Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Various Artists: Rock Ya Baby

9/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Mary Ann: Link Wray And The Wraymen
Baby By Rock: Winnie Starr And The Omaha Kid
Rock Ya Baby: Jim McCrory With Bob Rain’s Music
She’s My Woman: Bobby Roberts
A Woman Can Make You Blue: Royce Porter
Bad Bad Way: Rodger & The Tempests
I’ve Got It: Ralph
Shake, Baby, Shake: Jesse Lee Turner
I’m Gone: Rick Rickels And His Wild Guitar
Little Willie: Richie Deran And The New Tones
Tornado Twist: The Tornadoes
Cindy: Johnny Fay
Love Me Baby: Chavis Bros.
She Left Me Crying: Dinky Harris And The Spades
My Baby Don’t Rock Me: Kent Westberry And The Chaperones
Corvette Baby: Bob Cass And His Corvettes
Messed Up: Bill Swing
Square Town: The Darts
Cruisin’: ‘Bucky’’s Premieres
Bertha Lou: Johnny Faire
Doggone It Baby: The Rock-A-Teens
She’s All Mine: Chuck Tyler And The Royal Lancers
Meet Miss Susie: Eddie Cleary And The Customs
50 Megatons: Sonny Russell
Betty Jo: Nicky Brazell And The Satellites
Jim Dandy: The Spades

Traditiegetrouw is ook dit album weer gevuld met 26 ‘genuine Pan-American Rockin’ Recordings’. Ook nu weer nemen bekende en minder bekende artiesten, vaak op uiterst moeilijk te vinden opnames, via ‘Rock Ya Baby’ bezit van je speakers. Startschotgevers zijn Link Wray and the Wraymen met het gekende ‘Mary Ann’. Wat volgt is een prachtige verzameling in authenticiteit gewortelde tracks, die uitblinken in diversiteit. Zo scoort de met een knik in de stem gezegende Royce Porter alvast met ‘A Woman Can Make You Blue’. Voor een ‘wild one’, kan je terecht bij Ralph en ‘I’ve Got It’, ingekleurd met een primitieve, maar zo efficiënte gitaarsolo. Voel je echter meer voor ‘a real twist’? Skip dan maar eens naar track 11, waar The Tornadoes met ‘Tornado Twist’ je op je wenken bedienen. Meiden waren in de fifties vaak de aanleiding voor een nummer. Verliefdheid, het hunkeren naar of het met een gebroken hart achterblijven kwamen veelvuldig aan bod. Zo ook bij Johnny Fay die zijn ‘Cindy’ al rockend smeekt om bij hem terug te keren. Dat een coole wagen daarbij kon helpen, hoor je aan ‘Corvette Baby’ van Bob Cass and his Corvettes. Een klassieker is ongetwijfeld het veelvuldig gecoverde ‘Bertha Lou’, dat je hier in de originele en meest dynamische versie van Johnny Faire krijgt.
Kortom, deze ‘Rock Ya Baby’ krijgt je gegarandeerd uit je luie zetel en de tijdens de eindejaarsfeesten bijgekomen extra kilootjes zullen al zwetend rockend en rollend, als sneeuw voor de zon verdwijnen. Een aanrader!

Lambert Smits

Foto

Another 26 'genuine Pan-American Rockin' Recordings'. Authentic rock & roll of exceptional quality. Come on, crawl out of that lazy seat and rock and roll away all your worries. Recommended!

THE MIGHTY MOCAMBOS: 2066

7/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Preaching to the Choir
Stronger
Superstrada
Concrete Stardust
Where Do We Go from Here
MacUmba
Take on the World
Return to Space
Golden Shadow
Today
Here We Go
Bounce That Ass

