. De band, met de vaste leden Regi Oliver op saxofoon en Donald "Huff" Wright op bas, past perfect bij elk nummer en creëert precies de sfeer die Selwyn voor ogen had. Een trio dat zich makkelijk laat begeleiden door rasartiesten als Henley Connor III op drums, percussie, John Hetherington op Hammond B3 Organ, keyboards en piano, Eli Bishop (violen, cello) én Briana Lutzi & Taylor Opie met enige background vocals. De productie en arrangementen zijn in handen van Selwyn. Het is zijn eerste zelfgeproducet album, en dat gaf hem de mogelijkheid om zijn muziek precies te sturen waar hij naartoe wilde. Dit album is tevens een volledige verwezenlijking van de sound geluid dat hij heeft  ontwikkeld. Het balanceert op de dunne lijn tussen rauwe, rauwe blues en hedendaagse grooves, dit om een ​​soundscape te creëren die de roots eert. ‘Electric Swamp Funkin’ Blues’ werd opgenomen in Selwyns thuisstaat Florida en gemixt in Nashville. Het Selwyns meest rauwe en compromisloze album tot nu toe en bewijst waarom hij een artiest is die je absoluut live moet zien.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Electric Swamp Funkin’ Blues is Selwyn’s most “in your face” recording, and proves why he has become a “must see” live artist. On the new album, Selwyn and his band move from searing, raw songs like Never Should Have Gotten Out Of Bed and Talking Heads to the tender Labour Of Love and the gentle, romantic Soulmate. The band, featuring longtime members Regi Oliver on saxophones and Donald “Huff” Wright on bass, fits perfectly into each song, creating just the atmosphere Selwyn intended.
0 Opmerkingen

John F. Klaver: Organic & Sustainable Sessions Vol. 3

20/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
 
Full Band songs:
  1. LD’s Shuffle
  2. We Were Gonna Last
  3. By Your Side
  4. Hit The Ground
  5. In Her World
 
Solo Acoustic in Memphis:
  1. Devil Woman
  2. Wrong Over Right
  3. Dust
  4. Peace Of Mind
  5. Politician
 
Bonus Track:
          Turn It Past Eleven
 
Website Artiest:
John F. Klaver

Blues die de tand des tijds doorstaat en een eerlijke sound voortbrengt. Dat was het uiteindelijke doel van de Nederlandse gitarist John F. Klaver uit Boxmeer.  Verschillende bekroonde albums later en een award als best bluesgitarist in 2015 gingen een trilogie vooraf.
In onze lader bevindt zich ‘Organic & Sustainable Sessions Vol. 3. Wat natuurlijk ook verwijst naar de twee vorige albums die de organische blues laat horen en uitstapjes maken naar jazz en funk. Dit laatste deel start met een vijftal studio opnames waarin de Hammond van Bob Fridzema een hoofdrol heeft. Bluessongs van de full band zonder verrassingen. Wat echter dé (verdiende) aantrekkingskracht heeft, is het tweede deel van het album met een aantal akoestische solo tracks die live werden gebracht op The International Blues Challenge 2025 in Memphis.  Met deze ‘Memphis’-set wist John F. Klaver de finale te bereiken. Op zich al een fantastisch resultaat.  Laat de fingerpicking blues dan ook indringen.  Old School zal je misschien beweren, doch juist daarom perfect passend in de challenge van het conservatieve zuiden.  John studeerde ook muziektheorie in de States, wat hem liet kennis maken met de American roots.  Het begint al met ‘Devil Woman’ waarin John muzikaal terugkeert naar de vooroorlogse jaren. ‘Wrong Over Right’ mag je een modernere versie noemen, sterk accentloos gezongen.  Zeer knap met een flamenco intro over zijn snaren tokkelend, om dan een gestaag ritme te toveren in het 4 minuten durende ‘Dust’.  John toont ook zijn gevoeligheid in het ontroerende ‘Peace Of Mind’.  Een heel ander ritme en toonaard dan weer in ‘Politician’, declamerend en overtuigend gebracht.  Doet wat denken aan de akoestische Kevin Coyne (zaliger) in zijn satirische protestsongs. 
Als afsluiter op het album rockt ‘Turn It Past Eleven’, alsof je snel zijn akoestisch werk moet vergeten. Bizar, toch? Wel een degelijke seventies rocker waarin John elektrisch uithaalt en bewijst van meerdere markten thuis te zijn. Echter niet echt gepast op dit album, zelfs niet als bonus track. Dit derde volume lijkt dus meer op een samenraapsel. Wat echter niets afdoet aan de kwaliteit, maar enige samenhang was dus geen issue.
Om deze topmuzikant live aan het werk te horen, zal je voorlopig naar Nederland of Duitsland moeten volgens zijn website.
 
Line-up:
John F. Klaver (Guitar)
Robert-Jan Van Schoonacker (Drums)
Iris Sightermans (Bass Guitar)
Bob Fridzema (Hammond/Keys)
 
Marino Serdons
Afbeelding
Organic modern and old school blues songs. John F. Klaver is on his best with touching fingerpicking guitar.
0 Opmerkingen

Pontchartrain Shakers: Love, Peace & Chicken Grease

18/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Sunshine
  2. Don’t Ask Me How I’m Doing
  3. St James Infirmary
  4. Lucy Mae
  5. You Amaze Me
  6. Going To Kentucky
  7. Christams In New Orleans
  8. Freugt Train
  9. You Don’t Miss Your Water
  10. Jumper On The Line
 
Website Artiest
Pontchartrain Shakers

De Pontchartrain Shakers is een bluesband met Amedee "A5" Frederick en Jojjo Wight als de spetterende leiders. Amedee begon zijn muzikale carrière bij zijn vader, én diens Creole Amedee Frederick in Ruby’s Roadhouse. Sindsdien heeft hij de eer gehad om op te treden met heel wat New Orleans legendes zoals Dr. John, Percy Sledge en Charmaine Neville. Zes jaar op rij heeft "A5" het podia geprevaleerd op het New Orleans Jazz and Heritage festival samen met J. Monque’D. Hij heeft gewerkt in muzieklocaties zoals de Dew Drop Jazz Hall, de Abita Opry, het House of Blues én het Rosedale Blues Fest. Jojjo Wight begon op zijn beurt te musiceren in Fritzel’s European Jazz Club op Bourbon Street op 12-jarige leeftijd. Vijf jaar later trok ze op haar eerste Noord-Amerikaanse tournee, en heeft de afgelopen achttien jaar steevast opgetreden op het French Quarter-festival. In 2014 had ze diverse opnamen met Charlie DeVore op het label GHB/Jazzology Records. Jojjo performde in het New Orleans Jazz Museum en Perservation Hall én heeft samengewerkt met muzikanten als Lionel Ferbos, Wendell Brunious en John "Kid" Simmons. Gitarist/vocalist Jojjo en Amedee (vocals/gitaar) ontmoetten elkaar op de middelbare school, waar ze beiden gitaar speelden bij het Fontainbleau Jazz Ensemble. Na een aantal jaar weg te zijn geweest en op verschillende muzieklocaties te hebben gespeeld, ontmoetten ze elkaar op een benefietconcert met Dr. John en Rockin’ Dopsie. Nadat ze daar samen wat muziek hadden gecreëerd, realiseerde het duo zich dat ze de gemeenschap iets ongelooflijks te bieden hadden. Zo ontstonden de band Pontchartrain Shakers, gedreven door de diepe roots in de blues en de zoete verweven harmonie van traditionele jazz. Red DeVacca op bas en drummer Earl Smith Jr. vervolledigen, nu samen met een blazerssectie, de formatie. Het album opent met ‘Sunshine’, een track waarop twee generaties van de familie Frederick samen zingen. In ‘Don't Ask Me How I'm Doing’ zet de band de ontspannen maar emotioneel geladen groove verder, volgt een herwerkte versie van het traditionele ‘St. James Infirmary’, dat voor deze gelegenheid werd uitgebreid met blaasarrangementen die het klassieke nummer een frisse New Orleans-smaak geven. ‘Lucy Mae’ is teruggebracht tot een akoestische setting, net zoals ‘Going To Kentucky’ de geest weerspiegeld van translocaties en verhalen vertellen. Het album sluit af met drie zorgvuldig gekozen covers. ‘Freight Train’ werd geschreven door Elizabeth Cotten, én krijgt een authentieke, rootsy bewerking. Het nummer ‘You Don't Miss Your Water’, is de soulklassieker van William Bell, om af te ronden met RL Burnside's ‘Jumper On The Line’ Knap!
 
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Jojjo and Amedee met in high school as guitarists for the Fontainbleau Jazz Ensemble. After several years away, playing different musical venues, they reconnected at a benefit show featuring Dr. John and Rockin' Doupsie. After playing music together again, they realized that they had something incredible to offer the community. Thus, the Pontchartrain Shakers were born, driven by the deep roots in the blues and the sweet interweaving harmony of traditional jazz
0 Opmerkingen

The Dibs: Just For You

13/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. No Sleep
  2. Stop Fooling Around
  3. Sick And Tired
  4. Live Life
  5. Like Lovers Do
  6. Just For You
  7. Relentless
  8. You Got Me Where You Want Me
  9. Getting Older
  10. Last Chance
  11. Together
 
Website Artiest
The Dibs
 

Vooraleer de heren mekaar vonden in The Dibs, hadden ze in diverse formaties hun talenten reeds laten horen. Boegbeeld van de band is zanger en percussionist Peter Jacobs. Instrumentaal wordt Peter ondersteund door drummer Jeff Jr. Gijbels, bassist Guy Engelen, gitarist Stanley Patty en Bart Billekens die de Hammond en piano voor zijn rekening neemt.
‘Just For You’ is het debuutalbum van The Dibs. Een album dat 11 songs bevat, waarvan er maar liefst 10 uit de pennen van het vijftal vloeiden. En wie regelmatig onze recensies leest, weet dat dit voor ons al een pluspunt is.
Met het funky ‘No Sleep’ opent het album op een indrukwekkende manier. Instrumentaal vallen de puzzelstukjes meteen in mekaar, zodat Peter voluit kan gaan. Originele vondsten bevinden zich in ‘Stop Fooling Around’ en opvolger het tegensprekende ‘Sick And Tired’, die beiden door enkel een klokvaste drum op de sporen worden gezet. Dat geldt trouwens ook voor ‘Live Life’ dat een jazzy feel bezit. ‘Like Lovers Do’ is dan weer een pracht van een ballade die het beste van blues en soul in zich draagt. Voor pure soul skip je best naar ‘Relentless’. New Orleans duikt even later subtiel op in ‘Getting Older’. Bluesrockend werkt de band zich daarna door ‘Last Chance’. Afsluiten doen The Dibs met het bluesy ‘Together’, dat uitmondt in een opzwepende gospel.
Muzikaal is er zeker voor elk wat wils, maar schenk ook de nodige aandacht aan de lyrics.
Dat hier rasechte muzikanten aan het werk zijn, staat buiten kijf. Als ik één wat minder puntje mag aanstippen, dan is dat het feit dat heel, maar dan ook maar heel af en toe, Peters zang een klein beetje lijkt te verdrinken in de mix. Desalniettemin mogen Peter, Guy, Jeff, Stanley en Bart fier zijn op ‘Just For You’.
 
