Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Joseph L. Young: Ethereum

16/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Wavelength
Ethereum
Shimmer
Boundless
Illumination
Past Lives
Entangled
Drift
Free
Crystal Sunrise
Flirting with Fireflies
Sapphire Moon

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
EJLY004-16

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Joseph L. Young

De Amerikaanse fluitist en keyboardspeler Joseph L. Young bespeelt een brede variëteit aan etnische fluiten van over de hele wereld. Die vult hij aan met traditionele instrumenten uit verschillende landen zoals dulcimer, udu drum, Chinese erhu, Keltische harp en etnische percussie, maar tevens met moderne instrumenten zoals sax, synthesizer enz. Dit is zijn vierde release. Als kind was hij al begeesterd door muziek en op zijn twaalfde ging hij aan de slag met een Commodore 128 en een keyboard. Daarna volgde sax en Joseph vertoefde in schoolbandjes. Hij werd geïntroduceerd tot contemporary jazz en New Age. Maar ook filmmuziek en synthesizer weerhielden zijn aandacht. Hij behaalde een graad in muziek en video aan het Art Institute in Seattle. Terug in Idaho speelde hij sax in een smooth jazzgroep, fluit in een Keltische band en momenteel zit hij in 3 bands: Keltische fusion groep Thee Corvids, de Latin rock Restless Souls Band en de R&B band Smooth Avenue. Hij zei: “For the album Ethereum I wanted to compose a more down-tempo meditative type of album. This had been on my mind for a long time, but with the large proliferation of meditation music already out there today, I wanted to somehow differentiate my music. As I contemplated this album and thought about my experiences with meditation, I realized that some of the music I listen to that tends to put me in “the zone,” so to speak, wasn’t really what I would initially consider stereotypical meditative music. This opened my mind as to where I wanted to take this album. I really wanted to create a listening experience that could be easily active or passive.” Opener ‘Wavelength’ doet nogal kosmisch aan, terwijl op de titeltrack meer Indiaanse fluit gebruikt werd. ‘Shimmer’ brengt dan weer Keltische fluit op een bedje van harp. Op ‘Entangled’ mengt hij sax met fluit. Een leuke ontdekking die vooral tot rust brengt.

Patrick Van de Wiele (4)

A nice discovery with traditional and modern instruments, that brings peace.

Janice Lacy Project: Sanctuary for the Soul

15/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sanctuary for the Soul
Take Care of My Heart
Everything’s Alright
Lovers’ Flight
Refuge
Sunrise Dance
Through the Shadows
Shimmering Ocean
December Goodbye
Jim’s Waltz
Crystal Harbor
Full Moon
Prayer
Tell You That I Love You

Platenlabel
Shore Light Records

Labelnummer
SL-1001

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Janice Lacy

Componiste en pianiste Janice Lacy uit Los Angeles brengt hierbij haar debuutalbum uit en ze zegt erover: “I want my music to serve as a sanctuary, a refuge, a place of safety, peace, healing and joy, where listeners can go when they need to escape from the pressures and stress of the world around them.” Dat is iets wat we in deze hectische wereld zeker nodig hebben. Ze kreeg hulp van Californische topmuzikanten zoals pianist and keyboardspeler Rob Mullins (die het album van arrangementen voorzag en produceerde), cellist Jeness, bassist Larry Antonino, en drummer & percussionist Tony Braunagel. Janice studeerde jaren klassieke muziek, maar ook jazz en improvisatie en componeerde instrumentale 14 songs, sommige solo piano, enkele duet piano & cello, en de overige met bas en keyboards. Zo is de titeltrack al een duet met cello. Na het trage ‘Take Care of My Heart’ komt het meer opgewekte ‘Everything’s Alright’. ‘Lover’s Flight’ is bedoeld om de vlinders in je buik te laten voelen bij het gevoel van verliefdheid. En zo gaat het verder, en de muziek schept een innige band tussen klassiek en New Age. Deze kalmerende pianomuziek is melodieus, en perfect voor heling, en relaxatie.

Patrick Van de Wiele (4)

This calming piano Music is perfect for healing and relaxation. It brings a bond between classical and New Age.

Pete Oxley & Nicolas Meier: The Colours of Time

15/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD 1:

The Key of Klimt
Meeting Dewa
A Piece for Peace
Waltz for Dilek
Princes’ Islands
In Restless Repose
Song for Z.T.
Sahara
Bosphorus
First Day of Spring

CD2:

The Followers
Looking West
Chasing Kites
Riversides
Tales
The Purple Panther
Breeze
Fethiye Crossroads

Platenlabel
MGP Records

Labelnummer
MGPCD019

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Pete Oxley
Nicolas Meier

Gitarist Pete Oxley begon zijn muzikale carrière in Parijs halverwege de jaren ’80. In 1997 verhuisde hij naar de UK. Kort daarna opende hij The Spin jazzclub in Oxford, die in 2012 de Parliamentary jazz Award als “The Best Jazz Venue In The UK” won. Pete treedt regelmatig op met Chris Garrick, Gilad Atzmon, Tim Whitehead, Dave O’Higgins, Bobby Wellins, John Etheridge en zijn eigen band Curious Paradise. Hij heeft ondertussen 14 albums uitgebracht.
Gitarist Nicolas Meier vermengt Pat Metheny-achtige jazz met Turkse wereldmuziek. Met zijn Meier groep toerde hij de wereld rond, en speelde met Bill Evans en Brad Mehldau. Tevens speelt hij heavy metal gitaar in de groep Seven7. De voorbije 3 jaar was hij gitarist in Jeff Beck’s band.
Samen hebben ze de grenzen van het jazz gitaarduet verlegd met hun interesses in wereldmuziek en exotisch gebruik van instrumenten. Deze dubbel-cd laat hen in 2 omgevingen horen: de eerste is opgevat als duo, en de tweede als kwartet (met bas en drums). Opnieuw hoor je Pat Metheny-achtige songs, maar ook Turkse muziek zoals ‘Bosphorus’ en ‘Fethiye Crossroads’. In de songs op de tweede cd zit meer swing.
Voor liefhebbers van jazzgitaar!

Patrick Van de Wiele (3½)

A double album for jazz guitar lovers. The first contains only duets, and the second lets them hear as a quartet.

Tom Shed: Davey’s Cornet (War Is Not Remembered… It Is Relived)

13/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Better Than Good
Ole Hickory’s Town
Bolita Sam
Tate’s Hell
Fear
Davey’s Cornet
Just A Soft Echo
Does It Hurt To Laugh
Walk Proud
Draw The Line
Riders In The Sky
Groove

Platenlabel
Curly Maple Music

Labelnummer
CMM0916

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Tom Shed

Tom Shed is toch wel een aparte country singer/songwriter. In tegenstelling tot zijn collega’s zingt hij over waargebeurde feiten, met een voorliefde voor de Amerikaanse geschiedenis. Dat kan gaan over de grote orkaan van 1928, de grote brand van Jacksonville of de ondergang van politici met betrekking tot de burgerrechten in Amerika in 1953. En dat doet hij deels ook op dit album. Maar Shed heeft ook gevoel voor humor. Dat toont hij reeds op een swingende country/rhythm & bluesachtige wijze, inclusief een batterij blazers in het over ‘liefde op het eerste gezicht’ handelende ‘Better Than Good’. Vrolijk gaat het er, muzikaal toch nog, aan toe in ‘Ole Hickory’s Town’. Een leuk country/hillbilly melodietje, aangedikt met een heerlijk streepje bluegrassbanjo, dat de ellende moet verdoezelen van de grote vuurzee, die Toms grootmoeder ervaarde op 3 mei 1901 toen de immense brand Jacksonville platlegde. Tom schuwt ook de politieke hangijzers niet. ‘Bolita Sam’ vertaalt in uptempo country het verhaal van een senator in Florida die in 1953 doodgeschoten werd door zijn zwarte minnares. Angst is een gevoel dat tegenwoordig meer en meer de kop opsteekt. In plaats van er ons door laten te drijven, moeten we angst proberen te begrijpen, zodat wij ons kunnen voorbereiden op het onbekende. Dit verwoordt Tom subliem in het akoestische ‘Fear’. Oorlogen laten vaak diepe sporen na bij hen die ze uitvochten. Het verhaal van een veteraan die na de oorlog zijn leven zag veranderen door ‘post-traumatic stress disorder (PTSD)’ krijgt een gezicht in de titeltrack, terwijl de gevolgen van het reizen, zoals het proeven van de meest uiteenlopende, al dan niet smakelijke gerechten, uitmonden in het vrolijke ‘Draw The Line’. Op het aantal versies die wij van ‘Riders In The Sky’ reeds hoorden, durven wij geen getal plakken, maar Shed’s versie behoort zeker tot de betere. Het album sluit af met het instrumentale ‘Groove’, een aanklacht tegen de manipulatie van de platenfirma’s die de creativiteit van de artiesten aan banden legt. Tom doet dan ook zonder beperkingen zijn ding en heeft daarmee een prima afsluiter in handen!

