Category: Pop - KEYS AND CHORDS

King Of Foxes: Salt & Honey

30/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Backsliders
All I Need
Laundry List
Late Horizon
Cartagena
Open Book
Room With a View

Website Artiest
King Of Foxes

Twee jaar hebben we gewacht op een opvolger voor het succesvolle ‘Golden Amour’, dat alweer dateerde uit 2016. De nieuwbakken release ‘Salt & Honey’ is vrijgegeven op het label ‘Olivia Street’ en is met zeven song rijkelijk geïllustreerd. De sound van de Edmonton gebaseerde band King of Foxes is muzikaal gepolitoerd. Gitarist en singer-songwriter Olivia Street’s originele en kleurrijke teksten zijn dan ook met heel wat polychrome muzikale arrangementen in gehyperboliseerd. De band verlaat hier enigszins het Indie-rock gebeuren en fundeert zich nu voornamelijk op enkele pop-getinte songs.
De openingssong ‘Backsliders’ is meteen een meer dan hit potentiele popsong. In aangenaam contrast staat het stemming wisselende ‘All I Need’, dat is ingezaaid met een rijke instrumentatie, én de zwaar beladen en hoog oplopende ballade ‘Laundry List’. Het doorspekte ‘Late Horizon’ is haast een illusionistisch intermezzo en brengt ons naar het swingende en zonnige ‘Cartagena’ en het uitvoerende ‘Open Book’. Afsluiter ‘Room With a View’ is een opwekkend analecta voor de band King Of Foxes.

Philip Verhaege (4 ½)

The sound of the Edmonton-based band King of Foxes is musically polished. Olivia Street, original and colorful lyrics are therefore hyperbolized with a lot of polychrome musical arrangements. The band is leaving the Indie rock scene here and is basically basing themselves on some pop-tinged songs.

Dirk Blanchart: A Boy Named Dirk

19/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Fix This Carrousel
How Do We Feel
In Between Battles
The Sound Of Small Airplanes
Now Is The Time
Too Much Of Everything
Hail Mary Of The Songs
Jesse Garon Was Buried In A Shoebox
It’s Easy
Greenback Dollar
Ik Zou Wel Eens Willen Weten

Website Artiest:
Dirk Blanchart

A boy named Dirk lijkt wel op een afspiegeling van zijn eigen ik. Zijn jongensdroom vervult, werpt Dirk Blanchart een gloednieuw kindje dat eerst blaakt van goede gezondheid maar naar het einde verliest aan overtuiging. Een beetje jammer. Al meer dan 40 jaren draait dit icoon mee aan het Belgisch rockfirmament (Luna Twits, Once More, enz.) Het mag dan ook niet verwonderen dat er op dit album schitterende songs te vinden zijn. ‘Fix The Carrousel’ is een toonbeeld van hoe een lied crescendo gaat en terug op haar gezapige nootjes valt. ‘How Do We Feel’ blijkt een eerbetoon aan David Bowie te zijn, inventief met bijpassende theatrale harmoniezang en iets wat op viool moet lijken. Refereren naar de loopgraven in Ieper met ‘In Between Battles’ mag een opportunistisch zijn: keisterke 2’50 minuten! Een fenomenale overwinning met de eerste 10 minuten. En dan volgt in progrock stijl ‘The Sound Of Small Airplanes’: met die gitaarpower en ritmewisselingen gegarandeerd een hit in de jaren zeventig! ‘Now Is The Time’ zou een persoonlijke State Of The Union voorstellen: keep movin’ on Dirk, goe bezig duimen we dan. En zoals je van een duizendpoot mag verwachten springt hij nadien zonder struikelen op een jazzy poot in ‘Too Much Of Everything’. Maar nadien gaat het wat bergaf in de composities. En zangtechnisch kan hij het gebrek aan boeiende melodielijnen niet opvangen. Even krijgen we een opsteker met de cover ‘Greenback Dollar’ (Axton/Ramsey) om nadien te eindigen met ‘Ik zou wel eens willen weten’ ….waarom dit album niet beperkt werd tot een superkrachtige EP in deze download tijden.
Live te bewonderen op 17/5/2019 in de Costa te Antwperpen en op 29/6/19 op de Bierfeesten te Oudenaarde. Allen daarheen?

Line-up:
Dirk Blanchart (Acoutstic & Electric Guitars, Vocals, Piano, synths)
Karel De Backer (Drums)
PJ Seaux (Bass)
Simon Raman (Guitars)
Orson Wouters (Synths)
e.a…..

Marino Serdons (3 ½)

Marvellous eclectic album from this Belgian dinosaur. Listen to the first six songs and you will be surprised about his artistic talent!

Tobias Bader: Rise and Fall

7/3/2019

Foto

detail album

Tracks:

Fly
Rise and Fall
Things
Freeway to Your Heart
You Are The One I Want To Hold
Oh Yeah

Website Artiest
Tobias Bader

De Nederlandse singer-songwriter Tobias Bader werd geïnspireerd door de sound die de jaren zestig en zeventig karakteriseerde. Neil Young, David Bowie, Lou Reed en andere JJ Cale’s zijn dus nooit ver weg. Met deze EP ‘Rise and Fall’ wordt wat ooit een droom was voor Tobias nu werkelijkheid. Hij zit ruim vijfendertig jaar in de muziek business, dus hoogtijd om wat origineel werk in te blikken. Met deze zes songs klasseert hij zichzelf meteen tussen de grote jongens. Vrolijke pop getinte en folky nummers zijn hier zijn trademark. De openingssong ‘Fly’ is ingekleurd met Tobias’ akoestische gitaartunes en leidden ons naar het geheimzinnige ‘Rise and Fall’, dat met Ute apfelstedt’s viool arrangementen een knap luisterspel vormt. En dat is ook zo bij het folk begeesterde ‘Things’ en het uptempo gemotiveerde ‘Freeway To Your Heart’. De intieme en emotionele ‘You Are The One I Want To Hold’ en ‘Oh Yeah’ zorgen dan toch voor enige sfeerrijke diversiteit. Folk, pop en/of rootsmuziek… Tobias Bader heeft het blijkbaar allemaal in de vingers!

Philip Verhaege (4)

With this EP 'Rise and Fall' what was once a dream for Tobias became reality. Folk, pop and / or roots music ... Tobias Bader has it all apparently in his fingers!

DadaWaves: Intelligent Life

5/3/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Perpetual Motions
The Dangling Mankind
Intelligent Life
The Big Leap
Fire in her Eyes
All the People’s Faces
Under the Radar
Reverie of the Damage done
Tears and Dollar Signs
Story of Life Unraveling
All Gonna Die

Website Artiest
DadaWaves

Onze landgenoot, de singer-songwriter Jasper Stockmans richtte ooit de melodieuze punkband Oversized op, waarmee hij de muziekwedstrijd Roodvonk won, en twee albums opnam. Daarna volgde zijn soloproject The Nursery Rhyme, tot de drang om een nieuwe band te stichten zich aandiende. Dat werd DadaWaves, geïnspireerd door sixties bands als The Kinks, The Beatles, The Zombies en The Beach Boys. Hun live optredens startten in 2014/2015 en op 20/5/2016 verscheen hun debuut, dat goede kritieken en radioaandacht kreeg. Nu is de opvolger er, en momenteel bestaat de groep uit: Jasper Stockmans (gitaar, keyboard, zang), Beatrijs De Klerck (keyboard, viool, zang), Xander Stockmans (drums & percussie), Roel Brems (bas, keyboard) en Tom Poppe (akoestische gitaar, beugel). De cover van deze nieuwe cd staat in het teken van een apocalyptische atoomval, gezien vanop een strand met zonnekloppers. En dat thema is ook terug te vinden in de songteksten. ‘Perpetual Motions’ opent vlot, waarna ‘The Dangling Mankind’ ons er al even vlot op wijst dat we nog steeds als marionetten bengelen. De titeltrack is meer uptempo, iets verderop gevolgd door de eerste single ‘All the People’s Faces’, met zijn kritiek op de sociale media. Als nieuwe single werd voor ‘Tears and Dollar Signs’ gekozen, met zijn kritiek op de rat race. De kracht van deze vlotte pop zit duidelijk in zijn intelligente teksten, met een sound die inderdaad teruggrijpt naar de semi-psychedelische pop van de sixties.

