Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Matthew Fries: Parallel States

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Muse
The Sweet Life
I Remember When
Positive Attitude
Garden
Whirl
The Man From Memphis
Just Keep Swimming
Kerrie

Platenlabel
Xcappa Records

Labelnummer
XCP 1002

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Matthew Fries

De Amerikaanse pianist Matthew Fries kreeg veel lof voor zijn debuut ‘Song for Today’ uit 2001. Hij speelt zijn hele leven al piano, en werd geboren in het kleine stadje Selinsgrove, Pennsylvania in een muzikale familie. Zijn moeder was een klassiek geschoolde zangeres. Zijn vader was prof in piano aan de universiteit, en zijn eerste leraar. Tijdens zijn schooltijd speelde hij trompet en zong hij in het koor. Nadat zijn interesse gewekt was in jazzpiano, keerde hij naar zijn eerste liefde terug. Matthew behaalde een Bachelors aan het Ithaca College, en daarna een Master’s aan de universiteit van Tennessee. Nu werkt en leeft hij in New York City. Hij toert dikwijls met zijn trio TRI-FI, en met zanger Curtis Stigers. Daarnaast heeft hij samengewerkt met Stacey Kent, Ann Hampton Callaway, DeeDee Bridgewater, Vincent Herring, Steve Wilson, Dave Samuels, Claudio Roditi, Terell Stafford. Voor dit solo piano album werkte hij samen met zijn zus Loryn Spangler-Jones, die schildert. “The title Parallel States relates to the concept of the music and art working together and how we created it,” zei Matthew. “It’s something the listener can think about while listening, or while looking at the paintings in Loryn’s exhibition. We began with the question of what inspires us as artists, and we then tried to inspire each other directly to create new work.” Ze werkten apart en stuurden mekaar voorbeelden van hun werk, en beïnvloedden zo mekaar. De helft van de muziek werd geïnspireerd op de doeken, en de helft van de doeken op de muziek. Van een kruisbestuiving gesproken! Alle tracks berusten op improvisaties. Opener ‘Muse’ werd geïnspireerd op zijn vriendin, terwijl verderop ‘Garden’ een eerbetoon aan de Britse pianist John Taylor is, die vorig jaar overleed.

Patrick Van de Wiele (3½)

Solo piano tracks inspired by paintings of his sister Loryn Spangler-Jones with lots of improvisations.

Kyla Brox: Throw Away Your Blues

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

If You See Him
Lifting The Blues
Beautiful Day
When We’re Alone
Choose Me
Road Home
Run Our Home
Ain’t Got Time
Change Your Mind
Song For The Lonely
Lovin’ Your Love
Honestly Blues
365
I Will Love You More

Platenlabel
Pigskin Records

Labelnummer
PIGCD05

Distributie
Bertus

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
Kyla Brox

Kyla Brox is een 35-jarige Engelse blues- en soulzangeres. De liefde voor deze genres kreeg ze door haar vader, de niet onbekende bluesartiest Victor Brox. ‘Throw Away Your Blues’ is de opvolger van haar in 2014 uitgebracht ‘Live…At Last’. Kyla heeft een niet onaardige, emotioneel klinkende en daardoor ook soms breekbare stem. Alhoewel nogal ongebruikelijk in blues en soul, speelt zij tevens fluit. Openen doet ze met de trage gospelblues ‘If You See Him’. Geen slechte prestatie, maar de handclaps halen het nummer jammer genoeg wat naar beneden. Midtemposong ‘Beautiful Day’ start veelbelovend met John Ellis op Hammond, maar vocaal kan Kyla de verwachtingen niet helemaal inlossen. En ook op het funky ‘Choose Me’ klinkt haar verzoek niet alsof ze echt wel wil gekozen worden als ‘the new girl’. Haar inbreng op fluit op ‘Run Our Home’ is dan wel helemaal geslaagd. De beste song is voor mij de bluesballade ‘Change Your Mind’, waar ze toont dat ze toch wat meer te bieden heeft. Het jazzy ‘Song For The Lonely’ vaart wel bij haar zwoele stem en in uptempo bluessong ‘365’ heeft ze echt wel de blues te pakken, alleen komt dat niet gedurende het ganse album aan de oppervlakte.
Kyla Brox is zeker een goede zangeres met een groot stembereik, maar op dit album laten de echt ijzersterke songs het wat afweten. Vocaal kleurt Brox mooi binnen de lijntjes en daardoor boet ze soms aan overtuigingskracht in. Blues, soul en gospel vragen iets meer dynamiek en inlevingsvermogen. Door wat los te komen van de nummers en eens durven uit te halen, zal Kyla hier zeker in slagen. Misschien doet ze dat op een volgende release wel.

Lambert Smits (3½)

Kyla Brox has a good voice for blues and soul. Unfortunately the songs are not always strong enough to convince and Brox also may vocally more color outside the lines.

Konono N°1 : Konono N°1 meets Batida

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Nlele Kalusimbiko
Yambadi Mama
Tokolanda
Bom Dia
Kinsumba
Nzonzing Familia
Kuna America
Um Nzonzing

Platenlabel
Crammed Discs

Labelnummer
Cram261

Distributie
PIAS

Promo-agent
Filip De Groote

Website Artiest
Konono nr1

Op het Brusselse independant label Crammed Disc verschijnt deze maand een vrij traditionele cd van de Congolese groep KONONO nr1.
De Afrikaanse band bestaat al sinds de jaren ’60 en mengt hun roots met een electric limembé. Dit ‘lamelleninstrument’ produceert een klank die bijna vergelijkbaar is met een steeldrum. Of zijn het potten en pannen? Maar ik lul misschien uit mijn nek? Wie stuurt mij een klankfragment? Of nog beter, een uitnodiging voor een live-optreden?
Konono nr1 sluit hier een muzikaal verbond met Batida, zijnde Pedro Coquenao, een Angolese-Portugese DJ (ook bekend als DJ Mpula).
Het resultaat mag gehoord worden. Repetitieve Afrikaanse ritmes en zang met hier en daar subtiele electronische ondersteuning brengen je na verloop van tijd in trance. Ook begin je spontaan te dansen van hier tot op het Sphinx-festival, je tong over de grond slepend. Wij westerlingen kunnen jammer genoeg hun teksten niet verstaan!? Is een vertaling noodzakelijk of laten we ons kuddematig drijven op de snelle ritmes? Wat is trouwens de onderlinge relatie?
Allemaal vragen die bij mij opkwamen maar gespeend zijn van enige relevantie.
‘Konono nr1 meets Batida’ etaleert de Afrikaanse muziek op een inventievere manier dan hun traditionele folklore. Er schuilt talent in Afrika en dus ook in België.

Marino Serdons (3½)

June Star: Pull Awake

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Tether
Feathers
House Call
Wonders
Walk Away
Passed Over
Proof
Coma
Atrophy
Apollo
The King Is Dead

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
June Star

June Star is de band rond de uit Baltimore komende frontman, songschrijver, gitarist, banjospeler en ex-leraar Andrew Grimm. Bandleden zijn David Hadley op pedal steel, Kurt Celtnieks op drums en Andy Bopp die naast de elektrische gitaren, keyboards en percussie ook de backing vocals voor zijn rekening neemt. ‘Pull Awake’ is ’s mans elfde, met alternatieve country, elektrische rock en Americana gevuld studioalbum. Andrew heeft een licht schurende stem, die je al vlug als aangenaam ervaart. Een dijk van een nummer is de elektrische countryrocker ‘Feathers’ met als een onweer losbrekende gitaren en subtiele inbreng van pedal steel. Diezelfde pedal steel staat meer op het voorplan in de door country beïnvloedde ballade ‘House Call’. Andrews imponerende stem komt pas echt goed tot uiting in het met schitterende banjo begeleidde ‘Walk Away’ en proef zeker van die lekkere twanggitaar in ‘Proof’. Soms dwalen je gedachten af richting Tom Petty en dat is zeker niet negatief. ‘Pull Awake’ is een album dat groeit bij iedere beluistering.