Lambert Smits (4 ½)

Tom Shed puts events in American history in handsome country songs. Despite of misery and sorrow, Shed still has a sense of humor.

Gerry Beckley: Carousel

13/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Tokyo
Nature’s Way
Minutes Count
Don’t Let The Sun Catch You Crying
Lifetime
Widows Weeds
No Way I’m Gonna Lose You
Once A Distant Heart
To Each And Everyone
Fly
Serious
Carousel

Platenlabel
Bluelan Records

Labelnummer
BER1027

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Gerry Beckley

Gerry Beckley vormde samen met Dan Peek en Dewey Bunnell de band America, die zich met ‘A Horse With No Name’ een plaatsje wist te veroveren in de geschiedenis van de popmuziek. De band kreeg in 2012 zelfs een ster op de Hollywood Walk Of Fame. Op zijn soloalbum ‘Carousel’ toont Beckley zich als een multi-instrumentalist. Immers naast de zang, neemt hij ook nog de akoestische en elektrische gitaren, bas, piano en keyboards, alsook drums en percussie voor zijn rekening. Hij heeft ook een neus voor lekker in het gehoor liggende popdeuntjes, zoals opener ‘Tokyo’ laat blijken. Niet alle songs zijn van Beckley’s hand. En dat is soms wel jammer. Blijkbaar voelt Beckley de songs van anderen niet steeds voor de volle 100% aan. Zo klinkt ‘Nature’s Way’ van Spirit in Beckley’s versie iets te mat. In het door Gerry & The Pacemakers in 1964 de hitparades in gezongen ‘Don’t Let The Sun Catch You Crying’ slaagt hij dan wel met vlag en wimpel. Gerry’s zachte stem en de toevoeging van hobo tillen de song naar een hoger niveau. En ook Gerry Rafferty’s ‘To Each And Everyone’ is een song die hem past. Grappig is het ruim anderhalve minuut durende ‘Widows Weeds’ dat het geluid van een 78-toerenplaat produceert. Wat dit album bewijst, is dat Buckley niet echt beroep moet doen op songs van anderen. Zelf heeft hij genoeg talent om heerlijke pop- en softrocksongs, als ‘Fly’ en ‘Serious’, of de pianoballade ‘Carousel’ te pennen. Gelukkig zijn dergelijke nummers nog overvloedig aanwezig op dit album.

Lambert Smits (4)

A mix of covers and original pop and soft rock songs by the talented songwriter and multi-instrumentalist of the group America.

Pete Sinjin: The Heart And The Compass

12/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

That’s My Heart
Radio Tears
Dirty Windshield
Stolen Afternoon, 1951
Breathing The Same Air
Can’t Be So
Goodbye Knoxville
Desperate Kind Of Love
Last Stand And Testament
This Bed’s Gonna Break Your Fall
The Night That I Saw God

Platenlabel
Niet Gekend

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Pete Sinjin

‘Heart’ en ‘Compass’ noemt Sinjin de voornaamste woorden in zijn leven. Zijn hart is namelijk zijn kompas. Dit is zijn vierde album en is volledig gevuld met origineel materiaal. Naast singer/songwriter is deze uit Brooklyn, New York afkomstige artiest in zijn thuisland ook gekend als vertolker van kinderliedjes onder de naam Hootenanny Pete. Op ‘The Heart And The Compass’ geen kinderliedjes, maar songs die het midden houden tussen country en Americana. Pete opent meteen enorm krachtig met ‘That’s My Heart’. De a capella intro is al veelbelovend, maar wanneer de instrumenten eraan komen, wordt het nog straffer en krijgen we een erg goed in het gehoor liggende countrysong. De country sijpelt ook door in het rustige ‘Radio Tears’, waar de pedal steel van Rich Hinman voor de nodige melancholie zorgt. Wanneer zangeres Michaela Anne halfweg het nummer op de proppen komt, ontplooit zich bovendien een pakkend duet. ‘Dirty Windshield’ is zo een nummer dat je doet wegdromen naar een open vlakte, waar je zonder enig doel kilometers asfalt genadeloos onder je wielen laat verdwijnen. De country wordt eventjes aan de kant gezet ten gunste van de Americana in ‘Stolen Afternoon, 1951’ om daarna op ‘Breathing Skin’ voorzichtig samen te smelten met een vleugje rock. Pete’s veelzijdigheid steekt nogmaals de kop op in het lichte, honky tonk swingende ‘Goodbye Knoxville’, terwijl de zeemzoete zijde van country aan bod komt in ‘Desperate Kind Of Love’ met wederom de kippenvel bezorgende samenzang met Michaela Anne. Tot slot trekt Sinjin nog eens alle registers open in het ruige ‘The Night That I Saw God’.
Pete Sinjin is een knap songschrijver en storyteller. ‘The Heart And The Compass’ is een boeiend en ontspannend album, dat zeker het aanschaffen waard is.

Lambert Smits (4 ½)

Eleven great songs full of country, rock and Americana, and also pay attention to the clever lyrics!

C. Daniel Boling: These Houses

12/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Mama’s Radio
Ruby Slippers
I Brought The War With Me
Singing Your Songs
Buffalo Nickels
Dad’s Garage
Growing Old In New Mexico
These Houses
Miss Amelia Harris, Spinster
Big Old Heart
Crumble
I Will Not Go Gently
Leadbelly, Woody & Pete

Platenlabel
Berkalin Records

Labelnummer
BRK-10021

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
C. Daniel Boling

In 2014 won Boling de prestigieuze Grassy Hill Kerrville New Folk wedstrijd voor songwriters. Deel uitmakend van een militaire familie, moest Daniel regelmatig verhuizen zodat hij wel een deel van de wereld zag, waardoor hij een pak ervaringen opdeed. Later oefende hij de beroepen van National Park Ranger en ambtenaar voor het US Bureau of Land Management uit. Hij begon dan ook pas te toeren op 50- jarige leeftijd. Een leeftijd waarop velen reeds aan hun pensioen denken. Boling heeft zowat op alle grote folkfestivals gestaan en wordt bestempeld als één van de meest getalenteerde songwriters binnen de hedendaagse folkscene. Dat maakt hij onmiddellijk waar in het autobiografische ‘Mama’s Radio’, waarin hij terugblikt op zijn veertiende verjaardag, die ondanks de povere financiële middelen van het gezin, op een wel heel aparte manier in Daniels geheugen gebeiteld staat. Oorlog en de gevolgen ervan krijgen aandacht in ‘I Brought The War With Me’ en ‘Crumble’. In ‘I Brought The War With Me’ wordt Boling bijgestaan door twee muzikanten uit Pakistan op kamacho, een traditioneel snaarinstrument en shank, een soort schelp, vaak als trompet gebruikt bij Hindoe rituelen. Het is echter niet steeds kommer en kwel of zwaar op de hand liggende onderwerpen. Het reeds veertig jaren onder het stof zittende materiaal, wordt opnieuw glanzend in het luchtige ‘Dad’s Garage’. Respect voor de folkpioniers toont Daniel in afsluiter ‘Leadbelly, Woody & Pete’.
Boling is een man met een klare kijk op mens en maatschappij. Dat kunnen omzetten in folknummers die je steevast bij de les houden, is een uitzonderlijke gave. Die gave heeft C. Daniel Boling. Bovendien gaat een deel van de opbrengst van het album naar ‘Full Battle Rattle’, een organisatie die veteranen met ‘post-traumatic stress disorder (PTSD)’ ondersteunt. Mooie geste van C. Daniel Boling!

Lambert Smits (4)

Beautiful album from one of the most talented folk artists of the moment. Boling has a clear vision on people and society. That look he shares through 13 impressive songs.