Lambert Smits
Afbeelding
Before the musicians formed The Dibs, they had already showcased their talents in various formations. The band's figurehead is singer and percussionist Peter Jacobs. Peter is supported instrumentally by drummer Jeff Jr. Gijbels, bassist Guy Engelen, guitarist Stanley Patty, and Bart Billekens on Hammond and piano.
'Just For You' is The Dibs' debut album. It contains 11 songs, no fewer than 10 of which originated with the quintet. And those who regularly read our reviews know that's a plus for us.
The album opens impressively with the funky 'No Sleep'. The instrumental pieces fall into place immediately, allowing Peter to go all the way. Original ideas can be found in 'Stop Fooling Around' and its follow-up, the contradictory 'Sick And Tired', both of which are introduced by nothing but steady drums. The same goes for 'Live Life', which has a jazzy feel. ‘Like Lovers Do’ is a magnificent ballad that embodies the best of blues and soul. For pure soul, skip to ‘Relentless’. New Orleans subtly surfaces a little later in ‘Getting Older’. The band then works its way through ‘Last Chance’ with a blues-rocking flourish. The Dibs close with the bluesy ‘Together’, which leads into a stirring gospel.
Musically, there's certainly something for everyone, but pay close attention to the lyrics as well.
It's beyond doubt that these are true musicians at work here. If I may point out one minor point, it's that very but also very occasionally, Peter's vocals seem to get lost a little bit in the mix. Nevertheless, Peter, Guy, Jeff, Stanley, and Bart can be proud of ‘Just For You’.

0 Opmerkingen

Duke Robillard: Blast Off!

11/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
​Tracks:
  1. When I Get Lucky 02:50
  2. I'll Be Glad When You're Dead (You Rascal You) 05:48
  3. Feel My Cares 04:44
  4. Lowdown 04:54
  5. Play Boy Hop 04:30
  6. Confusion 03:51
  7. Blast Off! 04:13
  8. Stand By Me 03:41
  9. The King 05:07
  10. Warm and Tender Love 04:33
  11. Galactic Grease 04:39
  12. Look a There Look a There 02:51


Lineup
Gitaar: Duke Robillard
Keyborads: Bruce Bears
Bas: Marty Ballou
Drums: Mark Teixeira
Zang/gitaar: Chris Cote
Saxofoon: Doug James
Klarinet: Mark Earley
Klarinet: Billy Novick
Trompet: Doc Chanonhouse (trumpet)


Website artist:
Duke Robillard

Dat de inmiddels 77-jarige blueslegende Duke Robillard behoorlijk productief is geweest doorheen zijn carrière, laat zich vertalen in het feit dat ondergetekende journalist heel wat moeite had met het bepalen hoeveel soloalbums de man eigenlijk al heeft uitgegeven: ik landde op 36, maar collega’s hebben het over ergens tussen 35 en 38 – en dat is nog zonder de albums van Roomful of Blues en The Fabulous Thunderbirds gerekend waar de gitarist bij actief was.
De schoenen van een Jimmy Vaughan kan niet zomaar iemand vullen, natuurlijk, maar ook anno 2026 bewijst Duke Robillard nog waarom hij dat destijds mocht doen. Hoewel er niets vernieuwends te horen is op ’s mans nieuwste boreling, ‘Blast Off!’, klinken zelfs de uitvoeringen van reeds bekende nummers als ‘Warm and Tender Love’ (een klassieker uit 1966 van Percy Sledge), het funky ‘Confusion’ (oorspronkelijk van Allen Toussaint), het zinderende, heerlijk gelaagde ‘Lowdown’ (van Tom Waits, waar Duke Robillard twee decennia geleden nog mee toerde), en het instrumentale ‘The King’ (van Count Basie) behoorlijk vers en energiek. Vooral de cover van ‘Lowdown’ is heerlijk en zorgt voor een iets ruwer randje dat bij de meeste nummers (iets te veel) ontbreekt.
Vanzelfsprekend staan er ook eigen nummers op ‘Blast Off!’, al blijft dat met 3 op 12 songs (waarvan 2 volledig instrumentaal) vrij karig. Dat Duke Robillard de ene zelfgeschreven track waar ook op gezongen wordt, het ietwat gevoelige ‘Feel My Cares’ – een bluesballad waar Robillard zelf op zingt in plaats van alles aan (de betere, maar ook niet uitzonderlijke) vocalist Chris Cote over te laten – al op zijn 17de schreef, is misschien wel veelzeggend, al is het repertoire van de gitarist doorspekt met herinterpretaties van bekende (en minder bekende) nummers.
‘Blast Off!’ biedt een boeiende reis langs de voorspelbare genres, van jumpblues en ragtime tot R&B, jazz en bigband, met bijwijlen érg melige teksten, maar Duke Robillard – die het album zelf produceerde – weet op zijn debuut bij muzieklabel Nola Blue optimaal gebruik te maken van de begeleidende muzikanten, die er samen voor zorgen dat het allemaal vrij samenhangend blijft. Vooral de sterke blazerssectie is daarbij het vermelden waard.
Het resultaat? Een goed album met iets te weinig verrassingen om in de top van Duke Robillards discografie te worden toegevoegd, maar met voldoende métier om de aanschaf waard te zijn.
​

​​Dirk Vandereyken
Afbeelding
That the now 77-year-old blues legend Duke Robillard has been quite productive throughout his career becomes clear from the fact that this journalist had quite some trouble determining exactly how many solo albums the man has released: I arrived at 36, but colleagues mention somewhere between 35 and 38 – and that’s without counting the albums by Roomful of Blues and The Fabulous Thunderbirds in which the guitarist was also active.
The shoes of a Jimmy Vaughan cannot simply be filled by just anyone, of course, but even in 2026 Duke Robillard proves why he was allowed to do so back then. While there is nothing particularly innovative to be heard on the man’s latest offspring, 'Blast Off!', even the performances of already well-known songs such as 'Warm and Tender Love' (a 1966 classic by Percy Sledge), the funky 'Confusion' (originally by Allen Toussaint), the sizzling, wonderfully layered 'Lowdown' (by Tom Waits, with whom Duke Robillard toured two decades ago), and the instrumental 'The King' (by Count Basie) sound remarkably fresh and energetic. The cover of 'Lowdown' in particular is delightful and adds a slightly rougher edge that is (a little too) absent from most of the other tracks.
Naturally, 'Blast Off!' also includes original material, although with 3 out of 12 songs (two of which are entirely instrumental) that number remains rather modest. The fact that Duke Robillard wrote the one self-penned track that also features vocals, the somewhat sensitive 'Feel My Cares' – a blues ballad in which Robillard himself sings instead of leaving everything to the (better, though not exceptional) vocalist Chris Cote – when he was just 17 years old may be telling, though the guitarist’s repertoire has long been filled with reinterpretations of well-known (and lesser-known) songs.
'Blast Off!' offers an engaging journey through familiar genres, from jump blues and ragtime to R&B, jazz and big band, sometimes accompanied by rather cheesy lyrics, but Duke Robillard – who produced the album himself – makes excellent use of the accompanying musicians on his debut for the Nola Blue label, and together they ensure that the album remains fairly cohesive. The strong horn section in particular deserves mention.
A good album with slightly too few surprises to be added to the very top of Duke Robillard’s discography, but with more than enough craftsmanship to make it worth the purchase.
0 Opmerkingen

Omar Coleman & Igor Prado: Old, New, Funky and Blue

3/3/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. I'm Leaving My No Good Woman
  2. I Only Have Love 
  3. Cut You Loose 
  4. Moving on to Better Days 
  5. Answer Your Phone 
  6. I Let a Good Girl Go 
  7. Brown Nosin' Man 
  8. I Wanna Do the Do 
  9. Don't Give It Away 
  10. Night Fishin 
  11. Blue Line Train in Chicago

Website artist:
omarcoleman
​igorpradooficial

Als zanger, harmonica blazer én als songwriter tovert Omar Coleman schitterende soul en blues tunes uit zijn longen. Beschouw Omar gerust als de leading voice in de huidige Chicago blues scene.  Zijn funky grooves inspireren en staan tot op heden op slechts drie albums.
Igor Prado daarentegen vind je terug op negen soloalbums.  Als gitarist, met roots in Brazilië, speelt hij linkshandig op een rechtshandige gitaar upside down.  Ok, moet je mij niet uitleggen. De sound die hij als dusdanig produceert snijdt rauw door merg en been.  Beiden vielen al meermaals in de prijzen en met deze samenwerking tasten ze verder in hun hedendaagse inspiratie.  Blues met een saus van funk en soul, met vooral veel aandacht voor zang en lead gitaar. 
In pure soulstijl, met blazers en koor, opent het album met een geliefkoosd thema ‘I’m leaving my no good woman’.  Om de liefde én zijn harp verder te eren in een funky ‘I Only Have Love’.  Terwijl ‘Cut You Loose’ een niet zo eenvoudige structuur heeft, schuren blazers en gitaren afwisselend als emotiezoekers.
Meer footstompin’ voelt ‘Moving On To Better Days’. Omar schreeuwt zijn longen leeg en Igor antwoordt op de lyrics.  Pas in ‘Answer Your Phone’ gaat Igor voluit solo.  Met een akoestische ballad als opvolger, ‘I Let a Good Girl Go’, prachtige song en inhoudelijk toch dom om je lief te laten lopen. 
In ‘I Wanna Do The Do’, een boogie, swingt de harp én een hammond organ.  Ritmisch én muzikaal heel sterk en verslavend.
Het constant switchen tussen soul, blues en funk in 11 songs stimuleert de luisteraar (en mij dus ook) tot danspogingen, alleszins tot heupwiegen en een zoveelste rondje in één of meerdere blues bars in de N. Halsted Street van Chicago.
Het album is uit op Nola Blue Records.
 