Website Artiest
THE MIGHTY MOCAMBOS

De Duitse band The Mighty Mocambos heeft al meerdere dozijn singles en verschillende albums uitgebracht. Ze werkten al samen met Afrika Bambaataa, Lee Fields, Ice-T, Charlie Funk, Peter Thomas en Kenny Dope, en gaven nieuw talent zoals Gizelle Smith en Caroline Lacaze een kans. De groep brengt funk, soul en hiphop samen in een aanstekelijke mix. Als de instrumentale track ‘Preaching to the Choir’ door de boxen klinkt, weet je al genoeg. Dit is klasse werk! Vervolgens brengt de New Yorker Jswiss hiphop op ‘Stronger’, gevolgd door de erg dansbare instrumentale tracks ‘Superstrada’ en ‘Concrete Stardust’. Op de ballade ‘Where Do We Go from Here’ hoor je Lee Fields in grote soultraditie, en ‘MacUmba’ is weerom een instrumentale danstrack. Gizelle Smith is te gast als zangeres op ‘Take on the World’, waarna Peter Thomas ons introduceert tot het jaar 2066 in ‘Return to Space’. Dat doet hij om de honderdste verjaardag van de sciencefiction Tv-show ‘Space Patrol’ uit 1966 te vieren. Een wild ritme brengt ons vervolgens terug met ‘Golden Shadow’, en doet me terugdenken aan blaxploitation. ‘Today’ is weerom een soulballade, ditmaal gezongen door Nichola Richards, gevolgd door de funk van de Mocambo Kidz op ‘Here We Go’. Rapper Ice-T & Charlie Funk zijn te gast op afsluiter ‘Bounce That Ass’. Er staat eigenlijk geen “filler” op dit album, dat ik dan ook aanraad aan funkateers “all over the world”.

Patrick Van de Wiele

Foto

This is an album for funkateers all over the world. An album with no fillers!

ORBIT FOLKS: SIX

7/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

My Favourite Rhythms
The Ant Colony
Kaleidophone
Mali Blues
Switchery
Kaleidoscope Africaine

Website Artiest
ORBIT FOLKS

Onze landgenoot Martijn Vanbuel werd geboren in 1980 in Neerpelt. Als jazzmuzikant bespeelt hij de akoestische en elektrische bas, componeert, produceert en geeft les. Martijn is ook geïnteresseerd in folk en wereldmuziek, en combineert dikwijls deze stijlen in zijn eigen composities. Hij is bedrijvig in zijn eigen band Orbit Folks, de Taiwanese jazzgroep Sizhukong en het Amber Haddad Trio. Martijn studeerde aan het Lemmensinstituut in Leuven, en aan het Superieur conservatorium in Parijs. Hij leefde in verschillende landen en met deze Orbit Folks heeft hij al 2 albums uitgebracht, en een live dvd. Tweemaal won hij de Golden Melody Award. Voor dit nieuw album, het eerste dat in België uitkomt, componeerde hij alle tracks zelf, en verder bestaat de band uit Carlo Nardozza (trompet), Lennert Baerts (sax), Tim Finoulst (gitaar), Mike Roelofs (keyboards) en Daniel Jonkers (drums). Ook zijn er enkele gastmuzikanten aan boord. Met de openingstrack ‘My Favourite Rhythms’ hoor je al dat er elementen van jazzrock aanwezig zijn, plus een flinke dosis improvisatie. ‘The Ant Colony’ moet eigenlijk het “magnum opus” van deze cd worden, en het is een eerbetoon aan het boek ‘Gödel, Escher, Bach, an Eternal Golden Braid’. Ja, wiskunde ligt nu eenmaal aan de basis van muziek, maar in dit boek komen tevens andere onderwerpen aan bod. ‘Kaleidophone’ daarentegen gaat meer de richting van jazzrock op, en doet terugdenken aan Weather Report en Miles Davis. Met ‘Mali Blues’ komen we in Afrika terecht, en ‘Switchery’ volgt daarop me een trompetsolo middenin. Afsluiter ‘Kaleidoscope Africaine’ brengt ons weer naar Afrika, met hints naar Fela Kuti en de duimpiano, de kalimba (waar ik al een artikel aan wijdde). Een cd die de vergelijking met gelijkaardige albums uit de USA best kan doorstaan. Voor hen die niet wars zijn van jazz met een dosis folk en wereldmuziek!

Patrick Van de Wiele

Foto

Jazz music for those who don’t run away from some folk and world music.

