Blog Archives

The Manhattans: I Kinda Miss You – The Anthology Columbia Records 1973-87

25/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
DISC 1: KISS AND SAY GOODBYE (1973-1979)

There’s No Me Without You
You’d Better Believe It
Wish That You Were Mine
Summertime in the City
Don’t Take Your Love
That’s How Much I Love You
Hurt
Kiss and Say Goodbye
I Kinda Miss You
Gypsy Man
It Feels So Good To Be Loved So Bad
We Never Danced To A Love Song
There’s No Good In Goodbye
Am I Losing You
Everybody Has A Dream
Love Talk
Here Comes the Hurt Again
The Way We Were/Memories

DISC 2: SHINING STAR (1980-1987)

Shining Star
Girl Of My Dream
Cloudy, With A Chance Of Tears
I’ll Never Find Another Like You (Find Another Like You)
Do You Really Mean Goodbye?
Just One Moment Away
Let Your Love Come Down
Honey, Honey
Crazy
Forever By Your Side
Just The Lonely Talking Again
You Send Me
Don’t Say No (With B.J. Nelson)
Where Did We Go Wrong? (With Regina Belle)
I’m Through Trying To Prove My Love To You
All I Need
Neither One Of Us (Wants To Be The First To Say Goodbye)

Platenlabel
Soul Music Records

Labelnummer
SMCR 5148D

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
The Manhattans

Op het einde van de jaren ’50 werd de Afro-Amerikaanse zanggroep The Manhatans opgericht door Winfred ‘Blue’ Lovett, Edward ‘Sonny’ Bivins en Richard Taylor. Ze hadden in 1965 enig succes bij Carnival Records, maar hun eerste Top 10 hit kwam er in 1972 met ‘One Life To Life’ toen ze switchten naar DeLuxe Records met Gerald Alston als leadzanger. Het jaar daarop maakten ze de overstap naar Columbia Records, en begonnen daar een resem hits en succesvolle albums te maken, wat begon met de ballade ‘There’s No Me Without You’, en in 1979 eindigde met ‘All I Need’. De eerste cd van deze uitzonderlijke anthologie focust zich op hun werk producer Bobby Martin uit Philadelphia (1973-1979). Hierop vind je top soulbalades zoals de cover ‘Hurt’, ‘Kiss And Say Goodbye’ (waarmee ik hen indertijd ontdekte), ‘I Kinda Miss You’, ‘It Feels So Good To Be Loved By You’, ‘We Never Danced To A Love Song’. Ook goed is hun versie van Billy Joel’s ‘Everybody Has A Dream’, ‘Here Comes The Hurt Again’ en een medley van ‘The Way We Were’ met The Temptations’ ‘Memories’. Plus ‘Gypsy Man’ wat enkel een B-kantje was en niet op een elpee stond.
De tweede cd gaat over de periode 1980 tot 1987 en brengt verschillende producers in beeld. Leo Graham was verantwoordelijk voor ‘Shining Star’, Morrie Brown leverde ‘Crazy’, en Bobby Womack produceerde ‘Where Did We Go Wrong’ met Regina Belle. Ook leuk zijn het origineel van Sam Dees’ ‘Just The Lonely Talking Again’ (later een hit voor Whitney Houston) en het mooie ‘Cloudy, With A Chance Of Tears’.
Het laatste originele lid Kenneth “Wally” Kelly overleed in 2015, maar de groep bestaat nog steeds. De “liner notes” werden geleverd door UK auteur Charles Waring met quoten van de groepsleden. Een prachtige dubbel-cd waarvan ik van begin tot einde geniet!

Patrick Van de Wiele (5)

A beautiful double album , that brings all the hits from The Manhattans together during their years at Columbia Records. I adore it!

0 Opmerkingen

Ford / Thal / Personne: Lost In Paris Blues Band

25/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Downtown
Fire Down Below
Little Red Rooster
I Don’t Need No Doctor
One Good Man
Tell Me
You’re Killing My Love
It’s All Over Now
Trouble No More
Evil Gall Blues
I Can’t Hold Out
Watching The River Flow
Driftin’ Blues

Platenlabel
Earmusic

Labelnummer
0211712EMU

Distributie
V2 RECORDS BENELUX

Promo-agent
V2 RECORDS BENELUX

Website Artiest
Ford / Thal / Personne

Zet drie getalenteerde gitaristen in de studio. Vul het trio aan met een toetsenman, zangeres, bassist en drummer en met wat geluk ontpopt zich een superband. Dat is wat hier gebeurt. Robben Ford, in bluesland geen onbekende, de Franse bluesartiest Paul Personne en Ron ‘Bumblefoot’ Thal (ex Guns N’ Roses), omringden zich met zangeres Beverly Jo Scott, toetsenist John Jorgenson, bassist Kevin Reveyrand en drummer Francis Arnaud en doken in Parijs de studio in. Ego’s werden terzijde geschoven en het enige wat telde was de muziek. Voor die muziek deed de band beroep op goed gekozen covers. Zo is er o.a het verrassende ‘Downtown’ van Tom Waits, met voorbeeldige zang van Personne en denderende gitaarsoli van Ron Thal. Personne mag ook vocaal, maar nu samen met Beverly Jo Scott, tekeer gaan in Bob Segers rocker ‘Fire Down Below’. Dixons ‘Little Red Rooster’ wordt door de snarenvirtuozen, met slide van Personne, stevig onder handen genomen, maar het nummer wordt er wel eigentijds door. Dat geldt trouwens ook voor Wolf’s ‘Tell Me’. ‘I Don’t Need No Doctor’ van Ashford & Simpson leende zich dan weer perfect voor een funky groove, terwijl Beverly Jo Scott in ‘One Good Man’, gesteund door de duizelingwekkende gitaar van Ford, Janis Joplin aardig naar de kroon steekt. De rustpauze komt er pas met Bloomfields ‘You’re Killing My Love’. Maar daarna gaat de band weer in overdrive met een rauw klinkende Personne in het aan Bobby & Shirley Womack schatplichtige, maar door de Stones onsterfelijk gemaakte ‘It’s All Over Now’. Een heel persoonlijke en eigentijdse remake, mede door de slidepartij van alweer Paul Personne, ondergaat Elmore James’ ‘I Can’t Hold Out’. Een injectie met een flinke dosis blues is daarna bestemd voor Dylans ‘Watching The River Flow’. Voor een tot op het bot gestripte song is het wachten tot afsluiter ‘Driftin’ Blues, heel relax gebracht door Personne, zichzelf begeleidend op akoestische gitaar.
‘Lot In Paris Blues Band’ is een album waar heavy en gierende gitaren en toetsen voor het mooie weer zorgen. Dit alles gebracht door zeg maar een superband levert dan ook een superalbum op!

Lambert Smits (5)

Thirteen blues and rock classics by a super band who gave them a personal and contemporary feel. Super album!

0 Opmerkingen

Jack Tempchin: One More Song

25/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Slow Dancing
Singing In The Street
Old River
Around Midnight
Circle Ties That Bind
So Long My Friend
Still Looking For A Way To Say Goodbye
Streets Of Midnight
I Got Her Right Where She Wants Me
Song For You
Tumbleweed
One More Song