Line-up:
Omar Coleman (Vocals, Harp)
Igor Prado (Electric & Ac. Guitar)
Yuri Prado (Drums, Percussion)
Ted Furtado (Electric Bass)
Juninho Isidora (Drums, Yamaha on track 7, 8)
Felipe Magon (Hammond Organ)
Rodrigo & Eduardo Belloni (Ac. Guitar track 6, 11)
Luciano Leaes (Ac. Piano)
Denilson Martins (Sax)
Bruno Belasco (Trumpet)
 
Marino Serdons
Afbeelding
Blues brings people together – So don’t hesitate to enjoy on the rhythms of  Omar & Igor. 
0 Opmerkingen

Lil’ Ed & The Blues Imperials: Slideways

27/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAILS ALBUM
​Tracks:
  1. Bad All By Myself
  2. One Foot On The Brake, One On The Gas
  3. The Flirt In The Car Wash Skirt
  4. Homeless Blues
  5. 13th Street And Trouble
  6. Make A Pocket For Your Grief
  7. More Time     
  8. If I Should Lose Your Love
  9. Wayward Women
  10. Crazy Love Affair
  11. Cold Side Of The Bed
  12. What Kind Of World Is This?
  13. You Can’t Strike Gold From A Silver Mine

​Website Artiest:
Lil’Ed & The Blues Imperails

De release ‘Slideways’, is het nieuwe album, tevens de tiende release op het gerenommeerde label Alligator Records van Chicagon Lil’ Ed & The Blues Imperials. Twaalf van de dertien nummers is origineel materiaal, en werd mede geproducet door Williams én Bruce Iglauer, president en oprichter van Alligator. Slidegitarist, zanger en songsmid Lil’ Ed Williams is, net als zijn muzikale voorgangers, gitaarmeesters J.B. Hutto (Eds oom), Elmore James en Hound Dog Taylor een gigant in het genre. Hij en zijn band, met bassist én Eds halfbroer James “Pookie” Young, gitarist Mike Garrett en drummer Kelly Littleton brengen al bijna veertig jaar lang glorieus uitbundige, intens emotionele en heerlijk speelse Chicago blues. Acht nummers worden versterkt door de virtuoze keyboardarrangementen  van Ben Levin. De nummers zijn doordrenkt van Lil’ swingende slidegitaarspel en rauwe zang, dit alles ingepakt met een vrolijke mix van spattende slidegitaarboogies, rauwe shuffles en hartverscheurende slowblues. En nu hebben ze met het album ‘Slideways’ iets bereikt wat volgens Bruce Iglauer "de kroon op hun carrière is.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Slideways, is the new album (and 10th Alligator release) from Chicago’s own Lil’ Ed & The Blues Imperials. The album features 12 of 13 original songs and was co-produced by Williams along with Alligator president and founder Bruce Iglauer. Slide guitarist, vocalist and songwriter Lil’ Ed Williams—like his musical forebearers, guitar masters J.B. Hutto (Ed’s uncle), Elmore James and Hound Dog Taylor—is a giant of the genre. He and his band —bassist (and Ed’s half brother) James “Pookie” Young, guitarist Mike Garrett and drummer Kelly Littleton—have been delivering gloriously riotous, intensely emotional, wickedly playful Chicago blues to audiences around the world for nearly 40 years together – the same four guys (that’s an amazing story in and of itself!). And now with Slideways they’ve made what is, according to Iglauer, “the crowning achievement of their entire career.
The songs are saturated with Lil’s swinging slide guitar playing and raw vocals, all wrapped up in a cheerful mix of splashing slide guitar boogies, raw shuffles and heart-rending slow blues.
0 Opmerkingen

Laurence Jones: On My Own

24/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. One Life
  2. Life I Made
  3. On My Own
  4. Get Back Up
  5. Ain’t Coming Back No More
  6. Change My Ways
  7. I Gave My Life to You
  8. I’m Giving Up
  9. Do You Feel The Same?
  10. Middle Of The Night
  11. Beautiful
 
Website Artiest:
Laurence Jones

​
​Moeilijker moet een titel niet zijn, vertel gewoon wat je gedaan hebt en DO IT.  Exact wat Laurence Jones na zijn gezondheidsproblemen nodig had: even afstand nemen van het verleden en zich volop therapeutisch storten op een akoestisch solo album.
Laurence Jones wordt met zijn 34 jaar wel eens de jonge Eric Clapton genoemd; kon als support zelfs Van Morrison en Jeff Beck pleasen.
In de UK won de good lookin’ guy al diverse blues awards met zijn band en verkocht hij een 50.000 albums. Niet overdreven veel, misschien zelfs iets te weinig voor de sublieme kwaliteit van zijn songs.  Lag het aan het record label?  Neem het heft in eigen handen; dus richtte hij zijn eigen platenlabel op RON Records.
On My Own is een heel persoonlijk album geworden, en voor L.J. ook een uitdaging want voor de eerste maal maakt hij een volledig akoestisch album.  Gestripte songs tot de basic in een blues jasje.  Zijn fingerpicking stijl met slide texturen ligt mooi in het oor.  De melodieën krijgen een tof ritme die de lyrics beklemtonen.  Gebruikmakend van stemvervorming via de micro, en met het toevoegen van meerstemmigheid weet hij toch een gevarieerd geheel af te leveren.
Laurence Jones bloeit op On My Own open als singer-songwriter en presenteert het album in een lange tour waarbij ook Nederland wordt aangedaan: op 4 maart ’26 in Arnhem en 5 maart ’26 in Grolloo.  In september steekt hij nogmaals het kanaal over voor concerten in Haarlem en Zwolle.  Het album is nu reeds verkrijgbaar op cd en vinyl (signed) via zijn eigen website.
 
Marino Serdons
Afbeelding
A very talented guitarist with a bright future ahead
0 Opmerkingen

B.B. & The Blues Shacks: Blues Is A Stew

17/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. That Kind Of Woman
  2. ‘Til The Break Of Dawn
  3. Dead Love
  4. Blues Is A Stew
  5. Let Me Know
  6. Please Don’t Leave
  7. Wrong Direction
  8. That Don’t Look Good
  9. When A Long Time Friend Is Gone
  10. T-100
  11. Bad Luck
  12. End Up Well
  13. Gold Diggin’ Woman
  14. It’s Good To See You Baby
  15. I Hope You’re Doing Good
 
Website Artiest
B.B. & The Blues Shacks
​
Van sommige artiesten of bands kijk je reikhalzend uit wanneer zij een nieuw album aankondigen. Wel, voor ondergetekende zijn dat onder andere de Duitse B.B. & The Blues Shacks. Het feit dat deze band niet in één blueshokje onder te brengen is, maar daarentegen het hele bluesgamma met klasse presenteert, maakt hen tot de top behorend. Dat doen ze trouwens ook weer op hun nieuw album ‘Blues Is A Stew’, een titel die de diversiteit perfect weergeeft.
Het album telt 15 tracks, waarvan er maar liefst 11 uit de pennen vloeiden van de broers Michael ‘Maddy’ en Andreas Arlt. Verder bestaat de band uit Hennig Hauerken (staande en elektrische bas), Fabian Fritz (piano en orgel) en Andre Werkmeister (drums en percussie), aangevuld met gastmuzikanten voor de ‘horn section’.
Swingend maakt de band meteen een blitse start met de eigen compositie ‘That Kind Of Woman’, waar het fijngevoelig gitaarwerk van Andreas al dadelijk staat te blinken. Michael mag opvolger, de shuffle ‘Till The Break Of Dawn’ met mondharmonica introduceren. Dat doet hij trouwens ook met ‘Let Me Know’. Voor een trage soulblues grijpt het vijftal naar het van Little Milton bekende ‘Dead Love’ en ook ‘Please Don’t Leave’ is in deze versie een knaller van een slowblues. De heren hoeven echter niet voor slowbluessongs beroep te doen op andermans werk. Als bewijs, luister zeker naar het fantastische en originele ‘When A Long Time Friend Is Gone’. Stomende rhythm & blues tref je dan weer aan in ‘Wrong Direction’. Voor een meer dan fraaie Chicagoblues, kan je terecht bij ‘Gold Diggin’ Woman’.
Michaels schitterende zang en dito werk op de bluesharp, aangevuld met Andreas’ sublieme partijen op de zes snaren, maken van dit album andermaal een bluesalbum dat klasse uitstraalt. Die klasse mag zonder meer ook op rekening van de ritmesectie en toetsenist geschreven worden. Zonder hen zou dit album niet dit hoge niveau gehaald hebben.
Kortom ‘Blues Is A Stew’ is een fijn geslepen diamant van een bluesalbum.
 
Lambert Smits
Afbeelding
Some artists or bands are eagerly anticipated when they announce a new album. Well, for me, that includes Germany's B.B. & The Blues Shacks. The fact that this band can't be pigeonholed into a single blues genre, but instead presents the entire spectrum with class, places them among the top. They do this again on their new album, ‘Blues Is A Stew’, a title that perfectly reflects their diversity.
The album contains 15 tracks, no fewer than 11 of which were penned by brothers Michael ‘Maddy’ and Andreas Arlt. The band also consists of Hennig Hauerken (upright and electric bass), Fabian Fritz (piano and organ), and Andre Werkmeister (drums and percussion), supplemented by guest musicians for the horn section.
The band kicks off with a swing with their own composition, ‘That Kind Of Woman’, where Andreas's sensitive guitar work immediately shines. Michael introduces the follow-up, the harmonica-based shuffle ‘Till The Break Of Dawn’. He does the same with ‘Let Me Know’. For a slow soul blues, the quintet turns to Little Milton's signature ‘Dead Love’, and the band’s version of ‘Please Don't Leave’ is also a stunning slow blues track. However, the band doesn't rely on others for slow blues songs. For proof, be sure to listen to the fantastic and original ‘When A Long Time Friend Is Gone’. Steaming rhythm & blues can be found in ‘Wrong Direction’. For a truly beautiful Chicago blues, check out ‘Gold Diggin' Woman’.
Michael's brilliant vocals and blues harp, complemented by Andreas's sublime six-string parts, make this album another blues album that exudes class. That class can certainly be attributed to the rhythm section and keyboardist. Without them, this album wouldn't have reached this high level.
In short, ‘Blues Is A Stew’ is a finely cut diamond of a blues album.