Steven De bruyn: The Eternal Perhaps

7/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Paradise Blue
Maurice The Boss (Cat)
Aanspraak
8 Wrap
Sometimes
Onderweg #2
BXL Midi
Our Dream
Onder De Regen
Ancient Memory
Stevo Wonders

Website Artiest
Steven De bruyn

‘Never believe in a standing ovation’, was Toots Thielemans’ levensadvies. Een advies dat nog lang ronddoolde in het brein van Steven De bruyn. Met andere woorden je moet je bij elk optreden voor de volle 100% geven om het publiek voor jou te winnen. Steven speelde zeven jaar bij El Fish, één van de meest getalenteerde Belgische rootsbands en gedurende vijftien jaar was hij aanvoerder van de meest vernieuwende en tot de verbeelding sprekende The Rhythm Junks… en toch was ‘never believe’ zijn motto. Na beluistering van Stevens soloalbum ‘The Eternal Perhaps’ kan je resoluut besluiten dat deze visie hem geen windeieren heeft gelegd. Op dit album laat Steven zich vergezellen van Rhythm Junks compagnon Jasper Hautekiet en Annelies Van Dinter aka Echo Beatty. Jasper is te horen op de double bass en percussie, terwijl Annelies op ‘Our Dream’ de lead vocals voor haar rekening neemt en naast op tamboerijn op een drietal songs tevens de backing vocals verzorgt. Wat bij opener ‘Paradise Blue’ opvalt, is dat Steven niet alleen Toots’ advies ter harte nam, maar ook dat Thielemans heel wat inspiratie bood. Meteen wordt je als het ware opgenomen in de soundtrack van wat volgens De bruyn een hedendaagse film noir zou kunnen zijn. En hier slaat hij spijkers met koppen! Er gaat ook heel wat om in het brein van deze getalenteerde harmonicaspeler, zanger en componist. Gewaarwordingen en gevoelens die hij zelfzeker in meesterlijke songs weet te vatten, zoals bijvoorbeeld in ‘Aanspraak’, een op muziek gezet gedicht van de Zuid-Afrikaanse Ronelda Kamfer. De drukte en het jachtige leven in de stad krijgen dan weer een geluid in het aangrijpende ‘BXL Midi’ en ‘Ancient Memory’ laat je heerlijk dagdromen.
Het lustigste en tevens listigste nummer is ‘Maurice The Boss’, een song over Stevens kat. Het dier is blijkbaar niet ‘into jazz’, wat ze via de mondharmonica van haar meester, duidelijk laat horen.
Met ‘The Eternal Perhaps’ positioneert Steven De bruyn zich steevast tussen de grootste smoelschuivers ter wereld. De creativiteit die hij op dit album aan de dag legt, tart elke verbeelding. Dit album verdient zonder meer internationale erkenning.
Toots is er jammer genoeg niet meer, maar ik ben er zeker van dat hij fier zou zijn om in Steven De bruyn een waardige opvolger te hebben.

Lambert Smits

Foto

The creativity that the Belgian harmonica player Steven De bruyn put into this album is phenomenal. This is top-level jazz. Toots Thielemans has a worthy successor in De Bruyn. Sublime album!

Guy Bélanger: Eldorado

7/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Carving The Wind
Bright Side Of The Road
Eldorado
When Will I Know
Wicked
Hummin'
Ganga
Sign O' The Times feat. Mathis Haug
Hope & Faith
Four Little Words (We Need to Talk)
Stillwater

Website Artiest
Guy Bélanger

De plaat ‘Eldorado’ is het nieuwe album van de Canadese componist en harpvirtuoos Guy Bélanger. Samen met drummer Robert MacDonals, bassist Marc-André Drouin, gitarist Michel Dufour en een hele rits van gastartiesten betovert Guy het album met elf prachtige nummers die allen nauw verwant zijn met moderne blues en rock opussen. Guy ontpopt zich alweer tot een waar mondharmonica virtuoos in de instrumentale openingstrack ‘Carving The Wind’. Zijn harptunes blijven uiteraard de rode draad doorheen zijn songs. En dat is niet anders in Van Morrison’s ‘Bright Side Of The Road’. En dat divergeert met een country en rumba begeesterde titeltrack. Guy mag zijn stembanden nog eens verlenen aan de ballade ‘When Will I Know’ vooraleer het smooty ‘Wicked’ in te zetten. Van het spooky ‘Hummin’ en de funky instrumentale ‘Ganga’ gaat het gezwind naar ‘Sign O’The Times’, dat voor de gelegenheid in een Delta blues composities werd gegoten. Het instrumentale en stemming wisselende ‘Hope & Faith’ divergeert met het jazzy ‘Four Little Words’ (We Need To Talk) en de instrumentale afsluiter ‘Stillwater’.