ALBERT HAMMOND: IN SYMPHONY

12/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

It Never Rains in Southern California
I'm a Train
When I Need You
Give a Little Love
Alejate
To All the Girls I Loved Before
Estrellita
When You Tell Me That You Love Me / One Moment in Time (Medley)
Nothing's Gonna Stop Us Now
Don't Turn Around
The Free Electric Band
The Air That I Breathe

Platenlabel
BMG

Labelnummer
538246982

Distributie
BMG

Promo-agent
Gentle Promotion

Website Artiest
Albert Hammond

We kennen hem allemaal nog van zijn tijdloze wereldhits maar ook om zijn persoonlijkheid. Albert is nu eenmaal die rockster die je best mag knuffelen gelijk om welk moment van de dag.
‘The Free Electric Band’, ‘I’m A Train’ en ‘When I Need You’ zijn maar enkele van die pareltjes die Albert de wereld wist in te sturen. Dus er is niets nieuws aan de hand, zou je zeggen.
Welja, hij heeft een grabbel gedaan uit zijn backcatalogus en heeft achter ieder van deze sterke nummers een volledig symfonische orkestratie gezet. Het resultaat mag er wezen want ieder nummer heeft nu een nieuw leven gekregen.
Het gaat allemaal om nieuw opgenomen nummers, zelfs die hij voor anderen schreef zingt hij nu zelf in en dat is even wennen. Zo krijgen we de hit van Leo Sayer, ‘When I Need You’ maar dan nu in een Hammond-versie. Zelfs Starship’s versie van ‘Nothing's Gonna Stop Us Now’ moet wijken voor de soloversie van Albert. Dit nummer werd destijds bekroond met een Oscar voor beste song in de film ‘Mannequin’ uit 1987.
The Hollies boekten serieus wat succes met Hammonds ‘The Air That I Breathe’. Uiteraard mocht dit nummer hier niet ontbreken en luister vooral naar de fragile stem van Albert. Gewoonweg geweldig!
De hippiesong ‘The Free Electric Band’ mocht ook niet op dit parcours ontbreken. Het symfonisch begin laat ons meteen wegdromen naar meer leuke dingen in deze re-release.
Ondanks alle misere in de wereld weet Albert Hammond ons voor een zoveelste maal te vertederen met zijn tijdloze songs. Songs waar je nu, en in dit nieuwe jasje, keer op keer naar kunt blijven luisteren.

Alfons Maes (4)

Eight O’ Five Jive: Swing Set

12/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Make Mine A Double
Ragged
Get Away
Put It Back
Never
I Won’t Wear Flats (To Your Funeral)
One More Glass Of Wine
My Mumblin’Baby
Watch Out For Their Wives
Back Of My Hand
A Little Bit Of Bourbon

Platenlabel
RED RUDY TOO TUNES

Labelnummer
RRTT 003

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
KL Productions

Website Artiest
Eight 'O Five Jive

Op 27 januari verschijnt het nieuwe album van deze vanuit Nashville opererende, in 2013 opgerichte, little big swingband Eight O' Five Jive. 'Swing set' is de opvolger van het in 2015 verschenen debuut 'Too Many Men' (zie review op deze site 07/2015). Op hun debuut waren 9 van de 12 songs nog covers. Op 'Swing Set' staan 10 originals en 1 cover, een gedreven interpretie van Rudy Greens 'My Mumbling Baby'.
De tien originals liggen allemaal in het straatje en de sound van onder andere Louis Jordan, Ruth Brown, Nat King Cole, Big Jay McNeely, Esther Phillips.
De opener 'Make Mine A Double' kon zo uit het repertoire van Jimmy Liggens komen. Meteen vallen de woorden op, het zijn humorvolle en tongue-in-cheek-teksten, vaak over het drinken van sterke drank of wijn en feest vieren. Dat geldt voor de meeste songs. Puur entertainment uit de periode 1940 en 1950 waarin zangeres Lee Shropshire zich als een vis in het water voelt. Ze zingt met power, met gevoel, ze daagt uit, ze flirt, ze swingt en laat je bewegen. Haar enthousiasme en spontaniteit betoveren je onbewust. Je wordt meegevoerd in de swingsfeer van vervlogen tijden.
Hoogtepunten zijn het relaxt swingende 'I Won't Wear Flats (To Your Funeral)', het Julie London-achtige 'One More Glass Of Wine', het stuwende en dynamieke 'My Mumblin' Baby' en het Ruth Brown-achtige 'Back Of My Hand'.
Wie houdt van rock 'n' roll vooraleer het zo genoemd werd, de mix dus van blues, jazz, swing, doo-wop, big band en andere verwante stijlen, kan deze cd zonder meer aanschaffen. Schitterend gedaan! Dit is de ideale swingband voor de zomerfestivals.

Line-up:
Lee Shropshire (leadzang)
Andy Sheinman (gitaar, zang)
Patrick Mosser (sax, zang)
Bill Bois: (bas, zang)
Duane Spencer (cocktail drums, zang)
The Horn Stars (blazers)

Peter Jacobs (4,5)

Who loves the time in American history when blues, jazz, doo-wop, swing, big band and various other styles got mixed into one big pot before it was called rock 'n' roll, can buy this cd without hesitation. Great album that'll make you happy and dance some grooves and moves!

Peter Karp: Alabama Town

12/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Alabama Town
Till You Get Home
That’s How I Like It
Blues In Mind
I’m Not Givind Up
Her And My blues
The Prophet
Kiss The bride
Nobody Really Knows
Lost Highway
Y’all Be Lookin’
I Walk Alone
Beautiful Girl

Platenlabel
Rose Cottage Records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend
Promo-agent
RICK LUSHER PROMO

Website Artiest
Peter Karp

Peter Karp, zanger, gitarist en keyboardspeler, maar hoofdzakelijk singer-songwriter in het rootsgenre (vooral folk en blues geïnspireerd), groeit op in New York, maar woont tegenwoordig in Tennessee. Zijn carrière start begin jaren 1980 als hij in de filmindustrie werkt. Pas vanaf begin jaren 1990 is hij full time muzikant. Hij werkt samen met Poppa Chubby en maakt opnames met Sue Foley die goed ontvangen worden. Hij neemt op voor Blind Pig Records, Dixiefrog Records en Stony Plain Records. In 2003 en volgende jaren toert hij met Peter Karp & The Roadshow Band, met daarin niemand minder dan ex Rolling Stones gitarist Mick Taylor. Ook op zijn nieuw album, zijn achtste alweer, ‘Alabama Town’ is Taylor van de partij. Hij speelt gitaarpartijen op twee songs.
Het album opent met een rustige zompige rootsrocker ‘Alabama Town’. Het vervolg, Till You Get Home’, is een poprocksong die wel wat wegheeft van de Jersey soul van Southside Johnny. ‘That’s How I Like It’ is een stompende blues met middelmatig mondharmonicaspel en ongeïnspireerd gitaarwerk. De grappige tekst maakt veel goed. ‘Blues In Mind’ is een lekkere swingshuffle met een prachtige pianosolo. ‘I’m Not Giving Up’ is een soulballad met een rocksausje en fraai gitaarwerk van Mick Taylor. Ook op de ingetogen southern rocker, ‘Her And My Blues’ laat Taylor zijn slidegitaar loeien.
Old school blues krijgen we met ‘The Prophet’, terwijl het duet met zangeres Leanne Westover, ‘Kiss The Bride’ een mooie countryfolksong is. ‘Nobody Really Knows’, een rustige pianosong zou geschreven kunnen zijn door Randy Newman. Ook ‘Lost Highway’ met parlandovocalen, minimalistisch pianospel en zijn Mardi Gras-ritme doen aan Newman denken. Het is een nummer waarbij je niet stil kan zitten of staan. De opvuller ‘Ya’ll Be Lookin’ is een vrij saaie bluesshuffle, maar met de rustige folksong ‘I Walk Alone’ met verrassend accordeonspel van Garth Hudson herpakt Peter Karp zich. Hij sluit zijn album af met het zachte en intieme ‘Beautiful Girl’, een bluessong met treffend mondharmonicaspel van Dennis Gruenling.
‘Alabama Town’ is een zeer gevarieerd album vol blues en rootsmuziek met enkele zeldzame missers.

Peter Jacobs (4)

‘Alabama Town’ the new album of singer-songwriter Peter Karp is a very varied album full of blues, folk(rock) and a little southern rock with a few minor songs. But that’s ok when you get 13 songs. This cd is for lovers of blues and roots music…and for fans of Mick Taylor who plays guitar on two songs.

Manitoba Hal: Live In Ghent (2cd)

11/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Cd1:

Come On In My Kitchen
Way Down In The Whole
Atlanta Moan
Automobile
Baby, Please Don’t Go
Evangeline Blues
Dancing In The Moonlight
Let The Mermaids Flirt With Me
Sweet Home Chicago
St. James Infermary
My Babe
Learbed Pigs & Fireproof Women

CD2:

Ain’t No Grave
Tastes Like Chicken
High Fever Blues
They’re Red Hot
Built For Comfort
Somebody On Your Bond
Key To The Highway
Dig Me A Grave
Turn Out The Lights
My Creole Belle
Who Do You Love
The Thrill Is Gone

Platenlabel
HELL'S KITCHEN

Labelnummer
HKCD1016

Distributie
Niet gekend

Promo-agent
Sarah French promotion

Website Artiest
Manitoba Hal

De Canadese Manitoba Hal wordt ook wel de ukelele bluesman genoemd. Hij speelt semi-akoestische blues op allerhande ukeleles. Zijn naam is een afleiding van de provincie Manitoba in Canada waar hij vandaan komt. Hij speelt eigen werk, maar ook een hele resem aan oude bluesklassiekers.
‘Live In Ghent’ werd opgenomen in de ondertussen beroemde blues & rootsclub Missy Sippy. Je krijgt zomaar 24 songs (op 2 cd’s) semi-akoestische blues. Je hoort Hals stem, zijn ukelele en af en toe een opgenomen ‘loop’ of een effectje, maar dat blijft tot een minimum beperkt. Een enkele keer doet hij met zijn stem een trompet na zoals in de ragtime ‘Automobile’.
Op cd één krijg je onder andere een paar Robert Johnson nummers zoals ‘Come On In My Kitchen’ en ‘Sweet Home Chicago’, maar ook een vreemde versie van Tom Waits’ ‘Way Down In The Hole’ en Big Joe Williams ‘Baby, Please Don’t Go’, Willie Dixons ‘My Babe’ en de traditional ‘St. James Infermery’. Maar ook krijg je Hals eigen werk zoals ‘Evangeline Blues’, ‘Let The Mermaids Flirt With me’ en het hilarische ‘Learned Pigs & Fireproof Women’.
Cd twee opent met een oude gospelsong ‘’Ain’t No Grave’. Hal maakt er een rustige folksong van. ‘Tastes Like Chicken’ is een swingende hilarische song waarin Hal zich afvraagt waarom alles naar kip smaakt. Ook Robert Johnson komt weer langs met een heerlijke versie van ‘They’re Red Hot’ en Big Bill Broonzy wordt geëerd met ‘Key To The Highway’. Ook Willie Dixon komt opnieuw een kijkje nemen met een frisse versie van ‘Built For Comfort’. Het monotone, maar haast dwingende ‘Dig Me A Grave’ maakt grote indruk, terwijl het al even monotone en hypnotiserende ‘Who Do You Love’ van Bo Diddley daar nog wat meer sfeer aan toevoegt. Met een korte versie van BB King’s ‘The Thrill Is Gone’ sluit hij deze lange dubbel cd af.

Peter Jacobs (4)

Canadian Ukulele bluesman Manitoba Hal recorded this double live cd in Ghent, Belgium at The Missy Sippy blues and rootsclub. The album captures his full energy performance. He plays the ‘classics’ but also some very witty and musically strong originals. Very nice cd for those who loved (semi) acoustic blues music!

Lucas Haneman Express: Tearing Up The Rails

11/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Verdict
Give Me Life
Calling The Blame
Waiting At Your Door
Run To You
Take Two
Blind Man’s Blues
Firestorm
Storybook Love
Love Shine
Scrabble
That’s The Truth
Magic Carpet Ride
Working Band

Platenlabel
Promo-cd

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Sarah French Promotion

Website Artiest
www.lhexpress.ca
www.lucashaneman.com

De Canadese multi-instumentalist Lucas Haneman speelt al sinds zijn zesde gitaar. Hij is nog geen 30 en bespeelt alle mogelijke snaarinstrumenten. Sinds zijn 16de is hij gitaarleraar en performer. Hij toerde al vele malen doorheen Canada met verscheidene muzikanten zoals onder andere James Cotton en Jeff Healy. Hij was gastmuzikant op de albums van meer dan 15 artiesten. Hij begon bij de folk en bluesmuziek. Maar zijn interesse kent geen grenzen en hij vermengt nu blues, funk, jazz, folk, soul en rock.
‘Tearing Up The Rails’ is zijn vierde full album. Ook op deze cd kan je een mengelmoes aan stijlen verwachten. En toch klinken alle songs samen als één geheel. Lucas en zijn Express hebben wel degelijk een eigen geluid.
De cd opent met een old school blues. Dat denk je althans, maar de song ‘The Verdict’ slaat al snel om in een vettige boogie die halverwege ook nog eens vurig versnelt. Als je Lucas niet kent moet je wel even aan zijn stem wennen, want die klinkt voor de stijl(en) die hij brengt erg bleek. Maar de soul en de soepelheid maken haast alles goed.
‘Give Me Life’ had zo uit het Elvis-repertoire van de jaren 1970 kunnen komen. Het funky en poppy ‘Calling The Blame’ en de rustige popsong ‘Waiting At Your Door’ zijn zo catchy en zo goed in het gehoor liggend, dat met de nodige promotie deze werkjes wel eens hits zouden kunnen worden. Vooral ‘Waiting At Your Door’ is een song waar Van Morrison al jaren van droomt.
De eerste verrassing van het album is de zeer gedurfde en uitstekende blues-interpretatie van Bryan Adams’ ‘Run To You’. Het had zo op de setlist van Muddy Waters kunnen staan. Steve Marriner begeleidt Lucas met schitterend mondharmonicawerk. ‘Take Two’ combineert blues en rock op een gesofisticeerde en jaren 1970 manier, terwijl ‘Blind Man’s Blues’ meer de Britse blues-revivalsound heeft. Achtergrondzangeres Megan Laurence mag de leadzang doen in ‘Firestorm’, een swamprocker met een rockabilly gevoel. De jaren 1960 schijnen door in ‘Storybook Love’. Je hoort echo’s van de vroege Pink Floyd, maar vreemd genoeg lijkt de stem en de manier waarop Lucas zingt op Jeff Buckley. Schitterende muziek! De rustige folksong ‘Love Shine’ wordt gevolgd door de ingetogen funk van ’Scrabble’. Het duet met zangeres Megan, ‘That’s The Truth’ is een jazzy slowblues. De tweede verrassing is een uitstekende punkrockversie van ‘Magic Carpet Ride’, al moet ik erbij zeggen dat het origineel van Steppenwolf uit 1968 mijn voorkeur heeft. Lucas sluit zijn 14 songs tellende album af met de smerige Rockpile-achtige rocker ‘Working Band’. ‘Tearing Up The rails’ is een schitterend rootsalbum!

Line-up:
Lucas Haneman (zang, mandolin, alle gitaren)
Jeff Asselin (drums, percussie, zang)
Martin Newman (bas, zang)
Megan Laurence (zang, tamboerijn)
Steve Marriner (mondharmonica)
Jesse Whiteley (orgel, piano)
Nevill Carney, Wayne Haneman, Mari Newman (achtergrondzang)

Peter Jacobs (4,5)

Canadian multi-instrumentalist Lucas Haneman mixes blues, funk, folk, jazz, soul and rock to create his own sound and style. This is a superb roots album!

Glenn Alexander & Shadowland: Glenn Alexander & Shadowland

11/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

If Your Phone Don’t Ring
Earl Erastus
Memphis Soul
Big Boss Man
I Picked The Wrong Day (To Stop Drinkin’)
Get A Life
Blues For Me & You
Get Up
Common Ground
Come Back Baby
The Odds Are Good
C.O.D.

Platenlabel
Rainbow Revenge Records

Labelnummer
Promo cd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Glenn Alexander & Shadowland

De in Kansas opgegroeide Glenn Alexander is een schoolvoorbeeld van iemand die zijn droom waarmaakte. Stammend uit een familie, waar ieder lid ofwel landbouwer of constructiewerker was, leek er ook voor Glenn geen andere toekomst weggelegd. Hij zag dat echter niet zo zitten en wou dolgraag van de muziek zijn beroep maken. Onder invloed van zijn eerste gitaarleraar Chuck Dooling, ging Alexander muziek studeren. Het ging Glenn voor de wind en na enige tijd mocht hij gitaarlessen geven. Inmiddels is hij zelfs opgeklommen tot ‘director of jazz studies’ aan het Sarah Lawrence College. Ondertussen heeft hij ook reeds heel wat opnames gemaakt, waarvan het naar hem en zijn band genoemde album, onlangs verscheen. De naam van zijn band Shadowland ontleende Glenn aan de gelijknamige roadhouseclub in Wichita, Kansas waar in 1932 de eerste elektrische gitaarklanken te horen waren. Glenns rauwe stem, de dominerende rockgitaar en soulvolle blazers, roepen in ‘If Your Phone Don’t Ring’ meteen vergelijkingen op met het werk van Southside Johnny & The Ashbury Jukes. Southside Johnny mag trouwens de harp aan de lippen zetten in het soulbluesy ‘Get A Life’. Glenn Alexander is niet voor één muzikaal gat te vangen. Puur en rauw to the top, zet hij met ‘Earl Erastus’ een stevige bluesrocker neer, terwijl hij in de soulsong ‘Memphis Soul’ de grootheden van het genre de revue laat passeren. Jimmy Reed’s ‘Big Boss Man’ krijgt dan weer een meer funky behandeling en met ‘I Picked The Wrong Day (To Stop Drinkin’)’ heeft Glenn een slowsoul van formaat op zijn palmares staan. Val je meer voor wat swingende jazzy invloeden? Wel daar knalt ‘Come Back Baby’ al uit je speakers.
Glenn’s uit graniet opgetrokken stem, de snerpende gitaren en soulvolle blazers doen ons na een eerste beluistering al vlug de ‘repeatknop’ indrukken.

Lambert Smits (4 ½)

Slicing rocking guitars, soulful horns and Glenn’s granite raised voice, make this album awesome!

John Cee Stannard: It’s Christmas Time

11/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

It’s Christmas Time
Beggin’ Santa Clause
Let Me Go Home-It’s Christmas
Christmas On My Own
Winter Love

Platenlabel
Cast Iron Music

Labelnummer
CIREPO29

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
John Cee Stannard

De kerstperiode is niet alleen de donkerste maar voor velen tevens de gezelligste periode van het jaar. Daar hoort natuurlijk aangepaste muziek bij en die treffen we aan op deze EP van de Engelse John Cee Stannard. Stannard schrijft reeds gedurende meer dan 5 decennia songs. Aanvankelijk startte hij in de folk met de groep Tudor Lodge, waarvan hij in 1968 medeoprichter was. Na zowat over de hele wereld getoerd te hebben, kregen zijn songs in 2011 een meer bluesy feel. In 2004 maakte John Cee ook zijn filmdebuut in ‘The Hitch-Hiker’s Guide To The Galaxy’. Een debuut dat hem al vlug rollen opleverde in ‘Harry Potter And The Goblet Of Fire’, ‘The Da Vinci Code’ en aan de zijde van James Bond. ‘It’s Christmas Time’ herbergt 3 originele nummers en 2 covers. Deze laatsten werden door John Cee van eigen arrangementen voorzien. Stannard krijgt de hulp van zijn band Blues Horizon en zangeres Julia Titus. Pakkende zangpartijen, emotioneel klinkende mondharmonica en prachtig slidewerk zorgen voor 19 minuten pure kerstblues.
‘Who Says You Can’t Play The Blues At Christmas?’ vermeldt het hoesje. Ik stel mij die vraag al lang niet meer. Kerstmis ligt alweer enkele weken achter ons, maar bij een volgende kerst, haal ik dit schijfje gegarandeerd uit de kast!

Lambert Smits (4 ½)

Two beautiful voices, a solid blues band with catchy slide and harmonica, that's all you need for a handful of atmospheric bluesy Christmas songs. And that proves John Cee Stannard with class!

Tensfield: Freeze The Clock

10/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Up To Tensfield
Confusion Control
Tell Me
Hoodoo Herbs
Freeze The Clock
The Joker Smile
Woodshack
Providential

Platenlabel
Fandango records

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Fandango records

Promo-agent
Niet Gekend

Website Artiest
www.tensfield.org
www.fandangomusic.be

Tensfield is een bluesband uit het Leuvense. ‘Freeze The Clock’ is hun debuutalbum en daarop staat hoofdzakelijk gesofisticeerde blues, soms pure blues, dan weer funky, dan weer jazzy of met een vleugje rock. Laten we eerst en vooral zeggen dat dit talentvolle muzikanten zijn. Dit is zeker geen simpele muziek. En heel lovenswaardig is het feit dat alle acht songs van eigen hand komen. Dan hebben we het over het instrumentale gedeelte en niet over de vocalen. U hoort me al komen, daar wringt het schoentje. Het is heel vaak zo bij ‘blues’-bands dat één van de instrumentalisten zingt. Dat is meestal geen zanger, maar wel iemand die een beetje kan zingen. En dat is vaak zo jammer, want dan heb je een geweldige band en het niveau wordt omlaag gehaald door de povere of ontoereikende zang. Doodzonde! In dit geval zingt gitarist Raffe Claes, dat is een geweldige gitarist, maar het is geen zanger. Ik snap het wel, met een man minder is het gemakkelijker en goedkoper te doen. En Claes is ook de grootste songleverancier en daarom ligt het misschien wat moeilijk.
De cd opent met een instrumentale shuffle, ‘Up To Tensfield’ waarin vooral drummer Moelans opvalt. Bij ‘Confusion Control’ is het dus vooral wennen aan de zang, maar het schitterende Hammondorgel maakt erg veel goed. ‘Tell Me’ doet denken aan de gezapige funky songs van de latere Johnny ‘Guitar’ Watson. Een prachtige song is de geweldige titel ‘Hoodoo Herbs’. De song heeft in het begin een beetje de sfeer van het Nederlandse Focus, maar door de keyboardsolo in het midden ook veel van de symfonische bands uit de jaren 1970. Heel jazzy en wat mij betreft het hoogtepunt van het album, is het titelnummer ‘Freeze The Clock’. Daarop klinkt Claes’ stem echt goed, een beetje als Luke Walter Jr. zaliger. Ook de backingvocals zijn een toegevoegde waarde. Prachtig nummer! ‘The Joker Smile’ is een shuffle helemaal in Robben Ford en co-stijl. Heerlijk swingend is het stuwende en funky ‘Woodshack’. De afsluiter, de jazzy acrobatische shuffle ‘Providential’ schreeuwt om een mooie stem.
Tensfield (trouwens een schitterende naam!) is een gedreven en talentvolle band. Maar schenk asjeblieft wat meer aandacht aan de vocalen. Er loopt tegenwoordig zoveel jong en oud talent rond, eigenlijk heb je maar te kiezen, als je een klein beetje wil zoeken.

Line-up:
Raffe Claes (gitaar, leadzang)
Koen Geudens (toetsen, zang)
Geert Zonderman (bas, zang)
Jurgen Moelans (drums)

Peter Jacobs (4)

Brigitte DeMeyer & Will Kimbrough: Mockingbird Soul

10/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Everything
Broken Fences
The Juke
Running Round
Mockingbird Soul
Rainy Day
Little Easy
I Can Hear Your Voice
Honey Bee
Carpet Bagger’s Lullaby
Until Then
October Song

Platenlabel
BDM Music

Labelnummer
PROMOCD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Brigitte DeMeyer & Will Kimbrough

Zoals de naam reeds deed vermoeden, stroomt er deels Belgisch bloed door Brigitte DeMeyers aders. Zij is immers de dochter van een Belgisch/Duits echtpaar dat naar Amerika emigreerde. Brigitte werd geboren in de Midwest en groeide op met de muziek van Etta James, Mavis Staples, Sly Stone en ontdekte op latere leeftijd het werk van The Allman Brothers, Steve Earle en Patti Griffin. Solo nam zij reeds een aantal albums op met Americanagiganten als Brady Blade, Buddy Miller, Sam Bush en recentelijk dus met Will Kimbrough.
Kimbrough daarentegen is een singer/songwriter, gerenommeerd gitarist, multi-instrumentalist, producer en bandleader met een brede muzikale smaak. Zijn composities werden opgenomen door o.a. Jimmy Buffett, Little Feat en Jack Ingram, waardoor hij bekend raakte met een stel vooraanstaande artiesten. Zo deelde Will het podium en/of de studio met grootheden als Steve Earle, Emmylou Harris, Mark Knopfler, Rosanna Cash, Rodney Crowell en nog een batterij anderen. De samenwerking tussen DeMeyer en Kimbrough schept dan ook grote verwachtingen. En toch blijven wij na beluistering met een dubbel gevoel achter. De eerste track, het met folk en country doorweven ‘Everything’ kan nog charmeren door de samenzang van Brigitte en Will, maar toch besluipt het gevoel dat het album meestal rustig voortkabbelt zonder je echt te raken. Even lijkt het tij gekeerd met het door harmonica opgesmukte bluesy ‘The Juke’ en het vrolijke ‘Running Round’, maar daar blijft het ook bij. Tot op het bot gestripte songs kunnen best wel boeien, maar dan dienen die songs een zeker niveau te hebben en dat niveau mist ‘Mockingbird Soul’.

Lambert Smits (3 ½)

Stripped to the bone Americana songs that do not always sound fascinating.

Along A Line: Shh

10/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Collector
Masquerade
Voices
I
North Pole
Impossible
Hurricanes
Home
Bone Of Contention
Tiptoes
Today
War
The Sun

Platenlabel
LC Music

Labelnummer
LSM16001

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Filip De Grootte

Website Artiest
Along A Line

Along A Line is een Belgische formatie met singer/songwriter Aline Goffin, Stefan Bracaval en Bart Celis. Gedurende een jamsessie in 2011 vonden de drie mekaar en met ‘Shh’ maken ze hun platendebuut. Hierop laat het trio zich assisteren door doorwinterde muzikanten als Jo Hermans, Firas Al Alwani, Ananta Roosens, Karel Coninx, Seraphine Stragier, Nico Manssens en Pieter Thys. Namen die reeds bij de meest uiteenlopende Belgische opnames opdoken. Aline tekende voor alle songs en Bracaval zorgde voor de arrangementen. En dat is maar goed ook. Immers indien Aline’s nummers door een buitenstaander van arrangementen zouden zijn voorzien, zou naar alle waarschijnlijkheid een groot deel van de spanning, eigen aan deze composities, compleet de mist in zijn gegaan. De muziek van Along A Line is namelijk zo veelzijdig, maar vooral zo ongewoon en speciaal, zodat deze parels best in eigen handen worden gehouden. Dit album kan ook moeilijk, en zeg zelfs maar helemaal niet, in een vakje worden ondergebracht. Pop, jazz, folk, soundtrack en zelfs klassiek zitten altijd wel ergens in verscholen. Het apart, soms zelfzeker, dan weer breekbaar stemgeluid van Aline en het gebruikte instrumentarium van fluit, trompet, flugelhorn, klarinet, cello, ukelele en drums dragen bij tot de toch wel mysterieuze sfeer die ‘Shh’ domineert, wat enkel maar kan toegejuicht worden. Geen enkel nummer springt eruit, gewoon omdat alle songs kwalitatief erg hoog scoren. Luisteren is dan ook de beste boodschap! Oren die openstaan voor creatieve, ongewone maar vooral schitterende, tot de verbeelding sprekende muziek, vinden bij dit debuut van Along A Line, zeker hun gading.

Lambert Smits (4)

Quirky but especially sublime mix of pop, jazz, folk, classical music and soundtrack by a group of talented Belgian musicians.

Little Steve & The Big Beat: Another Man

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Just Fooling Around
Teasin’ Without Pleasin’
Dangerous Kind
Things
Another Man
Brand New Man
Change My Ways
Yes You Can
I Gotta Know
Just One More Time
Live & Learn

Platenlabel
CRS

Labelnummer
CECD 68

Distributie
CRS

Promo-Agent
Broere Promotion

Website Artiest
Little Steve & The Big Beat

De Nederlandse zanger/gitarist Steven van der Nat aka Little Steve heeft met zijn Big Beat een nieuw album te promoten. Deze band die werd opgericht in 2013 rond Little Steve oogstte meteen heel wat lof in de vakpers en verscheen haast op ieder zelf respecterende blues festival. Een debuut EP liet dan ook niet lang op zich wachten en de single ‘Brand New Man’ genoot ook hier in Vlaanderen van heel wat radio airplay. In hun thuisland werden ze genomineerd voor de Blues Awards 2015 als beste band, beste vocalist en beste drummer. Met deze adelbrieven zijn onze verwachtingen dan ook heel hoog gespannen. Maar Little Steve & The Big Beat lossen deze moeiteloos in. De debuutrelease ‘Another Man’ stond zelf op nr. 21 genoteerd in de Engelse UK Independent Blues Broadcasters Association Top 40 in December 2016. Samen met Martijn Van Toor (tenor saxofoon), Evert Hoedt (baritone saxofoon), Bird Stevens (bas, tamboerijn) en drummer/percussionist Jody Van Ooijen opent Steve meteen met zijn innemende gitaarriffs in het sax begeesterde ‘Just Fooling Around’. In het soul geënthousiasmeerde ‘Teasin’ Without Pleasin’ is het meteen ook duidelijk dat Steve niet allen over goede stembanden beschikt, maar een al even schitterende gitarist is. De aanstekelijke groove heeft ons nog maar net verlaten of daar komen ze aan drammen met het ouderwets klinkende en rock-‘n-roll aanjagende ‘Dangerous Kind’. Steve’s twing gitaartunes vloeien alweer zeer rijkelijk in de hemelse sax arrangementen.
En dat is uiteraard niet minder in het instigerende nummer ‘Things’. De soulvolle ballade ‘Another Man’ zal heel wat dansvloeren bevolken. Trek een dame tegen je gilet, doof de lichten en laat je leiden doorheen Steve’s emotionele charter. De single ‘Brand New Man’ is nog zo’n swingende capiter. De strakke ritmesectie en swingende grooves laten je zo heupwiegen, schuddebollen of twisten. En we blijven nog even in de tijdsgeest van de sixties met het aanwakkerende ‘Change My Ways’ en het instrumentale ‘Yes You Can’. De saxofoons komen samen met Steve’s gitaarriffs en beukende drum en baslijnen in de spotlights. En de baslijnen van Bird Stevens blijven ook makkelijk overeind in het R&B gemotiveerde ‘I Gotta Know’. En dan volgt de enige cover op het album. Bij Ike Turner haalden The Big Beat de song ‘Just One More Time’. De hand van Ike is ook hier overduidelijk merkbaar en die leidt ons naar de strakke drumintro van het afsluitende ‘Live & Learn’. Het album ‘Another Man’ is een knaller van een plaat! Op naar heel wat zomerfestival met Little Steve & The Big Beat…

Philip Verhaege (5)

Little Steve & The Big Beat are the hottest Rhythm & Blues Band in Holland. Little Steve's soulful vocals/guitar riffs and the tight sixties backing band sounds awesome….

Martin Harley And Daniel Kimbro: Static In The Wires

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

One Horse Town
Feet Don’t Fail Me (feat. Jerry Douglas)
Postcard From Hamburg
Gold
Sweet & Low
My Lover’s Arms
Dancing On The Rocks
Trouble
This Little Bird
I Need A Friend
Mean Old City – Part 2

Platenlabel
Del Mundo Records

Labelnummer
DM003

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Martin Harley And Daniel Kimbro

Engelsman Martin Harley is een blues- en rootsgitarist met een voorliefde voor de muziek uit de Mississippi Delta. Slidegitaar is natuurlijk onlosmakelijk hiermee verbonden. Martin leerde de slidetechniek op een kromgetrokken 12-snarige gitaar toen hij in Australië vertoefde. Zijn compagnon Daniel Kimbro groeide op in East Tennessee en ontdekte de basgitaar toen zijn vader in een pandjeshuis een Japans exemplaar op de kop tikte. Kimbro speelde bas in de band van Jerry Douglas, alsook in die van Martin Harley. Maar met dit album staan ze bijna broederlijk naast mekaar. Beiden staan ze achter de microfoon, terwijl Harley ook de akoestische en elektrische gitaren, de Weissenborn en lapsteel bespeelt. Kimbro ontfermt zich naast de double bass ook over de piano en sporadisch over de akoestische gitaren. Op drums laat het duo zich bijstaan door Derek Nixon en Jerry Douglas mag ‘Feet Don’t Fail Me’ van dobro voorzien. Het producen van dit album deden beide heren samen. In opener ‘One Horse Town’ blijkt meteen Martins liefde voor de Mississippi Delta Blues. Een genre dat hij meteen en niet onverdienstelijk, voorziet van een hedendaagse twist. Maar ook invloeden van JJ Cale, Ry Cooder en Simon & Garfunkel duiken hier en daar op. Zo is ‘Postcard From Hamburg’, inclusief de knappe samenzang, duidelijk gemodelleerd naar het werk van Paul & Art. Verder bevat het album wondermooie Americanasongs, die door het fenomenale gitaarspel van Martin nog met een extra laagje glans worden bedekt. Ieder nummer is een pareltje en dat is op de tegenwoordig uitgebrachte albums, eerder uitzondering dan regel. Dat uit zich nogmaals in het slowe ‘My Lover’s Arms’ waar Harley de slide met enorm veel gevoel over de snaren laat glijden. Kimbro’s baswerk komt dan weer schitterend uit de verf in afsluiter ‘Mean Old City – Part 2’.
‘Static In The Wires’ boeit van begin tot einde en versterkt dat gevoel nog bij elke verdere beluistering.

Lambert Smits (5)

Eleven strong songs that are full of blues and roots influences, featuring phenomenal guitars.

Blues Caravan 2016: Blue Sisters In Concert Ina Forsman Layla Zoe Tasha Taylor

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Tracklist CD

Chain of Fools
Hanging Loose
Davil May Dance Tonight
Bubbly Kisses
No Room For Love
What Difference Does It Make
Wheatherman
Who’s Making Love
Work Horse
Don’t Wanna Hurt Nobody
Never Met A Man Like You
Honky Tonk Woman
Tell Mama
In The Basement
Come Together
Rock Me Baby

Tracklist DVD

Chain Of Fools
(Your Love Has Lifted Me) Higher And Higher
Hanging Loose
Devil May Dance Tonight
Farewell
Bubble Kisses
No Room For Love
Queen Bee
I Want a Little Sugar In My Bowl
What Difference Does It Make
Wedding Bells
Weatherman
One And Only
Calerie
Who’s Making Love
Put Your Hands In The Air
Leave You For Good
Work Horse
Don’t Wanna Hurt Nobody
Never Met A Man Like You
Sweet Angel
Honky Tonk Woman
Tell Mama
In The Basement
Come Together
Rock Me Baby

Platenlabel
Ruf Records

Labelnummer
RUF 1237

Distributie
Ruf Records

Promo-Agent
V2 Records Benelux

Website Artiest
Ina Forsman
Layla Zoe
Tasha Taylor

Telkens er een Ruf Records Blues Caravan Revue ons land aandoet is dit toch steevast een aanrader voor ieder rechtgeaarde blues liefhebber. Thomas Ruf had nu in 2016 een ‘Blue Sister In Concert’ voor ons in petto met drie uitermate knappe blues diva’s die allen uit verschillende windstreken afkomstig zijn.
De nu in Toronto, Canada woonachtige Layla Zoe won in 2006 de ‘Compo 10 Blues Songwriting Competition’ in de stad Jaarvenpaa, Finland en begon vrijwel meteen met uitgebreid te toeren doorheen Europa. Twee jaar geleden presenteerde ze dan haar live album ‘Live at Spirit of 66’, dat uiteraard werd geregistreerd in deze gerenommeerde muziekclub in Verviers. Wanneer men deze Canadese schoonheid hoort zingen is een emotioneel ontwaken haast nabij. Na liefst negen succesvolle albums en een reeks overweldigende live shows bereikt ze begin 2016 met het album ‘Breaking Free’ een volgende hoogtepunt in haar muzikale carrière. Met dit tiende album borduurt ze alvast voort op het succesverhaal van de vorige studiorelease ‘The Lily’ uit 2013. Layla ontdekte de blues door de platencollectie van haar vader. Op haar 14de zong ze voor het eerst in een plaatselijk bandje en daar werd meteen ook duidelijk over welke ongelooflijke stem ze wel beschikt. De bloedmooie en sexy Ina Forsman komt uit het hoge noorden. Daar werd de bijna 21-jarige diva geboren in het kleine plaatsje Sipoo, Finland. Ze groeide op en woont nog steeds in Helsinki vanwaar ze gestaagd en vastberaden aan haar muzikale carrière werkt. Ze vertegenwoordigde ook haar land op de European Blues Challenge in Riga in Letland. Samen met Helge Tallqvist had ze ook het succesvolle album ‘Ina Forsman with Helge Tallqvist Band’ op het label Q-Records. Gelukkig had Ina ook tijd om de studio in te duiken om haar zelf titelend album in te blikken. Tahsa Taylor is dus de enige die uit Amerika komt en met het album ‘Honey For The Biscuit’ was ze inmiddels toe aan haar derde release. Tasha Taylor is begeesterd met een zeer soulvolle stemgeluid en is de dochter van Sax Records gigant Johnnie Taylor.
Niet toevallig hebben deze drie bevallige dames dus een soloalbum te promoten. En ook niet toevallig zitten ze allen op het label Ruf Records. Tijd dus voor een heuse Blues caravan Tour 2016 moet Thomas Ruf hebben gedacht. Na het gezamenlijke ‘Chain Of Fools’ mag Ina eerst haar ding doen en een viertal nummers presenteren uit haar album. Daarna is het de beurt aan de soulvolle Tasha Taylor die ook enkele songs mag performen en het vooral funky houdt. Taylor is de enige dame die een instrument speelt. Layla Zoe tenslotte houdt het eigenlijk zeer apollinisch en brengt enkele songs uit haar recenste album. Ina en Layla brengen dan in een opwindend duet de klassieker ‘Hony Tonk Woman’ van The Stones. De dames vormen dan een triptiek in het funky ‘Tell Mama’, ‘In The Basement’, het prikkelende ‘Come Togheter’ van Lennon en in het bisnummer ‘Rock Me Baby’ van B.B. King. In dit laatste nummer worden Davide Floreno (gitaar), Walter Latupeirissa (bas) en drummer Markku Reinikainen uitgebreid voorgesteld met enkele bijhorende considerabele solo’s. In de DVD krijgen we de volledige show in klank en beeld, en dit in liefst zesentwintig nummers die werden geregistreerd in de muziekclub Hisrch in Nürenberg, Duitsland op 22 februari 2016.

Philip Verhaege (4 ½)

This registration gives a good example of the solo performing of these three blues diva’s. De Ruf Records Blues Caravan has always been a must. And that’s not so different now! Curious what Thomas Ruf will shake out off his hat in 2017….
Blues Caravan 2016: CD + DVD for the price of one…..!

Country Lips: Till The Daylight Comes

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Laundromat
Grizzly Bear Billboard
Reason I’m Drinking
Only Here Long Enough To Leave
Bar Time
Day In The Sun
Friday’s My Friday
One Farewell
Holding Out
Don’t Quit Your Day Man
Please Be My Love
Autograph
True Cross

Platenlabel
Niet Gekend

Labelnummer
Niet Gekend

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
PrescriptionPR

Website Artiest
Country Lips

Deze acht muzikanten tellende band uit Seattle catalogeert zich enerzijds als een traditionele countryband en anderzijds profileren zij zich als een band die tijdens rodeo’s het publiek massaal uit de bol doet gaan. Het album opent met ‘Laundromat’ dan wel op een Cashachtige riff, maar wanneer de imponerende samenzang zijn intrede doet, hoor je dat hier een band aan het werk is, die zich zeker niet in het vaarwater van ‘the man in black’ beweegt. Hun eigen identiteit wordt nog duidelijker op ‘Grizzly Bear Billboard’ waar zij een snuifje countryrock toevoegen, terwijl op ‘Reason I’m Drinking’ de rock nog een tandje bijsteekt. De toon voor een opzwepende party is dan ook meteen gezet. Op iedere party hoort een meeslepende ballade, al was het maar om eventjes naar adem te happen. Dit kan je op ‘Only Here Long Enough To Leave’. Vergeet echter niet toch de nodige aandacht te schenken aan het nummer, want al klinkt het misschien wat zeemzoet, het is bovenal een pakkende traditionele countryballade. Op het ietwat naar Texmex neigende ‘Bar Time’ worden de glazen opnieuw gevuld en de accordeon op de achtergrond gidst ons onverbiddelijk weer richting dansvloer. Een verrassende wending neemt het album plots met ‘Friday’s My Friday’. Het vollere geluid, de gierende gitaar en de screaming vocals geven de song een stevige rocktouch.
Naast je glimmende cowboyboots en het geborduurde westernshirt, is dit album van Country Lips de gedroomde soundtrack voor je volgende countryparty. Wedden dat deze party duurt tot ‘Till The Daylight Comes’?

Lambert Smits (4)

'Till The Daylight Comes’ is both an album in the traditional country style, but also the ideal soundtrack for a wild, wild party. Timeless album!

How We Live: Dry Land

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Working Girl
All The Time In The World
Dry Land
Games In Germany
India
The Rainbow Room
Lost At Sea
In The City
Working Time
A Beat In The Heart

Bonus: English Summer
Bonus: All The Time In The World

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 2560

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent

Website Artiest
Steve Hogarth

Vocalist Steve Hogarth (jawel, die van Marillion) en gitarist Colin Woore kenden elkaar van de relatief succesrijke The Europeans. Een band opgestart in 1981 en 4 albums uitbracht. Tot A&M de financiën en logistieke steun bevroor waardoor het sprookje vlak voor de grote doorbraak ophield.
Steve zocht een baan als melkboer of postbode, en liet zich overhalen om te solliciteren als vervanger van Fish bij Marillion. In de tussenperiode genoten Steve en Colin van het co-compositieschap en verzamelden een aantal free-lance muzikanten (en niet van de minste) voor de opnames onder de naam: How We Live. De eerste en enige cd, Dry Land, gedeeltelijk opgenomen in de Crescent Studio van David Lord en de studio van Peter Gabriel in Bath verkocht voor geen meter. CBS gooide hen buiten en Steve zocht nu echt een job als melkboer. De rest is geschiedenis.
Dry Land is goed voor 10 songs gekoppeld aan een landvlag. Origineel op het hoesje maar zonder muzikale meerwaarde. Heel toegankelijke popsongs à la Talk Talk, tears For Fears, …met fraaie gitaarpartijen van Woore. Steve Hogarth bewijst zijn zangtalent, ook al wordt er nogal wat galm gebruikt, en verzekerd zo zijn toegangsticket tot Marillion. Onweerstaanbare ballads die je later ook terugvindt bij de supergroep en onze vrouwelijke wederhelften in zwijm laat vallen.
Eén song springt er uit: ‘The Rainbow Room’. Een typische Gabriel-song met drijvend ritme en xylofoon-percussie. Peter kon het niet nalaten om even mee te zingen.
Een sprankelende heruitgave op het Esoteric Recordings Label. Een waardig eerherstel om te ontdekken.