0 Opmerkingen

SPOOK: Human

14/2/2026

1 Opmerking

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Help Me
  2. The Last Train
  3. Dance For Me Now
  4. Straight To Hell
  5. Human
  6. Trail of 27
  7. Movie Girl
  8. Waitin’ For That Day
  9. Dreamin’ Flow
 
Website Artiest:
Spook

Een eigenzinnig project van Marijn Ooijman uit Deventer, SPOOK is een band die 25 jaar geleden werd opgericht en het album Colors uitbracht.  Nu een vierde eeuw later komt de opvolger Human met een mix van pop/rock en blues, klaar voor een theatertournee met verhalen en vooral meeslepende muziek.
Opener ‘Help Me’ neemt je al onmiddellijk mee in een emotionele rollercoaster van introspectie.  De love ballad met een poppy sound  krijgt naar het einde wel een rockstructuur met electric guitar.  Een beetje verrassend volgt dan een bluessong pur sang, ‘The Last Train’, met mondharmonica en boogiepiano.  Om dan in ‘Dance For Me Now’ weer de intiemere weg in te slaan.  Het is zowat het handelsmerk van de band om te switchen tussen diverse muziekstijlen.  Marijn Ooijman schrijft echter schitterende teksten die zowel verhalend als poëtisch zijn; een diepgang die respect afdwingt. 
‘Trail of 27’ gaat over de nog steeds beroemde muzikanten die het leven lieten op hun 27ste levensjaar zoals Janis Joplin en Kurt Cobain.  Hier in een mooi bluesrock kleedje gestoken met retro toetsen van Reinier Groenendijk en een stemmig koortje.
Eigenlijk is Marijn Ooijman een singer-songwriter die zich niet wil laten vastpinnen in één genre.  Vrijheid in het creatief proces is primordiaal voor een goed resultaat. Wanneer het dan ook nog helemaal uit de buik en de ziel komt, dan ben je HUMAN.
Ondertussen zit de band SPOOK in de Nederlandse theaterzalen met eerlijke ontroerende én luchtige verhalen verweven in hun muzikale ambities. 
Check zeker eens hun website voor de recente data.  Daar kan je het HUMAN album, zowel op cd als vinyl, gesigneerd op de kop tikken. 
 
Line-up:
Marijn Ooijman:  Zang | Gitaar [tekstdichter - songwriter]
Jeffrey Hurkens: Gitaar | Zang
JeeWee Donkers: Gitaar | Zang
Pieter Wielaard: Basgitaar
Reinier Groenendijk: Toetsen
Armein Broer van Dijk: Percussie
Robbert Plette: Drums
 
Marino Serdons
Afbeelding
Dutch singer-songwriter with strong poetic lyrics and a diverse musical style.
1 Opmerking

Mark Cameron: Blues Factory

11/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. The Wrong Thing
  2. Too Hot To Boogie
  3. Blues Factory
  4. Drink On the Job
  5. Sugar
  6. Can’t Stand Still
  7. Change Your Ways
  8. Friends Like These
  9. Ain’t No Way
  10. Below The Bottom
 
Website Artiest:
Mark Cameron

​Wat een jong stemtimbre heeft deze belegen bluesgitarist uit Minnesota.  Al meer dan een halve eeuw draait hij mee, met folk en rock in de jeugdjaren, en de laatste decennia (sedert 2009) met een blues voorliefde.  Met het nieuwe album Blues Factory, het negende trouwens, laat hij zijn creativiteit de vrije loop met enkele narratieve songs.
Fijn om rustig te starten met een blues shuffle en Mark op slide gitaar en Bill Keyes op harmonica. Leuker wordt het in de old school ‘Too Hot To Boogie’ waarin een live publiek werd gemixt.  Boeiender is de title track ‘Blues Factory’ met partner Sheri Cameron op fluit, de resonantie van de slide gitaar en industrieel slagwerk. Muzikaal een absolute highlight.  Verrassend komt Mark Cameron uit de hoek met een narratief ‘Drink On The Job’; doorleefde vocals parlando te horen en een arrangement dat ook in het oeuvre van de band Morphine zou passen.  De perfecte intro ook voor de Memphis soul in ‘Sugar.’ 
De diversiteit volgt zich op met een rauwe barrelhouse blues ‘Can’t Stand Still’.  Maar echt emotioneel pakt hij ons bij de strot in de slow ‘Change Your Ways’, over een man wiens woorden niet overeenstemmen met zijn daden (oei, over mij??).  Schitterend met die strakke bass van Steve Hansen.
Een verslavende groove met dwarsfluit intro wijst je de weg in ‘Ain’t No Way’.  Zo horen we Mark Cameron het liefste; in een mix van soul en bluesrock.  Om dan een knap gevarieerd arrangement te ontvouwen in de afsluiter ‘Below The Bottom’.
Mark Cameron laat zijn jarenlange ervaring doorsijpelen in de composities en dat maakt ‘Blues Factory’ zou boeiend en niet in één beperkt vakje onder te brengen
Het album werd reeds in oktober 2025 uitgebracht op het Overton Music label en verbaasde mij toch wel in positieve zin.
 
Line-up:
Mark Cameron (Vocals, Guitar)
Sheri Cameron (Flute, Sax, Percussion)
Dan Schroeder (Drums)
Bill Keyes (Harmonica, Vocals)
…and guests on bass, upright bass, sax, trombone, piano, wurlitzer.
 
Marino Serdons
Afbeelding
Mark Cameron uses his multiple skills to compose not so familiar blues songs.  Surprisingly good!
0 Opmerkingen

Mike Bourne Band: Kansas City O’Clock

9/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
 
  1. Can’t Be Anybody But Myself
  2. Beer in the Morning
  3. Too Old to Be Young
  4. Caffeine Blues
  5. Kansas City O’Clock
  6.  Kick’n a Deuce Yolo
  7. Three Blind Mice
  8. Really Nice Girl
  9. Dive Bar Romance [Neon Moon]
  10. Fore Day Rider [Jay McShann]
  11. Truth Dressed Up Like a Lie
  12. Rather Be Happy than Normal
  13. People Not Politics
 
Website Artiest:
Mike Bourne Band

​Vergeet de deep-south blues want we emigreren naar Kansas City.  Het is de stad waar de blues werd opgesmukt met rock ’n roll, jazz en bigbands.  Mike Bourne laat je 14 songs swingen tot je tong over de grond sleept.  Met de buffetpiano en jazzy sax sleurt hij je mee naar de ‘fifties’.
Mike Bourne is een laatbloeier: nam zijn eerste gitaar vast toen hij 22 jaar was en begon met zijn jump blues in 1998.  Inspiratie vond ie bij Louis Jordan en T-Bone Walker. Ook deelde de selfmade man het podium met Otis Rush en Barrelhouse Chuck. Nu, dan weet je waar hij de skills haalde al die jaren.  Achter de piano vinden we Jim Beisman die het hele album bijeen tokkelt.  Terwijl Dougan Smith zich over de sax bekommert.  Het zwaardere snaarwerk is voor Patrick Recobs double bass.  Voor dit album scharrelde Mike nog wat maten bij elkaar ter aanvulling met trompet en slagwerk.
Opener ‘Can’t Be Anybody But Myself’ creëert onmiddellijk de leuke saloon sfeer met snel piano getokkel en een furieuze jazzy sax die de songs body geven.  En met wat kan je beter je dag beginnen dan met ‘Beer In The Morning’.  Introspectie?  Als tegenhanger schakelt de band even later over naar ‘Cafeïne blues’, in New Orleans stijl. Title track Kansas City O’Clock laat dan weer het levendige Kansas City horen in de hit van Wilbert Harrisson uit 1952; rock ’n roll never dies. Mike Bourne zet in het instrumentale ‘Kick’n A Deuce’ een vettige swampy gitaarsound neer en schreeuwt op het einde voor een toilet?  Er zit een podiumbeest in hem. Op een lager pitje brandt de liefde in ‘Really Nice Girl’.  Vrouwen zijn belangrijk in het leven. Dat wist John Hahn al met zijn ‘Dive Bar Romance’.
Slechts 2 covers op het album, de rest allemaal eigen boeiende arrangementen en knappe lyrics.  Mikes zangstijl is uit de duizenden te herkennen; een tenor met ‘trembling’ vertragend stemtimbre.  De drijvende muzikale kracht in de band is echter pianist Jim Beisman.  En niet te vergeten de double bass van Patrick Recob, die we echter weinig furore weten maken.
Dit Kansas City O’Clock album blijft bewust in het verleden hangen.  Mike Bourne heeft duidelijk meer talent dan zijn stage lijf met vlinderdasje doet vermoeden.
 
Line-up:
Bryan Herrman (Drums)
Stephen Dougherty (Drums)
Mike Bourne (Guitars, Vocals)
Johnny Burgin (Guitar)
Jim Beisman (Piano/Organ)
Dougan Smith (Tenor Sax)
Patrick Recob (Double Bass)
…and a lot of guests.
 
Marino Serdons (4)
Afbeelding
The album gives a vivid image of Bourne and Kansas City. Really a vibrant album!
0 Opmerkingen

Ana Popovic: Dance To The Rythm

2/2/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
 
1. Dance To The Rhythm
2. Worked Up
3. 50 Ways To Leave Your Lover
4. California Chase
5. Hurt So Good
6. Sho’ Nuf
7. Dwell On The Feeling
8. Soulution
9. Hottest Ticket In Town
10. Sisters And Brothers
 
Website Artiest:
Ana Popovic

Al jaren schuimt deze femme fatale met haar elektrische gitaar de kroegen en zaaltjes af met ritmische funky R&B.  Haar recente album Dance To The Rythm, haar twaalfde ondertussen, bulkt weer van de energie.  Borstkanker kreeg haar niet klein en muziek maakt haar groot, groter, grootst. Met vernieuwde kracht stormt ze door de 10 songs, zelf geschreven en gecomponeerd.  De soul invloeden zijn echter nog sterker aanwezig. Iedereen evolueert, niet?
Title track ‘Dance To The Rythm ‘en het funky ‘Worked Up’ zijn sterke openers.  Bizar dat ze dan toch een eigen versie brengt van Paul Simons 50 Ways To Leave Your Lover.  Het begint met een latino intro en eindigt met een hevige gitaarsolo en funky blazers. Ja, Ana Popovic doet gewoon haar ding!  Ook in ‘California Chase’ zijn alle elementen aanwezig voor een indrukwekkende muzikaliteit.  De R&B kondigt zich wel al aan en gaat full in ‘Hurt So Good’.  En zelfs de disco sound is haar niet vreemd in ‘Sho Nuff’.  Waar is de tijd?
Ana Popovic springt op dit album van de ene stijlvorm in de andere blijkbaar.  ‘Dwell On The Feeling’ is een prachtige ballad, gevoelig gezongen en met knap gitaarwerk op de achtergrond. Ook hier weer vrouwelijke backing vocals. En dan komt nog even de Santana style op de proppen in ‘Soulution’.  Het album eindigt in funky en R&B stijl.
Ana Popovic evolueert dus heel sterk richting R&B maar blijft imponeren door uiterlijk én innerlijke kracht. Schitterende zang, complexe arrangementen en subliem gitaarspel zullen haar fans zeker waarderen.
 