Philip Verhaege

Foto

The release "Eldorado" is a new album by Canadian composer and harp virtuoso Guy Bélanger. Together with drummer Robert MacDonals, bass player Marc-André Drouin, guitar player Michel Dufour and a whole host of guest artists, Guy captivates the album with eleven beautiful songs that are all closely related to modern blues and rock opussen.

LONDON AFROBEAT COLLECTIVE: HUMANS

6/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Tolembi
Power To The Women
Prime Resources
Tokomona
Stop Talking
They Come & They Go
All You Need Is Air
Walk Alone
Power To The Women (Radio Edit)
Stop Talking (Radio Edit)
Prime Resources (Radio Edit)
All You Need Is Air (Radio Edit)
Tolembi (Radio Edit)
Walk Alone (Radio Edit)

Website Artiest
LONDON AFROBEAT COLLECTIVE

Het Britse London Afrobeat Collective is een negenkoppige band die het vooral live heel erg goed schijnt te doen. De band bestaat uit Juanita Euka (zang), Alex Farrell (gitaar), Alexis Szjanowicz (gitaar), John Mathews (bas), Giuliano Osella (drums), Lee Crisp (percussie), Andy Watts (trompet), Edmund Swinburn (tenorsax) en Klibens Michelet (bariton sax). Ze vermengen invloeden van Fela Kuti, Parliament/Funkadelic, Frank Zappa en Chic in een “melting pot”. De groep werd opgericht in 2009, en heeft ondertussen wat wisselingen in de bezetting meegemaakt. Zo zitten er nu leden uit Engeland, Italië, Frankrijk, Congo, Argentinië en Nieuw Zeeland in de band. Nu, tien jaar later, is hun derde album uitgebracht. De songs daarop bevatten teksten met een sociaal bewustzijn. Acht nieuwe tracks vullen de schijf, hier aangevuld met 6 radio edits van sommige daaruit. ‘Tolembi’ opent in een swingende sfeer, waarna de uptempo single ‘Power To The Women’ volgt. En dat geldt eigenlijk voor de ganse cd. Alle tracks zijn even swingend, drijven inderdaad op een basis van funk, maar onderscheiden zich door het Afrikaans gevoel. ‘Stop Talking’ is mijn tip voor een volgende single. Indien je houdt van Afrobeat, dan moet je gewoonweg dit album hebben!

Patrick Van de Wiele

Foto

If you love Afrobeat, then you simply got to buy this album!

BELLA BROWN & THE JEALOUS LOVERS: GET MINE

6/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Get Mine
Give it up or Turnit a Loose
One Way Lover
Shake
My Joy

Website Artiest
BELLA BROWN & THE JEALOUS LOVERS

Tegenwoordig worden meer en meer releases enkel digitaal uitgebracht. Maar daar doen wij hier bij Keys & Chords niet aan mee. Toch mocht ik een CR-R van deze nieuwe EP ontvangen, afkomstig van een band die zichzelf een kruisbestuiving tussen Sharon Jones & The Dap-Kings en James Brown noemt. Zij geven een moderne draai aan soul en funk uit de jaren ’70, overigens mijn favoriete decennium. Dit is meteen hun debuut in eigen beheer, waarop 3 originele tracks staan, plus 2 covers. Openingstrack is de uptempo titeltrack, en inderdaad, dit is een reis terug in de tijd, toen soulmuziek “hot” was. Aan het geschreeuw bij de intro hoor je onmiddellijk dat ‘Give it up or Turnit a Loose’ een cover is van “the godfather of soul”. Gebracht met dezelfde funky energie, roept het herinneringen op aan wijlen James Brown, waardoor je zin krijgt om te gaan dansen. ‘One Way Lover’ is een ballade, waarna Sam Cooke’s ‘Shake’ eraan komt, en man, dit swingt de pan uit. Met ‘My Joy’ wordt afgesloten. Een lovenswaardig debuut van een band, waarvan ik hoop nog meer te horen!

Patrick Van de Wiele

Foto

A commendable debut EP from this band. I hope to hear more from them!

Popa Chubby: It’s A Might Hard Road

6/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Flavor Is In The Fat
It’s a Mighty Hard Road
Buyer Beware
It Ain’t Nothin’
Let Love Fee The Day
If You’re Looking For Trouble
The Best Is Yet To Come
I’m The Beast From The East
Gordito
Enough Is Enough
More Time Making Love
Why You Wanna Bite My Bones?
Lost Again
I’d Rather Be Blind
Kiss

Website Artiest
Popa Chubby

Popa Chubby is ook bij ons al jaren een graag geziene gast. Ted ‘Popa Chubby’ Horowitz verkondigd dan ook al meer dan dertig jaar de blues. Zijn blues, New York City gebaseerde blues. Het is al jaren zijn trademark, zijn handelsmerk. Haast ieder jaar promoot hij wel een nieuwe plaat. Zijn laatste album ‘Prime Choice’ dateert dan ook uit 2019. Nu is er ‘It’s A Might Hard Road’, dat verschijnt in maart 2020 en dit na vijf jaar afwezigheid op het label Dixiefrog Records. De release kenmerkt zich met vijftien track, waarvan twee opmerkelijke covers. ‘I’d Rather Be Blind’ van Leon Russel, Don Nix en Donald Dunn én het finale funky ‘Kiss’ van zijne majesteit Prince. En die laatste had wel degelijk een invloed op Chubby als gitarist. Popa vond nu zijn soulmates in Dave Keys (piano en orgel), Don Castagno en Steve Holley op drums en bassisten Brett Bass en V.D. King. Het album opent met het knappe ‘The Flavour Is In The Fat', een liedje over eten, iets waar we allemaal wel wat plezier in hebben. De titeltrack van het album 'It's A Mighty Hard Road' is een opwindende bluesrocker dat gezwind overgaat in het funky ‘Buyer Beware’ en ‘It Ain’t Nothin’. Het modern spijkerende ‘Let Love Fee The Day’ en de rocker ‘If You’re Looking For Trouble’ divergeren het de soultrack ‘The Best Is Yet To Come’ en het autobiografische ‘I’m The Beast From The East’. Het ritmische ‘Gordito’ is een ontspannen instrumentale track die overgaat in de reggae ritmiek van ‘Enough Is Enough’. En dan moeten nog ‘More Time Making Love’, de rocker ‘Why You Wanna Bite My Bones’ en het jazzy ‘Lost Again’ nog door de woofer worden gejaagd. Schitterend !

Philip Verhaege (5)

Foto

Poppa Chuby’s last release "Prime Choice" dates from 2019. Now there is "It’s A Might Hard Road", which will be released in March 2020 and this after five years of absence on the Dixiefrog Records label. The release is characterized by fifteen tracks, including two remarkable covers. "I’d Rather Be Blind" by Leon Russel, Don Nix and Donald Dunn and the final song "Kiss" by his majesty Prince. And the latter certainly had an influence on Chubby as a guitarist. Popa now found his soulmates in Dave Keys (piano and organ), Don Castagno and Steve Holley on drums and bassists Brett Bass and V.D. King. Popa Chubby is also a welcome guest for years here in Belgium and Holland. Ted "Popa Chubby" Horowitz has been proclaiming the blues for more than 30 years. His blues, New York City based blues. It has been his trademark for years!

Neil Bob Herd & The Dirty Little Acoustic Band: Every Soul A Story

6/1/2020

Foto

detail album

Tracks:

Bad Land
As Much As I Need To
The Colour Of History
Leave Only Love (Old Dog)
Light A Single Candle
Everyone's Got A Book Inside Them
Well Well
Coming Back As Jason
Exactly What I Wanted
Best Song

Website Artiest
Neil Bob Herd

De Schotse singer-songwriter Neil Bob Herd startte onlangs een Kickstarter programma om dit schitterende project enigszins te financieren. Hij woont momenteel ergens in Folkestone, Kent en was 17-jaar lid van de bluegrass formatie Coal Porters, waarmee hij liefst zes albums registreerde. Sinds de band vorig jaar besliste om het project op ‘hold on’ te plaatsen, werkt Neil gestaag aan een solo carrière. Met een nieuwe kern van The Dirty Little Acoustic Band promoot hij nu de plaat ‘Every Soul A Story’. Het is cast dat zowel echte als verzonnen personage omkaderd. Gitarist en Coal Porters soulmate Paul Fitzgerald, Gemma White (viool), bassist Glenn Lamberton en drummers Gary Smith Lyons en Billy Muir vormen The Dirty Little Acoustic Band. De sound omvat heel wat country tunes zoals ‘Bad Lands’ en ‘Coming Back As Jason’. Luchtige rockabilly horen we in nummers als ‘As Much As I Need To’, ‘Everyone's Got A Book Inside Them’ en ‘Best Song’. En dit alles divergeert met de folky Schotse ballades ‘The Colour Of History’ en ‘Exactly What I wanted’ én het banjo begeesterde ‘Leave Only Love’ (Old Dog). Het Americana begeesterde ‘Light A Single Candle’ en ‘Well Well’ zijn dan volgende hoogtepunten op deze schitterende release.

Philip Verhaege

Foto

Neil Bob Hert's sound includes handsome country and folky tunes. Just like some airy rockabilly songs and a few Americana inspired tracks. Great release…!

Mejram

4/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Voque
Erase You
The Turn
Det Ar Du Som Haller Kvar
Se Mig
Skakningar
Heavy Rain
Kallar Du
Heidi
Sa Innerligt

Website Artiest:
Mejram

Hedendaagse rootsmuziek vanuit Zweden vereenzelvigt zich niet met traditionele folk. Meer en meer Amerikaanse invloeden bepalen de sound uit het Noorden. Het kwartet Mejram uit Göthenborg kon zich met hun klassieke scholing nog wapenen tegen de invloedrijke americana. Volledig bijeen gepend voor ‘strings’ door Amanda Frisk en Gabriella Josefsson behouden ze toch grotendeels hun eigen roots. Double bass, viool en mandoline, maar ook de lapsteel sloop erin. Muzikaal én vocaal hoor je de folktraditie gelukkig doorwegen in twee talen. Ben je het Zweeds machtig, dan geniet je zeker nog meer. Zweudanalfabeten kunnen zich wentelen in harmonieuze melodieën en sfeervolle samenzang: aards, doch niet volks. Een gedistingeerde sfeer met heel wat emotionele hoogtepunten (‘Se Mig’). Ja, het renaissance tijdperk klinkt doorheen de composities. Het debuutalbum van Mejram baadt in een heerlijke rustige sfeer, ideaal voor deze dagen. Gooi je in een zetel met een wijntje, sluit je vermoeide ogen en droom weg naar je eigen verhalen over hoop, geluk, pijn en opluchting.

Line-up:
Amanda Frisk (Vocals, Mandolin, Piano, Lyrics & Music)
Marcus Fenn (Bouzouki, Double Bass, Harmonica, Vocals)
Gabriella Josefsson (Violin, Vocals, Lyrics & Music)
Jonathan hansson (Guitar,Drums, Vocals)

Guest Musicianson tracks 5 & 9:
Lisa Bengtson (Cello)
Albin Ekman (Viola)
Henrik Cederblom (Violin, Viola, Lapsteel)

Marino Serdons

Foto

Beautiful debut from Swedish quartet with distinguished folkmusic.

Sugar Blue: Colors

4/1/2020

Foto

detail album

Tracks:

And The Devil Too
Bass Reeves
We’ll Be Alright
Day Tripper
Good Old Days
Dirty Ole Man
Man Like Me
Shanghai Sunset
Downhill
Bonnie And Clyde
Keep On

Website Artiest
Sugar Blue

Grammy Award-winnende mondharmonica virtuoos Sugar Blue promoot nu zijn gloednieuwe release ‘Colors’, het is de veelgeprezen opvolger van de live-opname ‘Raw Sugar’ uit 2012 en de studioalbums ‘Voyage’ uit 2016, 'Threshold' (2010) en ‘Code Blue’ (2007). Hij werd geboren als James Whiting en groeide op in Harlem, New York, waar zijn moeder zangeres en danseres was in het legendarische Apollo Theater. Sugar Blue begon zijn carrière als straatmuzikant en maakte zijn eerste opnames in 1975 met legendarische blues artiesten als Brownie McGhee en Roosevelt Sykes. Het jaar daarop droeg hij bij aan opnames van Victoria Spivey en Johnny Shines, voordat hij naar Parijs verhuisde op advies van pionier en blues pianist Memphis Slim. In Frankrijk raakte hij muzikaal verslaafd aan de Engelse bluesboom en vooral The Rolling Stones trokken zijn speciale aandacht. En de liefde was wederzijds. The Stones nodigden Sugar Blue uit om zich bij hen in de studio te vergezellen. De signature song ‘Miss You’ zal voor eeuwig verbonden blijven met Sugar Blue. Hij speelt namelijk de zo herkenbare mondharmonica intro op het nummer Naast zijn werk op het album ‘Some Girls’, is hij ook te horen op ‘Emotional Rescue’ en ‘Tattoo You’. Ondanks dit alles verhuisde hij opnieuw naar The States en belandde in Chicago om te werken met mentors als Big Walter Horton, Carey Bell, James Cotton en Junior Wells. Hij trok hierop twee jaar op tournee met Willie Dixon’s Chicago Blues All Stars en is ook te horen op Dixon’s Grammy award winnende album ‘Hidden Charms’. Sugar Blue vormde zijn eigen band en het ging crescendo met zijn solo carrière. Sugar Blue's nieuwe album ‘Colors’ werd geschreven en opgenomen in vier continenten. Het weerspiegelt de constante activiteit naar geluiden en emoties die de creatieve kracht van Sugar Blue aansturen. Drummers Brady Williams en Yan Boodhoo vormen de basis voor de ritmiek. En met bassisten Ilaria Lantieri (zijn wettelijke wederhelft, co-schrijver en arrangeur van sommige nummers) en Maestro Johnny B. Gayden vormt gitarist Rico McFarland, die trouwens al jarenlang lid is van de Sugar Blue Band, de strakke ritmesectie. Het openingsnummer is een eerbetoon aan Bo Diddley en is samen geschreven met Nick Tremulis, die hier ook die typerende Diddley ritmiek op gitaar speelt. Het modern spijkerende blues nummer ‘Bass Reeves’ is het verhaal van de Lone Ranger uit de beroemde tv-show. Een ‘legendary hero’, een bevrijde slaaf die US Marshall werd na de burgeroorlog. Het weemoedige ‘We’ll Be Alright’ wordt hier ingekleurd door een vrouwelijk koor. De enige cover ‘Day Tripper’, origineel van The Beatles, werd in Chicago blues stijl ingeblikt en met funky arrangement geëlektriseerd. Het nummer ‘Good Old Days’ omvat fingerpicking van Max De Bernardi en opwindende wasboard van Washboard Chaz. De song ‘Man Like Me’ valt dan weer onder de noemer klassieke blues tracks die zijn ingekleurd met Sugar Blue’s meeslepende en halsbrekende harpsolo’s. Net zoals het Chicago blues begeesterde ‘Dirty Old Man’. De strakke percussie en Hammond partij in het emotionele ‘Shanghai Sunset’ accorderen met het Chicago blues ‘Downhill’ en het dobro én Delta blues gemotiveerde ‘Bonnie And Clyde’. Het afsluitende ‘Keep On’ varieert van bij die knappe akoestische intro.

Philip Verhaege

Foto

Sugar Blue's new album "Colors" was written and recorded in four continents. It reflects the constant activity towards sounds and emotions that drive the creative power of Sugar Blue. Drummers Brady Williams and Yan Boodhoo form the basis for the band. And with bassists Ilaria Lantieri (legal spouse, co-writer and arranger) and Maestro Johnny B. Gayden and guitarist Rico McFarland, who has been a member of the Sugar Blue Band for years, is the tight rhythm section. This is perhaps Sugar Blue's best album!