Lambert Smits (4)

The slightly abrasive voice of front man Andrew Grimm, the handsome contribution of electric guitars and pedal steel and the strong songs guarantee a nice alternative country and rock album.

Jef Kearns: The Flute

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hazy (Instrumental Flute Mix)
Hurricane (Cyclonic Mix)
Soulfisticated (Extended Cool Out Mix)
Lavender (2016 Mix and Master)
Hazy (Feat. Karen Jewels)

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Lynne Lyons

Website Artiest
Jef Kearns

De Canadese fluitist Jef Kearns leerde zijn instrument om de best mogelijke manier bespelen: door het te doen. Als tienjarige luisterde hij naar hiphop en R&B op de radio uit Detroit. “I’d spend hours in my room playing along with whatever was playing on Hip Hop and R&B radio,” zei hij, “and when I wasn’t playing I was listening intensely to what exactly was happening, musically.” Later maakte hij deel uit van het huisorkest van Trane Studio jazzclub uit Toronto, Ontario. Hij voegt eraan toe: “It is my mission to show people that flute that can be just as soulful and down-and-dirty as sax. My music sheds a whole new light on urban music and the flute’s place in it. It’s the flute album for people who think they don’t like flute. You’ve never heard it like this before.” Zijn debuut ‘On The Level’ kwam erin 2009, en de bejubelde opvolger ‘Soulfisticated’ in 2013. “I called the album ‘The Flute’ with the intent of making a statement,” legt hij uit. “When people think of flute they tend to think of it as a classical, sometimes shrilly, and always pretty instrument. The music on ‘The Flute’ serves as a new definition of what the flute can be — a soulful and sometimes sexy instrument that has something to say.” Op zijn nieuwe EP staan 5 tracks die op zijn eerdere cd’s stonden, in een remix versie. Opener ‘Hazy’ is meteen de eerste single eruit, dat op het einde in een gezongen versie terugkomt. Voornoemde track ‘Soulfisticated’ krijgt een uitgebreide herbewerking en ‘Lavender’ is een romantische ballade. Is dit een voorproefje van een full album? Want ik wil meer!

Patrick Van de Wiele (4)

This new EP contains 5 tracks, remixes of previous ones. Is this EP the forebode of a full album? Because I want more!

In Layman Terms: Tangled

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Tangled
Fake It ‘Till I Make It
Don’t Even Try
Heartbroken
I’m Not Ready
Smokestack Lightning
Won’t Let It
Karma
Move Over

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
In Layman Terms

Logan en Cole Layman, de bezielers van dit nieuwe project, groeiden samen op en begonnen reeds op zeer jonge leeftijd muziek te maken.
Ze zijn beide multi-instrumentalisten en schrijven originele muziek. Jong, gepassioneerd, en alles over de blues, dat zijn de ingrediënten die we in hun vaandel terugvinden. Hun unieke en gevarieerde sound varieert van slepende blues, voetstampend akoestische werk tot geëlektrificeerde big band sound, en deze laatste kleurt het geheel.
Voor de opnames van dit debuut kwam er ook nog een reeks andere muzikanten even helpen in de studio. Maar om alles een extra dimensie te geven werden er de nodige koperblazers, een producer, die tevens ook hun drummer is, bijgehaald.
Hoe ze hun muziek presenteren is van ondergeschikt belang, het gaat het hier om muziek die diep geworteld zit in de hedendaagse bluesmuziek en dat horen we toch op iedere song.
Zoals het vrij vaak te merken is op debuut-cd’s, duiken ook hier een viertal covers op.
Zo krijgen we toch twee speciale versies van Holly Montgomery, nl. de mooie slow ‘I’m Not Ready’, met een superbe stem van Logan en ‘Don’t Even Try’ die op een ietwat sneller tempo dobbert.
De gekende klassieker van Howlin’ Wolf ‘Smokestack Lightning’ krijgt hier in een kleine vier minuten een serieuze behandeling, ze hebben hier echt prachtwerk geleverd.
Iemand uit de club van 27, Janis Joplin, wordt alle eer aan gedaan met haar ‘Move Over’. Luister goed naar deze versie. En dit voor een debuut!
Dus blijven er vijf originele nummers over.
Met ‘Fake It Til I Make It’ trekt In Layman Terms ons nu volledig over de grens van de twijfel. In sommige opzichten liet hun muziek mij even terugdenken aan het werk van Zephyr, een band die niet bij velen een lichtje zal doen opgaan maar als ik erbij vertel dat Tommy Bolin (overleden op 4/12/1976 - ook nog bij Deep Purple) daar de snarenridder was en Candy Givens (overleden op 27/1/1984) voor de vocalen zorgde, dan denk ik wel dat er nu wel een lichtje opgaat. ‘Heartbroken’ start dan met een een gitaarriff die we op zowat een honderd andere nummers wel eens horen maar het swingende ‘Won’t Let It’ maakt dan weer veel goed.
Samengevat is dit een geslaagd schijfje, zelfs met de covers komt dit duo goed uit de verf en dat wil toch al wat zeggen. Nu nog alleen een beetje meer sterkere eigen nummers voor een nieuwe full cd. Toch een band die we zeker moeten volgen en hopelijk zal er een organisator mijn mening delen: In Layman Terms hoort thuis op een Vlaams zomerfestival, of in het club circuit na het zomerseizoen.

Alfons Maes (4)

Overall, this is a successful debut, even with the covers this duo comes up to its promise and that means something. Now a little more stronger original songs for a full forthcoming album. However, a band that we should definitely follow and hopefully we see them on a Flemish summer festival, or in the clubs after the summer season.

Eric Bibb & North Country Far With Danny Thompson: The Happiest Man In The World

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Happiest Man In The World
Toolin’ Down The Road
I’ll Farm For You
Tossin’ An’ Turnin’
Creole Café
Born To Be Your Man
Prison Of Time
King Size Bed
On The Porch
1912 Skiing Disaster (instrumental)
Tell Ol’ Bill
Wish I Could Hold You Now
Blueberry Boy (instrumental)
You Really Got Me

Platenlabel
Dixiefrog

Labelnummer
DFGCD 8790

Distributie
Bertus

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
Eric Bibb
North Country Far