Line-up:
Steve Hogarth (Lead Vocals, Keyboards)
Colin Woore (Guitars, Vocals)
Andrew Milnes (Sax)
Taif (Bass Guitar)
George Jackson, Manny Elias (Drums)

Marino Serdons (3,5)

Marillion-vocalist Steve Hogarth composed an intelligent pop-oriented rockalbum with Colin Woore in 1986. Esoteric Recordings gives it a second live. Thx!

Steve Hussey & Jake Eddy: The Miller Girl

9/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Little Shove
Into The Ether
Chalk It Up
Long List Of Goodbyes
Master Your Mind
Looking For Love
The Miller Girl
Better Day
I Pick You
Sweet

Platenlabel
Merf Records

Labelnummer
Promo cd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
G Promo PR

Website Artiest
Steve Hussey & Jake Eddy

Steve en Jake vormen sinds 2014 een duo. Al kwam die samenwerking er eerder toevallig. Steve nodigde Jake uit voor enkele opnames ter ere van zijn huwelijk. Het samen musiceren beviel beiden zo goed, dat ze besloten om voortaan als duo te opereren. Het eerste resultaat van hun samenwerking krijgen we nu met ‘The Miller Girl’ in handen. Beïnvloed door alle mogelijke vormen van Amerikaanse rootsmuziek, brengen Hussey en Eddy met behulp van akoestische gitaar en banjo songs die zowel liefde, plezier als de donkere zijde van het bestaan bespelen. Op dit album laten zij zich bijstaan door enkele gastmuzikanten op o.a. drum en fiddle. Enthousiasme druipt al meteen af van ‘Little Shove’, een bluegrasssong met snelle fingerpicking banjo en ook ‘Into The Ether’ het uptemponummer dat erop volgt, staat bol van vrolijkheid. Even wordt er wat gas teruggenomen met ‘Chalk It Up’, maar met de knappe, snelle intro op banjo zitten wij met ‘Long List Of Goodbyes’ weer op kruissnelheid. Folk manifesteert zich min of meer in de titeltrack en walsend luidt ‘I Pick You’ stilaan het einde in. Wat wij dan nog te verwachten hebben is de ingetogen afsluiter ‘Sweet’.
Alle songs ademen de sfeer van diverse vormen van Amerikaanse rootsmuziek en liggen makkelijk in het gehoor. Soms iets te makkelijk, wat maakt dat dit album wel pleziert, maar je tevens achterlaat met een gevoel van toch niet helemaal aan je verwachtingen te hebben voldaan.

Lambert Smits (3 ½)

American Roots Music wrapped in ten easy-listening songs.

Jono Manson: The Slight Variations

6/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Trees
Rough And Tumble
I’m Ready
Wildflower
The Sea Is The Same
Footprints On The Moon
The Slight Variations
What Would I Not Do?
Brother’s Keeper
So The Story Goes
When The Time Is Right
Little Bird Song

Platenlabel
Promo-cd

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Jono Manson

De inmiddels 56 jarige New Yorkse singer-songwriter Jono Manson is al toe aan zijn 17de album. The Slight Variations heeft hij iets anders aangepakt dan de voorganger. Hij heeft het namelijk als een klassiek muziekstuk gepresenteerd. De cd opent met een overture ‘Trees’, een Iers aandoend folkliedje dat ook wel wat wegheeft van een kinderliedje. Niet slecht, maar wel een ongebruikelijke opener. Maar dat verrassingseffect speelt altijd wel een rol bij Jono Manson.
Dan volgen vijf songs die thuishoren in de ‘First Movement’. Gelukkig is dit wat steviger werk. ‘Rough And Tumble’ is helemaal in de Stones-stijl en dat gaat hem zoals we eerder leerden, heel goed af. ‘I’m Ready’ is een rustige poppy folkliedje die nogal wat Tom Petty en George Harrison-invloeden heeft. ‘Wildflower’ is dan weer een lichtvoetige jaren 1970 popsong. Daarop volgt een prachtige folksong ‘The Sea Is The Same’ en wordt de eerste gedeelte afgesloten met ‘Footprints On The Moon’, een aardige popsong.
De ‘second movement’ opent met de zeer funky titelsong, ‘The First Variations’, een weinig zeggende song, maar met een formidabele orgelsolo. ‘What Would I Not Do?’ is een kruising tussen Bent Van Looy en Tom Petty, een heel aardige popsong dus. De rocker ‘Brother’s Keeper’ hakt er iets steviger op los. Het heeft een pakkende melodie en een catchy refrein. ‘So The Story Goes’ is een ingetogen folklied, een alledaags liefdesverhaal. De tweede gedeelte wordt afgesloten met de country-wals ‘When The Time Is Right’.
Voor de epiloog zorgt het folkliedje ‘Little Bird Song’, een beetje een slappe afsluiter. Het nieuwe album van Manson is een stuk ingetogener dan zijn voorganger. De pit is er een beetje uit. Het is zeker allemaal goed, maar ik mis het vuur!

Line-up:
Jono Manson (gitaren, banjo, zang)
Kevin Trainor (elektrische gitaar)
Jason Crosby (piano, orgel, viool)
Steve Lindsay (bas)
Mark Clark (drums, percussie)
John Michel (drums, percussie)
Michael Jude (bas)
Scott Rednor (elektrische gitaar)
Peter Williams (bas)
Jon Ossmon (Dilruba)
Hillary Smith (achtergrondzang)

Peter Jacobs (4)

Jono Manson’s new album is more demure than the 2014 cd ‘Angels On The Other Side’. It’s all good, the songs are still strong and his voice and arrangements are ok, but one would miss the fire, the enthusiasm and the intensity.

Jono Manson: Angels on the other side

6/1/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Angels On The Other Side
Honky Tonk In My Mind
The Frame
There’s A Whole World On Fire
Together Again
Snowed In
Silver Lining
I’m Gonna get it
Angelica
The Other Yesterday
Everything To Me
Grateful

Platenlabel
Promo-CD

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Hemifran

Website Artiest
Jono Manson

Voor alle duidelijkheid, ‘Angels On The Other Side’ werd uitgebracht in 2014. Blijkbaar vonden de promomensen van Hemifran het nodig om samen met zijn nieuwe cd ‘The Slight Variations’ deze cd weer onder de aandacht te brengen.
Jono Manson (55) is zanger en gitarist, maar ook een begenadigd songschrijver en producer. Hij startte zijn muzikale carrière in de jaren zeventig van vorige eeuw, op zeer jonge leeftijd. Zijn eerste album nam hij op in 1985. Dit is alweer zijn 16de werkstuk. Zijn muziek switcht van country en singer-songwriter-materiaal naar poppy songs tot rock. Je moet wel van zijn stem houden, die is namelijk wat ijl en nogal nasaal. En toch passen zijn vocalen bij zijn muziek en komt het gehele pakket overtuigend over.
De cd opent rustig met een moderne countrysong, het titelnummer. Het heeft een mooie melodie en het slidewerk is prachtig. ‘Honky Tonk In My Mind’ en ‘There’s A Whole World On Fire’ zijn twee lekkere rocksongs die The Rolling Stones dertig jaar geleden vergaten te schrijven. De countyrocker ‘Snowed In’ zou van The Rembrandts kunnen zijn en de afsluiter ‘Grateful’ is een soulvolle song met een catchy melodie. De song wordt gedragen door de Hammondgorgel van Brant Leeper. ‘I’m Gonna Get It’ is dan weer southern rock in de beste Allman Brothers traditie.
Maar de echte hoogtepunten zijn de rustige folksong ‘Silver Lining’ met prachtig mondharmonicawerk van John Popper (Blues Traveler) en ‘The Other Yesterday’ met nogal wat echo’s van The Beatles en Crowded House. Een sterk album!

Peter (4)

Jono Manson travels through a lot of musical styles on this 2014 album. He works his way through folk and country to countryrock and southern rock to finish it all with some rocksongs in the best Rolling Stones tradition. Great album