Platenlabel
Bluélan Records

Labelnummer
BER1026

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Jack Tempchin

Tempchin, geboren in Ohio en opgegroeid in San Diego, California, leerde het vak tijdens free podia in de lokale folkclub The Candy Company. Hij smeedde vriendschapsbanden met Glenn Frey, JD Souther, Tom Waits, Jules Shear en Jackson Browne, artiesten die enkele jaren later zouden uitgroeien tot muzikale grootheden. Tempchin, gekend om zijn ‘Southern California Sound’, componeerde o.a. ‘Peaceful Easy Feeling’, wat The Eagles meteen een hit opleverde. De rij artiesten die songs van hem opnamen, is ondertussen indrukwekkend geworden. Onder hen duiken namen op als Emmylou Harris, Glen Campbell, Tom Rush, Chris Hillman, George Jones en Tanya Tucker. Momenteel houdt Tempchin zich bezig met het transformeren van momenten in songs. Zo trekt hij vaak bij zonsondergang naar het strand, legt dit vast met zijn mobieltje en thuis maakt hij met de opgedane indrukken een nummer. Tempchin voelt zich dan ook herboren met ‘One More Song’, een album dat een aantal markante songs bevat. Een nacht, die hij destijds met zijn geliefde doorbracht aan hun huisje aan het strand, was stof voor het ingetogen liefdesliedje ‘Slow Dancing’. Het nummer werd trouwens later voor Jacks vriend Johnny Rivers een top 10 hit. Een trip naar de bruiloft van Bobby Whitlock mondde uit in de, met twanggitaarklanken doorweefde ballade ‘Old River’. ‘Circle Ties That Bind’ is het eerste nummer wat hij ooit schreef, maar nog nooit opnam, tot nu. Enkel met begeleiding op akoestische gitaar en mondharmonica, geeft Jack dit folknummer het eeuwig leven. Diezelfde mondharmonica doet ‘So Long My Friend’ wat aan de jonge Dylan denken. Een tof countrywalsje is dan weer ‘I Got Her Right Where She Wants Me’. Het mooiste nummer is echter afsluiter en titeltrack. Toen Jack jaren geleden met zijn lief in een VW bus door de States reisde, had hij in een hotel een ontmoeting met Jackson Browne. Hij speelde ‘One More Song’ voor Browne, die meteen gecharmeerd was. Jaren later speelde Jackson samen met Linda Ronstadt het nummer tijdens een concert in Worcester, Massachusetts. Kan je op een mooiere manier erkenning krijgen voor je werk?
‘One More Song’ is een album dat ontroert en aan je blijft plakken. You did a great job Jack!

Lambert Smits (4 ½)

In 12 songs with influences of folk and blues and exceptional lyrics, you can enjoy Jacks beautiful moments in his life.

0 Opmerkingen

Dave Fields: Unleashed

24/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Anticipating You
Going Down
Child Of The World
My Mama's Got the Blues
The Boy Wants to Play
Jagged Line, Pt. 1
Jagged Line, Pt. 2
Better Be Good
How Am I Doing
Pocket Full of Dust
Hey Joe
Star Spangled Banner / Hey Joe (reprise)
New York City Nights
L.E.S. Hoedown

Platenlabel
FMI Records

Labelnummer
80190100005

Distributie
Niet Gekend

Promo-Agent
Rick Lusher Promo

Website Artiest
Dave Fields

De New Yorker Dave Fields is back in business. En hoe! Dave vindt van zichzelf dat hij een blues rocker is, maar hij is zoveel meer. Hij groeide op in de Big Apple als zoon van de bekende componist, arrangeur en producer Sammy ‘Forever’ Fields. Als jonge tiener was hij dan ook vaak te vinden in vaders opnamestudio en werd er blootgesteld aan de beste New Yorkse studio muzikanten zoals Sammy Kahn, Rupert Holmes en Stevie Wonder. Na zijn studies aan het Berklee College of Music werd Dave ondergedompeld in de NY muziekscene als componist, arrangeur en producer. Dave’s vader zorgde er ook voor dat hij niet alleen opgeleid werd in de bluesmuziek, maar haast iedere muziekstijl wist te omringen. Dave is dan ook een echte multi-instrumentalist. Het begon eigenlijk allemaal op piano, maar al snel volgde een hele rits van instrumentatie zoals bas, contrabas, mandoline banjo, pedal steel, ukelele, drums en uiteraard ook de snaren van een gitaar. Dave Fields is dus een vakman puur sang. Zijn nieuwe album ‘Unleashed’ is de volgende evolutie in zijn muzikale carrière. Het album is voorzien van zeven live-track en zeven studio songs die het pure uit de artiest Fields halen. Deze gitaarslinger weet je te treffen op alle muzikale gebieden. Luister maar eens naar de jazzy en funky beklijvende live instrumentaal geïnspireerde openingstrack ‘Anticipating You’. In ‘Going Down’ trekt Dave alle blues rock registers open en vervolgt hij mateloos zijn weg in het funky gekadreerde ‘Child Of The World’ en ‘The Boy Wants To Play’, met zijn aanwakkerende vrouwelijke backingvocals. Tussenin vinden we de meest bluesy track met ‘My mama’s Got The Blues’. En die staat in aangenaam antithese met het blues rock overgoten ‘Jagged Line, Pt. 1’ en traag tergende ‘Jagged Line, Pt. 2’. Net zoals de afsluitende instrumentale bluegrass rumble ‘L.E.S. Hoedown’ en het hartverscheurende live slowblues geperformde ‘Pocket Full Of Dust’. Maar voor het zover is komt de livetrack ‘Better Be Good’ ons dan weer vergasten met knettergekke Texas blues. Bij Jimi Hendrix haalde gitaarvirtuoos Fields de oppermachtig classic gespeelde ‘Hey Joe’ met aansluitend ‘Star Spangled Banner’ en ‘Hey Joe’ (reprise) als een ware vergoddelijking.
New York City gitaar boss Dave Fields zou niet misstaan hebben op het Woodstock Music & Art Fair festival! Top release…

Philip Verhaege (4 ½)

New York City guitar boss Dave Fields would not look out of place at the great Woodstock Music & Art Fair festival! His musical versatility turns him into a great artist. ‘Unleashed’ is another great release by Dave Fields !

0 Opmerkingen

Steve Hill: Solo Recordings Volume 3

24/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Damned
Dangerous
Still A Fool & A Rollin Stone
Slowly Slipping Away
Rhythm All Over
Smoking Hot Machine
Troubled Times
Emily
Can’t Take It With You
Rollin & Tumblin / Stop Breaking Down
Going Down The Road Felling Bad
Walking Grave

Platenlabel
No Label Records

Labelnummer
NLR 116

Promo-agent
Broere Promotion

Distributie
Sonic Rendezvous

Website Artiest
Steve Hill

De Canadese singer-songwriter en one-man blues artiest Steve Hill heeft met zijn ‘Solo Recordings Volume 3’ alweer een meesterwerk op de rails gezet.
In de afgelopen 20-jaar toerde Steve ondermeer met gerenommeerde artiesten als Ray Charles, B.B. King, Jimmy Vaughan, Hubert Sumlin, Jeff Beck en ZZ Top. Zowel in 2014 als twee jaar geleden won Steve liefst drie Maple Blues Awards voor ‘Electric Act of The Year’, ‘Recording/Producer of The Year and Entertainer of The Year’ en ‘Guitarist of The Year’. Op de koop toe won hij ook nog eens een Juno Award in de categorie ’Blues Album of The Year’ met zijn album ’Solo Recordings Volume 2’. Met deze adelbrieven mag Steve Hill dus nu volop zijn Vol. 3 promoten. Continuerend op de andee volumes rust hij dus nauwelijks op zijn lauweren. Wat je ook van een klassieke one-man band mag verwachten, Hill steekt er enigszins met kop en schouders bovenuit. Met een zekere souplesse zingt en bespeelt hij zijn gitaar, en dit terwijl hij met zijn voeten het basritme en de hihat aanslaat. Een kunst op zich!
Van bij het openingsnummer ‘Damned’ harkt Steve er meteen diep in. De heavy sound is zo beklijvend dat ook het nummer ‘Dangerous’ van hem een gemene gitarist maakt. Het zeer geëlektrificeerde ’Still A Fool A Rollin Stone’ staat dan weer in aangenaam contrast met de akoestische country bluessong en tevens harp begeesterde ‘Slowly Slipping Away’. Maar als even snel komt de slidegitaar ons alweer verblijden in het nummer ‘Rhytm All Over’. En als Hill ook zijn wangen nog eens vol blaast in het meest bluesy nummer ‘Smoking All Over’ zijn wij hier haast een muzikaal orgasme nabij. De akoestisch gebaseerde en zeer melodische ‘Troubled Times’ en ‘Emily’ zorgen op hun beurt voor heerlijke afwisselingen in een voor de rest zeer boeiende sound. Steve Hill doet zijn reputatie van opwindend performer nog eens alle eer aan in nummers als ‘Rollin & Tumblin / Stop Breaking Down’ en het afsluitende en donkere ‘Walking Grave’. In deze ‘Recordings Volume 3’ krijgt de luisteraar alweer een stevige glimp van Steve Hill’s waanzinnig blues en rock masterclass talent. De release ‘Solo Recordings Volume 3’ is alweer een geweldig Roots & Blues album!