Patrick Van de Wiele (4)

The strength of this pop music lies in intelligent lyrics, with a sound that harks back to the semi-psychedelic pop of the sixties.

Drive-In Music Club: Drive-In Music Club

25/2/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Trouble
You Got Me For Real
All Changed
Fire Inside
Take a Minute
Doncha
I Gave it all up
My New Place
Rules of the Jungle
The Real Me
Way of the World

Website Artiest
Drive-In Music Club

Deze nieuwe band wordt geleid door zangeres Bukky. Zij is het brein, de schoonheid en meteen ook het talent achter deze groep. En ja, zij draagt de broek, of wat dan ook. Ze begon met gospel te zingen, werd op haar zestiende boekhoudster, en werkte voor de top 3 firma’s ter wereld. Als mekanieker sleutelde ze aan enkele van de beste auto’s ooit gemaakt, en ze heeft een voorliefde voor Ferrari. Maar als vader van de band wordt Doug Banville aangeduid. Hij is een gepensioneerd bingo coach, en speelt nu overal in Ierland akoestische gitaar, maar ook keyboards. Daarbij zingt hij ook. Daarnaast is Jeff Jones zowat de paradox van de band. Computergenie, dekhengst, en muzikaal wonderkind. Overdag geeft hij yogales, maar ’s avonds componeert hij. Daarbij heeft hij heel wat tijd in een opnamestudio doorgebracht. Jeff speelt gitaar en keyboards. En Ivan Badger is een dromer. Afkomstig uit een hippiecommune, werd hij en stoomingenieur, en ontwierp de originele “Tic Tac”, het nu vergeten “Mikro Dott”. Ivan verzamelt oude kranten en bierflesjes, en kan je ’s avonds in het stadscentrum van Dublin zien. Hij bespeelt bas, gitaar, keyboards. Ze worden bijgestaan door James Delany op keyboards, Mick McGuire op drums en percussie, en door Darian Gray op drums. Hun muziek grenst aan funk, maar situeert zich volgens mij meer in pop met elektronische effecten. Bijvoorbeeld door het gebruik van de vocoder op ‘Fire Inside’. Ik had liever wat meer funk en/of soul gehoord. Toch vlotte popmuziek.

Patrick Van de Wiele (3½)

Pop with electronic effects.

Edd Kookie Byrnes: Kookie@77 Sunset Strip

18/2/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:
Edd Byrnes

Kookie, Kookie (Lend Me Your Comb) (with Connie Stevens)
You’re The Top
Like I Love You (Edd Byrnes & friend)
Kookie’s Mad Pad
Hot Rod Rock (with Joanie Sommers)
I Don’t Dig You, Kookie (with Joanie Sommers)
Saturday Night On The Sunset Strip
The Kookie Cha-Cha-Cha
Kookie’s Clock
Square Dance For Round Cats
‘A’ You’re Adorable
Kookie’s Boogie
Kookie’s Love Song (While Dancing) (with Joanie Sommers)
Do It Yourself (Sing with Edd Byrnes)
Yulesville
Lonely Christmas

Warren Barker & His Orchestra

77 Sunset Strip
Late At Bailey’s Pad
I Get A Kick Out Of You
Cleo’s Theme
Caper At The Coffee House
You Took Advantage Of Me
77 Sunset Strip Cha-Cha
Kookie’s Kaper
The Stu Bailey Blues
Lover Come Back To Me
Blue Night On The Strip
If I Could Be With You
Swingin’ On The Strip

Bonus tracks:

The Big Sound Of Son Ralke – 77 Sunset Strip
Roger Smith – Beach Time

De in 1933 geboren Edd Byrnes is vooral bekend voor zijn acteerprestaties in de televisieserie ’77 Sunset Strip’. Toen hij in 1958 een rol speelde in ‘Girl On The Run’, de pilootepisode voor de serie, was het niet Warner Brothers’ bedoeling om hem als vast acteur in de cast op te nemen. Zijn prestaties hadden echter zo een impact dat de filmproducent besliste om hem toch tot de vaste cast toe te laten. Het probleem was echter dat Edd Byrnes, die er de rol van een huurmoordenaar in speelde op het einde naar de gevangenis werd gestuurd om er geëxecuteerd te worden. In films kan hier steeds aan mouw aan gepast worden en dus werd Byrnes opnieuw gecast, maar dan als een meeslepende, constant zijn haar kammende parkeerwachter. In een mum van tijd was hij een tieneridool die de bekendheid van een Elvis Presley genoot. De platenafdeling van Warner Brothers, Warner Brothers Records, kwam in financiële problemen, omdat ze dezelfde visie hanteerde dan de filmafdeling. Edd Byrnes, die intussen tot een heuse popster was uitgegroeid, moest het probleem uit de wereld helpen. Het feit dat hij geen zanger was, was het minste van hun zorgen. Ze koppelde hem aan Connie Stevens, een actrice die wel kon zingen. Met veel moeite werd dan ‘Kookie, Kookie (Lend Me Your Comb)’ op tape gezet. ’77 Sunset Strip’ bereikte inmiddels zijn hoogtepunt en dat was de aanleiding voor WB om het ijzer te smeden terwijl het nog heet was. Arrangeur, componist en bandleader Warren Barker werd ingehuurd voor de gelijknamige LP. Ook deze bracht financieel soelaas. Byrnes nam later nog op voor WB. Nummers die het daglicht op EP en LP zagen. De single ‘Kookie’s Love Song (While Dancing)’, waar Edd de hulp kreeg van Joanie Sommers, bevatte als b kant zelfs een karaokeversie. Toch sloeg ze niet helemaal aan wat opvolger ‘Yulesville/Lonely Christmas’ wel deed. Meteen was dit ook het einde van Byrnes zangcarrière. Maar hij had zijn opdracht, WB behoeden voor een financiële nachtmerrie, met verve vervuld, waarna hij terug fulltime acteur werd. Op dit door Jasmine op de markt gebracht album, krijg je zowel Edd Byrnes’ opnames als deze van Warren Barker & his Orchestra. Alhoewel Byrnes meer declameert dan zingt, blijft het toch een leuk en nostalgisch album.

Lambert Smits (4 ½)

Compilation of songs connected to the successful American television series '77 Sunset Strip 'that ran from 1958 to 1964. 16 Songs by '77 Sunset Strip' actor Edd 'Kookie' Byrnes and 13 by Warren Barker & his Orchestra. Beautiful and nostalgic edition!