Eric Bibb voorstellen is als een open deur intrappan. Zijn gevoel voor blues, gospel, folk, roots en wereldmuziek etaleerde hij uitvoerig op zijn inmiddels meer dan 35 albums rijk zijnde discografie. En toch weet de inmiddels 64 jarige Bibb nog steeds te verrassen, zoals ook met dit album. Tijdens zijn verblijf in Helsinki, maakt hij kennis met de broers Maavisto. Janne Maavisto is een groovy drummer en Olli bespeelt dobro en pedal steel. Samen zetten ze muzikale projecten op poten en beginnen ze op te treden. Olli brengt Eric in contact met Petri Hakala, een virtuoos op mandoline en mandola, die bovendien ook nog zijn eigen instrumenten maakt. Het klikt tussen het viertal en ze geven concerten als de North Country Far. Tijdens onderliggende gesprekken herinnert Bibb zich zijn samenwerking met bassist Danny Thompson, voor wie hij een enorme bewondering koestert. Diezelfde Thompson blijkt dan ook nog het idool te zijn van Ollie Maavisto, zodat deze laatste oppert dat het fijn zou zijn om samen met hem een album uit te brengen. En dat is nu ‘The Happiest Man In The World’, waarvoor Bibb de meeste songs componeerde. Opener, de bluesy titeltrack, zet meteen de toon voor een ronduit fantastisch akoestisch album met alle vormen van Amerikaanse rootsmuziek. Een pracht van een lovesong is ‘Toolin’ Down The Road’, waar Bibb de liefde voor zijn partner bewierookt aan de hand van de manier waarop zij hem met de auto vervoert, heel origineel. En ook in ‘I’ll Farm For You’ borduurt Eric verder op het thema ‘liefde’. Hij zal al het harde werk op de boerderij wel voor zijn rekening nemen, zolang zij maar in zijn buurt is. ‘Creole Café’ is een uitmuntende soulbluessong met een verdomd ontroerende, maar ook weer liefdevolle tekst. De Amerikaanse novellist en dichter Wendell Berry zorgde samen met Bibb voor de tekst van ‘Prison Of Time’ en Berry’s ‘The Sabbath Poems’ leverde dan weer de tekst voor ‘On The Porch’. Originaliteit is Bibb op het lijf geschreven. Dat mag je nogmaals ervaren in het vrolijke, licht uptempo en folky ‘King Size Bed’. Een instrumentaal nummer, dat de prestaties van de band nog eens extra in de spotlights zet, mocht natuurlijk niet ontbreken. Daar zorgden Olli Havavisto en Petri Hakala voor met het melancholische ‘1912 Skiing Disaster’. ‘Blueberry Boy’, Bibbs instrumentale bijdrage, heeft bindingen met zowel folk als wereldmuziek. Bindingen die nog versterkt worden door de Irish Whistle van Mary Murphy. Afsluiter is het door Ray Davies van The Kinks geschreven en door hen bekend gemaakte ‘You Really Got Me’, dat hier uit zijn as herrijst als een hartverscheurend rootsnummer, met een boeiende inbreng van Pepe Ahlqvist op mondharmonica.
De sublieme prestaties op banjo, akoestische gitaren, dobro, pedal steel, mandoline, mandola, fiddle en drums, aangevuld met Erics warme stem, scheppen een intieme sfeer, wat dan weer het gedroomd decor is voor Bibbs pakkende, ontroerende teksten. ‘The Happiest Man In The World’ staat nu reeds op mijn lijstje ‘Best of 2016’. Een aanrader!

Lambert Smits (5)

Eric Bibb is once again surrounded by excellent musicians, resulting in a fabulous album of blues, folk and soulful roots music. Highly recommended!

Echo Bloom: Red

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Leaving Charleston
Operator
Evangeline
Willingham
Another Rose
Texas Two
Revenge
Cynthia’s Song
In Orbit
Businessman
Country Op

Platenlabel
Songs & Whispers

Labelnummer
SW52

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Echo Bloom

Echo Bloom is een Amerikaanse band rond Kyle Evans. Kyle is een tenor en bespeelt tevens gitaar, banjo, keyboards en tamboerijn. Na wat door Amerika gezworven te hebben, verhuisde hij een tijdje naar Berlijn. De stoffige bibliotheken aldaar en de fietstochten die hij in die stad maakte, inspireerden hem zodanig, zodat hij songs genoeg had om drie albums mee te vullen. Van het eerste album ‘Blue’ kan u trouwens op deze site ook een recensie lezen. ‘Red’ is deel twee in de trilogie en focust op country en rock. Later zal dan nog het laatste deel ‘Green’ verschijnen, wat dan meer klassieke pop zou bevatten. Maar dat is toekomstmuziek, nu steekt ‘Red’ in ons afspeelapparaat. Vanaf opener ‘Leaving Charleston’ bekruipt je onmiddellijk dat geweldige countryrockgevoel uit de jaren zeventig, dat nog geaccentueerd wordt door de prachtige vocale harmonieën van Evans samen met Aviva Jaye en Steve Sasso. Een gevoel dat tevens nog regelmatig tijdens het beluisteren van dit album zal opduiken. Een mooie mix van akoestisch en elektrisch zit in ‘Evangeline’ vervat, terwijl ‘Willingham’ mede door de lichte psychedelische aanpak, zich als een mysterie aankondigt. Dat de band enorm sterke vocalisten in huis heeft, wordt nog maar eens duidelijk in de a capella intro van ‘Another Rose’, dat zich daarna ontpopt als een vrolijke, van fiddle voorziene countrysong. Uitschieter is echter het ruim 6 minuten durende rockende, experimentele en donker gezongen ‘Revenge’.
‘Red’ is net als zijn voorganger ‘Blue’ voer voor de iets ruimer denkende en vooral luisterende muziekfan. Voor hen is ‘Red’ zeker een aardig album geworden.

Lambert Smits (4)

After the album 'Blue', 'Red' is the second part in a trilogy. Beautiful vocal harmonies, a blend of country and rock, often with an experimental flavor, are the ingredients of this album.

An Evening With Wild Man Fischer

23/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc One

The Basic Fischer
Larry’s Songs (unaccompanied)

Disc Two

Some Historical Notes (with ‘The Taster’ and ‘Serrano Beach’)
In Conclusion (with Cercle)

Platenlabel
Gonzo Multimedia

Labelnummer
HST398CD

Distributie
Gonzo Multimedia

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Larry Fischer

Who the hell was Larry Fischer? 1968, Los Angels, Sunset Strip: een straatmuzikant brengt voor 10 dollarcent een liedje. Zijn manier om te overleven in het kapitalistische Californië. Frank Zappa had ’that weird guy’ al enkele jaren in de smiezen en liet zijn goed hart spreken. Frank zag er wel wat in en liet hem toe in zijn entourage. Niet lang echter, de samenwerking duurde maar enkele maanden, Frank Zappa voelde aan de lijve dat de psychotische Larry een gevaar was voor zijn omgeving.
Maar Larry kon zijn ultieme droom verwezenlijken: Zappa produceert voor hem een eerste lp.
Gonzo Multimedia staat bekend voor zijn bizarre releases. En deze pas perfect in het rijtje van de ‘outside’- kunst (term bedacht door Jan Hoet). Kunst van outsiders dat een ruimer platform krijgt.
De busker Larry Fisher toont op deze 2 cd’s zijn mager zangtalent, zijn bedenkelijke creativiteit, maar vooral zijn ziekelijke gestoordheid. Neemt geen medicatie, permitteert zich geweld en baldadigheden, maar heeft ook enkele heldere momenten. Zijn ‘songs’, als je dat zo al mag noemen, bestaan uit een titel en een enkele zin met veel herhalingen. Zijn stem tart alle verbeelding in valse tonen. Overwegend krijg je hier wat monologen van Larry en een zeldzaam gesprek met Frank. Muzikaal valt er op deze cd niets te beleven. Slechts 3 nummers zijn de noemer ‘song’ waardig, en dan nog omdat Frank Zappa en/of The Mothers zo goed waren om zijn waanzin te begeleiden.
Al de rest klasseer je best onder spoken word of kinderlijk straatgezang. Larry trachtte ook gitaar te spelen, maar veel verder dan de snaren laten trillen kwam hij niet. Wonder dat hij nadien Rhino Records kon overtuigen om nog 2 lp’s op te nemen.
Voor wie is dit tijdsdocument dan bestemd? Wel, je luistert hier alleen naar wanneer je een ultieme Zappa-fan bent, die absoluut alles wat maar enigszins een zweem van FZ draagt in zijn bezit wil hebben. Een collector’s item zal deze dubbel-cd niet worden, maar wanneer je die obscure plaat uit 1968 op vinyl vindt, laat hem dan niet liggen.
Om het verhaal van deze zielige man af te maken: hij stierf in 2011 in begeleid wonen en onder strikte medicatie. Zijn dubieuze creativiteit was onder invloed van de pillen al lang verdwenen. Maar Frank Zappa maakte hem onsterfelijk.