Philip Verhaege (4 ½)

This ‘Solo Recordings Volume 3’ gives the listener again a solid glimp of Steve Hill's frenzied blues and rock master class talent.
The release ‘Solo Recordings Volume 3’ is yet another great Roots & Blues album!

0 Opmerkingen

Cee Cee James: Stripped Down & Surrendered

24/1/2017

2 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Stripped Down & Surrendered
The Edge Is Where I Stopped
Hidden and Buried
He Shut the Demon Down
Glory Bound
Love Done Left Home
Cold Hard Gun
Thank You for Never Loving Me
Before 30 Suns
You’re My Man
Miner Man’s Gold
So Grateful

Platenlabel
FWG Records

Labelnummer
SDS 0012016

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Niet Gekend

Website Artiest
Cee Cee James

Cee Cee James is een van de meest opwindende blues rock zangeressen uit de hedendaagse muziekscène. Ze is geen gelikte performer zoals zoveel collega artiesten. Cee Cee is als het ware een oude blues ziel. Na het pop en funky getinte debuutalbum ‘Spiritual Wet’ ging het stellair en crescendo met haar muzikale carrière. Haar tweede release ‘Low Dow Where The Snakes Crawl’ werd in co-schrijverschap neergepend met haar haar man en slide & Rhythm gitarist Rob ‘Slideboy’ Andrews. In 2009 won ze de Klamath Falls, Oregon International Blues Challenge en trok ze naar Memphis, TN om te wedijveren in januari 2010 tijdens de finale van de International Blues Challenge. Na enkele merkwaardige albums heeft Cee Cee nu een nieuwe release te promoten. Het album opent met de titeltrack. James neemt ons meteen mee naar de diepe Delta monding met haar akoestische gitaar en rudimentaire percussie. Aan haar zijde prijken voor dit project Dave Malone (drums, percussie), Kevin Sutton Andrews (gitaren), Jeffrey Morgan en Terry Nelson (keys) en uiteraard Rob ‘Slideboy’ Andrews op gitaar en bas. Haar aangename stemtimbre leent zich ook perfect voor het minimalistische ‘The Edge Is Where I Stopped’.
De track ‘Hidden and Buried’ is op zijn beurt dan weer overgoten met Robs opwindende slidegitaar. En het dobroslide feestje gaat lekker door in het aanwakkerende ‘He Shut The Demon Down’ en het langzaam narrende ‘Glory Bound’. De bluesballade ‘Love Done Left Home’ getuigt net zoals het ingetogen ‘Cold Hard Gun’ van grote artisticiteit. Met haar expressieve zang en intieme gitaarriffs is ‘Thank You For Loving Me’ overduidelijk nog een van onze favoriete tracks. De diepe Chicago blues begeesterde gitaarriffs van ‘Before 30 Suns’ en de diepe funky baslijnen van ‘You’re My Man’ laten alweer een beklijvende impressie na. Het resonator gitaar geïnfluenceerde ‘So Grateful’ maken het plaatje haast compleet. Het album ‘Stripped Down & Surrendered’ is een magische plaat van een grote doorwinterde blues diva.

Philip Verhaege (4 ½)

The release of 'Stripped Down & Surrendered' is a magical album by a seasoned bluesdiva.
Cee Cee James…we are so grateful for all these simple musical things!

2 Opmerkingen

Steve Brooks: I’ll Take You Home

24/1/2017

0 Opmerkingen

DETAI ALBUM

Tracks:

Chasing Grace
Haunted Heart
I’ll Take You Home
Juliet
King Of My World
Don’t Tell Me I’m Obsolete
The Best Is Yet To Come
Austin Found
Yoga Lady
Live With The Questions
Still Got A Little Wild In Me
I’ll Pretend To Be Your Prince

Platenlabel
Frog Records

Labelnummer
FROG08

Distributie
Net Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Steve Brooks

25 jaar geleden verkaste de in de Texastroubadourtraditie gewortelde Steve Brooks van Houston naar Austin. Steve werkte als journalist voor de New Orleans Times Picayune en is tevens actief als predikant voor de Wildflower Church in Austin. Verhalen vertellen zit de man in het bloed. Op ‘I’ll Take You Home’, het vijfde album van de niet meer piepjonge Brooks, blikt hij terug op zijn verleden. In die terugblik zit ook het belang en het instandhouden van een warme thuisbasis vervat. Die thuisbasis kan zelfs tijdelijk de achterbank van een wagen zijn, zoals het door een twangy gitaar en fiddle ingeleide uptempo folky ‘Chasing Grace’. De op de cover gefotografeerde rollerskates zijn het onderwerp van de titeltrack, waarin de schoonheid en onbevangenheid van de jeugdjaren aan bod komen. Nu, zoveel jaren later is ‘Ill Take You Home’ nog het enige dat telt. Licht country rockend vertelt Steve een moderne versie van Romeo en Juliet in ‘Juliet’, waarna ‘Don’t Tell Me I’m Obsolete’ in klassieke country baadt. ‘Yoga Lady, met samenzang van Jessica Shepherd, is dan weer vrolijke jodelende Western swing. Feller, maar zo waren ook Brooks’ beginjaren, gaat het eraan toe in ‘Still Got A Little Wild In Me’. Gelukkig is van dat wilde nog een flinke portie blijven hangen.
Terugblikken op het verleden hoeft niet steeds meewarig te zijn, maar kan tevens de start zijn voor het beste dat nog komen moet, zoals Steve dat vol overtuiging in ‘The Best Is Yet To Come’ doet.

Lambert Smits (4)

Steve Brooks looks back on his life and acknowledges the importance of a warm home. "I'll Take You Home" is the result. An enjoyable roots album!

0 Opmerkingen

Vinny Fazzari: Live Life Long

24/1/2017

0 Opmerkingen

DETAILS ALBUM

Tracks:

I’ll Have It Made
Amsterdam
Your Dress
Hold Me Close Tonight
Music Box (intro)
Music Box
Rainbow
Live Life Long
I Have Seen The Light
In LA
It’s A New Beginning
Welcome To My Home

Platenlabel
Avalon Phenom Records

Labelnummer
APR7932

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Vinny Fazzari

Vinny Fazzari is een Amerikaanse singer/songwriter en multi- instrumentalist. Als vierjarige kleuter ontdekte hij de drums, maar ruilde die al vlug voor de gitaar. Toen hij negen jaar was begon hij zijn eerste songs te schrijven en zette hij ook zijn eerste bandje op poten. Als veertienjarige nam hij de taak van drummer waar in de bekende club The Waikiki, waar hij tijdens de pauzes via een achterdeur het pand moest verlaten omdat hij nog geen 21 was en bijgevolg er niet mocht vertoeven. Maar in hart en nieren bleef hij een singer/songwriter, instrumentalist en musicoloog. Als producer had hij de eer samen te kunnen werken met o.a. Bob Dylan en Earth, Wind and Fire. Om zijn muzikale ambities kracht bij te zetten, stuurde zijn producer hem naar Europa, met name Amsterdam. De stad inspireerde Vinny ook voor de gelijknamige song. ‘Live Life Long’ is een heel toegankelijk, maar tezelfdertijd ook een niet voor de hand liggend album. De invloeden van de Amerikaanse muziekgenres zitten nog steeds onderhuids in de songs, maar worden toch overstemd door een nogal poppy aanpak. Hierdoor krijg je commerciële, goed in het gehoor liggende songs, maar wordt tevens de aandacht wat afgeleid van de toch wel knappe lyrics. Fazzari is heel creatief en laat dat ook blijken. ‘Music Box’ dat trouwens voorafgegaan wordt door een intro op een muziekdoosje, is een nummer dat heel wat in zich draagt. En ook het op een nerveuze harmonica drijvende rockende bluesy ‘I Have Seen The Light’ is een klassesong. Jammer genoeg staan daar tegenover heel wat nummers die iets te rustig voortkabbelen, waardoor ze niet echt imponeren.

Lambert Smits (3 ½)

Songs that contain influences from American roots music and pop music with clever lyrics.