Craig Douglas: Only Sixteen

11/2/2019

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

De naam Craig Douglas zegt u hoogstwaarschijnlijk niets, en toch stond Craig eind jaren ’50 begin jaren ’60 met de regelmaat van een klok in de Britse hitparades. Alhoewel bedoeld voor de teenagers van die tijd, oogstte hij omwille van zijn afgeborsteld imago, net zoveel erkenning bij hun ouders. Geboren in 1941 als Terence Perkins, werkte Douglas nadat hij de school verliet, op de boerderij van zijn ouders. Ook hielp hij zijn oom, die een ronde als melkman had. Het zingen zat in zijn bloed en hij deed dan ook mee aan lokale talentenjachten. Zijn overwinning op een wedstrijd voor jong talent in Ryde zou een belangrijke start worden. Craig kwam onder de aandacht van songwriter, producer, manager en agent Bunny Lewis, die later als co-writer verantwoordelijk zou zijn voor hits van Cliff Richard en Helen Shapiro. Het was diezelfde Lewis die Terence herdoopte tot Craig Douglas. In de States konden de tieners, toen nog teenagers genoemd, genieten van op hun leeftijd afgestemde muziek. Muziek die vertolkt werd door o.a. Dion and the Belmonts, Bobby Darin, The Fleetwoods en Sam Cooke. Met een cover van diens ‘Only Sixteen’, stond Craig zelfs gedurende vier weken op nummer 1 in de UK charts. In het Verenigd Koninkrijk ging de single vaker over de toonbank dan het origineel. Zoals Craig zelf ooit aangaf, coverde hij liever Amerikaanse hits omdat het betere composities waren. Het feit dat het destijds niet evident was om steeds aan de platen met Amerikaanse hits te raken, zal ook wel deel hebben uitgemaakt van Douglas’ succes. Bovendien moest zijn stem niet onderdoen voor de grotere namen.
Craig beperkte zich echter niet tot de muziek. Zo speelde hij een niet onbelangrijke rol in de film ‘It’s Trad, Dad!’, een muzikale komedie die in V.S. de titel ‘Ring-A-Ding Rhythm’ kreeg. Daarin zong Craig de nummers ‘Ring-A-Ding’ en ‘Rainbows’.
Craig Douglas wordt herinnerd als een coverzanger. Maar laat ons duidelijk zijn, wel eentje die wist waarmee hij bezig was en die een stem had, die vaak beter was dan die van de artiest die het origineel bracht. Dat blijkt duidelijk op dit album.
Als ‘fait divers’ nog even vermelden dat het niemand minder dan The Beatles waren die in oktober 1962 Craig begeleidden, die gevraagd werd om enkele songs te doen tijdens een Engelse tournee van Little Richard en Sam Cooke.

Lambert Smits (4)

In the late 1950s and early 1960s, Craig Douglas regularly appeared on the UK charts with covers from, among others, Dion & The Belmonts, Bobby Darin, The Fleetwoods and even Sam Cooke. Of his 'Only Sixteen', Craig even sold more copies in the UK than the original. This album shows that Craig Douglas had a very good voice, which certainly should not be inferior to that of the artists who sang the original songs.

Nik Barrell: Joy

8/12/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Promise To Myself
Take That Weight Off Your Shoulders
I Know What You’ll Do
Start Again
Morning Sunrise
Lovers Are Free
Miss Devine
Beautiful Homes
Fiction Of Love
Jump For Joy
We Have A Start

Website Artiest:
Nik Barrell

Het levenspad van muzikanten kan soms zo imponerend zijn dat het enige aandacht verdient. De in Brighton vertoevende Londenaar Nik Barrell omzwierf een stukje van de wereld. Gaan de meesten richting States? Nik besloot naar Moskou te trekken. Ontmoette daar toevallig de Russian Chicago Blues band en trok hiermee door het Oostblok. Maakte kennis met Gypsy Band in Kiev en trok nadien naar Odessa in Oekraïne om in het folk centre vrienden voor het leven te maken. Onlangs verplaatste hij zijn reisgedrag richting Cuba om daar ook weer te jammen met enkele oude vrienden.
Al die invloeden hoor je NIET in zijn tweede album Joy. Wel hoorje bij de eerste noten een zekere opgewektheid die zeldzaam is bij singer-songwriters. Americana, pop- en musical tunes vullen de ruimte. Niet verwonderlijk met de medewerking van Alan Grice en Alex White van de Electric Soft Parade. Een heel divers album met intieme folk (Beautiful Homes), geënte soul(Start Again) en americana/pop (Morning Sunrise). En wil je helemaal van slag raken, luister dan naar de potentiële ‘james Bond’-song ‘Lovers Are Free’.
Joy moet je meerdere keren beluisteren om iedere maal een extra detail te ontdekken, van keys over sax en cornet naar accordeon. Verrassend!

Line-up:
Nik Barrell (Lead Vocals, Acoustic & Electric Guitars)
Alex White (Electr Guitars, Percussion)
Alan Grice (Electr Guitars,Drums, Piano, Mellotron,Percussion)
David Ronchetti (Bass)
Ted Richardson, Martin Passaner (Sax)
Craig Chapman (cornet)
Tom Bailey (Double Bass)
Sharon Lewis (Accordion)

Marino Serdons (3 ½)

Nice eclectic and soft popalbum with a lot of joy. Rare and recommended.

Elvis Costello & The Imposters: Look Now

15/11/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Under Lime
Don’t Look Now
Burnt Sugar Is So Bitter
Stripping Paper
Unwanted Number
I Let The Sun Go Down
Mr. & Mrs. Hush
Photographs Can Lie
Dishonor The Stars
Suspect My Tears
Why Won’t Heaven Help Me?
He’s Given Me Things

Website Artiest
Elvis Costello

Meer dan een decennium geleden kondigde Elvis Costello (of Declan Patrick Aloysius MacManus zoals hij echt heet) aan dat hij nooit meer een album zou maken. Hij was immers teleurgesteld door MP3’s versus cd’s. Dit jaar overwon hij een kleine, maar agressieve kanker, en kijk nu ligt zijn nieuw album voor mij, het eerste in 10 jaar met zijn band The Imposters. U zal zich misschien herinneren dat hij in 1998 een zeer mooi album maakte met Burt Bacharach, nl. ‘Painted From Memory’, dat ik nog steeds draai. Wel beide heren hadden een musical daarop in gedachten, en Elvis voegde er nog een tweede aan toe, gebaseerd op ‘A Face in the Crowd’. Deze gingen echter nooit in vervulling, maar Elvis pikte deze songs weer op voor deze nieuwe cd. De openingstrack ‘Under Lime’ is een sequel tot ‘Jimmie Standing In The Rain’ uit 2010, met een knipoogje naar ‘Sgt. Pepper’s’. Op ‘Don’t Look Now’ hoor je onmiddellijk de muzikale handtekening van Burt Bacharach, voor mij één van de beste songwriters ooit. Een mooie ballade in het verlengde van voornoemde ‘Painted From Memory’. En het up-temponummer ‘Burnt Sugar Is So Bitter’ schreef hij met de legendarische Carole King, terwijl ‘Stripping Paper’ een leuke meezinger geworden is. ‘Unwanted Number’ ligt in dezelfde lijn, waarna ‘I Let The Sun Go Down’ ook weer een ballade geworden is. Vervolgens is ‘Mr. & Mrs. Hush’ weer uptempo, waarna Burt Bacharach terugkeert op piano voor de ballade ‘Photographs Can Lie’. ‘Dishonor The Stars’ volgt daarop, en de mooie ballade ‘Suspect My Tears’ doet denken aan Bacharach, alhoewel deze daarop niet present is. ‘Why Won’t Heaven Help Me?’ is een dansbare tune, en ‘He’s Given Me Things’, opnieuw een samenwerking met Bacharach, sluit af. Dit is geen album met verrassingen, maar gewoon gevuld met mooie songs, zoals ik Costello best apprecieer. En hij weet hoe hij knappe songs moet schrijven.

Patrick Van de Wiele (4½)

A beautiful album with some collaborations. Elvis Costello knows how to write classy songs.