Line-up:

Larry Fischer (vocals, electric guitar)
Frank Zappa (guitar on ‘The Taster’)
The Mothers of Invention (piano, bass, drums on ’The Taster’)

Marino Serdons (3½)

Larry Fischer was a real busker until Frank Zappa gave him the chance to canalize his madness. Enjoy, cringe, laugh and sympathise.

Michael Ward with Dogs and Fishes: My Neighborhood

16/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

My Neighborhood

Platenlabel
CD Extra

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Michael Ward

De Amerikaan Michael Ward is zanger, songwriter, multi-instrumentalist, producer en eigenaar van een studio, die sinds 1974 leeft en werkt in de baai rond San Francisco. Hij heeft als frontman al heel wat bands doorzwommen. Zijn muziek is een “melting pot” van R&B, country en wereldmuziek, vermengd tot een ritmisch brouwsel. Op verschillende tijdstippen maakten leden van Frank Zappa, Ambrosia, Etta James, George Clinton, Bruce Hornsby en Steve Miller deel uit van zijn band. Momenteel maken naast hem Prairie Prince (drums), Chris Von Sneidern (gitaar), Paul Robinson (gitaar), Chris Solberg (bas) enz. de line-up uit. Op deze single staat slechts 1 track, maar het is een vlot nummer, in een mengeling van country, rock en blues. Naast de audiotrack, staat er tevens de videoclip op.

Patrick Van de Wiele (3½)

This single contains the audio & video track of the same song. A mixture of country, rock and blues.

Horn & Holland: Steps of a Good Man

16/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Steps of a Good Man (sax jazz version-radio edit)

Platenlabel
Horn Records

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Kim Giles - BeyondOneEntertainment.

Website Artiest
Horn & Holland

Keyboardspeler en producer Darren Horn heeft zijn talent gecombineerd met dat saxofonist Dr. Sean Holland, om samen een sound neer te zetten die jazz, gospel en R&B combineert. Dat hoor je duidelijk op hun nieuwe single. Beiden zijn doorwinterde muzikanten. Zo heeft Horn al meer dan 20 jaar songs geschreven en geproduceerd, o.a. voor Marion Meadows en Toni Braxton. Dr. Holland passie voor sax begon op zijn dertiende. Hij studeerde af aan de Florida A&M University. Dit is hun debuutsingle samen, en het klinkt soulvol, begint zachtjes, om daarna in een mooie groove over te gaan met zang van Kim Turnbough, Alfred Singleton III, AnnaMaria Horn. In de zomer komt het full album eraan. Dat belooft!

Patrick Van de Wiele (4)

The debut single by a new duo, Darren Horn and Dr. Sean Holland. Soulful, easy going with a nice groove. A full album is scheduled for the summer!

Genre Peak: Your Sleekest Engine

16/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Nightfalls
Denizen Darklight
Metanoia
God Fearing Men
American Civil Rage
Fix Me Deeper
First Born Of The New Millenium
Fix Me Deeper (Richard Barbieri mix)
The Waiting Station

Platenlabel
Gonzo Multimedia

Labelnummer
HST395CD

Distributie
Gonzo Multimedia

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Genre Peak

Martin Birke staat bekend als electronic percussionist, en dat slagwerk speelt een overheersende rol in zijn oeuvre. Nogal wiedes! Met groeiende verbazing beluisterde ik dit experimentele album in één ruk. Elk nummer opende een ander deurtje: een intrigerende intro, het gebruik van spoken word, een klokkend ritme, bizarre soundscapes of noises. En toch heel toegankelijk in afgemeten songs gegoten.
Een horde bekende artiesten stond klaar om 'Your Sleekest Engine' te verrijken. Electronic percussionist Steve Jansen (Japan, The Dolphin Brothers, Sylvian) tikt en slaat in het progrockerige ‘Nightfalls’. Jon Hassell (Brian Eno, Peter Gabriel), jazztrompettist, toetert in ‘Denzen Darklight’. En Manal Deeb, mixed media artist van Palestijns-Amerikaanse oorsprong (nu residerend in Schotland), luistert ‘Fix Me Deeper’ op. Richard Barbieri (Porcupine Tree, Japan) voegt er een extra mix aan toe.
Ongetwijfeld mag de single ‘Fix Me Deeper’ als het krachtigste nummer worden beschouwd: zwaar industrieel, donker ritme met oosterse invloeden in slagwerk en backing vocals, ingenieus en bezwerend met spoken words. Laat het op je inwerken, je blijft niet onberoerd.
Ook de andere songs stinken naar industriële olie en geforceerde drukdoenerij. Maar laat dit nu juist het boeiende zijn aan deze hele plaat: het experimentele. De jaren ’80 zijn niet ver weg.
‘Your sleekest Engine’ is echter een subliem staaltje van postmodernistische elektropop.

Line-up:

Martin Birke (drums, synths, percussion, vocals)
Lesley Braden, Michael Spring (vocals)
Jon Hassell (trompet, samples)
Steve Jansen (drums, synths, piano)
Richard Barbieri (synths, arrangement)
Matt Valley, Mick Karn (bass)
Charlie Woodward (vocals)
Christopher Scott Cooper, Trevor Thick, Steven Sullivan (gitaren)
Manal Deeb (spoken words)

Marino Serdons (4)

With ‘Your sleeks engine’ Genre Peak alias Martin Birke is pushing boundaries. Atmospheric industrial sounds with spacey soundscapes beats your mind. A real jewel!

Esquela: Canis Majoris

16/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

It Didn’t Take
Too Big Too Fall
Sorry
Pine Tar
Valentine’s Day
Need Not Apply
Gold Digger
DKC
Animals
Blue Canoe

Platenlabel
Livestock Music

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Esquela

Met ‘Canis Majoris’ is de vijfkoppige, in 2010 in Bovina New York opgerichte Americanaband Esquela toe aan hun derde album. In het noordoosten van de States heeft de band reeds een serieuze livereputatie en in september 2015 wisten zij de eerste plaats weg te kapen in de play-offs in de Rock & Roll Hall Of Fame in Cleveland. ‘Canis Majoris’ is een titel die onze nieuwsgierigheid wekte en na een zoektocht op het internet ontdekten wij dat het de naam van een sterrenbeeld is en zoveel betekent als ‘grote hond’. Als producer wist de band Eric ‘Roscoe’ Ambel, gekend van zijn werk met o.a. Marshall Crenshaw, te strikken. Maar goed, laten we het liever over de songs hebben. Wel ‘Canis Majoris’ start meteen al lekker met ‘It Didn’t Take’ een uptempo, doo-wop fiftiessong waarop diverse meidengroepen destijds een patent hadden. Becca Frame zingt het in onvervalste retrostijl en zelfs de klassieke saxsolo werd hier niet vergeten. Esquela heeft echter nog meer achter de hand. Americana, roots en alternatieve country hebben weinig of geen geheimen voor dit vijftal. Verrassend is ook het gekibbel tussen Becca en haar partner bassist John ‘Chico’ Finn op ‘Sorry’. Een knap ‘call and response’ nummer. Dat gekibbel gaat echter al vlug over in lovesong ‘Valentine’s Day’, waar Valentijn niet beperkt wordt tot één dag, maar gedurende het ganse jaar regeert. ‘Need Not Apply’ is dan weer een folksong in de goede oude Ierse traditie, met een mooie bijdrage van gastmuzikant Tom White op banjo, tin whistle en fiddle. Met een stevige cover van Blue Mountains ‘Blue Canoe’ sluit het album af.
Liefde en verlies zijn maar enkele van de onderwerpen die aan bod komen. Een item wat echter meestal het daglicht schuwt, namelijk de kritiek op de luie, voor niet goeds zijnde, steeds op zoek naar rijkdom zijnde Amerikaan, krijgt aandacht in het bluesy, in crescendo, met vlammend gitaarwerk en Becca’s powervoice eindigende ‘Gold Digger’.
Esquela hoopt met dit album een breder publiek te bereiken. Met ondergetekende hebben zij alvast een zieltje gewonnen. Schitterend album!