Line-up:
Ana Popovic – lead vocal and all guitars,
Buthel Burns – bass, producer
Keyboard – Michele Papadia and Jeremy Thomas
Drums – Chris Coleman and Donnel Spencer
Horn section – Claudio Giovagnoli (sax), Davide Ghidoni (trumpet), Jordan Carr (trumpet), Evan Knight (sax), and Brett Lamel (trombone).
Percussion – Karl Vandenbosche and Frank Moc
Background vocals – Colonia Calhoun Burns, Traci Nelson, Sklar Gordon, J Sabin, and Jordana Kelly.
 
Marino Serdons
Afbeelding
Ana Popovic is always convincing: if not with her appearance, then with her voice and guitar. 
0 Opmerkingen

Duwayne Burnside: Red Rooster

29/1/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Nightmare
  2. Circle In The Sky
  3. Somebody done stole my girl
  4. Things Ain’t Going My Way
  5. Talk Sweet To Me
  6. Tribute
  7. Crazy ‘bout You
  8. King
  9. Down And Out (Bobby Womack)
  10. Mississippi Here I Come
 
Website Artiest:
Duwayne Burnside
​
Tijd voor groovy North- Mississippi blues met oorstrelend gitaarspel en a hot feeling.  Duwayne speelde in diverse bands en schitterde naast Albert King en B.B. King.  Thuisbasis Memphis en het Lucky 13 Records label geeft hem voor zijn derde album alle vrijheid.
Het album Red Rooster start met een vrij donker ‘Nightmare’ en eindigt in het akoestische ‘Mississippi Here I Come’. Een door de sixties bepalend album dat kenmmerken vertoont van Jimi Hendrix, Prince en Johnny B. Goode.
Eindelijk nog eens een vettige elektrische (Gibson?) gitaar in het meeslepende ‘Talk Sweet To Me’; een trage maar soulful song geschreven door Jimbo Mathus. 
Heel mooi ook hoe enkele generaties zich binden in een rap-blues versie van het nummer ‘King’: kleinzoon Cody Burnside rapped zijn tekst op virtuoos (Jimi Hendrix styled) gitaarspel van Duwayne.  Kan het nog mooier?
Na Live At The Mint uit 1998, Under Pressure uit 2005 en Acoustic Burnside in 2022 mag het recente Red Rooster absoluut een waardige en genietbare opvolger genoemd worden.  Eindelijk nog eens een mix van blues, rock en funk om duimen en vingers af te likken.
 
Marino Serdons
Afbeelding
Powerful and raw vocals, and phenomenal guitar playing: Duwayne Burnside made my day!
0 Opmerkingen

Tinsley Ellis: Labor Of Love

23/1/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Hoodoo Woman
  2. Long Time
  3. To A Hammer
  4. Sad Song
  5. The Trouble With Love
  6. Sunnyland
  7. Whole Wide World
  8. Sweet Ice Tea
  9. I’d Rather Be Saved
  10. Too Broke
  11. Low Land Of Sorrow
  12. Fountain Of Love
  13. Lay My Burden Down

Website Artiest
tinsleyellis.com

Sinds zijn eerste Alligator-album ‘Georgia Blue’ uit 1988  is Tinsley Ellis van één de plaatselijke clubfavorieten in Atlanta uitgegroeid tot een internationaal toerende bluesrockgigant. Hij die honderden avonden per jaar optreedt, hij die zijn muziek persoonlijkheid live naar de fans bracht in alle 50 staten in Amerika. Hij die toerde doorheen Canada,  Europa, Australië en Zuid-Amerika. Ellis heeft ook de liefde en het respect van veel van zijn medemuzikanten verdiend, het podia gedeeld met Christone “Kingfish” Ingram, The Allman Brothers, Warren Haynes, Oliver Wood, Buddy Guy, Tedeschi Trucks Band, Gov't Mule, Widespread Panic en zoveel meer. Door de jaren heen nodigden legendes als Otis Rush, James Cotton, Gregg Allman, Jimmy Buffett, Son Seals, Koko Taylor en Albert Collins Ellis uit om hen op het podium te vergezellen. De release ‘Labor Of Love’ is Ellis tweede akoestische album, na ‘Naked Truth’ uit 2024. Het is tevens het eerste album met uitsluitend origineel materiaal. Voor het album gebruikte Tinsley liefst zes verschillende open stemmingen op zijn geliefde Martin D-35, een gitaar uit uit 1969, zijn 12-snarige Martin D-12-20 en zijn National Steel O Series, beiden met het bouwjaar 1937. Voor het eerst in zijn carrière speelde hij ook mandoline op drietal songs. De instrumentatie en de intonaties creëren eindeloze mogelijkheden. Ellis voelt zich dan ook voortdurend geïnspireerd door deze muziek. Op het album hoor je echo's van de Mississippi Delta blues, en meer specifiek de blues uit de regio Bentonia, zoals die populair werd gemaakt door blueslegende Skip James en actueel gehouden door de Bentonia bluesmuzikant Jimmy "Duck" Holmes. Tijdens een pauze in de opnames van ‘Labor Of Love’ bracht Tinsley, samen met Holmes, enige tijd door in Mississippi, en traden ze samen op  hij in diens legendarische juke joint.
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Each song carries the weight, experience and hard-earned wisdom Ellis learned over four decades on the road, infusing ‘Labor Of Love’ with an emotional authenticity that is palpable from start to finish. So, this is Ellis’ second all-acoustic album (following 2024’s ‘Naked Truth’), and the first to feature all original material. For the album, Ellis used six different open tunings on his beloved 1969 Martin D-35, his 12-string Martin D-12-20, and his 1937 National Steel O Series guitars. He also, for the first time in his career, played mandolin on three of the album’s songs. The instrumentation and the tunings, he notes, create endless possibilities, and he finds himself constantly invigorated by the music. On the album you’ll hear echoes of Mississippi Delta blues, and even more specifically, blues from the Bentonia region, as popularized by long-ago blues giant Skip James and kept current by Bentonia bluesman Jimmy “Duck” Holmes. During a break from recording ‘Labor Of Love’, Tinsley spent some time in Mississippi with Holmes and performed with him at his legendary juke joint.
0 Opmerkingen

Robert Top Thomas: One Morning Soon

19/1/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Hey Mattie
  2. Haints In My House
  3. Gator Jig
  4. Shake Shake Mama
  5. Children of Zion
  6. Sugar Babe
  7. Long Long Gone
  8. Georgia Rag
  9. I Heard The Angels Singing
  10. Stop, Smell The Blossoms
  11. Take Me Back
  12. Bye Bye Blackbird
  13. Texas Blues
 
Website Artiest:
Robert Top Thomas

​Het recente album van bluesgitarist Robert Top Thomas verdient alle aandacht.  Alleen al omdat akoestische blues een beetje in de vergeethoek raakt.  Terwijl het toch wel de meest pure vorm betreft; fingerpicking gitaar, wat piano en bass, een harp solo en een ratelaar tussendoor…je wordt er nostalgisch van.
One Morning Soon is nog maar het derde soloalbum van Robert, het vervolg op A Thin Dime (2023) en zijn prachtig debuut in 2012 The town Crier.  Kwantitief niet veel, maar vergeet ook niet zijn bijdrage bij de band Smokehouse.
Akkoord, het zijn bijna allemaal covers op One Morning Soon, op enkele zelfgeschreven nummers na, maar dat doet niets af aan de sublieme kwaliteit. 
Het album start met het bekende Hey Mattie van Gene Vincent. Interessanter is echter zijn uitstekende vertolking van ‘Shake Shake Mama’, de Texas bluessong van begin vorige eeuw door Mance Lipscombe uit pure emotie geschreven.  Ook een highlight is ‘Children Of Zion’ van Reverend Gary Davis, waar met hese stem en fingerpicking gitaar de stroofjes een schitterende melodie meekrijgen. Nog meer ragtime gitaar in ‘Georgia Rag’ (McTell). 
Hoor de paarden stappen in het akoestische ‘Stop, Smell The Blossoms’; een eigen rustige compositie met clarinet en sax begeleiding.
Oh wat verlang ik naar de tijd van het bruine café Papa Joe’s in Köln waar de akoestische blues dagelijks live werd vertolkt. Vervlogen tijden jawel, maar wel vol genot.
 
Line-up:
Robert Top Thomas (Lead vocals, Guitar)
Dan Walters (Piano and Bass)
Gavin Jorgenson (Clarinet, Sax)
Stephen Kampa (harmonica)
Billy Dean  (Drums, percussion, backing vocals)


Marino Serdons
Afbeelding
Authentic fingerpicking blues from the deep south, with roots in slavery but it touches your soul.
0 Opmerkingen

Stef Paglia: Live

14/1/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Stand Up!
  2. The Unknown
  3. Take Me Away
  4. Warmth Instead Of Cold
  5. Cissy Strut
  6. Mystery Heaven
  7. Queen Of The Darkness
  8. Old Man
 
Website Artiest
Stef Paglia

​Op 25 juli 2025 speelde Stef Paglia op het Open Air Festival in Brezoi, Roemenië. Stefs band werd gevormd door Tom Eylenbosch op Hammond en backing vocals, bassist Carlo Van Belleghem en Sven Bloemen aan de drums en backing vocals. De band had het er zo naar hun zin, dat het een knaller van een optreden werd. Onmiddellijk besloten Stef en zijn kompanen dan ook om dit optreden op een cd te vereeuwigen. Het album telt 8 songs, waarvan de 6 originele nummers uit de ep ‘Light & Darkness’ en het album ‘Never Forget’ stammen. De overige 2 tracks zijn het van The Meters gekende ‘Cissy Strut’ en Neil Youngs ‘Old Man’.
Opener ‘Stand Up!’ laat meteen een goed geoliede band horen, waar de muzikale puzzelstukjes mooi in elkaar passen. Stef is een meester in het bedenken van aanstekelijke riffs, zoals te horen valt op ‘The Unknown’, waarna met ‘Take Away’ en ‘Warmth Instead Of Cold’ het gaspedaal ietwat minder ingedrukt wordt. Funky wordt het dan weer in het door Sven op drums ingezette instrumentale ‘Cissy Strut’, inclusief een enorm knappe prestatie van Tom op Hammond. Stef mag daarna zijn indrukwekkend gitaarspel in de spots plaatsen in het inspirerende, 8 minuten durende en tevens instrumentale ‘Mystery Heaven’, dat doet denken aan de eerste formatie van Fleetwood Mac. Afsluiten gebeurt in crescendo met het mooi opgebouwde ‘Old Man’.
‘Live’ is een album dat de nodige variatie biedt. Naast stevige bluesrockers staan instrumentale hoogstandjes, die het talent en vakmanschap van Paglia alle eer aandoen.
 