0 Opmerkingen

Deni Bonet: Bright Shiny Objects

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Light This Candle
Raise The Roof
Einstein’s Brain
Frankenstein
Primal Dream
A Perfect Storm
Red Dog
Palisades
Bright Shiny Objects
Nuages
Magic Wand
BBC2
Opus 29

Platenlabel
Zip Records

Labelnummer
ZIP126

Distributie
PIAS/Rough Trade

Promoagent
Hemifran

Website Artiest
Deni Bonet

De Amerikaanse zangeres en violiste Deni Bonet is moeilijk in een vakje te stoppen. Alternatieve pop zou nog lukken. Ze gebruikt de roots kant van elektrische viool, accordeon, mandoline en vermengd ze met muzikale invloeden van Beck, Crowded House, Radiohead, The Carpenters en zelfs klassieke componist Bach. Deni verliet het klassieke genre omdat ze moest stilzitten en zwart dragen. Ze maakte deel uit van de radioshow ‘Mountain Stage’ en heeft opgetreden of opgenomen met REM, Sarah McLachlan, Chris Whitley, Gravity Kills, Daniel Lanois, Indigo Girls, Shawn Colvin, Richard Thompson, Warren Zevon, Bruce Cockburn enz. Ook was ze te zien in de film 'Storefront Hitchcock' en droeg bij tot de soundtrack. Haar live optredens zouden wervelend zijn. Dit nieuwe album is integraal instrumentaal en werd opgenomen met Steve Gaboury (Cyndi Lauper), Liberty DeVitto (Billy Joel), Richard Barone (Bongos), Shawn Pelton (SNL), Will Lee (Letterman), Matt Beck (Matchbox Twenty), Steve Holley (Paul McCartney), Graham Maby (Joe Jackson), Ben Butler (Chris Botti), Mike Visceglia (Suzanne Vega), enz. In haar muziek zitten elementen van rock, Americana en folk. En rocken doet ze hoor! Dat hoor je al op opener ‘Light This Candle’, waarna ‘Raise The Roof’ meer Southern boogie is. En Deni blijft er de “schwung” inhouden zoals op ‘Frankenstein’, ‘Primal Dream’ of ‘BBC2’. Maar ze sluit af met een rustig klassiek stuk, ‘Opus 29’. Het leidt geen twijfel dat Deni de viool hier tot iets meer verheft dan wat dat instrument normaal voor staat!

Patrick Van de Wiele (4)

Deni brings the violin to a higher level, and rocks!

0 Opmerkingen

Michael Lanning: Words Should Mean Something

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Billie Spyder’s 666th Dream
Give Something Back (To The World)
Lies That Bind
Stellar Dancer
You Kid Is Buggin’ Me
Cut His Chains
You’ve Got Something
Give Me Back My Money, Baby
Resolve Of The Great Hunger
Woman In The Moon
Whistle In Me Walk

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
884501911573

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Hemifran

Website Artiest
Michael Lanning

Deze cd van de Amerikaan Michael Lanning heeft als ondertitel “Live at the Bitter End”. Michael begon al op zijn negende in het theater op te treden. Over de jaren heen trad hij op in heel wat theaterstukken en nam muziek op of toerde met Donovan, Fleetwood Mac, Rockpile, Larry Gatlin, Frank Wildhorn, Mike Post en George Harrison. Zijn band Jiva, was de eerste Amerikaanse band die tekende bij Dark Horse Records met George Harrison als uitvoerend producent. Michael zingt al meer dan een decennium tv- en radioboodschappen in. Ook was hij als acteur of zanger te zien in Steven Bochco's Coprock, Wayne's World, ER, Thunder In Paradise en Baywatch. Songs van hem werden al gecoverd door Dave Edmunds, The Stray Cats, Sylvie Vartan enz. Michael bespeelt gitaar, bas, mandoline, banjo, drums en percussie. Daarnaast was hij gedurende 6 jaar zanger bij het Trans-Siberian Orchestra en werd hij genoemd als “The most soulful white man on the planet”. Deze live registratie bevat 11 tracks, maar waar en wanneer is niet vermeld. Deze singer-songwriter situeert zich in het Americana genre en schuwt enige humor niet. Op ‘You’ve Got Something ‘ komt Lauren Leon meezingen. Voor fans van singer-songwriters.

Patrick Van de Wiele (3½)

This live album contains 11 singer-songwriter tracks in the Americana genre.

0 Opmerkingen

Lucifer’s Friend: Too Late To Hate

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Demolition Man
Jokers And Fools
When Children Cry
Straight For The Heart
Tell Me Why
Don’t Talk To Strangers
I Will Be There
This Time
Tears
Sea Of Promises
Brothers Whitout A Name
When You’re Gone (live in Tokyo)

Platenlabel
Lucifer’s Records

Labelnummer
LF003CD

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Lucifer’s Friend

De Duitse hardrockband Lucifer’s Friend rockt weer als 30 jaren geleden. John Lawton, Peter Hesslein en Dieter Horns mogen dan al richting gezegende leeftijd evolueren, hun geesten hebben elkaar terug gevonden. Eén jaar na hun reunie steekt een gloednieuw album in de lader. En ja, veel te laat om dit te verfoeien.
Twaalf nieuwe songs die rocken van begin tot einde. Aan inspiratie geen gebrek. Het album start traditiegetrouw met het sterkste nummer op het hele album: Demolition Man (zeker downloaden) Korte gebalde composities swingen door je boxen, slechts enkele ballads om tot rust te komen. JohnLawton’s stem blijft onrustwekkend toonzuiver. Een voice (met wat galm) die je zeker zal herkennen in vroeger werk van Uriah Heep. Peter Hesslein gitaarspel kent geen mistakes, snerend door elke compositie. En Pieter Horns op bass kan nog altijd sterk het ritme bepalen.
De huidige bezetting mag je vrij origineel noemen – John, Peter en Dieter – aangevuld met Jogi Wichmann op keyboard en Stefan ‘Stoppel’ Eggert op drums. Luister naar ‘When Children Cry’ en ‘Tell Me Why’ met prachtig keyboardspel doorheen de hele song. Drummer Stefan Eggert lukt erin om alle aandacht van hemzelf af te leiden en toch een wezenlijke bijdrage te leveren.
Too Late To Hate is een album dat liefhebbers van Uriah Heep, Deep Purple of Grand Funk zeker zal behagen. Het blijft natuurlijk een ‘dinosaurus’ rockstijl uit vorige eeuw, so, you hate it or you love it?
Niet onnozel doen, dit is gewoon wereldklasse!

Line-up:
John Lawton (Vocals)
Peter Hesslein (Guitar, Keyboards)
Dieter Horns (Bass)
Jogi Wichmaan (Keys)
Stefan Eggert (Drums, Percussion)

Marino Serdons (4)

After 30 years, the German hardrockband Lucifer’s Friend has find his second breath with 12 new bright compositions. A delight!

0 Opmerkingen

Esquire III : No Spare Planet

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Ministry Of Life
She Said
Human Rythm
Tonight
Friends And Enemies
It’s Over
Where Is The Love
Stay Low
Heaven Blessed

Platenlabel
Esquire Music Records

Labelnummer
ESQ003CD

Distributie
?

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Esquire

Esquire is Nikki Squire’s eigen band. Who the fuck is? Nikki groeide op in east London in de jaren ’70, een echte cockney en ontmoette in de legendarische pub Speakeasy haar ex kennen : Yes-bassist Chris Squire. Haar eigen creativiteit volgde pas jaren later met vriend Nigel McLaren, samen vormden zij een (samenwerkings-)duo tot 2015. Het jaar dat Nigel het tijdelijke voor het eeuwige inruilde na een onverwachte hartstilstand.
Posthuum, en 20 jaren na het vorige album, verschijnt nu het derde No Spare Planet met hun allerlaatste songs. En ja de invloeden van Yes zijn alom aanwezig. Sferische progressieve, symfonische rock met lyrische teksten en harmonische lead vocals van Nikki. Nigel tekent voor alle composities én het volledige instrumentarium. Naast wat elektronische intro-trucjes valt er echter niet veel te beleven. De mastering van het album werd gedaan door Andy Jackson, een kei op gebied van zweverigheid in klanken. Technische perfectie maar Nikki’s stem is vrij hard en loopt niet over van emotie. Ook even vermelden dat het hoesje het duo voorstelt, buitenaards en beschilderd in verval (of is het klatergoud?) . Toch een mooi eerbetoon aan de overleden Nigel McLaren. Zeker wanneer je de laatste song ‘Heaven Blessed’ beluistert, ingezongen door Nigel zelf, met een halve krop in de keel. Voelde hij toen al zijn einde naderen?