Michelle Lewis: All That’s Left

2/11/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

That’s What They Say
All That’s Left
Push On
Dancing In The Dark
How
In Love Again
Scars
You And Me
Please Don’t Go
Lay On My Pillow

Website artist
Michelle Lewis
Facebook

Michelle Lewis maakte haar eerste full album ‘This Time Around’ in 2004 en na jarenlang stilzwijgen liet ze in 2014 fors van zich horen. Met ‘The Parts Of Us That Still Remain’ maakte de in Boston geboren, maar de naar Los Angeles uitgeweken singer-songwriter, forse indruk. Vier jaren later is er dus met ‘All That’s Left’ een derde studio-album op de markt met tien vrij intense donkere songs. Want dat is toch wel het handelsmerk van deze Michelle, een zangeres met een mooie heldere en warme stem, getuige deze emotionele muzikale reis die vaak gaat over de dood of gebroken relaties.
Op uitzondering van één cover werden haast alle nummers geschreven door Michelle Lewis, maar bij ‘Push On’ (de eerste single) en ‘In Love Again’ krijgt ze de hulp van de van Nashville afkomstige Robby Hecht.
Zoals steeds zingt Michelle haar liedjes op een ingetogen manier en dat is op dit album niet anders. Ook de beroemde Springsteencover “Dancing In The Dark’, één van de hoogtepunten, past ze moeiteloos in op dit album. Het is vooral een folky album, maar soms leunt het ook naar de poppy kant zoals in ‘How’. We kunnen besluiten dat dit album naarmate de tijd vordert telkens donkerder wordt en dat geeft een speciaal gevoel bij de luisteraar want het is een pleiade van droevige en minder droevige nummers. Toch kan ik me inbeelden dat dit album hoog zal scoren bij de echte liefhebbers van donkere ingetogen muziek. De wereldse stem van de zangeres blijft een enorme troef in dit album.

Sis Van Hoof (3)

“The beautifull voice of this American songwriter is as wel heartwarming, but often heartbreaking”

Park88: The Fearlessness

29/10/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Fearlessness
No Matter What
Soul Like a Flower
Slow Down
What We Got
Good Times
The Fearlessness (radio edit)
Slow Down (extended version)

Website Artiest
Park 88

Uit Park City in Utah komt het muzikaal huwelijk van de Award winnende pianist Rich Wyman, en singer-songwriter Lisa Needham. Hun muzikale harmonie begon al vroeg in hun relatie. Toch stuurde het leven hen in andere richtingen, want uit hun huwelijk kwamen kinderen, Rich was een tijdje de frontman voor de Rich Wyman Band, en Lisa bezat haar eigen yogastudio. Rich werkte o.a. met Eddie Van Halen, en stond op het podium met Alanis Morrisette, Goo Goo Dolls. Hij werd destijds ontdekt door Eddie Van Halen, en via een label in Nederland, toerde hij doorheen de U.S, Ierland, Engeland, Nederland, Duitsland, Zwitserland en zelfs ons land. Nu hun kinderen opgegroeid zijn, besloten ze om samen op te nemen, en deze EP is daar het resultaat van. Het zijn 6 vlotte, pretentieloze popsongs, plus twee bonustracks (eigenlijk herwerkte versies). Zowel Rich als Lisa zingen, en de titeltrack is voor mij de beste track die erop staat. En deze herfst staan ze in het voorprogramma van Gypsy Kings!

Patrick Van de Wiele (3½)

An EP with melodic pop songs by a couple, who are the opener for the Gypsy Kings tour.

Lucie Silvas: E.G.O

23/10/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Kite
Girls From California
Smoking Your Weed
I Want You All To Myself
Black Jeans
First Rate Heartbreak
Everything Looks Beautiful
People Can Change
My Old Habits
Just For The Record
E. G. O.
Change My Mind

Website Artiest:
Lucie Silvas
http://luciesilvas.com/

De 41-jarige Britse schone Lucie Silvas is nog maar aan haar vierde album toe. Nochtans speelde ze al piano op haar vijfde en zit het musiceren haar in het bloed. Platenfirma’s waren haar niet altijd goed gezind, het figuurlijke vallen en opstaan leek een constante. Het wisselende succes weerhield haar niet om support te zijn voor Jamiroquai of een duel te zingen met Marco Borsato. Met E.G.O. vestigt ze andermaal de aandacht op haar compositorisch talent. Spiegelen aan Carole King of Dusty Springfield loont. E.G.O. staat voor ‘Everybody Gets Off’. Een zogezegd conceptloos album dat bijna uit de losse pols in de studio tot stand kwam. Voor het eerst kon Lucie Silvas echter haar eigen creativiteit botvieren. Wat resulteert in een aantal songs tussen pop en americana in. En af en toe afglijden naar country is haar vergeven (want dat is toch de verantwoordelijkheid van jeugdvriend en producer Jon Green in Nashville). Het concept herbergt ongewild een tijdslijn van kind tot volwassene, en de liefdesperikelen onderweg. Opener ‘Kite’ knalt als een rocker met een bluesy solo op gitaar en had gerust meer aandacht mogen krijgen op de radio. Met kinderlijke stemtimbre zingt ze een romantisch sixties getint ‘Girls From California’. De songtitels ontleden zegt al voldoende over de thema’s en haar gevoeligheid. Soms (té?) contemporary zoals in het mindere Black Jeans, op ‘Everythin Looks Beautiful’ heel soulvol, en iets te slijmerig in ‘Just For The Record’. Ondanks het feit dat het album de afgelopen maand niet in de charts belandde, staan op E. G. O. toch een aantal songs om U tegen te zeggen. ‘I Want You All To Myself’, ‘First Rate Heartbreak’ en ‘E.G.O.’ zijn knappe toegankelijke rocksongs die respect verdienen. Lucie laat nog wel haar pianotalent horen, doch de nadruk ligt met E.G. O. toch meer op de groepsound.

Marino Serdons (3 ½)

Lucie Silvas deserves more attention with her beautiful voice and compositional skills. She has talent!

Warren Wiebe: Original Demos featuring Warren Wiebe

18/10/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Colour Of My Love
Live Each Day
Never Take That Chance Again
Love Made Me Wait
A Little Thing Called Life
The Echo Of Your Whisper
You're Welcome In My Life
Spend A Little Time With You
17 Years
Nothing That I Wouldn’t Do
The Day I First Saw You
Lorelei
Don't Tell My Heart
Make A Wish

Website Artiest
Warren Wiebe

Twintig jaar geleden overleed de Amerikaanse zanger Warren Wiebe. Ik ontdekte hem destijds op de cd ‘Q’s Jook Joint’ van Quincy Jones. Maar eigenlijk wist ik verder niks van deze man. Nu is dank zij het Spaanse label Contante & Sonante Records, een definitieve collectie uit van songs, die deze zanger opnam voor diverse songwriters, en het zijn niet van de minste! Warren werd geboren op 18/7/1953 in San Diego. Hij vertoonde vroeg een interesse in muziek, en kon al gauw Stevie Wonder, Al Jarreau, James Brown, Paul Rodgers, of Garth Brooks zingen, en dat zonder één zangles. Op deze nieuwe cd staan 14 tracks, waarvan er 8 nooit voorheen uitgebracht werden. Warren werkte lang samen met superproducer David Foster, en de mooie ballade ‘The Colour Of My Love’ werd door deze laatste geschreven met Dr. Arthur Janov voor de musical ‘Scream’. ‘Live Each Day’ is nog zo’n mooie compositie van David Foster, geschreven met Linda Thompson. Maestro Burt Bacharach schreef samen met Tonio K. de prachtige ballade ‘Never Take That Chance Again’, gevolgd door het al even prachtige ‘Love Made Me Wait’, een song van Bacharach, Tonio K. en Dave Loggings. Songwriter Steve Dorff leverde samen Linda Thompson ‘A Little Thing Called Life’, waarna ‘The Echo Of Your Whisper’ volgt van dezelfde auteur, met zijn zoon Andrew en Larry Harbstritt. Warren brengt deze tracks prachtig! ‘You're Welcome In My Life’ is de volgende track, geschreven door Tom Snow met de legendarische Gerry Goffin, terwijl Warren het duet ‘Spend A Little Time With You’, dat Snow schreef met Dean Pitchford, zingt met Shaun Murphy (Little Feat). Scott Fuller is de man die zorgde voor ’17 Years’ en ‘Nothing I Wouldn’t Do’ (een duet met Cecily Gardner). ‘The Day I First Saw You’ is een samenwerking tussen Guy Thomas en Joseph Williams, de leadzanger van Toto. Je hoort dan ook hints van Toto’s werk in dit duet met Joseph Williams. Het funky ‘Lorelei’ is van de hand van Guy Thomas en Paul Chiten, en doet denken aan Kenny Loggings. ‘Don’t Tell My Heart’, van de hand van Tim Feehan en Tony Smith, wordt opgeluisterd door de sax van Dave Boruff, terwijl ‘Make A Wish’, ook van Feehan afsluit. Deze track werd geschreven voor de 125ste verjaardag van Canada. Het leidt geen twijfel dat dit een prachtige compilatie geworden, met topsongs van klasse zanger Warren Wiebe. Een topalbum, dat ik aan iedereen aanraad!

Patrick Van de Wiele (5)

A beautiful compilation with top songs by Warren Wiebe. A top album, highly recommended!

Queen Of The Meadow: A Room To Store Happiness

8/10/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Withdrawn
Heavenly Start
Fairytopia
Valentine’s Day
Royal Garden
Ashes Adèle
Slumber
Perect Harmony
Empty Room
Orpheus

Website Artiest:
Queen Of The Meadow
Facebook

Helen Ferguson en Julien Pras leerden elkaar kennen in de muziekkamer van Bordeaux. Samen musicerend (Julian als gitaarleraar) ontsproot een hechte verbondenheid. Met Queen Of The Meadow, een healing plantje, stond het in de sterren geschreven dat Helen hiermee uit het diepe dal zou raken. In 2016 verscheen haar alom geprezen debuut Aligned With Juniper. En toen kwam een instorting, een slecht medicatie, psychotische aanvallen en paniekaanvallen. Gelukkig vond de medische wereld de remedie en Helen herleefde als in een sprookje. Deze ongelukkige periode in haar leven is nu de leidraad geworden voor het nieuwe album ‘A Room To Store Happiness’. Tien opmerkelijke songs, zlef geschreven en gecomponeerd, die slechts even doen denken aan Cocorosie of Belle & Sebastian. De psychedelische opener ‘Withdrawn’ is zeer ontluikend en ontwapenend eerlijk over de “insanity” die haar overviel. Magische zweverige zang, heerlijke melodieën, sprookjesachtige achtergrondkoortjes, met wat akoestische gitaar, piano of percussie strelen je zintuigen. Haar natuurlijke uitstraling overmeestert je onmiddellijk. Ondanks de ontboezemende diepliggende items overheerst een zalig geluksgevoel. Troostende hoopvolle songs voor de fijngevoelige luisteraar. Healing for the soul!

Line-up:
Helen Ferguson
Julien Pras

Marino Serdons (4)

Again a superb release on the Dutch Tiny Room Records label. Inhale the music of Queen Of The Meadow. Enchanting melodies in spellbounding songs from Helen and her partner. Healing for the soul!

Various Artists: The Lee Hazlewood Story 1955-1962, Fools, Rebel Rousers & Girls On Death Row

7/10/2018

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Lee Hazlewood: Five More Miles To Folsom (demo)
Lee Hazlewood: It’s An Actuality (demo)
Jimmy & Duane with Buddy Long & The Western Melody Boys: I Want Some Lovin’ Baby
Sanford Clark with Al Casey, guitar: The Fool
Lee Hazlewood: I Guess It’s Love (demo)
Lee Hazlewood: Fort Worth (demo)
Lee Hazlewood with Al Casey: Buying On Time (demo)
Jimmy Johnson with Al Casey & The Arizona Hayriders: How About Me
Loy Clingman: I’m Low, Low, Low
Al Casey: Guitar Man
Don Cole with Al Casey, piano: Snake Eyed Mama
Duane Eddy & His ‘Twangy’ Guitar: Moovin’ n’ Groovin’
Mark Robinson, Guitar Duane Eddy: Pretty Jane
Mark Robinson, Guitar Duane Eddy: Want Me
The Barker Brothers (Monty & Fredy): Hey Little Mama
Al Casey & Corkey & The Bats: Give’n Up
Duane Eddy & His ‘Twangy’ Guitar: Rebel-‘Rouser
The Sharps: Have Love, Will Travel
‘Frantic’ Johnny Rogers: Sassy
Buddy Long: It’s Nothin’ To Me
Ray Sharpe: Linda Lu
Gregg Connors: (Your Love) Tears Me Up
Duane Eddy & His Orchestra, Lee Hazlewood vocal: (Why Must I Die) The Girl On Death Row
Duane Eddy & His Orchestra, Lee Hazlewood vocal: Words Mean Nothing
Barbara Dane: I’m On My Way
Tony Castle & The Raiders: Salty
Donnie Owens: Stormy (Came To Town)
Lee Hazlewood: Della
Lee Hazlewood: Don’t Cry (No More)
Mark Robinson: I’ve Made Enough Mistakes
Mark Robinson: Can’t Let Her See Me Cry
Ramona King: Soul-Mate
The Hondas: Send It
The Shacklefords: Stranger In Your Town
The Shacklefords: Big River

Bij het grote publiek is Lee Hazlewood vooral gekend door ‘Summer Wine’, het duet dat hij samen met Nancy Sinatra opnam. Er sieren echter heel wat meer wapenfeiten Lee’s palmares. Hij was niet alleen de zanger met de zeer warm klinkende stem, maar ook als producer en songwriter scoorde hij meermaals. In 1955 startte hij met het opnemen van demo’s. In de producerstoel kroop hij voor het eerst in datzelfde jaar voor een opname met The Pinal County Twisters in de kleine studio Ramsey’s Recorders. Twee nummers werden er opgenomen, nl. ‘I Want Some Lovin’ Baby’ en ‘Soda Fountain Girl’. In september, ook in 1955, stampte Lee zijn eigen VIV label uit de grond, dat een springplank was voor lokale country- en hillbillyartiesten. Rock-‘n-roll maakte zijn entree, waarvan Lee een graantje meepikte met het door hem geschreven, maar door Sanford Clark gezongen ‘The Fool’. Voor de gitaarriff werd Al Casey ingehuurd, waarvan je hier hoort dat hij ‘leentjebuur’ is gaan spelen bij Howlin’ Wolf en diens ‘Smokestack Lightnin’’. Maar al vlug was Hazlewood klaar voor het grotere werk en was hij medeverantwoordelijk voor hits van Duane Eddy, Sanford Clark, Al Casey en Ray Sharpe. De twanggitaar van Duane Eddy gaf zelfs meerdere opnames hun glans. Met Ray Sharpe’s ‘Linda Lu’ had Lee zijn zoveelste, maar ook bekende hit te pakken. Het nummer kon doorstoten tot de Billboard en Cashbox charts, waar het gedurende 3 maanden aanwezig bleef.
Sun Records van Sam Phillips drukte in die tijd zijn stempel met die voor het label typische sound. Een sound die ook op deze compilatie vaak te horen is. Vele van de op dit album samengebrachte nummers zijn uiterst zeldzaam en daardoor gegeerd door verzamelaars. Dat Jasmine Records deze opnames hier samenbrengt, is zeker een opsteker voor de minder fortuinlijke verzamelaar, die op deze manier niet verstoten blijft van het immens oeuvre van Lee Hazlewood. Een oeuvre dat zowel hillbilly, rock-‘n-roll, doowop als pop bevat. Lee overleed op 4 augustus 2007, enkele dagen voor zijn 78ste verjaardag.