Lambert Smits
Afbeelding
On July 25, 2025, Stef Paglia played at the Open Air Festival in Brezoi, Romania. Stef's band consisted of Tom Eylenbosch on Hammond and backing vocals, Carlo Van Belleghem on bass and Sven Bloemen on drums and backing vocals. The band had such a great time that it turned into a fantastic performance. Stef and his bandmates immediately decided to immortalize this performance on a CD. The album contains eight songs, six of which are originals from the EP ‘Light & Darkness’ and the album ‘Never Forget’. The other two tracks are The Meters' ‘Cissy Strut’ and Neil Young's ’Old Man’.
Opener ‘Stand Up!’ immediately reveals a well-oiled band, where the musical pieces fit together seamlessly. Stef is a master at coming up with catchy riffs, as can be heard on ‘The Unknown’, after which the accelerator is pressed a little less with ‘Take Away’ and ‘Warmth Instead Of Cold’. Things get funky when Sven’s drums put the instrumental ‘Cissy Strut’ on the rails, featuring a superb performance from Tom on Hammond. Stef then gets to showcase his impressive guitar playing on the inspiring, eight-minute instrumental ‘Mystery Heaven’, reminiscent of the first formation of Fleetwood Mac. The album closes in crescendo with the beautifully constructed ‘Old Man’.
‘Live’ is an album that offers plenty of variety. Alongside solid blues rockers are instrumental highlights that fully showcase Paglia's talent and craftsmanship.
0 Opmerkingen

Ross Neilsen: Within Tension

2/1/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Rock Ranger
  2. Best For You
  3. Road To Memphis
  4. Salt And Sea
  5. Come To Be
  6. Devil’s Picasso
  7. Troubled Mind
  8. Something Heavy
  9. Good Enough
  10. Bold & Beaten
 
Website Artiest:
Ross Neilsen

​Heeft ie het of heeft ie het niet? Ross Neilsen draait al enkele decennia mee in het bleus(rock) circuit met een uitgesproken rauwe stijl.  Voor songwriting ging hij 10 jaar geleden zijn licht opsteken bij niemand minder dan Steve Earl.  Sedertdien volgen de nominaties en awards zich op voor de in Canada geboren gitarist.
Within Tension is het zevende album en rockt deels de pannen van het dak. Tien songs die gekenmerkt worden door knap gitaarwerk en strakke ritmes. Met dank aan zijn begeleidingsmuzikanten uit Memphis waar trouwens ook de opnames gebeurden.  Ross deed trouwens mee aan een bleuswedstrijd, welke hij niet won. Jammer voor hem.  Nochtans mag het album Within Tension er zeker zijn.
Vandaar ook de ‘oorworm’ Road to Memphis.  Interessanter, Svol soul en best emotioneel blaast een toevallige hoornsectie door ‘Salt and Sea’.  Een van de betere songs, absoluut. Wanneer je dan ‘Come to Be’ hoort, vermoed je al dat Ross Neilsen graag aan storytelling doet en eerder als singer-songwriter door het leven wil gaan. Tof voor wie graag de teksten over mentale gezondheid, eenzaamheid of identiteit ontleedt. 
Geef mij echter maar het pompende ‘Devil’s Picasso’ met zijn rauwe zangstijl en het vlot solo bepotelen van de snaren. Een andere highlight is ‘Something Heavy’ met een langzame groove en Ross die zich vocaal kan uitleven; subtiel ondersteund met keys.
Verschenen op Under Pressure Records.
 
Line-up:
Ross Neilsen (Vocals, Guitars)
John C. Stubblefield (Bass, Vibe)
Rick Steff (Keys)
Jay Sheffield III (Drums)
Art Edmaiston (Sax)
Mark Franklin (Trumpet)
Kevin Houston (Percussion)
 
Marino Serdons
Afbeelding
​Powerful vocals on raw storytelling, really enjoyable album.
0 Opmerkingen

Randy Lee Riviere: Farmhand Blues

22/12/2025

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Downtown
  2. Big On A Bender
  3. Farmhand Blues
  4. Bird Watchin’
  5. Alabama
  6. Linden Lane
  7. Moonlight
  8. Cynical
  9. If I Were A King
  10. Mother Lee
  11. December 1980
  12. You ain’t No Loving Woman
  13. Pecos
  14. On My Way On Down
  15. Dovetail Joints
 
Website Artiest:
Randy Lee Riviere

Meer dan een uur van de beste blues rock die er ooit gemaakt is. Overdreven? Misschien een beetje maar pompende ritmes, verzopen teksten en strak gitaarwerk doen ook mij verlangen naar een barkruk in een duistere kroeg met loslopend wild en cowboyhoeden én een single malt whiskey. Here we go!
Zo start het vierde solo album van Randy Lee Riviere uit Montana, de vroegere Mad Buffalo, met de uptempo blues rocker ‘Downtown’ en de headbanger – jawel – ‘Big On Bender’.  Blijf niet aan die toog hangen, maar laat je laarzen dansen.
Title track ‘Farmhand Blues’ lijkt dan wat gewoontjes, bizar. Zeker wanneer je het rauw gezongen ‘Bird Watchin’’ hoort; een prachtige e song over zijn liefde voor natuur en wildlife.
Vond je in de vorige albums nog wat country en americana, dan is het nu al blues wat uit de band komt.  Tom Hambridge, producer en sterke blues songwriter/drummer, drukte duidelijk zijn stempel op Farmhand Blues als co-writer.  ‘Moonlight’ is zo’n song die schittert op het ingenieuze gitaarspel van 3 gitaristen. Terwijl de acid rocker ‘Cynical’ een motor als intro kreeg en verder drijft op een scheurende gitaarsound.  Of wat te denken van de opgepompte emotie in ‘If I Were A King’? 
Wanneer een blues album met 15 songs 66 minuten kan boeien dan is het tijd om die koe te melken.
Genoeg geluld, beluister het zelf, schitterend album!
 
Line-up:
 
Randy Lee Riviere (Vocals, guitar)
Doug Lancio (Guitar)
Bob Britt (Guitar)
Michael Saint-Leon (guitar, Harmonica)
Mike rojas (Keys)
Robert Kearns (Bass)
Tom Hambridge (Drums, Percussion)
 
Marino Serdons
Afbeelding
Call it blues rock, southern rock or roots:  it’s just fantastic fun.  Love it and you wil too!
0 Opmerkingen

Tom Hambridge: Down The Hatch

17/12/2025

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Willie Dixon’s Gone
  2. Every time I Sing The Blues
  3. I Want You Bad
  4. How Blues Is That
  5. Hard Times
  6. What Does That Tell You
  7. Believe These Blues
  8. Making Lemonade
  9. What Might Have Been
  10. You Gotta Go Through St. Louis
  11. Start Drinking Early Day
  12. I Wanna Know About You
 
Website Artiest:
Tom Hambridge

Twaalf blues songs origineel geschreven door drummer Tom Hambridge voor o.a. Eric Clapton, George Thorogood en Buddy Guy.  Tijd om eventjes de eer op te strijken en zoals hij zelf poneert: “ I wanted to do my version, the way I heard them in my head while writing them.”  Luister zelf om tot de vaststelling te komen dat Tom Hambridge zijn 4 Grammy awards dubbeldek verdient.
Openen met de bluesrocker ‘Willie Dixon’s Gone’ geeft eer aan de legendarische  Chess recording artiest, weliswaar samen gecomponeerd met George Thorogood.  Om verder te vervolgen met zijn favoriete song ‘Everytime I Sing The Blues’, ooit in Clapton’s repertoire samen met de prachtige soulstem van Buddy Guy.  Tom Hambridge’s geestelijke versie, hij zingt en drumt, klinkt hier zeer blank.  Terwijl het gitaarspel van Rob McNelley (bij Bob Seger) een vloeiende en diepgaander indruk nalaat. 
Tom Hambridge verzamelde voor dit album een resem muzikanten die hun sporen en noten verdien(d)en bij o.a. Johny Winter, The Black Keys en Bob Dylan. Naast de prachtige composities ben je dus verzekerd van 41 minuten muzikale virtuositeit; bluesrock, stompin’ grooves, én rock ’n roll (‘You gotta go through St. Louis’).
Verrassend is de ontwapenende Hillbilly song ‘Start Drinking Early Day’.
‘What Might Have Been’ lijkt in eerste instantie wat melig heeft toch op gitaar een Delta blues gehalte, en zelfs iets psychedelisch.. Of hoe Tom ook buiten de lijntjes durft kleuren.
Eindigen met ‘I Wanna Know About You’, een song die niet zou misstaan bij Mark Knopfler’s Dire Straits, honoreert Tom Hambridge breder spectrum.
 
Line-up:
Tom Hambridge (Vocals, drums)
Rob McNelley, Bob Britt, Tom Bukovac (Guitars)
Tommy McDonald (Bass)
John Lancaster (Keys)
Glenn Worf (Upright Bass on track 10)
Noah Forbes (Keys on track 12)
Jimmy Wallace (Keys on track 7)
Mike Rojas (Keys on track 6)
 
Marino Serdons
Afbeelding
Drummer, singer, producer and songwriter Tom Hambridge deserves his place in the Hall of Fame.
0 Opmerkingen

Billy Branch: The Blues Is My Biography

5/12/2025

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Hole In Your Soul
  2. Call Your Bluff
  3. Begging For Change
  4. Dead End Street
  5. The Blues Is My Biography
  6. The Harmonica Man
  7. Real Good Friends
  8. How You Living?
  9. Ballad Of The Million Men
  10. Toxic Love
  11. Return Of The Roaches

Website Artiest:
Billy Branch

​
“This is the most important work I’ve ever done…and the best as well”.  Wel dat is niet gelogen. Billy Branch’s soulvolle Chicago blues overdondert qua verscheidendheid.  De ene na de andere sterke song vloeit uit zijn longen.  Geen nodeloze solo’s, wel knap overlappend samenspel met zijn begeleidingsband, The Sons Of Blues. 11 songs die zijn persoonlijke voorkeur wegdragen.
Wanneer de harmonica zuiger zingt dat wanneer je niet van blues houdt, je een ‘Hole In Your Soul’ hebt, dan moet ik hem nu gelijk geven. Ook gues Bobby Rush geeft er een lap op.
‘Begging For Change’ wordt opgefleurd door de volumineuze zwarte zangeres Shemekia Copeland, multi Grammy award genomineerd, die de gave meekreeg van haar vader.  De vreugde en kracht die zij uitstraalt pas perfect bij Billy Branch’s arrangementen.  Dance and be happy lijkt wel het motto te zijn, alleszins in de muzikale texturen.
‘Dead End Street’ zit in dezelfde stijl als het overbekende, ‘Papa was a rolling stone’, wel met spoken word als opwarmer en een blazerssectie die je onweerstaanbaar laat dansen. 
Tijd voor wat rust in de ballad ‘The Blues Is My Biography’, blazers en toetsen als rijkelijke opvulling.  Wat verderop in ‘Ballad Of The Million Men’ durft ie zelfs een reggae ritme inlassen.
Blijkbaar heeft Billy al een 15-tal albums opgenomen met The Sons of Blues en houdt hij ervan om daarnaast al op meer dan 300 albums een harmonica bijdrage te leveren; met o.a. Willie Dixon en Koko Taylor, doch ook met Johnny Winter en Taj Mahal.
Of hij nu zingt of zijn harp voor de lippen schuift, weinigen kunnen tippen aan zijn talent.  Enjoy!
 