Lambert Smits (5)

Fabulous mix of roots, alternative country, folk, blues and Americana with a lot of attention to the lyrics. Great album!

Waydown Wailers: Empty Promises

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Don’t Let Life Pass You Be
Jealousy
Empty Promises
Waydown Blue
No Time To Waste
St. Vraine
She’s Gonna Run
Susie Q
Still Water
Whisky & Cornbread

Platenlabel
Woodstock Records

Labelnummer
WR57

Distributie
Woodstock Records

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Waydown Wailers

De band Waydown Wailers mag allerminst een merkwaardige ensemble worden genoemd. Dave Parker (gitaar, mandoline, vocals) brengt samen met zijn broer Christian Parker (rhythm & B-bender, gitaar), Connor Pelkey (bas, vocals) en drummer Michael Scriminger een rijk gevulde smeltkroes van blues, folk, country, Americana en swamp rock. De negen nieuwe nummers variëren dus sterk en dat kneedt het geheel tot een aantrekkelijke en sentimentele reis doorheen hun muzikaal landschap.
De opener ’Don’t Let Life Pass You By’ is een eenvoudig luisterstuk, maar in het daaropvolgende en politiek beladen ’Jealousy’ wordt het tempo behoorlijk de hoogte ingeschroefd. De titeltrack draagt iets mysterieus met zich mee, net zoals het schrijnende ‘St. Vraine’ en de smakelijke ballade ‘Still Water’.
De Waydown Wailers gooien met ‘Susie Q’ (origineel van Dale Hawkins) een heuse CCR-cover in de strijd, en de song ‘Still Water’ ruikt en smaakt naar overheerlijke cajun. Maar of we kunnen overleven op ‘Whisky & Cornbread’ is nog maar de vraag. Toch is dit album een knaller van formaat.

Philip Verhaege (4½)

This album is a cracker. The musical diversity is a great asset for the sound

Tony Banks: The Fugitive

14/4/2016

DETAILALBUM

Tracks:
CD

This Is Love
Man Of Spells
And The Wheels Keep Turning
Say You’ll Never Leave Me
Thirty Three’s
By You
At The Edge Of Night
Charm
Moving Under

Bonus Tracks

K2
Sometime Never

DVD

Surround Sound Mix
Promotional Video This Is Love

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 22534

Distributie
Chrerry Red Records

Website Artiest
Tony Banks

Genesis-fans kunnen in hun nopjes zijn.De re-release van het 2de solo-album van Tony Banks laat toe om opnieuw te genieten van een subliem prog-album. Met ‘The Fugitive’ bewijst de multi-instrumentalist dat hij ook over zangtalent beschikt.
Was het 1ste solo-album nogal beladen met een zwaarmoedig thema (een persoon die heel bewust zijn verstand verliest) en ingezongen door Kim Beacon, dan gooit hij het nu over een toegankelijkere boeg.
De songs kregen in 1983, de originele release op vinyl,een duidelijke beat mee en blinken uit in variatie.Hoewel Tony Banks al jaren achter de kiezen en toetsen had bij Genesis, was hij nog nooit aan zang toegekomen. Naar eigen zeggen was het zwemmen in diep water. Maar eerlijk is eerlijk, de zangpartijen schitteren.De songs zijn traditioneel opgebouwd met verleidelijke intro’s en toffe refreintjes, allen tussen 4 en 6 minuten.Invloeden van de Beatles en Genesis kon en wou hij ook niet verdoezelen.Dat maakt het album tot één der beste uit de twintigste eeuw.Jammer dat het niet meer respons kreeg bij de originele release. (mea culpa).
Leed het vorige album ‘A Curious Feeling’ nog aan een identiteitscrisis, dan is ‘The Fugitive’eensubliem staaltje componeren.Toegankelijke nummers met mooi gitaar-en synthwerk van Tony Banks en Daryl Stuermer.
Het album, weer op het prachtige Esoteric Recordings label, is nu verkrijgbaar in een glossy hardcore hoes met 20-page booklet en natuurlijk een dvd met een surround mix , enkele bonus tracks en een promotional video. Niet overtuigd?Download maar eens ‘K2’ of het instrumentale ‘Charm’. Een betere suggestie: kopen dit kleinood. Een echte aanrader!

Line-up:

Tony Banks (Vocals, Keyboards, Synth Bass & Linn Drum)
Daryl Stuermer (Guitars)
Mo Foster (Bass Guitar)
Tony Beard, Steve Gadd, Andy Duncan (Drums)

Marino Serdons (4)

Tony Banks played a long time in the shadow of his Genesis-friends. Now it’s high time to honor his talent.‘The Fugitive’ is an underestimated second solo-album, essential for any Genesis-fan. Great songs, great voice! Highly recommended!

Tony Banks: A Curious Feeling

14/4/2016

DETAILALBUM

Tracks:
CD

From The Undertow
Lucky Me
The Lie
After The Lie
A Curious Feeling
Forever Morning
You
Somebody Else’s Dream
The Waters Of Lethe
For A While
In The Dark

DVD

Surround Sound Mixes
1979 Promotional Films
For A While
In The Dark

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 22532

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Tony Banks

In 1979 verscheen op het Charisma Label het eerste solo-album van Tony Banks.Genesis lag tijdelijk op apengapen door de persoonlijke problemen van Phil Collinsen de keyboardspeler liep al enige tijd rond met een conceptidee. Het resultaat steekt nu weer in mijn lader en kan mij toch nog (gedeeltelijk) bekoren.
Conceptalbums waren al enige tijd uit de mode maar Tony Banks wilde absoluut werken rond een thema:een man die gradueel zijn verstand verlies en zich daar ook heel bewust tracht mee te verzoenen. Tony kroop in zijn pen en enkele songs belandden ophet Genesis-album ‘A Trick Of The Tail’. Het solo-album ‘A Curious Feeling’ verdween echter wat in de vergetelheid door het gebrek aan een hitsong.Dankzijn Esoteric Recordings kan de ware Genesis en progrock-fan nu genieten van een waardevol tijdsdocument.
Tony Banks bespeelt hier vrijwel alle instrumenten zelf: bass, lead, percussion, keyboard. Herinner ude intro van ‘Supper’s Ready’, een intro van Tony Banks!!Om maar te zeggen dat niet alleen zijn solo-projecten maar hijzelf als Genesis-lid onterecht in de schaduw van de andere bandleden bleef.
Nochtans is zijn rol bij Genesis-albums als ‘Wind And Wuthering’ en ‘And Then There Were Three’niet te onderschatten. Wil dit zeggen dat ‘A Curious Feeling’ hetzelfde niveau haaltomdat het in dezelfde periode werd gecomponeerd?Jammer genoeg niet.Het album is vooral sterk in de instrumentale nummers (‘From The Undertow’, ‘The Waters Of Lethe’).De andere composities hebben de neiging snel te vervelen.En de keuze om Kim Beacon de vocals toe te vertrouwen blijft voor mij na al die jaren nog steeds een raadsel.
Maar nogmaals: dit is een waardevol tijdsdocument dat nog steeds op een hoger niveau staat dan wat gemiddeld onze oren teistert.Ook de extra’s bij de deluxe edition zijn lekker meegenomen: een dvd met een surround mix (wat het oorspronkelijke album toch meer karakter geeft) en 2 promotionelefilmfragmenten.Liever op lp voor de ware experience?Het album is ook verkrijgbaar op 180gr vinyl.

Line-up:

Kim Beacon (Vocals)
Chester Thompson (Drums & Percussion)
Tony Banks (Keyboards, Guitars, Basses & Percussion)

Marino Serdons (3½)

theKI: theKI

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dirty
Breathe
#NLF (Nothing Lasts Forever)
Face it/Embrace it
I Empower Myself
Power Up
Let it Go
Believe

Platenlabel
Sakura Sun Entertainment

Labelnummer
888295094160

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
theKI

Uit Los Angeles komt het geluid van een nieuw indie duo, theKI. De band werd opgericht door zangeres Roxie Sakura en bassist Lucas Francis. De titel en het concept achter hun debuut refereert naar de Japanse term “KI” voor de eenheid van het leven. Dit thema van universele verbinding wordt doorheen het album verkend om het zelf te overkomen. Het duo werd bijgestaan door een collectief van muzikanten uit LA. De teksten werden geïnspireerd op oude en moderne spirituele leiders zoals Eckhart Tolle en Boeddha. Dit debuut werd officieel op 15/9/2015 uitgebracht en vermengt rock, neo-soul met funk. Ondertussen is het al op meer dan 150 radiozenders overal ter wereld te horen. De bluesrock van ‘Dirty’ gaat over seksuele verlangens, waarna ‘Breathe’ na de intro drijft op een jazzy tune, met hiphop elementen middenin. Verderop is ‘I Empower Myself’ poëzie op een drumbeat, terwijl ‘Power Up’ drijft op een stevige rockgitaar riff. Het bluesy ‘Let it Go’ is totaal anders. Een eigenaardig debuut als je ’t mij vraagt.

Patrick Van de Wiele (3½)

This debut album contains elements of rock, neo-soul, funk, blues and hip-hop.

Red Jasper: 777

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

7
Nothing To Believe
She Waits
Forth Of Fife
The Gathering
Reaching Out
Blessed With Gold
Dragonfly
Paradise Folly
Bonustrack:
October and April

Platenlabel
Angel Air Records

Labelnummer
SJPCD480

Distributie
Proper Music Distribution

Website Artiest
Red Jasper

De Britse band Red Jasper werd opgericht halverwege de jaren ’80 door Davey Dodds en Robin Harrison, beiden uit Bradenstoke in Wiltshire. Al gauw begonnen ze samen materiaal te schrijven. Met Tony Heath als derde lid, en Mark Ollard was de line-up compleet. In 1987 kwam het album 'England's Green and pleasant Land?' op de markt. Saxman Pat D'Arcy vervoegde de band, en David Clifford verving Ollard. Zo hebben ze al zo’n dertig jaar hun progressieve rock gebracht, en na een hiaat tussen 1998 en 2011 zijn er weer met ex-drummer David Clifford die Davey Dodds als leadzanger vervangt. Op 22 a pril verschijnt hun zevende studioalbum, dat volgt op hun reünie op ‘The Great And Secret Show’. De huidige line-up bestaat uit David Clifford, Robin Harrison, Jon Thornton, Lloyd George, Florin Werner. Op dit nieuwe album worden de thema’s uit het werk van auteur Clive Barker, die ook al aan bod kwamen op de vorige albums, verder gezet. De menselijke aard, religie en geloof komen aan bod. Zoals op de opener ‘7’, ik citeer “the number of mystery”. En als bonustrack krijg je er ‘October and April’ bij. Voor fans van progressieve rock.

Patrick Van de Wiele (3½)

This to be released album is based on themes from the work of Clive Barker. For fans of prog rock.

Mark Cameron: Playing Rough

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Doctor In The House
Somewhere Down The Line
Almost
Rusty Old Model T
Bluesman Lullaby
Morning After
Done Me Wrong
Together
Hammered By The Blues
Playing Rough
Close My Eyes
Borrowed Time

Platenlabel
COP Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Mark Cameron

De in Minnesota wonende singer-songwriter/gitarist Mark Cameron is reeds meer dan drie decennia actief in het bluesmilieu. Hij begon zijn carrière in de rijkelijke folk- en rockscène in de vroege jaren ‘70. Hij was werkzaam in heel wat diverse bands en muziekgenres, maar concentreert zich nu volop op het bluesgebeuren. Voor het nieuwe millennium registreerde hij liefst vijf albums met diverse bands en projecten, maar in het gezegende 2009 spitst hij zich volledig op zijn solocarrière en de bluessound. Het album ‘Life Of Illusion’ is daar alvast een stille getuige van.
Met release ‘Playing Rough’ is hij nu dus aan vierde soloalbum. Mark is niet de beste zanger in het circuit, maar dat maakt hij ruimschoots goed met zijn knappe gitaarriffs. Het schijfje opent met de boogie gebaseerde ‘Doctor In The House’. Al zijn de harparrangementen van Bill ‘Killer’ Keyes toch wel een opportuniteit voor het nummer ‘Almost’. En dan zijn er nog de hommages ‘Rusty Old Model T’, het aan B.B. King gelinkte ‘Bluesmans Lullaby’ en de funky gedreven gitaarriffs in ‘Somewhere Down The Line’. Het Delta Blues geïnspireerde ‘Done Me Wrong’ behoort samen met de evangelische rocker ’Together’ tot onze favoriete tracks.
De a capella workingsong ‘Close My Eyes’ doet bij ons ook wel een traantje wegpinken. Knap! In het afsluitende ‘Borrowed Time’ vloeit Sheri Cameron’s fluit langzaam in het vaarwater van Mark kabbelende gitaarsnaren. Een gezegd einde van een bijgevuld album.

Philip Verhaege (4)

Mark Cameron’s sound reflects prefect his live sound. This album is fun, funky and bluesy. Great stuff!

Jon Spear Band: Live Music is Better

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Devil’s Highway
Nothing to Nobody
Shake Your Boogie
Before the Bullets Fly
Cissy Strut
Have You Ever Loved A Woman
Old Soul
Blues About You Baby
I Love My Skin
Paid In Full
Beginner at the Blues
Live Music Is Better

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
021662

Distributie
CD Baby

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Jon Spear Band

De Jon Spear Band is een collectief bestaande uit enkele van Centraal Virginia’s beste en meest toegewijde bluesmuzikanten, samengebracht door hun voorliefde voor bluesmuziek en actieve deelname in de Central Virginia Blues Society. Alhoewel hun leeftijden uiteenlopen, verbindt een gemeenschappelijke determinatie hen om unieke en memorabele muziek te maken. Ze spelen uiteenlopende muziekstijlen zoals blues, funk, rock, R&B, swing en zelfs wat salsa. De line-up bestaat uit kernleden Dara James (zang, gitaar en harmonica), Andy Burdetsky (bas en achtergrondzang), John Stubblefield (drums) en Jon Spear (gitaar en zang), aangevuld met Haywood Giles (sax), Adrian Duke (keyboard). Deze cd werd live opgenomen in het Southern Café & Music Hall in Charlottesville, VA op 27/11/2015. Ze speelden niet alleen songs uit hun debuut ‘Old School’, maar coverden tevens bluessongs. De titeltrack, tevens afsluiter, is een hommage aan al wie live muziek mogelijk maakt: eigenaars van clubs, muzikanten, stage en soundcrews, en niet vergeten de fans. Maar beginnen doen ze met het bluesverhaal over een zigeunerin en haar magisch poeder op ‘Devil’s Highway’. ‘Nothing To Nobody’ is een mengeling van soul & blues, en Chicago blues komt aan bod op ‘Shake Your Boogie’. Sensueler wordt het op trage blues van ‘Have You Ever Loved A Woman ‘. Een groep die het live prima doet, en dat hier duidelijk laat horen.

Patrick Van de Wiele (4)

A band that plays fine live Music, and love’s what it is doing. For blues lovers!

Jeff Plankenhorn: SoulSlide

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Lose My Mind
You Got Me Hummin
Trouble Find Me
Like Flowers
Dirty Floor
Kansas City Nocturne
Born To Win
Vagabond Moonlight
Mockingbird Blues
Headstrong
Live Today
Waking In The Sun

Platenlabel
Lounge Side Records

Labelnummer
LSR0012

Distributie
Lounge Side Records

Promo- Agent
Mark Pucci Promo

Website Artiest
Jeff Plankenhorn

De Austin gebaseerde zanger/gitarist Jeff Plankenhorn werkte in het verleden met een heel scala aan high-profile bekende artiesten zoals Joe Ely, Ruthie Foster, Bobby Whitlock en Ray Wylie Hubbard. Nu kruipt hij zelf in de schijnwerpers met het album ‘SoulSlide’. Hij huurde voor dit project de oude begeleidingsband van de Texaanse gitaarlegende Steve Bruton in, maar de meest opmerkelijke namen zijn misschien toch wel die van Ruthie Foster en Malford Milligan. Het album herbergt een dozijn nummers waarvan enkel ‘You Got Me Hummin’ origineel van Sam and Dave en de nooit eerder verschenen track ‘Mockingbird Blues’, van Willis Alan Ramsay zeldzame covers zijn. Jeff Plankenhorn speelt een mix van blues, soul en knappe rocktunes op zijn stand-up lap steel gitaar, genaamd ‘The Plank’. En dit is niet toevallig ook Jeff’s bijnaam. De verhaallijnen zijn perfect in harmonie en Jeff’s soulvolle stem klinkt echt als een behaarde engel. Hierin verweeft hij op een speelse manier zijn lap steel gitaararrangementen. Ruthie Foster komt in het Stones geïnspireerde ‘Like Flowers’ haar stem verlenen. Maar het album opent in high speed met ‘Lose My Mind’ en gaat vrolijk door op zijn elan door, en dit met uitzondering van de ballade ‘Trouble Find Me’. De korte instrumentale ‘Kansas City Nocturne’ heeft zelf een zwaarmoedige piano-intro, en staat in aangenaam contrast met de moderne bluessound van ‘Born To Win’ en de bluestrage ‘Vagabond Moonlight’ en ‘Headstrong’. Jeff Plankenhorn heeft met deze nieuwe sound alweer een heuse stap voorwaarts gezet in zijn solocarrière.

Philip Verhaege (4½)

Jeff Plankenhorn but, with this new and modern sound, another great step forward in his solo career. This is not an ordinary Texas blues, but handsome and contemporary blues music that lead-us into another decades.

Jeff Jensen: The River City Sessions

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Introduction
T-Bone Shuffle
Make It Trough
Empty Bottles
JJ Boogie
Find Myself All Alone
Brunette Woman
Elephant Blue
Heart Attack and Vine
Can’t Believe We’re Through
Band Introduction
Ash and Bone
All ALong The Watchtower

Platenlabel
Swing Suit Records

Labelnummer
JJM2016005

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Jeff Jensen

Jeff Jensen werd geboren in mei 1981 in het hart van Los Angeles, Californië. Hij bracht zijn jeugd door op een kleine boerderij in Green Valley. Daarna woonde hij een tijdje in Portland, Oregon vooraleer hij zich huisvestte in Memphis, Tennessee. Jeff ontdekte de blues via de rock-’n-roll sound, The Stones, Led Zeppelin en Eric Clapton. Via deze kleppers vond hij de weg naar de blues van Muddy Waters, Buddy Guy en B.B. King. In 2013 werd het album ’Road Worn and Ragged’ boven de doopvond gehouden. Twee jaar later was er dan het succesvolle ’Morose Elephant’. Nu vond Jensen dat het tijd werd om zijn rauwe emoties, die tijdens zijn live concerten zo worden belichaamd, uiteindelijk ook live te registreren. Samen met Bill Ruffino (bas) en Robinson Bridgeforth (drums) trok Jensen op 12 december naar de Ardent Studios in Memphis, waar de opnames plaatsvonden voor een enthousiast publiek. Na de introductie van “the master of ceremonies” Leo Goff zit de sound en de sfeer meteen in. Vanaf de openingssong ‘T-Bone Shuffle’ van T-Bone Walker zit er meteen genoeg magie in Jensens gitaarspel. Zijn gepassioneerde zangkunsten leunen dicht aan bij zijn opwindende gitaarriffs. De twaalf nummers zijn hier een geweldig geëlektrificeerd adjectief voor het hele album. Nummers als ‘Make It Trough’, het funky ‘Empty Bottles’ of de instrumentale boogie ‘JJ Boogie’ stralen allen een zelfverzekerde energie uit. De ballade ‘Find Myself Home’ is een puur muzikaal genotspel, net zoals het spannende ‘Heart Attack & Vine’, origineel van Tom Waits en de hoogoplopende shuffles in ‘Elephant Blue’. Na de bandintroductie gaat het naadloos van het emotioneel oplopende ‘Ash and Bone’ naar het fabuleus en oppermachtige ‘All Along the Watchtower’.

6 mei Moulin Blues, Ospel (NL)
7 mei Breda Jazz Festival, Breda (NL)
12 mei Muziekodroom, Hasselt (BE)
16 mei The Maple, Ertvelde (BE)
22 mei Café Cambrinus, Horst (NL)
29 mei Keeping The Blues Alive, Deurne (NL)

Philip Verhaege (5)

Jeff Jensen is a blues artist pur sang. With his amazing voice and his great guitar riffs he bewitched you almost immediately.

Ivor S.K.: Delta Pines

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

Help Poor Me
Missus Green
Pelican
I Like The Way
Delta Pines

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo-cd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promotions

Website Artiest
Ivor S.K.