Lambert Smits (5)

Beautiful compilation of extremely rare songs in which Lee Hazlewood, not only as a singer, but also as a producer and songwriter, scored.

Emiliano Deferrari: Monty

24/9/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Aria
Essere
Ecco
L’atroverso
Vuoto
Get It Right
White Life
Monty
Fuoco

Website Artiest
Emiliano Deferrari

Sedert 2014 leeft de Italiaanse multi-instrumentalist Emiliano Deferrari in Brussel. Emiliano werd in 1977 in Genua, Italië geboren, en begon op zijn zesde al met gitaar te spelen. Vijf jaar later nam hij zijn eigen muziek op, en speelde en zong jazz, rock en wereldmuziek bij verschillende Italiaanse bands. In 2005 produceerde hij in Rome zijn debuut. Sindsdien toerde hij door Italië, en tussen 2007 en 2011 was dat met Adriano Arena als The Loop Duo. Sinds 2008 werkt hij met Matteo Nahum aan het project Nanaue, en ze hebben al 8 singles en 1 album uitgebracht. Zijn nieuwe album nam hij op tussen november 2016 en september 2017. Het werd daarna gemixt in Valencia door Nahum, en gemastered in Brooklyn, New York. Emiliano schreef alle songs zelf en bespeelt alle instrumenten zelf. Het merendeel bevat Italiaanse teksten, plus 2 instrumentale tracks. Het concept waarop het album gebaseerd is, is een trage afdaling in de hel, gevolgd door een trage heropleving en de zoektocht naar een evenwicht tussen de misleide krachten, houdingen en wil van een man. Een autobiografische voostelling dus van gemeenschappelijke geestesgesteldheden van de mensheid. En dat allemaal opgenomen in eenzaamheid. Het merendeel klinkt als popsongs, maar soms ook wat jazzy of zelfs progressieve rock.

Patrick Van de Wiele (3½)

Poppy tracks, sometimes jazzy and even some prog rock.

Jenny Darren & Robert Webb: Rare Bird In Rock

6/7/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

White Chariot
Ode To Billie Joe
Oceans Away
This Is The Big One
He’s Going Home
Where Did Billie Go?
You Could Have Been Rich
Fifties Teen
Running With Tony
I Can’t Look Up For Looking Down

Website Artiest
Jenny Darren & Robert Webb

Het duo ontmoette elkaar in 1978 toen Webb als keyboardspeler de band van Darren vervoegde. Nadat Jenny haar 3de soloalbum had uitgebracht, realiseerde Jenny en Robert zich dat ze samen het songschrijven in zich hadden. Webb had dat ook reeds bewezen met zijn composities voor de progressieve rockband England, waarvan hij deel uitmaakt. Beiden hebben bovendien een muzikale carrière achter de rug, die hen met diverse muziekgenres in contact bracht. De verwachtingen waren dan ook groot. Wat diversiteit betreft, die is ruimschoots aanwezig. Alleen jammer dat alles vrij vlak klinkt. Synthetische ritmes, drumcomputers, matige zang, geen al te in het gehoor springende nummers en vrijwel inspiratieloze muzikanten. En wat het duo bakt van het schitterende ‘Ode To Billie Joe’ is beschamend. Waarschijnlijk dachten Jenny en Robert van een eigen draai te geven aan deze klassieker van Bobbie Gentry. Die eigen draai is er, maar het resultaat is een doodgeknepen song. De door piano gedragen ballade ‘Oceans Away’ kan nog enigszins door de beugel, maar voor de rest is het ‘huilen met de pet op’. En laat het een les zijn, dat het sporadisch toevoegen van echo aan de zang, vaak meer kwaad dan goed doet.
Van artiesten met zo een staat van dienst, mag en moet je zelfs meer verwachten.

Lambert Smits (2 ½)

In folk, pop and country drenched songs.

Grant Kennedy : Home

17/6/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Wolves
Amsterdam
Once In A While
Summer Solstice
Heading To Tofino
Ella
Soldier On
Nowhere Fast

Website Artist:
Grant Kennedy

Met zijn debuutalbum Home laat de nog jonge Canadese singer-songwriter Grant Kennedy ons kennismaken met zijn acht zelf geschreven songs, een mix van folk en pop. Op dit album zingt hij alle nummers zelf en speelt hij tevens ook alle instrumenten, uitgezonderd de drums. Grant had altijd al interesse voor muziek, maar na zijn professionele carrière en een gezin pakte hij terug zijn gitaar ter hand met dit resultaat. Een album dat werd opgenomen in tien dagen in zijn oude huis met twee verdiepingen met heel wat grote kamers en dat had zijn voordeel. Deze grote ruimtes zorgden voor een warme akoestiek, wat ook duidelijk werd bij beluistering van dit album met melodische verhalen.
Grant heeft een zeemzoete stem en dat is duidelijk te merken in de openingstrack ‘The Wolves’, waarin hij vertelt over zijn opgroeiende jeugdjaren in de Canadese prairies. Met het meezingnummer ‘Amsterdam’, dat als eerste single werd uitgebracht, krijgt het album plots een andere wending. Om daarna weer over te schakelen naar een innemend moment zoals ‘Once In A Time’, waarna het mooie deuntje ‘Summer Stolice’ volgt, waarin hij voor het eerst piano en drums introduceert. Wat mij betreft kan dit nummer ook als single uitgebracht worden.
Maar er staan nog mooie dingen op zoals ‘Ella’, wellicht wel het meest persoonlijke en emotionele nummer op het album, geschreven voor zijn eerstgeboren dochter. Met de twee erg rustige afsluiters ‘Soldier On’ en ‘Nowhere Fast’, met prachtige trompetklanken in het slot, komt er een einde aan het gesmaakte debuutalbum van Grant Kennedy.

Sis Van Hoof (4)

Grant Kennedy is someone where we still hear of him

The Przmatics: Always Stuck Here In Between (12 inch vinyl)

15/5/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Footprints In The Snow
ETC
I’m Trying
Minnesota
My Invitation Must Be Lost
Pereseids
1979
Tipping Point
Some Songs & Memories
Kaddish
The Other Way

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Meegedeeld

Website Artiest
The Przmatics

De hoes vermeldt achter de naam van frontman en bezieler van deze in Chicago opererende band, Mike Przygoda, ‘Remainder’ wat zoveel betekent als dat hij al het resterende op het album voor zijn rekening nam. Dat resterende is alles wat niet onder de bevoegdheid valt van akoestische en elektrische bassist Ausberto Acevedo, toetsenman Nick Gutierrez en gitarist Stephanie Stahl. En dat is niet weinig als je het mij vraagt, maar ook teveel van het goede, zoals op dit debuut te beluisteren valt. Een debuut dat gekenmerkt wordt door een mix van folk, indie, en alternatieve rock. Alhoewel The Przmatics reeds in 2012 gevormd werden, duurde het tot 2017 vooraleer de band klaar was voor de studio. De band koos duidelijk voor een low-fi productie en maakte bijgevolg niet ten volle gebruik van alle mogelijke opnamefaciliteiten, waardoor je vaak een muzikale brij te beurt valt. Enerzijds heeft deze manier van werken een zekere charme, maar anderzijds doet het in dit geval ook deels tekort aan de toch wel mooie door Przygoda gepende melodieën. ‘Minnesota’ lijdt hier duidelijk onder. Hier verdrinkt de stem in de te rommelachtig opgenomen ritmesectie. Met een beetje meer aandacht voor de productie, was dit zonder meer een schitterend nummer geworden. Wanneer de band wat spaarzamer is met het gebruikte instrumentarium, zoals in ‘My Invititation Must Be Lost’, een rustig poppy nummer, stoort dit dan weer minder.
De titel ‘Stuck Here In Between’ geeft wel erg goed het bij dit album horend gevoel weer. Een gevoel dat ergens tussen ‘jammer, had beter gekund’ en ‘niet slecht’ laveert.