Marino Serdons
Afbeelding
The variation on ‘The Blues Is My Biography’ reflects Billy Branch’s talent.  His music takes you by the b…soul. And I love it!
0 Opmerkingen

Right Hand Man: Robert Lockwood Jr., Vol. 2, 1951-1961

3/12/2025

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Robert Lockwood: Im Gonna Dig Myself A Hole
  2. Robert Lockwood: Dust My Broom
  3. Robert Lockwood: Aw Aw Baby
  4. Robert Lockwood: Sweet Woman
  5. John Brim And His Gary Kings: You Got Me Where You Want Me
  6. Freddy King: Country Boy
  7. Freddy King: That’s What You Think
  8. Eddie Boyd: I Got A Woman
  9. Eddie Boyd: Hotel Blues
  10. Little Walter: Ah’w Baby
  11. Little Walter: Everybody Needs Somebody
  12. Little Walter: Rocker
  13. Sonny Boy Williamson: Fattening Frogs For Snakes
  14. Sonny Boy Williamson: Cross My Heart
  15. Sonny Boy Williamson: Born Blind
  16. Sonny Boy Williamson: Ninety Nine
  17. Muddy Waters: I Live The Life I Love
  18. J.B. Lenoir: She Don’t Know
  19. Willie C. (Willie Cobbs): We’ll All Be There
  20. Willie C. (Willie Cobbs): Slow Down Baby
  21. Eddie Boyd: You Got To Reap!
  22. Ernest Cotton: Going Back To Memphis
  23. Ernest Cotton: Uhm Beautiful
  24. Sunnyland Slim: Worried Bout My Baby
  25. Otis Spann: Little Boy Blues
  26. Otis Spann: My Daily Wish
  27. Otis Spann: Worried Life Blues
In het eerder verschenen volume, dat focuste op de periode 1941-1956 hoorden we reeds dat, alhoewel hij misschien niet die bekendheid genoot die hij verdiende, gitarist Robert Lockwood Jr. een voortrekkersrol vervulde bij de overbrugging tussen de Delta- en de Chicagoblues. Het feit dat hij zowel de via zijn stiefvader Robert Johnson meegekregen skills om de Deltablues te spelen, als het feit dat hij de stedelijke Chicagoblues en rhythm & blues moeiteloos beheerste, zijn hier zeker niet vreemd aan. Hij was dan ook een veelgevraagd sessiemuzikant, aan wie pianisten en mondharmonicaspelers hun successen te danken hadden.
Dit tweede volume bevat andermaal songs die Robert onder eigen naam opnam, als nummers waar hij als verdienstelijke sideman aan bod komt.
Om het aantal tracks over de twee volumes evenredig te verdelen (28 tracks op volume 1 en 27 tracks op volume 2), overlappen de periodes gedeeltelijk. Daarom start dit volume met de 78 toeren ‘I’m Gonna Dig Myself A Hole / Dust My Broom’, die Lockwood Jr. in 1951 opnam onder eigen naam. Beide nummers zijn Lockwood gecrediteerd, alhoewel Arthur Crudup ‘I’m Gonna Dig Myself A Hole’ zes maanden vóór Robert opnam. Het origineel van ‘Dust My Broom’ werd dan weer geschreven door Robert Johnson. ‘I’m Gonna Dig Myself A Hole’ is een typische blues en meer dan waarschijnlijk hoor je hier de legendarische Otis Spann op piano. ‘Dust My Broom’ werd dan door het gebruik van slide onsterfelijk gemaakt door Elmore James. Pianist van dienst is hier waarschijnlijk Sunnyland Slim.
In 1954 nam Robert onder eigen naam zijn laatste 78 toerenplaat ‘Aw Aw Baby / Sweet Woman’ op. Naast zijn schitterend gitaarwerk, is Sunnyland Slim weer de man aan de piano. De A zijde is zeker gemodelleerd naar Johnsons ‘Sweet Home Chicago’. ‘Sweet Woman’ is een slowblues met een prima smooth, ietwat jazzy klinkende gitaar. Wanneer Robert op de gitaarsolo overschakelt, toont hij zijn onmeetbare creativiteit.
Daarna is Lockwood Jr. te vinden achter heel wat populaire artiesten, zoals John Brim, Freddy King, Eddie Boyd, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Muddy Waters, J.B. Lenoir, Willie Cobbs, Ernest Cotton en Sunnyland Slim.
Al deze artiesten zijn hier vertegenwoordigd met één of meerdere nummers. Wat deze opnames verduidelijken is dat Robert Lockwood Jr. de strakke Chicagosound verfijnde door zijn talent op de zes snaren. Swingend komt hij dan weer aan bod op Freddy Kings ‘That’s What You Think’.
Robert werkte soms aan twee gitaarpartijen samen met Luther Tucker. Beide partijen matchten dan wonderwel met de ritmesectie. Een fraai voorbeeld ontdek je tegen het einde van het instrumentale ‘Rocker’ van Little Walter. Een heerlijke gitaarpartij, waar in Lockwood Jr’.s creativiteit een hoge vlucht neemt, omringt ‘Cross My Heart’ van Sonny Boy Willamson. Robert vond zijn weg ook zonder problemen in J.B. Lenoirs rhythm & blues ‘She Don’t Know’ en geef zeker aandacht aan zijn partij in ‘Slow Down Baby’ van Willie Cobbs. Gewoonweg subliem! Dat herhaalt hij nog eens in ‘Going Back To Memphis’ van Ernest Cotton, alsook in diens instrumentale ‘Uhm Beautiful’ en zeker ook in ‘Worried Bout My Baby’ van Sunnyland Slim.
In 1960 verhuist Robert Lockwood Jr. naar Cleveland en in datzelfde jaar is hij van de partij wanneer Otis Spann zijn baanbrekend album ‘Otis Spann Is The Blues’ opneemt. Deze compilatie eindigt met 3 songs uit dat meesterlijke album, inclusief een remake van ‘Little Boy Blues’.
Robert Lockwood Jr. hing nooit het imago van de ‘hard drinking bluesman’ aan. Daarentegen stonden waardigheid en professionaliteit hoog bij hem aangeschreven en werd hij daardoor soms als autoritair bestempeld. Dat zijn houding tot schitterende opnames leidde, kan je op deze beide volumes in de serie ‘Right Hand Man’ beluisteren. Een meer dan gerechtvaardigd eerbetoon!
 
Lambert Smits
Afbeelding
In the previously published volume, which focused on the period 1941-1956, we already learned that, although he may not have enjoyed the fame he deserved, guitarist Robert Lockwood Jr. played a pioneering role in bridging the gap between Delta and Chicago blues. The fact that he inherited both the Delta blues skills he acquired from his stepfather, Robert Johnson, and his effortless mastery of urban Chicago blues and rhythm & blues certainly contributed to this. He was also a sought-after session musician, to whom pianists and harmonica players owed their success.
This second volume again contains songs Robert recorded under his own name, as well as tracks where he appears as a valuable sideman.
To distribute the number of tracks evenly across the two volumes (28 tracks on volume 1 and 27 tracks on volume 2), the periods partially overlap. That's why this volume starts with the 78 rpm ‘I'm Gonna Dig Myself A Hole / Dust My Broom’, which Lockwood Jr. recorded under his own name in 1951. Both songs are credited to Lockwood, although Arthur Crudup recorded ‘I'm Gonna Dig Myself A Hole’ six months before Robert. The original version of ‘Dust My Broom’ was written by Robert Johnson. ‘I'm Gonna Dig Myself A Hole’ is a typical blues, and you'll more than likely hear the legendary Otis Spann on piano. ‘Dust My Broom’ was immortalized by Elmore James through the use of slide. The pianist on duty here is probably Sunnyland Slim.
In 1954, Robert recorded his last 78 rpm album under his own name, ‘Aw Aw Baby / Sweet Woman’. Besides his brilliant guitar work, Sunnyland Slim is back on piano. The A-side is certainly modeled after Johnson's ‘Sweet Home Chicago’. ‘Sweet Woman’ is a slow blues with a great, smooth, slightly jazzy guitar. When Robert switches to the guitar solo, he displays his immense creativity.
Lockwood Jr. can be found behind many popular artists, such as John Brim, Freddy King, Eddie Boyd, Little Walter, Sonny Boy Williamson, Muddy Waters, J.B. Lenoir, Willie Cobbs, Ernest Cotton, and Sunnyland Slim.
All these artists are represented here with one or more tracks. What these recordings clearly demonstrate is that Robert Lockwood Jr. refined the tight Chicago sound through his talent on the six strings. He then swings again on Freddy King's ‘That's What You Think’.
Robert sometimes collaborated on two guitar parts with Luther Tucker. Both parts then matched wonderfully with the rhythm section. A beautiful example can be found towards the end of Little Walter's instrumental ‘Rocker’. A delightful guitar part, where Lockwood Jr’.s creativity soars, surrounds Sonny Boy Williamson's ‘Cross My Heart’. Robert also effortlessly found his place in J.B. Lenoir's rhythm & blues ‘She Don't Know’, and be sure to check out his part in Willie Cobbs' ‘Slow Down Baby’. Simply sublime! He echoes this in Ernest Cotton's ‘Going Back To Memphis’, as well as in Cotton's instrumental ‘Uhm Beautiful’, and certainly also in Sunnyland Slim's ‘Worried Bout My Baby’.
In 1960, Robert Lockwood Jr. moved to Cleveland and that same year he was present when Otis Spann recorded his groundbreaking album ‘Otis Spann Is The Blues’. This compilation ends with three songs from that masterful album, including a remake of ‘Little Boy Blues’.
Robert Lockwood Jr. never embraced the image of the ‘hard-drinking bluesman’. On the other hand, he held dignity and professionalism in high regard, and was sometimes labeled authoritarian as a result. The fact that his demeanor led to brilliant recordings can be heard on these two volumes in the ‘Right Hand Man’ series. A more than justified tribute!
0 Opmerkingen
<<Vorige