Ivor Simpson-Kennedy groeide op in Sydney, Australië, maar heeft sinds kort de oversteek naar New Orleans, Louisiana gemaakt. Daar treedt hij solo en met gelegenheidsbands op. Hij startte met muziek als drummer, maar koos snel voor de gitaar. Hoewel hij echt wel de blues zingt, heeft hij een vrij donkere, gruizige stem, die enorm veel wegheeft van Alice Cooper en een beetje van Jimmy Lafave.
Kort geleden verscheen zijn debuut ‘Delta Pines’, een volledig akoestische blues EP met vijf songs. Vier gezongen songs en één instrumentaal nummer, ‘Pelican’. Dat is een ingetogen en sfeervol tokkelnummer dat opgefleurd werd met smeuïge akoestische slidegitaar.
De andere songs zijn ook akoestische Mississippi songs. Originele nummers die allemaal in hetzelfde straatje liggen, namelijk pré-war-blues. Zo is ‘Help Poor Me’ een jazzy bluessong met een fraaie melodie en een herkenbaar refrein. ‘Missus Green’ en ‘I Like The Way’ hebben dan weer meer weg van ragtime met hier en daar wat country invloeden.
Maar het hoogtepunt is toch wel het titelnummer ‘Delta Pines’, een aanstekelijke song met suggestief slidegitaarwerk en sober toegevoegde percussie. Het ademt de Mississippi delta en neemt je mee op een trip van Vicksburg naar Indianola, verder naar Helena, Clarksdale tot aan het kruispunt waar Johnson zijn ontmoeting met de duivel had.
En weet je wat nu het mooie, speciale of merkwaardige is aan dit 18 minuten durende werkje? Ivor is blank en is nog maar 25 jaar oud! Een gast om zeker in de gaten te houden.

Peter Jacobs (4)

And you know what's beautiful, special or remarkable about this 18-minute release? Ivor is white and is only 25 years old! A guy worthwile to keep an eye on.

Iamthemorning: Lighthouse

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Came Before the Water part I
Too Many Years
Clear Clearer
Sleeping Pills
Libretto Horror
Lighthouse
Harmony
Matches
Belighted
Chalk and Coal
I Came Before the Water Part II
Post Scriptum

Platenlabel
Kscope Music

Labelnummer
Promo CD

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
I Am The Morning

In 2010 werd in St. Petersburg (Rusland) de band Iamthemorning opgericht door pianist Gleb Kolyadin en zangeres Marjana Semkina. Ze brachten hun debuut uit in eigen beheer, en tekenden daarna bij Kscope Music. In 2014 kwam dan ‘Belighted’ uit, en nu is de opvolger er. Gleb en Marjana produceerden hem zelf, met hulp van gastmuzikanten Gavin Harrison (Porcupine Tree, King Crimson) op drums, Colin Edwin (Porcupine Tree) op bas en bijkomende vocalen op de titeltrack door Mariusz Duda (Lunatic Soul, Riverside). Het is een conceptalbum geworden, dat het verhaal vertelt van een centraal personage dat lijdt aan een mentale ziekte. Ze probeert het te bevechten, gaat in temporale remissie, en gaat er uiteindelijk aan ten onder. Het werk en het leven van Virginia Woolf and Sylvia Plath hebben het album beïnvloed. Het album werd opgenomen in Londen, Moskou en St. Petersburg. De progressieve rock is wat naar de achtergrond verschoven, en op opener ‘I Came Before the Water part I’ hoor je al dat het personage worstelt met problemen. ‘Sleeping Pills’ klinkt wat spookachtig, maar steeds is het centrale punt Marjana’s stem boven Gleb’s piano. De titeltrack ruikt wat naar Kate Bush of Tori Amos. Je krijgt ook het gevoel dat het hier gaat om een soundtrack, en in het tweede deel komt stilaan het besef dat deze ziekte niet kan overwonnen worden. ‘Chalk and Coal’ is daar een goed voorbeeld van. Het is dan ook een album dat best in zijn geheel beluisterd wordt.

Patrick Van de Wiele (3½)

The story of a woman who wrestles with a mental illness. A concept album that is best listened to in its integrality.

Guy King: Truth

14/4/2016

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Same Thing That Can Make You Lauch (Can Make You Cry)
Truth
My Happiness
It’s About The Dollar Bill
A Day In A Life With The Blues
Cookin’ In Style
See Saw
Hey Now
I Gotta Right To Sing The Blues
There Must Be A Better World Somewhere
King Thing
Bad Case Of Love
Something’s Wrong
If The Washing Don’t Get You (The Rinsing Will)
One Hundred Ways

Platenlabel
Delmark Records

Labelnummer
Delmark DE 843

Distributie
Delmark Records

Promo-agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Guy King

Guy King werd geboren en getogen in de stad Misgav Dov in Israël. Hij kwam voor het eerst naar Amerika op zijn 16de toen hij lid was van de vocale band The Caravan.
Het gezelschap reisde enkele maanden door Amerika en dat gaf Guy de gelegenheid om naast het land ook zijn Engelse talenkennis te verrijken, en het muzikaal landschap te ontdekken. Na deze extensieve tournee ging Guy terug naar Israël om vijf jaar later terug naar Amerika te reizen. Hij genoot er van de muziek die hem zo hard raakte om via Memphis en New Orleans in Chicago terecht te komen. In de Windy City kwam hij al snel in contact met Willie Kent en werd er zelf bandleider voor Willie’s band The Giants. Na het plotse overlijden van Willie Kent in 2006 werkt Guy continu en met succes aan zijn solocarrière. Hij is als het ware een rijzende superster in de ultracompetitieve Chicago blues, jazz en soulwereld. In 2009 verschijnt zijn eerste soloalbum ‘Livin’ It’ dat meteen wordt bedolven onder heel wat positieve superlatieven. Nu maakt Guy King zijn debuut voor het Chicago gerenommeerde blues en jazzlabel Delmark Records. Voor de gelegenheid kreeg Guy backing van Amr Marcin Fame (B3 orgel, Rhodes), Jake Vinsel (bas), George Fludas (drums) en de blazerssectie met Marquis Carroll op trompet, Christopher Neal (tenor sax) en Brent Griffin Jr. met zijn bariton sax.
Het album opent met lekker meebekende refrein van ‘The Same Thing That You Make Me Laugh’ (Can Make Me Cry). King strooit ook meteen gulzig met zijn opwindende gitaarriffs. De zwoele titeltrack ‘Truth’ heeft alweer die aangrijpende gitaarsolo’s die worden ingewilligd door de vrouwelijke jazzy backing vocals. De jazzy gitaarloopjes van King in ‘My Happiness’ vinden meteen hun gading in het duet met de jazz zangeres Sarah Marie Young. In de Johnny ‘Guitar’ Watson’s ‘It’s All About The Dollar Bill’ behoudt King de funky groove die zo eigen is aan de originele sound. In de ballade ‘A Day In A Life With The Blues’ toont King dat hij werkelijk een uitstekende zanger is. De songs ‘Cookin’ In Style’, origineel van Percy Mayfield, en ‘See Saw’ hebben alweer die geweldige R&B vibe. In de song ‘Hey Now’ vindt King een grote ondersteuning met de blazerssectie, maar met de klassieke jazzstructuur in het nummer ‘I Gotta To Sing The Blues’ benaderd zijn gitaargroove zowel de blues als de jazzy structuur. De bluestrage ’There Must Be A Better World Somewhere’ staat dan weer in aangenaam contrast met de funky en jazzy arrangementen van ‘King Thing’. Percy’s Mansfield ‘Something’s Wrong’ kreeg voor de gelegenheid een jazzy structuur, maar met ‘If The Washing Don’t Get You’ (The Rinsing Will) gaan we onverwijld de Chicago sound herdefiniëren om te beëindigen met het luchtige jazzy ‘One Hundred Ways’.
Het album ‘Truth’ is een geweldige release dat varieert tussen blues, soul, jazz, funk en R&B bezielde klanken.

Philip Verhaege (5)

The album 'Truth' is a great release date varies between blues, soul, jazz, funk and real R & B. Guy King is a brilliant performer who redefines the blues in Chicago.