Line-up:
Nigel McLaren (All Instruments-Guitars, Keyboards, Synths, Vocals)
Nikki Squire (Vocals)
Robbie Blunt, Gez Murphy, John Baker(Additional Guitars)
Isabelle Meyrignac (Flute)

Marino Serdons (3,5)

0 Opmerkingen

Thorbjørn Risager & The Black Tornado: Change My Game

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Used To Love You
Dreamland
Change My Game
Holler ‘N’ Moan
Hard Time
Long Gone
Hold My Lover Tight
Maybe It’s Alright
Train
Lay My Burden Down
City Of Love

Platenlabel
Ruf Records

Labelnummer
Ruf1240

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-agent
Annika Westman

Website Artiest
Thorbjørn Risager & The Black Tornado

De uit Kopenhagen komende Thorbjørn Risager & The Black Tornado hebben sinds hun ontstaan in 2003 reeds een indrukwekkend parcours gereden. Hun in 2006 uitgebracht album ‘From The Heart’ werd door de muziekpers lovend onthaald en de naam Risager werd synoniem voor stomende soul, blues en rhythm & blues. De tournees volgden mekaar in sneltempo op. Inmiddels heeft de band reeds meer dan 800 optredens op hun palmares staan. Optredens die hen naar 21 landen brachten, waaronder Europa, Canada en zelfs India. Twee jaar op rij wist de band de gegeerde Danish Grammy Award in de wacht te slepen en ook in de legendarische Duitse TV show Rockpalast waren zij reeds te gast. Risager en zijn band vormen een hecht gezelschap, als je weet dat sinds hun ontstaan nog maar twee leden de band verlieten. In 2014 kwam ‘Too Many Roads’ op de markt, wat aanzien wordt als Risagers beste album. Maar het zit er dik in dat Thorbjørn Risager & The Black Tornado met ‘Change My Game’, inmiddels hun elfde album, nog meer lovende woorden mogen incasseren. Sloopte Risager op zijn vorige releases al menig genrehokje, wel nu gaan hij en zijn band nog een stap verder. Hun drang naar nog bredere muzikale paden is nog heviger en bovendien stond de band zelf in voor de productie en de mix, zodat de sound net zo is als Risager het in zijn hoofd had. Het album opent meteen enorm krachtig emotioneel met de ballade ‘I Used To Love You’. Thorbjørn zit volledig in de song en de band volgt hem strak. Steviger gaat het eraan toe in de op aanstekelijke rockriffs drijvende ‘Dreamland’ en ‘Hold My Lover Tight’, waar zowel Risager als de blazers alle registers opentrekken. De akoestische slidegitaar en bonkende drums in ‘Holler ‘N’ Moan‘ gidsen je met vaste hand naar de vettige en zompige gronden van de blues. ‘Hard Time’ is misschien het commercieelst klinkende nummer, maar dat commercieel hand in hand kan gaan met invloeden uit de Amerikaanse rootsmuziek, bewijst de band hier met klasse. Nog zo een hoogvlieger is het door akoestische gitaar op de sporen gezette ‘Train’, waarna de voltallige band de intensiteit opvoert en het gevaarte naar het eindstation stuwt.
Risagers energieke, soulvolle stem, de strak spelende ritmesectie en de creatieve blazers maken van ‘Change My Game’ het zoveelste schot in de roos. Zonder meer het beste album van deze sympathieke Deense band. Een absolute aanrader!

Lambert Smits (5)

Thorbjørn’s energetic soulful voice, the tight rhythm section and the creative horns make 'Change My Game' the next hit album of this sympathetic Danish band. Contemporary blues and soul. Highly recommended!

0 Opmerkingen

Jim Koeppel: RSVP To Paradise

23/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Johnny’s In The Doghouse
Hurry Sundown
RSVP To Paradise
Every Night Without Warning
Let Me Tell You

Platenlabel
Earmusic

Labelnummer
Promocd

Distributie
V2 RECORDS BENELUX

Promo-agent
V2 RECORDS BENELUX

Website Artiest
Jim Koeppel

‘RSVP To Paradise’ is het derde, weliswaar mini-album van Koeppel. De naam Jim Koeppel mag dan misschien niet dadelijk een belletje doen rinkelen, maar volslagen onbekend is hij toch ook niet. Hij opende, speelde en/of stond in de opnamestudio met o.a. Taj Mahal, Doc Watson, David Bromberg, Les Paul, Cash McCall, Robert ‘Bilbo’ Walker, Watermelon Slim en Billy Branch. Deze laatste mag trouwens twee nummers van mondharmonica voorzien. Naast zijn soloprestaties was hij ook de drijvende kracht achter het akoestische trio The Delta Coasters, de elektrische band Dust My Blues, Who Slapped John? en Shuck & Jive. Alhoewel zanger/gitarist Jim Koeppel blank is, kan hij dat vocaal erg goed camoufleren. In opener, het slome en het door een harmonicasolo van Branch begeleidde ‘Johnny’s In The Doghouse’ klinkt hij toch wel heel erg zwart. Van Cash McCall leende Jim ‘Hurry Sundown’, waarin de blazerssectie ‘carte blanche’ krijgt. Echt verrassen doet Jim in de jazzy pianosoulballade ‘Every Night Without Warning’. Afsluiten doet hij met het enige uptemponummer op dit schijfje ‘Let Me Tell You’.
Laat ons hopen dat Koeppel spoedig een full album op de markt kan brengen. Na het beluisteren van ‘RSVP To Paradise’ zou dat album wel eens potten kunnen breken.

Lambert Smits (4)

A blues and soul mini album by an artist who, despite his skin color, sounds very black. Hopefully Jim Koeppel will soon release a full album.

0 Opmerkingen

Brad Myers & Michael Sharfe: Sanguinaria (Hopefulsongs)

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sanguinaria (Hopefulsong)
In From Somewhere
Line for Lyons
Waltz New
New Moon
Norm’s Ridge
Country
Falling Grace
A Feeling Inspired by Maria
Bentley’s Blues
Great Pumpkin Waltz
In Your Own Sweet Way

Platenlabel
Colloquy Records

Labelnummer
13214

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Brad Myers

Componist en gitarist Brad Myers speelt al muziek sinds zijn zesde. Zeven jaar later besliste hij om de muziekgrenzen te overstijgen door jazzexpressie. In 1994 verliet hij zijn thuis en ging in Cincinatti jazz studeren. Vier jaar later maakte hij een bocht en vervoegde Ray’s Music Exchange, een jazzfunk band. Na gedurende meer dan 20 jaar als sessiemuzikant aangezocht te zijn, en vele muziekgenres ervaren te hebben, besliste hij om naar buiten te treden als leider. In 2015 verscheen ‘Prime Numbers’ wat hem goede kritieken opleverde. Dit jaar moet een druk jaar voor hem worden. Naast zijn jazzoptredens, heeft hij een nieuwe set Honky Tonk countrysongs opgenomen met Jeremy Pinnell, werkt hij met The Midwestern Swing aan hun eerste release, en plant hij om een klassiek orgeltrio album met Steve Schmidt op te nemen. Nu is er een samenwerking met bassist Michael Sharfe die focust op de wisselwerking tussen jazzgitaar en bas, zowel als duo als in trio. Er staan 12 songs op, de helft ervan zijn covers van iconische jazzcomponisten, vier van zijn de hand van Brad, en 2 aangeleverd door collega’s. Qua covers zijn er ‘Line for Lyons’ van Greg Mulligan, ‘Falling Grace’ van Steve Swallow, ‘Waltz New van Jim Hall, ‘Country’ van Keith Jarrett, ‘Great Pumpkin Waltz’ van Vince Guaraldi en ‘In Your Own Sweet Way’ van Dave Brubeck. Ik bemerk hier en daar invloeden van Pat Metheny. Voor liefhebbers van intieme jazzgitaar.

Patrick Van de Wiele (3½)

A new album for lovers of intimate jazz guitar, with influences from Pat Metheny.