    Archives

    April 2026
    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Oktober 2024
    September 2024
    Augustus 2024
    Juli 2024
    Juni 2024
    Mei 2024
    April 2024
    Maart 2024
    Februari 2024
    Januari 2024
    December 2023
    November 2023
    Oktober 2023
    September 2023
    Augustus 2023
    Juli 2023
    Juni 2023
    Mei 2023
    April 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    December 2022
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Juni 2022
    Mei 2022
    April 2022
    Maart 2022
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    Mei 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017
    November 2017
    Oktober 2017
    September 2017
    Augustus 2017
    Juli 2017
    Juni 2017
    Mei 2017
    April 2017
    Maart 2017
    Februari 2017
    Januari 2017
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    Juli 2015
    Juni 2015
    Mei 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Februari 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    Oktober 2014
    September 2014
    Augustus 2014
    Juli 2014
    Juni 2014
    Mei 2014
    April 2014


    Categories

    Alles
    ?
    50's Ballades
    70's Rock
    80’s En 90’s Rock
    80’s En 90’s Rock
    80's Pop
    A-capella
    Acid Folk
    Acid Jazz
    Acid Rock
    Acoustic Blues
    Acoustic Folk
    Acoustic Guitar
    African Blues
    Afro
    Afro Beat
    Afrobilly
    Afro Blues
    Afro-Colombiaans
    Afro Funk
    Afro Jazz
    Afro Rock
    Akoestisch
    Akoestische Folk
    Alt. Country
    Alternatieve Pop
    Alternative
    Alternative Folk
    Alternative Pop
    Alternative Rock
    Alternative Softrock
    Ambient
    Ambiente Jazz
    Americana
    Americana & Blues
    American Cowboy Music
    American Desert Music
    American Folk
    American Rock
    American Roots
    American Standards
    Amusement Music
    Arabic Jazz
    Artificial World Music
    Art Pop
    Art Rock
    Astral Dub
    Atmospheric Music
    Avant Garde
    Avant-garde
    Avant Garde Folk
    Avant Garde Jazz
    Avant-garde Jazz
    Aziatische Fusion
    Balkan
    Baroque Folk
    Beat
    Beatpop
    Bebop
    Belgische Hiphop
    Big Band
    Big Band Music
    Blanke Soul
    Blue Eyed Soul
    Bluegrass
    Blues
    Blues & Jazz
    Blues & Pop
    Blues Rock
    Blues Rock & Country Soul
    Boogie
    Boogie Punk
    Boogie Woogie
    Bop
    Bop ’n Roll.
    Boppin' Blues
    Bossa Jazz
    Bossa Nova
    Brasband Muziek
    Brazilectro
    Braziliaans
    Braziliaanse Jazz
    Brit Pop
    Cabaret
    Cajun
    Calypso
    Cash Tribute
    Celtic Folk
    Celtic Music
    Chanson
    Chicano Rock
    Chillout
    Christmas
    Christmas Music
    Christmas Rock & Roll
    Christmas Songs
    Cinematic
    Cinématic
    Classic
    Classic Progrock
    Classic Rock
    Classic Symphonic Rock
    Club Music
    Coldwave
    Comedy
    Comtemporary Jazz
    Contamporary Folk
    Contamporary Irish Folk
    Contemporary Blues
    Contemporary Country
    Contemporary Folk
    Contemporary Jazz
    Contemporary Pop
    Contemporary R&B
    Contemporary Rock
    Cool Jazz
    Counrry
    Country
    Country Blues
    Country Folk
    Country Jazz
    Country Noir
    Country Pop
    Country Rock
    Countryrock
    Countryrockabilly
    Country Soul
    Country & Western
    Cowpunk
    Crooner
    Crooners
    Crosover World Music
    Crossover
    Crossover Jazz
    Cumbia Beat
    Dance
    Dark Electronics
    Dark Wave
    Deep Funk
    Dessert Blues
    Deutsch-Rock
    Dialectische Rock
    Disco
    Dixieland
    Dixiemusic
    DIY
    Doo Wop
    Doo-wop
    Droompop
    Dub
    Dubstep
    Duitse Rock 'n Roll
    Early Rock 'n Roll
    Easy Listening
    Electro
    Electro African Folk
    Electro Jazz
    Electronica
    Electronic Chill-out
    Electronic Cinématic Pop
    Electronic Etnic World
    Electronic Music
    Electronic Pop
    Electro Pop
    Electro Punk
    Electrorock
    Elektronisch
    Elektro-swing
    Eperimental Music
    Ethno
    Exotica
    Experimental Jazz
    Experimental Music
    Experimentele Chanson
    Fifties Pop
    Fiftys Rock & Roll
    FILM MUSIC
    Filmmuziek
    Flamenco
    Folk
    Folk/Americana
    Folk Blues
    Folk Pop
    Folkpop
    Folkpoptronica
    Folk Rock
    Folky Pop
    Franse Chanson
    Franse Chanson/singer Songwriter
    Franse Chanson/singer-songwriter
    Free Jazz
    Free Jazz
    Funk
    Funk & Soul
    Funky Blues
    Fusion
    Fusion Rock
    Fuzrock
    Garage Psych
    Garage Punk
    Garage Rock
    Gesproken Woord
    Glamrock
    Gospel
    Gospel Jazz
    Gothic
    Griekse Folk
    Grunge
    Guitar Music
    Gurls: Run Boy Run
    Gypsy
    Gypsybilly
    Gypsy Folkfolly
    Gypsy Jazz
    Hardcore Rap
    Hard Rock
    Hard Rock Blues
    Heavy Rock
    Hedendaagse Kleinkunst
    Highlife
    Hillbilly
    Hillbilly Rootsblues
    Hip Hop
    Honkabilly Blues
    Honky Tonk
    House
    House & Chill Out
    House & Chill-out
    House & Lounge
    Indie Folk
    Indie Pop
    Indie R&B
    Indie Rock
    Industrial
    Industrial Pop
    Instrumental
    Instrumentale Jazz
    Instrumental Folk
    Instrumental Surf
    Irish Folk
    Jazz
    Jazz Funk
    Jazzfunk
    Jazz Fusion
    Jazz Rock
    Jazzrock
    Jazz & Soul
    Jazz/Soul/Rock
    Jazzy Blues
    Jazzy Dub
    Jazzy Pop
    Jiddisch Blues
    Jive
    Jugband
    Jump
    Jump Blues
    Kazz
    Keltische Folk
    Kerstmis
    Kinderliedjes
    Klassiek
    Klassiek/jazz
    Kleinkunst
    Krautrock
    Latin
    Latin American Rock
    Latin Jazz
    Latin Pop
    Latin-soul
    Levenslied
    Licht Klassieke Pop
    Listening Songs
    Lo Fi Pop
    Lo-fi Pop
    Lounge
    Lounge & Chill-out
    Mathrock
    Medieval Rock
    Minimalistische Pop
    Mod
    Modern Country
    Modern Folk
    Modern Jazz
    Motown
    Musical Storytelling
    Nederlandstalig
    Nederlandtalige Blues
    Neo Funk
    Neoklassiek
    Neo Progrock
    Neo-Progrock
    Neo Soul
    New Age
    New Age & Solo Piano
    New Country
    New Orleans
    New Orleans R&B
    New Soul
    New Wave
    Noise
    Nordic Folk
    Northern Soul
    Nuevo Flamenco
    Nu Jazz
    Nu-Jazz
    Oldies
    Old School Country
    Old School Psychobilly
    Old School Rhythm And Blues
    Old School Soul
    Old Time Fiddle Music
    Opera
    Outlaw Country
    Percussion
    Philly Soul
    Piano Music
    Piano Solo
    Poetic Pop
    Poëzie
    Pop
    Popcorn
    Pop’n’Trad
    Pop Punk
    Poprock
    Post Industrial
    Post Jazz
    Post Punk
    Post Rock
    Post Soul
    Power Blues
    Power Pop
    Power Rock
    Presley Ballades
    Prog
    Prog Folk
    Prog Metal
    Progressieve Muziek
    Progressive Jazz
    Progressive Pop
    Progressive Rock
    Prog Rock
    Protest Songs
    Psychadilic Electro
    Psychedelic
    Psychedelic Rock
    Psychobilly
    Psych Rock
    Psych-Rock
    Punk
    Punk-a-billy
    Punk Rock
    Punkrock
    RaB
    Radio Play
    Ragtime
    Rap
    R & B
    R&B
    Rebekah Eden
    Reggae
    Retro Pop
    Rhythm And Blues
    Rhythm & Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Riock
    Roch Lockyer: When Frank Met Django
    Rock
    Rockabilly
    Rock And Roll
    Rocking Southern Soul
    Rockin' Soul
    Rock 'n Roll
    Rock Opera
    Rock & Roll
    Roots
    Rootspop
    Roots Rock
    Rootsrock/bluesrock
    Rustieke Rockabilly
    Sacrale Muziek
    Samba Jazz
    Scandicana
    Seventies West Coast Pop
    Shuffles
    Singer Songwriter
    Singer-songwriter
    Sixties Beat
    Sixties Girls
    Sixties Pop
    Sixties Sound
    Ska
    Skiffle
    Smooth Jazz
    Smooth Soul
    Soft Pop
    Soft Rock
    Solo Piano
    Soul
    Soul & Blues
    Soul & Blues
    Soul Blues
    Soulful House
    Soul & Funk
    Soul & Jazz
    Soul Jazz
    Souljazz
    Soul Pop
    Soulrock
    Soundtracks
    Southern Folkrock
    Southern R&B
    Southern Rock
    Southern Soul
    Space Rock
    Spaghetti Rock
    Spoken Word
    Spych Rock
    Stoner
    Stories
    String Pop
    Sunshine Pop
    Surf
    Surf Punk
    Swamp
    Swamp Blues
    Swanabilly
    Swing
    Swingende Rhythm & Blues
    Swingende Rock
    Swing Jazz
    Symphonic Pop
    Symphonic Rock
    Synthesizer
    Synth Pop
    Synth-Pop
    Synth Prog
    Synth Rock
    Synth Wave
    Tango
    Taraab
    Techno
    Texas Country
    Texas Honky Tonk
    Tex Mex
    Tex-Mex
    Traditional
    Traditional Country
    Traditional Folk
    Trance
    Tribal
    Triphop
    Tropische Funk
    Twist
    Uke-Billy
    Underground
    Urban Folk
    Urban Jazz
    Urban Pop
    Vaudeville
    Vietnamese Folk
    Vintage Country
    Vintage Jazz
    Vocals
    Voodoo Blues
    Wereldmuziek
    West Coast Blues
    West Coast Pop
    West Coast Rock
    Western Swing
    Witch House Electronics
    Woestijn Blues
    World Bluesrock
    World Country
    World Mus
    World Music
    Worldmusic
    World Pop
    Yacht Soul
    Zydeco



​​A WOODLAND HILLCREST PROMOTION PRODUCTION  I  KEYS AND CHORDS 2001 - 2026

  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY