Blog Archives

Steve Earle & The Dukes: Terraplane

3/3/2015

DETAIL ALBUM

Tracks:

Baby Baby Baby (Baby)
You’re The Best Lover That I Ever Had
The Tennessee Kid
Ain’t Nobody’s Daddy Now
Better Off Alone
The Usual Time
Go Go Boots Are Back
Acquinted With The Wind
Baby’s Just As Mean As Me
Gamblin’ Blues
King Of The Blues

Platenlabel
New West Records

Labelnummer
NW6329

Distributeur
Warner Music NL

Promo Agent
Klanderman Promotion

Website Artiest
Steve Earle

Eleanor Whitmore en Chris Masterson vestigden eerder via hun website de aandacht op het onlangs afgewerkte werkstuk van Steve Earle. Het echtpaar Masterson is uiteraard betrokken partij, Chris verzorgt al enige tijd de gitaarpartijen bij The Dukes terwijl Eleanor naast zang vakkundig de fiddle bepotelt, hun aanbeveling is geenszins misplaatst. Het materiaal van de zestiende studioplaat van Earle kwam deels tot stand tijdens zijn recente solotournee in Europa. Na de breuk met Allison Moorer, Earles langstdurende echtelijke verbintenis, zijn zevende, hield ruim acht jaar stand. Hij besefte meer dan ooit dat hij een loner is met zijn gitaar als trouwe bondgenoot. ‘Better Off Alone’ is een song die rechtstreeks uit die gedachte stamt en vormt gelardeerd met fraai gitaarwerk een van de vele hoogtepunten.
De titel ‘Terraplane’ refereert rechtstreeks naar de song van Robert Johnson en eveneens naar de gelijknamige automobiel uit de Hudson catalogus van de jaren dertig waarvan je een fraai getekende afbeelding op de cover terug vindt. Het is niet verwonderlijk dat Earle de bluesroots opzoekt. Naast gewaardeerde collega’s als Guy Clark en Townes Van Zandt vormt voor Earle de Texaanse blueserfenis een niet te onderschatten inspiratiebron. Enerzijds heb je de Houston scène met Lightnin’Hopkins als euh… lichtend voorbeeld en in Fort Worth domineerde destijds Freddy King met een onnavolgbare, opzwepende elektrische variant. Earle zag beide giganten nog aan het werk maar de jongere generatie met Johnny Winter, de Vaughn broertjes Stevie en Jimmy, Canned Heat en ZZ Top zijn minstens even belangrijk voor de hardcore troubadour. Dit en nog veel meer komen we te weten op de bijgevoegde DVD.
Omringd door The Mastersons en de ritmesectie met Kelley Looney en Will Rigby trok Steve de studio in Nashville om er onder de hoede van oude vriend R.S. Field een bluesplaat te maken, niet te verwarren met de niet zelden rampzalige pogingen van gefrustreerde gitaartechneuten en talentloze would be bluesmen die als een hardnekkig onkruid de kop opsteken.
Neen, Earle klinkt even vintage en vooral doorleefd als zijn illustere voorgangers met zijn sobere evocaties. Gulzig zuigend aan de harp in ‘Baby Baby Baby (Baby) de zoveelste variatie op het herkenbaar oerthema maar wel uiterst effectief. Evenals ‘You’re The Best Lover That I Ever Had’, ongetwijfeld een ode aan Moorer op een franjeloze twaalfmatenstructuur geënt. ‘The Tenessee Kid’ is zo’n duister, duivelse verhaal waarin de highway en de hel elkaar voortdurend kruisen en holt voorbij op een zompige boogiebeat die je eerder enkel bij Billy Gibbons en kompanen vermoedde, ‘The Usual Time’ situeert zich eveneens in de zompige swamps.
Het akoestische ‘Ain’t Nobody Daddy’ hinkelt uitbundig op de fiddle van Whitmore, is het de herwonnen vrijheid ? Het klinkt in ieder geval bijzonder opgewekt vergeleken met het eerder vernoemde ‘Better Off Alone’. We laten ons gewillig meeslepen door de aanstekelijke snarenriffs van ‘Go Go Boots Are Back’, een attractief rockend buitenbeentje. Na een jazzy ragtime duet met Eleanor keert Earle terug naar de bluesbron met ‘Gamblin Man’, een dartele akoestische countrypicker. Het rauwe haast dreigende ‘King Of The Blues’ is een onverholen eerbetoon aan de illustere voorgangers en promoveert Earle onbewust tot een van de troonpretendenten.

Cis Van Looy (4)

CD & vinyl REVIEW BLOG

Archives

Categories