0 Opmerkingen

Howard Johnson and Gravity: Testimony

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Testimony
Working Hard for the Joneses
Fly with the Wind
Natural Woman
High Priest
Little Black Lucille
Evolution
Way Back Home

Platenlabel
Tuscarora Records

Labelnummer
17-001

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Howard Johnson

Sedert het begin van de jaren ’60 is de Afro-Amerikaan Howard Johnson één van de top jazz tuba solisten ter wereld, maar hij bespeelt ook baritonsax, flugelhorn, basklarinet, cornet, enz. Hij werd geboren in Montgomery, Alabama op 7/8/1941. In 1954 leerde hij zichzelf baritonsax spleen en een jaar later tuba. Negen jaar later verhuisde hij naar New York, waar hij werkte met Charles Mingus, Hank Crawford en Archie Shepp. In 1966 begon hij een twintig jaardurende aan en uitrelatie met Gil Evans. Zijn tubakwartet Substructure trad op met Taj Mahal, en op het einde van de jaren ’70 vormde hij een andere tubaband Gravity. Voor deze nieuwe cd gebruikte hij verschillende tuba’s en bewijst hij dat het instrument niet enkel lage tonen aankan. De muzikale genres variëren van jazz, over blues, via funk tot gospel. Er is een cover van ‘Fly with the Wind’ en van ‘High Priest’ van McCoy Tyner, een cover van de hit ‘Natural Woman’ van Carole King (uiteraard bekend van Aretha Franklin), en een cover van ‘Way Back Home’ van Wilton Felder. Daarnaast componeerde Howard enkele originele tracks. Nedra Johnson verleent haar stem naast een koor aan ‘Working Hard for the Joneses’. Howard bewijst hiermee dat de tuba meer aankan, dan we gewend zijn om te denken.

Patrick Van de Wiele (3½)

Howard Johnson proves with this new release that the tuba can handle more than we’re used to think.

0 Opmerkingen

Dave Soldier: The Eighth Hour of Amduat

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Mistress Prayer
Satisfying Her Lord & Mysterious Caverns
Tower’s Prayer
Netherworld Cavern
Tomb of the Gods Cavern
Barcarolle
Knives at War
Mourning & She Who Annihilates the Ignorant Caverns
Ra Calls the Rams
Envelopes Her Images & Uniting Darkness Caverns
Removing Her Ba-Souls Cavern
Ra Dances With Rams
Great of Torches Cavern
Dawn March

Platenlabel
Mulatta

Labelnummer
MUL035

Distributie
City Hall Records

Promoagent
Jazz Promo Services

Website Artiest
Dave Soldier

Het idee om een Oud Egyptische papyrus uit het Dodenboek om te zetten in een opera, deels klassiek en deels jazz, is heel ongebruikelijk. Maar voor de Amerikaan Dave Soldier, overdag neuroloog Dave Sulzer, is dit niet zo vergezocht. Hij stelde immers al geïmproviseerde orkesten samen uit olifanten, een strijkkwartet dat klassiek met R&B en punkrock vermengt, en veldopnamen van overal ter wereld, ondermeer in dorpen in Guatemala en Thailand. Het thema van deze opera is gebaseerd op de oudst gekende muziekscore (uit 1425 VC) en kan je vinden in tombes van het Oude Egypte. Deze komt meer bepaald uit de tombe van Toethmoses III, die regeerde tussen 1485 en 1431 VC. Hij verhaalt hoe de god Sun Ra tijdens de nacht door de onderwereld reist om daar oud te worden, te sterven, en de volgende ochtend herboren te worden. Hij herenigt zich met Osiris en verslaat de slang Apep. De oude hiëroglyfen werden vertaald naar het Italiaans door egyptoloog Rita Lucarelli. Marshall Allen is Sun Ra en speelt sax en EVI (electronic valve instrument). Mezzosopraan Sahoko Sato Timpone zingt de meesteres van de boot, geholpen door een koor. Dave Soldier componeerde alle tracks, en deze opera speelt zich meer bepaald af tijdens het 8ste uur van de nacht, waar Sun Ra vanop zijn boot andere goden ontmoet die op de oevers leven. De muziek is uiteraard bizar, maar wat verwacht je op dit nachtelijk uur? En zeker niet voor ieders oren bestemd. Je moet openstaan voor klassiek, vermengd met jazz en elektronica.

Patrick Van de Wiele (3½)

A strange opera based op Ancient Egypt’s ‘Book of the Dead’, that mixes jazz with classical Music.

0 Opmerkingen

Trigger Gospel: You Belong Here

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

One Last Drag
You Belong Here
Land Of The Long White Cloud
I’ve Got Friends
I Swear
Forget The Rest
Flyin’
You Got Me
Great Days
You Coulda Walked Around The World

Platenlabel
Niet Gekend

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Trigger Gospel

Twee decennia, met een onderbreking van enkele jaren, heeft deze uit Chicago, Illinois stammende band reeds op de teller staan. In die periode onderging de band enkele personeelswisselingen. Recent keerde Trigger Gospel echter terug naar de originele bezetting van 1997 met frontdame/zangeres Anna Fermin, drummer Paul Bivans, bassist Michael Krayniak en Andon Davis op leadgitaar. Onlangs vervoegde ook Alton Smith op keyboards en accordeon de band. Door de naam zou je misschien verwachten dat ‘You Belong Here’ een gospelalbum is. Dit is echter niet het geval. De twinkelende piano in de intro van ‘One Last Drag’ en de twangy gitaar van Davis laten meteen een goed geoliede Americanaband horen. Fermin heeft een hemelse stem, die iedere song transformeert in een tot de verbeelding sprekend wegdroomnummer. ‘Land Of The Long White Cloud’ werd als single gekozen en terecht. Een in echo gedrenkte twanggitaar mondt uit in vrolijke uptempo Americana, waarna ‘I’ve Got Friends’ mag baden in een mix van jazz- en bluesinvloeden. Met ‘Forget The Rest’, inclusief accordeon, slaat Trigger Gospel de folkweg in, terwijl Anna en haar kompanen in ‘You Got Me’ de blues omarmen. Een bijblijver is zeker ook de in duet met Alton Smit gezongen pianoballade ‘Great Days’. Voor een tikkeltje gospel moet je wachten tot afsluiter ‘You Coulda Walked Around The World’.
‘You Belong Here’ is een heel gevarieerd album geworden, dat mede door de heldere, krachtige stem van Anna Fermin, voor 10 nummers vol luisterplezier zorgt.

Lambert Smits (4)

Blues, country, folk and jazz by the powerful voice of Anna Fermin and the superb backing band transformed into attractive Americana songs.

0 Opmerkingen

Travis Green: A Little Too Late

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Little Too Late
Please Don’t Cry
Everybody Knows
The Only Love
Keep You Off My Mind
Damage Done
Caroline
Road Runs Cold
Salt And Sand
Don’t Forget

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Travis Green

In de Greaselandstudio van de naar Amerika uitgeweken Noor Kid Andersen, die gitarist Charlie Baty mocht vervangen in de van Little Charlie & The Nightcats naar Rick Estrin & The Nightcats omgedoopte band, werden reeds heel wat opmerkelijke albums opgenomen. Zelfs onze eigen harmonicatrots Steven Troch blikte er zijn schitterend ‘Nice ‘n’ Greasy’ in. Net zoals op dit album, kan Kid het blijkbaar niet laten om naast zijn taak als producer telkens mee te spelen op die opnames. Zo is hij op ‘A Little Too Late’ ook te horen op gitaar en pedal steel.
Travis vliegt er dadelijk in met de gitaarrockende en pianorollende titeltrack, die ons terug katapulteert naar de hoogdagen van de rock & roll, wat nog eens herhaald wordt in ‘Keep You Off My Mind’ en het van scheurende sax doordrongen ‘Caroline’. Countrygewijs vervolgt Green met ‘Please Don’t Cry’ met voortreffelijk gitaarwerk van Andersen. Diversiteit is niet alleen een kolfje naar de hand van producer Andersen, maar ook van Travis Green. In ‘Everybody Knows’ bekeert Travis zich, onder het waakzame oog van de saxofoon van Nancy Wright tot stevige soulvolle rhythm & blues. Een juweel van een tearjerker is dan weer het bluesy ‘The Only Love’, terwijl het vreemde ‘Road Runs Cold’, net zoals op de binnenzijde van de digipack, de beelden van verlaten treinstations oproept.
Travis Green heeft voor ‘A Little Too Late’ in de persoon van Kid Andersen voor de ideale producer gekozen. De manier waarop Kid in de verschillende muziekgenres het beste uit zowel Travis als uit de songs heeft weten te halen, is andermaal van een zeldzaam hoog niveau. Een aanrader!