Lambert Smits (3)

Mix of Indie, pop and alternative rock in a low-fi production.

Emily Johnson: Open Your Heart

2/5/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Light
Open Your Heart
I’m Blessed
Baby Forever

Platenlabel
Tarpan Records

Labelnummer
EJM/TAR 0001

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Glass Onyon PR

Website Artiest
Emily Johnson

Dat muziek een universele taal is, weten we al lang. Neem nu de Bulgaars/Nigeriaanse zangeres Emily Johnson, die hier haar debuut EP uitbrengt. Emily werd geboren in Sofia, Bulgarije, toen daar nog het Sovjetregime aan de macht was. Haar moeder is Bulgaars, en haar vader Nigeriaan, en dat zette haar steeds apart van de rest. De vier tracks op deze EP schreef ze samen met producer Narada Michael Walden. De bekende gitarist John McLaughlin (Mahavishnu Orchestra) ontdekte haar aan de Azurenkust, en vond dat ze een buitengewone stem bezit. Vervolgens bracht hij haar in contact met Narada, en de rest is geschiedenis. Emily wordt soms “The Lady of the Heart” genoemd, vandaar waarschijnlijk de titel van deze EP. Openingstrack ‘The Light’ is dan ook opgedragen aan McLaughlin. Het is een popsong, met op de achtergrond een gospelkoor. De titeltrack is meer uptempo en voor Emily is dit “a way of life”. Met ‘I’m Blessed’ gaan we richting dansvloer, waarna de lichtvoetige popsong ‘Baby Forever’ afsluit. Een debuut dat meer belooft!

Patrick Van de Wiele (4)

This debut EP from Emily Johnson holds more promises in stock, and contains 4 tracks.

Blue And Broke: Edward

26/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

House Tops
Dawn In Pennsylvania
Compartiment C, Car 193
Automat
Station Service
Early Sunday Morning
New York Office
Chop Suey
Excursions Into Philosophy
Hotel By A Railroad
A Woman In The Sun
Automat (reprise)
Two On The Aisle

Platenlabel
Blue Music

Labelnummer
BM201802

Distributie
Niet Meegedeeld

Website Artiest
Blue And Broke

Voor ‘Edward’ zocht de vijfkoppige Oost-Vlaamse band Blue And Broke hun inspiratie bij de werken van de Amerikaanse schilder Edward Hopper. Deze van 1882 tot 1967 levende kunstenaar is vooral gekend om zijn realistische schilderijen. Interieurs, hotels, tankstations en treinen, zijn maar enkele van de vele onderwerpen die Hopper schilderde alsof het foto’s waren, zodat dit nieuw album van Blue And Broke ook deels een visueel gebeuren is. Geen sinecure overigens om de door beelden opgedane inspiratie om te zetten in pakkende melodieën. Melodieën die dan ook nog eens de beelden niet naar de achtergrond mogen verschuiven, maar integendeel net moeten aanwakkeren om die beelden op de luisteraar over te brengen. Geen onoverkomelijk probleem echter voor dit vijftal, dat blijkt al vanaf het eerste nummer. Het door Hammond op een gospelmanier ingezette ‘House Tops’, ontpopt zich na het invallen van vocaliste Melissa Anthuenis, gesteund door de backing vocals van My Groovy Sisters, tot een knappe, eigenzinnige soulblues. Eveneens prachtig is het licht walsende, instrumentale, door trompet gedragen ‘Automat’, dat later nog een wat meer jazzy feel krijgt met de ‘reprise’. Diversiteit is troef op dit album. Op het akoestische ‘Station Service’ neemt Pedro de zang voor zijn rekening en rollen de beelden van een tankstation uit vervlogen tijden aan je voorbij. Subliem! Humoristisch, zowel muzikaal als tekstueel komt Blue And Broke dan weer voor de dag in ‘New York Office’. Gemengde gevoelens over liefde zijn even later het onderwerp van het zwoele, jazzy ‘Hotel By A Railroad’.
Gospel, blues en pop weet Blue And Broke op een uiterst originele manier tot een eigen ‘Blue And Broke’ sound te doen versmelten. Pedro De Bruyckere, bezieler, songwriter, gitarist en producer van Blue And Broke heeft op een indrukwekkende manier de werken van Hopper, via van Engelse lyrics voorziene muziek, auditief tot leven gewekt. Wanneer nodig deed de groep beroep op de van Lady Lynn en Admiral Freebee gekende blazerssectie.
Met ‘Edward’ levert de band zonder meer een kwalitatief hoogstaand album af. Beluisterd met hoofdtelefoon en met gesloten ogen, neemt Blue And Broke je mee in hun wondere wereld waar muziek en beelden mekaar perfect aanvullen. Een wereld die je daarna al vlug opnieuw wilt bezoeken.

Lambert Smits (4)

The Belgian band Blue And Broke was inspired by the paintings of the American Edward Hopper. That resulted in an album where blues, gospel and pop were mixed into a completely unique sound. A sound that also accompanies the images of Hopper beautifully.

Ajay Mathur: Little Boat

26/4/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Here’s The Love
Forget About Yesterday
Start Living Again
Grooving In Paris
Little Boat
There We Are
Wy Wallet Is A House Of Cards
Ordinary Memory
While I’m Still Standing Here
All Your Thoughts
Who’s Sorry Now
Time For Deliverance
Kartehuus

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Yak 003

Distributie
Niet bekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Ajay Mathur

Ondertussen is de Zwitser Ajay Mathur aan zijn vierde album toe. Opgegroeid in India draagt hij nog steeds de vruchten uit zijn jeugd. De typische Indische sound is echter met een (s)loep te zoeken op dit album met (alweer) dertien songs. Ajay wisselt zijn singer-songwriterschap af met pop, bluesrock en americana. Wil je een snuifje oosters, luister dan naar ‘Forget About Yesterday’ en ‘Ordinary Memory’. ‘Sitar hoor je in ‘Ordinary Memory’. Grooving In Paris’ experimenteert met jazz, blues en samples. Titelsong ‘Little Boat’ verhaalt op lyrische wijze een levenservaring met zwierige lapsteel gitaar. Ajay componeert de songs en teksten komen van Mary Lou von Wyl: een geslaagd huwelijk. Voor een stevige bluesrock zap je naar ‘My Wallet Is A House Of Cards’. Kan het hedendaagser? Als afsluiter krijg je trouwens nog een ‘Zwitsers dialect?’ versie hiervan met’Kartehuus’. Ajay mengt zijn oosterse achtergrond met de westerse: dit levert soms heel bizarre songs op. In ‘Who’s Sorry Now’ creëert hij zo een eigengereide stijl die toch wat aanpassingsproblemen geeft. Over het algemeen is Little Boat een knap westers album waar je menige rustige avond mee kan opfleuren. Warm aanbevolen!

Line-up:
Ajay Mathur (Vocals, Acoustic, Slide, Rythm & Electric Guitars, Mellotron)
Christian Winiker (Bass, Guitars)
Gregory Schaerer,Richard Hugener (Bass)
Fausto Medici (Percussion, Drums)
Dani Lauk (Bleus Harmonica, Cajon Accordeon)
Rupak Pundit (Tabla)
Noah Bussinger (Trombone)
Samuel Blaettler (Trumpet)
Rolf Ambauen (Sax)
Thomas Niggli (Sitar)

Marino Serdons (3 ½)

Little Boat is a beautiful western pop album with little eastern influences. Ajay Mathur signs for the warm compositions and Mary Lou von Wyl for the strong lyrics: a perfect match!