Lambert Smits (5)

Diversity is the secret of this album. Rocking guitars, rolling pianos go hand in hand with screaming saxophones and emotional pedal steel and backing vocals. Rock & roll, rhythm & blues, country and soul are well anchored in Greens songs. Great album!

0 Opmerkingen

John Richard: Lost In Dublin

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

I Fall Apart
Some Things Never Get Paid
Volumes Of Beautiful Words
Can’t Help It
I Wish You Come With Me
Black Church
All The Proof I Need

Platenlabel
Niet Gemeld

Labelnummer
PROMOCD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Sarah French Promotion

Website Artiest
John Richard

Een bezoek aan Dublin maakte zoveel indruk op de Canadese folk singer/songwriter, dat hij er stof vond voor songs, die hij nu presenteert op ‘Lost In Dublin’. Zowel de gebouwen, de bevolking, de geluiden en panorama’s van het historische Dublin, aangevuld met zijn eigen gevoelens rond liefde, eenzaamheid en rijkdom, dwongen John naar de schrijftafel. Maar ook in het werk van anderen vond hij die gevoelens terug, zoals in opener, het krachtige van Rory Gallagher geleende ‘I Fall Apart’. Wat gezien Gallaghers afkomst niet zo vreemd is. Richards kijk op muziek gaat verder dan de pure folk. Met ‘Some Things Never Get Paid’ met een messcherpe, desolaat klinkende gitaarsolo, gaat hij de strakke bluesrocktour op. De ervaringen die Richard opdeed waren vaak zo rijk en allesomvattend, zodat ze voor velen moeilijk over te brengen zouden zijn. Richard doet dit evenwel razend knap in het vol vreemde geluiden volgestouwde ‘Volumes Of Beautiful Words’. ‘Can’t Help It’ en ‘Wish You’d Come With Me’ zijn goedgemaakte slowbluessongs, waarbij de blazers ‘Wish You’d Come With Me’ prachtig aanvullen. Het knapste nummer is voor mij ‘Black Church’. De monotone begeleiding is de perfecte soundtrack voor het verhaal van een dronken man, die in contact komt met de kerk van Satan. Deze laatste wordt trouwens met verve verklankt door de mysterieuze gitaarriffs van Keith Hallett.
Met zijn volumineuze stem en de vaak ongewone, maar vooral goed gekozen en hun doel bereikende begeleiding, deelt John Richard op een geslaagde wijze zijn reiservaringen.

Lambert Smits (3 ½)

A trip to Dublin inspired John Richard for this album. His powerful voice and the often unusual but effective bluesy and rocking instrumental accompaniment, describe Johns travel experiences in a successful way.

0 Opmerkingen

Sharon Goldman: Kol Isha (A Woman’s Voice)

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Tribe
Song Of Songs
Jerusalem (Yerushalayim)
Lilith
Pillar Of Salt
Rose Of Sharon
The Sabbath Queen
In My Bones
The Bride
Land Of Milk And Honey
I Could Have Sworn
Kol Isha (A Woman’s Voice)
Three Stars

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Sharon Goldman

De uit New Jersey afkomstige singer/songwriter Sharon Goldman slaat met dit album een voor haar nieuwe richting in. ‘Kol Isha’ betekent zoals de titel reeds aangeeft ‘A Woman’s Voice’. En dat mag je gerust letterlijk nemen. Opgegroeid in een orthodox Joods gezin, blikt zij nu op de hieraan verbonden rituelen en tradities terug. Daar stuit ze op de ondergeschikte rol die de vrouw nog steeds moet vervullen. Het belang van de bijbel en de profeten maakt ze meteen duidelijk in het akoestische ‘The Tribe’, waarin het melancholische klinkend harmonium het gevoel van onmacht nog versterkt. En ook ‘Jerusalem’, ‘Lilith’ en ‘Sabbath Queen’ zijn door geloof geïnspireerd. In ‘The Bride’ bezingt zij de vrolijkheid tijdens het huwelijksfeest, maar licht ze tevens een tipje van de sluier op, van wat de bruid nog te wachten staat. En ook ‘Land Of Milk And Honey’ heeft een bittere ondertoon. Sharon speelt akoestische gitaar en op ‘Rose Of Sharon’ kruipt ze succesvol aan de piano.
Zij is een zelfstandige, zelfverzekerde vrouw die niet bij de pakken blijft zitten. Zij kiest ervoor om haar grieven kenbaar te maken. Dat doet ze in 13 hoofdzakelijk akoestische, soms elektrische bijgekleurde songs, die het midden houden tussen pop en folk.

Lambert Smits (3 ½)

Sharon looks back on her Orthodox Jewish upbringing and now discoveres things that annoy her more or less. In a confident way she describes them in songs that are inspired by folk and pop.

0 Opmerkingen

Richard Palmer-James: Takeaway

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Aerodrome
A Very Bad Girl
Baker’s Dozen
Chances Passing
Dance For Me
Halfremembered Summer
Honest Jim
Highway Code
Doing Time
Guano Blues
Saving You From Drowning
So We Meet Again
Takeaway

Platenlabel
Primary Purpose

Labelnummer
PP006CD

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Richard Palmer-James

Bij het zien van de softdrink zuigende vrouwelijk astronaut op het cd-hoesje, vloog mijn hoop al in het ijle. Ik haat fastfood. En de naam Richard Palmer-James deed niet onmiddellijk een belletje rinkelen. Dan maar effen googlen zeker? Oh verbazing ten top: dat heerschap was een belangrijk liedjesschrijver voor de allereerste Supertramp plaat (ondanks de kritieken, in mijn ogen een prachtplaat) én schreef talrijke songteksten voor King Crimson (Red, Lark’s Tongues In Aspic). Respect groeide en de cd kwam in de lader terecht met de gerestaureerde hoop.
Als 70-jarige muzikant groeide het besef dat hij ook iets persoonlijk wou achterlaten voor het nageslacht. Takeaway is dan ook zijn debut-album. Raar maar waar. Niet dat hij niets anders op zijn muziekstok heeft. In de jaren ’90 verscheen onder de titel Monkey Business (een samenwerking met KC-basgitarist John Wetton), onlangs terug uitgegeven en waard te ontdekken. Beiden leerden elkaar kennen op de schoolbanken in Dorset.
Takeaway leunt helemaal niet aan bij het oeuvre van de vroegere werkgevers. Verhalende songs voorgeschoteld op akoestische en elektrische (slide) gitaar in singer-songwriter stijl. Rustige liedjes met een americana of folk inslag en een weinig rock’n roll. Hij krijgt daarbij de steun van manusje van alles Evert Van Der Wal en pianist Theo Degler, beiden van de Daniel Kovac Band. Geen crescendo’s op de plaat wat een beetje jammer is voor deze talentvolle muziek- en filmcomposer.
Om zeker te zijn van enig inkomen schuimt Richard Palmer-James naarstig cafés en pubs af in Duitsland en in de UK. De oprichter, zanger en gitarist van Supertramp én de belangrijkste tekstschrijver van King Crimson verdient beter!

Line-up:

Richard Palmer-James (Lead Vocals, Guitars, Mandolin)
Evert Van Der Wal (drums, percussion, guitars, choirs, bass)
Theo Degler (Piano, Accordion)
Peter Bischof, Friederike Sipp (Harmony Vocals)
Alex Klier (Bass)

Marino Serdons (3,5)

0 Opmerkingen

Curved Air Rarities Volume 2 : Curved Space & Infinity

18/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc 1 – Curved Space

Towards Tomorrow
Sea Of Tranquillity
Baghdad Café/Return To Calvary/
Towards Infinity
Sol Y Sombra
Harp Riff
Free Tibet
Blue Yonder Blues
Playin’ Away
Rose

Disc 2 - Infinity

Elevation
Labyrinth
Expansions
Aphelion
Megalith
Celestial Dance

Platenlabel
Curved Air Records

Labelnummer
CRVE RS 002

Distributie

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Curved Air

Vorig jaar verscheen reeds Rarities 1 met een oeverloos herhalen van de song Propositions. Niet onmiddellijk om high van te worden, of…misschien juist wel ….met negatieve gevolgen.
Rarities 2 daarentegen focust op 2 verschillende improvisaties-sessies en dit in een technisch superieur bad.
Voor Curved Air niet kent: jaren ‘70/80 – experimenteel en psychedelisch – hit ‘Backstreet ‘Luv’.
Een band die niet vies was om viool en xylophoon een prominente rol te laten spelen in het oeuvre, met de verleidelijke Sonja Kristina als zangeres. Niets van dit alles op dit dubbel-album met een dubbele titel : Curved Space en Curved Infinity.
Op Curved Space slaat Francis Monkman de snaren aan en basst Rob Martin. De opnames dateren uit de vorige eeuw, maar laten een frisse indruk na op het geheugen. Ook na de split van Curved Air bleven beide heren en drummer Florian Pilkington elkaar op regelmatige basis ontmoeten. De opnames zijn vrijblijvende jamsessies, doorheen de jaren verzameld op initiatief van gitarist Mike Gore, nu in tracks gegoten. Prachtig gitaarwerk met veel psychedelische invloeden van Spirit en Jimi Hendrix . Spacerock op hemels niveau.
Op Curved Infinity horen we opnieuw oud-gediende Florian Pilkington trommelen, nu met Kirby Gregory op gitaar en Robert Norton op keyboards. Opvallend dat zowel bass, electric piano en synths gelijktijdig gespeeld worden op 2 keyboards! Toen Kirby de tracks hoorde, wou hij onmiddellijk zijn gitaarspel hieraan toevoegen. Florian werd gevraagd en alles werd in 1 take geregistreerd. Een uitzonderlijk geniaal progrock album met jazz-rock invloeden, gitaarsolo’s zoals je niet vaak hoort, maar vooral een uitstekende virtuoze Robert Norton op toetsen.

Line-up Curved Space:
Francis Monkman (Guitar)
Florian Pilkington-Miksa (Drums)
Rob Martin (Bass Guitar)
Mike Gore (Guitar)

Line-up Infinity:
Robert Norton (Keyboards)
Florian Pilkington-Miksa (Drums)
Kirby Gregory (Guitar)

Marino Serdons (4)

Raw, powerful and spontaneous music with a touch of psychedelia and jazz-rock. Not to be missed!

0 Opmerkingen

Matt Venuti: The Rhythm of Life

16/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

A Place To Breathe
Afraid
Door of the Heart
The Rhythm Of Life
Rise
The All
Loosen The Grip
Desert Dreams
Lean On Me
Breathe Reprise

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
845121099829

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Matt Venuti

De muziekstijl van singer-songwriter en multi-instrumentalist Matt Venuti werd al bestempeld als “ambient fusion” of “acoustic alternative”, maar dat komt niet in de buurt. Zijn vader was een jazzpianist en al jong nam hij pianolessen. Daarna schakelde hij over op trompet en EVI (Electronic Valve Instrument). Zijn band, The Venusians, werd populair in San Francisco en omdat hun muziek op die van de Cantina Band uit ‘Star Wars’ leek, huurde George Lucas hen in voor een ‘Star Wars’ gala. Maar na een tijdje werd hij het EVI beu, en ging hij op zoek naar een akoestisch instrument. Hij ontdekte de Hang, een percussie-instrument dat lijkt op een UFO. Dat wordt gemaakt in Zwitserland, je vind er maar weinig. Matt kon er twee bemachtigen en nam cd’s op. Die stuurde hij naar de firma in Zwitserland. Zij wilden meer, en na een tijdje volgden de Pang, de Glubal, de Gudu en de Hang Gu. Matt leerde een yogalerares kennen, die zijn vrouw werd, maar na 20 jaar samen overleed. Maat begreep toen dat hij teksten moest schrijven over de delicate passage van het leven. En dat is precies de boodschap van zijn laatste project. Daarop staan 9 originele tracks, plus een cover van Bill Withers’ ‘Lean On Me’. Matt zingt en bespeelt dus de Hang, Glubal, Gudu, EVI, keyboards, percussie en bas. Hij wordt begeleid door Robert Powell op pedal steel gitaar, Daniel Berkman op Afrikaanse harp (Kora), John Steiner op piano & orgel en Celso Alberti op drums. Het resultaat is een zachte cd, met melodieuze songs. De titeltrack klinkt lichtjes funky, waarna de ballade ‘Rise’ volgt. Zijn versie van ‘Lean On Me’ is bijna a capella. Een cd om stil bij te worden.

Patrick Van de Wiele (4)

On this album Matt Venuti plays acoustic percussion instruments. It’s a soft, melodic album to listen to when everything is quiet.

0 Opmerkingen

Peter Kater: Resonance

16/1/2017

0 Opmerkingen

DETAIL ALBUM

Tracks:

Resonance
Twilight Star
Echo Inside
Night’s Cavern
One Flame
Venus in Pisces
Rebirth
Resonance (Reprise)

Platenlabel
New Earth Records

Labelnummer
NE 3145

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Peter Kater

De Duitse muzikant Peter Kater werd geboren in Munchen. Zijn ouders verhuisden al gauw naar New Jersey, USA en zijn moeder insisteerde op zijn zevende dat hij pianolessen zou nemen. Op zijn achttiende verliet hij het ouderlijk huis en trok rond in de USA, waarbij hij her en der piano speelde. Hij belandde in Boulder, Colorado en begon naar solopianist Keith Jarrett, de avant-garde jazzgroep Oregon, en het Paul Winter Consort te luisteren. Na in clubs en lounges gespeeld te hebben, huurde hij kerken af en zette kleine concerten op. In 1983 kwam zijn debuutalbum uit, maar na een ontmoeting met fluitist R. Cargo’s Nakai ging zijn muziek meer een helende functie krijgen. Hij werkte samen met vele andere artiesten en zijn muziek werd gebruikt voor tv-shows. Hij werd elf maal voor een Grammy Award genomineerd. Ook zijn nieuwe album, waarop hij piano, synthesizers, gong en bellen speelt, zit in de helende richting. “This music emerged within a three-month period of deep inquiry and reflection,” legde hij uit. “It was born of the fire and ashes of self-dissolution and self-discovery, of a deep longing for connection and sustained intimacy, and a powerful surrender into and acceptance of what ‘is’. There is love and there is fear. There is light and there is darkness. And as we learn to embrace all of our selves and all of each other, we nurture the experience of grace and compassion, and a deep loving and passionate peace. Throughout our life’s experience, within ourselves and each other, we share a deep ‘resonance’ with all that exists.” De mooie instrumentale muziek is zacht, helend, ontspannend en melodieus.

Patrick Van de Wiele (4)

A beautiful album with soft, healing, relaxing en melodic music.

0 Opmerkingen

<<Vorige

Volgende>>

CD & vinyl REVIEW BLOG

The Manhattans: I Kinda Miss You – The Anthology Columbia Records 1973-87

Ford / Thal / Personne: Lost In Paris Blues Band

Jack Tempchin: One More Song

Dave Fields: Unleashed

Steve Hill: Solo Recordings Volume 3

Cee Cee James: Stripped Down & Surrendered

Steve Brooks: I’ll Take You Home

Vinny Fazzari: Live Life Long

Deni Bonet: Bright Shiny Objects

Michael Lanning: Words Should Mean Something

Lucifer’s Friend: Too Late To Hate

Esquire III : No Spare Planet

Thorbjørn Risager & The Black Tornado: Change My Game

Jim Koeppel: RSVP To Paradise

Brad Myers & Michael Sharfe: Sanguinaria (Hopefulsongs)

Howard Johnson and Gravity: Testimony

Dave Soldier: The Eighth Hour of Amduat

Trigger Gospel: You Belong Here

Travis Green: A Little Too Late

John Richard: Lost In Dublin

Sharon Goldman: Kol Isha (A Woman’s Voice)

Richard Palmer-James: Takeaway

Curved Air Rarities Volume 2 : Curved Space & Infinity

Matt Venuti: The Rhythm of Life

Peter Kater: Resonance

Archives

Categories