Slow Pilot: Gentle Intruder

26/3/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Anyone
Little Boy
Parade
Gentle Intruder
Black Widow
Hard To Love
Ghostwriter
Wolf
Grow
Dance The Night Away

Platenlabel
Starman Records

Labelnummer
SMR149

Distributie
Starman Records

Promo-agent
Starman Records

Website Artiest
Slow Pilot

Waar we de afslag naar de route richting Belpop hebben gemist is ons een raadsel. Dat we de afslag hebben gemist daarentegen is overduidelijk ... Want: hoe? Hooverphonic heeft een zanger? Ja, Hooverphonic heeft een zanger, althans voor wat betreft hun live-concerten. En deze zanger heeft een naam: Pieter Peirsman. En deze Pieter Peirsman heeft een eigen bandje: Slow Pilot. En deze langzame piloot bestaat, naast Peirsman, uit meer schoon volk, een all-star formatie met Sebastian Leye van De!vis, Maarten van Mieghem van Yevgueni en Laurens Billiet van Douglas Firs in de gelederen. En dit schoon volk heeft een plaatje uit, ‘Gentle Intruder’ getiteld. En dit al even schone plaatje heeft zijn naam niet gestolen! Als een vriendelijke indringer nestelt het kleinood zich in het gehoor van de gewillige luisteraar.
Bon, genoeg ge-end, waar mag u zich als ‘gewillige luisteraar’ aan verwachten? Simpel gezegd: op de Britpop-leest geschoeide popmuziek, die laveert tussen melodieus en rauw (zonder agressief uit de hoek te komen). Een band die getypeerd kan worden door zowel het radiostadion dat hun airplay gunt (Radio 1), alsook de collega-muzikanten die hen op sleeptouw namen en lieten openen (K’s choice). Slow Pilot staat borg voor knap uitgewerkte nummers. ‘Gentle Intruder’ samengevat: tien knappe nummers, die naast Pieter’s knappe stemgeluid en de band’s puike eigen muzikale ondersteuning op tijd en stond extra ondersteuning krijgen van The Belgian Session Orchestra.
Omdat u erop aandringt: het achterste van de tong, de favorietjes, de lievelingetjes … Zeer eenvoudig voor ondergeschrevene. Niettegenstaande alle nummers op ‘Gentle Intruder’ best tot heel goed te pruimen zijn, steken er voor uw recensent toch twee bovenuit. Vandaar het volgende juryrapport: op nummer één nummer drie ‘Parade’. Heerlijk drum gedreven nummer met een hooky gitaarriff. Op nummer twee staat nummer vier, het subtiele titelnummer ‘Gentle Intruder’. Een niet zo hooky, maar gevoelige, melodieuze gitaar neemt hier de bovenhand en lijkt als het ware onder Peirsman’s stem te drijven. Voeg hier nog een portie strijkers aan toe het resultaat is een knap totaalgeluid.
‘Gentle Intruder’, dé tip voor elkeen die houdt van kwalitatieve pop (of noem het voor ons part indie-folk)!

Jan Coonen (4)

Slow Pilot, Pole Position Pop!

Band of Gold: Where’s the Magic

6/3/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Bring Back
I Wanna Dance with You again
Away with You
Into the Void
I Could Spot You at a Hundred Miles
Where’s the Magic
Well who Am I
Look at Me

Platenlabel
Jansen Records

Labelnummer
Jansen080CD

Distributie
PIAS Benelux

Promoagent
PIAS Benelux

Website Artiest
Band of Gold

Toen het duo Band of Gold in de herfst van 2015 hun debuutalbum uitbracht, was dat voor velen een leuke verrassing. Songwriter Nina Mortvedt en muzikant/producer Nikolai Haengsle hadden in stilte aan dit project gewerkt. Tijdens het By: Larm 2016 Festival werden ze de eerste Noorse band om de Nordic Music Prize te winnen. Nu zijn ze terug waar ze de vorige keer ophielden, bijgestaan door een keyboardspeler, een bassist, een blazer en een drummer. Dit album gaat over de passie waar we allemaal naar zoeken en naar verlangen. Hun sound werd al omschreven als een mix van XTC en Steely Dan met Susanna Hoffs (Bangles) die zingt, en vergeleken met Fleetwood Mac en Haim. Je hoort onmiddellijk op ‘Bring Back’ dat er soul en funkinvloeden in deze popmuziek zitten. Op de single ‘I Wanna Dance with You again’ meen ik inderdaad Stevie Nicks (Fleetwood Mac) te horen, en ‘I Could Spot You at a Hundred Miles’ bouwt op naar een crescendo. De titeltrack ruikt weer naar Fleetwood Mac, en ‘Look at Me’ klinkt hypnotisch. Voor mij een eerste kennismaking met dit toch wel talentrijke duo uit Noorwegen.

Patrick Van de Wiele (4)

A nice introduction to this talented duo out of Norway. I compare them mostly with Fleetwood Mac.

Korby Lenker: Thousand Springs

20/2/2018

DETAIL ALBUM

Tracks:

Nothern Lights
Friend And A Friend
Nothing Really Matters
Last Man Standing
Book Nerd
Uh Oh
Stormy Seas
Father To The Man
Late Bloomers
Love Is The Only Song
Mermaids
Wherever You Are

Platenlabel
Soundly Music

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Meegedeeld

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Korby Lenker

Multi-instrumentalist Korby Lenker is een bezig baasje. Een duiveltje-doet-al, noem maar op: singer-songwriter, gitarist, ukelist, kattenliefhebber en roman-auteur, … Naast omnipotent en creatief is Korby ook nog eens behoorlijk productief. Eén. Twee. Drie. Vier. Vijf. Zes… Het hier besproken ‘Thousand Springs’ is al de mans zevende studio-album.
Al gebruiken we hier studio-album als ‘algemene’ term, zeg maar als tegenhanger van live-album. Praktijkgewijs kwam er namelijk weinig echt studiowerk aan te pas. Lenker verkleedde het opnameproces als een roadshow en zeulde zijn captatiemateriaal mee naar de vreemdste plekken. Uiteraard tenzij u de rand van een ravijn of een dodenhuisje normale opnamelocaties vindt? Dit alles voor een aantal basistracks op geluidsdrager vast te leggen. Om deze tracks vervolgens, weliswaar onder toeziend oog van Lenker, toe te vertrouwen aan een horde getalenteerde gastmuzikanten die er elk hun wonderbaarlijke kunstje mee deden. Om uiteindelijk, bij wijze van de cirkel rond te maken, door de meester himself in thuishaven Nashville afgemixt te worden.
Resultaat: een fris, poppie plaatje met goede nummers die onderling erg verschillend zijn, maar samen perfect bij elkaar passen en een harmonieus geheel vormen. Lekkere, vrolijk klinkende, hitgevoelige luistermuziek, waarbij het er soms weliswaar – persoonlijke mening - net iets te vingerdik op ligt waar de mosterd werd gehaald. Ter illustratie, een uitdaging om proefondervindelijk te ervaren wat we bedoelen: luister naar track 3 ‘Nothing Really Matters’ en tracht dan het neuriën van ‘me and Julio down by the schoolyard’ te onderdrukken. You get what we mean? Soit, er zijn ergere songwriters dan Paul Simon om door geïnspireerd te worden! Per slot van rekening is het ook niet evident om altijd maar opnieuw dat warme water uit te vinden. Dus we klagen niet zolang het water maar lekker warm is. En Korby weet op ‘Thousands Springs’ het water op een zeer aangename temperatuur te brengen! Volgens ondergeschrevene zelfs bijna tot het kookpunt met ‘Northern Lights’, ‘Uh Oh’ en de tearjerkers ‘Love Is The Only Song’ en ‘Wherever You Are’.
We maken er niet veel woorden meer aan vuil: ‘Thousand Springs’ is een heel schoon plaatje geworden!

Jan Coonen (4)

Thousands Springs' in three words: fresh, catchy and sticky. A nice album!