Ledfoot: White Crow

3/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Dead Man Can Do
Right Down The Hole
This Wayward Son
Nobody
You’ve Gone Astray
Where I Lost Hope
The Wrong Road
Little Dog
Ain’t Yet Been
When An Angel Falls

Website Artiest
Ledfoot

Tim Scott McConnell is een Amerikaanse singer-songwriter. Met zijn 12-snarige gitaar speelt hij sinds 2007 onder het pseudoniem Ledfoot. Hij noemt zichzelf ‘The Master of The Gothic Blues’. Zijn nummer ‘Swear’ werd gecoverd in 1984 door Sheena Easton in en Bruce Springsteen registreerde ‘High Hopes’ voor zijn EP ‘Blood Brothers’. Het nummer, uitgebracht door Springsteen als single in november 2013 was ook de titel van zijn studioalbum in 2014. McConnell begon met toeren op zijn vijftiende en kreeg zijn eerste platencontract bij het label Sire Records in 1982. Hij verhuisde vervolgens naar Geffen Records en registreerde zijn plaat ‘High Lonesome Sound’ in 1985. McConnell leidde ook de in LA gevestigde band The Havalinas. De band had slechts één zelf titelend studioalbum en het livealbum ‘Go North’ . Na het uiteenvallen van The Havalinas maakte McConnell een reeks soloalbums. In 2007 bracht hij zijn eerste Ledfoot plaat uit en begon hij solo te toeren doorheen Europa. Nu speelt hij voornamelijk solo met het Ledfoot-project en heeft de release ‘White Crow’ te promoten. De opvolger van het succesvolle ‘Gothic Blues’, dat verscheen op het label Vox Records. Duistere Delta blues gemotiveerde songs zijn hier alweer de hoofdmoot. Iedere songs is ingekleurd met zijn ruwe stem en die laat zich makkelijk leiden door zijn 12-snarige, meestal in Bb mineurstemming, gitaar. Hij bespeelt dit alles met zijn porseleinen bottleneck en stalen vingerplectrums. Extra zware snaren dragen bij aan dat uniek en krachtig geluid. Regelmatig voegt Ledfoot wat extra ritme toe met zijn stompbox. Van het opwindende ‘Dead Man Can do’ gaat het gezwind naar de workersong ‘’Right Down The Hole’, het intieme ‘This Wayward Son’ en de country blues track ‘Nobody’. Het radiovriendelijke ‘You’ve Gone Astray’ divergeert met het duistere ‘Where I Lost Hope’ en het meerstemmige ‘The Wrong Road’ én ‘Little Dog’. Nog snel even naar de Delta afdalen voor ‘Ain’t Yet Been’ en de akoestische country blues song ‘When An Angel Falls’. Ledfoot’s teksten en melodieën zijn vaak donker maar sfeervol en zorgen voor opwindende Delta blues tunes. Knap!

Philip Verhaege

Foto

Dark Delta blues motivated songs are the main focus here. Every song is colored with its rough voice and it is easily guided by its 12-string guitar. Ledfoot’s lyrics and melodies are often dark but atmospheric and create exciting Delta blues tunes. Great stuff !

Izakaya Heartbeat: Subterranean Sunset

3/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hallucinating Past And Future
Descend
Fierce Femme
Psychic Vultures
Planetarium High
Primitive Psyche
Into The Ocean
Endless Kiss
Sometimes
Collective Unconsciousness

Website Artiest:
Izakaya Heartbeat

Een nineties rock ’n roll rollercoaster vanuit Noorwegen zuigt je weg uit de realiteit. Met de hoofdtelefoon verdwaal je in een wall of sound die volgens onze noorderburen schatplichtig is aan Radiohead en Sonic Youth. Evenzeer vind je elementen van Melvins, Can of Mogwai. Hun derde album opent met een rocker en glijdt dan langzaam naar illustere soundscapes en shoegaze rock. Om helemaal in de ruimte van je brein te verzeilen met ‘Planetarium High’. Dark post-rock en stoner rock gaan hand in hand richting ondergrondse. Het instrumentale ‘Primitive Psyche’ overweldigt in ritme en psychedelisch gitaarwerk. Het beukt de stoppen uit je oren, drijvend naar het rustig golvend ‘Into The Ocean’. Een gezapige song met shoegaze overgoten om in weg te dromen.
Songwriter Christian Wilson Larsen’s Izakaya Heartbeat blijft verbazen. Ten onrechte wordt hun muziek omschreven als noise-rock. De songs hebben vrijwel allemaal een gladde toegankelijke melodie, weliswaar met de nodige soundscapes op de achtergrond. Best verteerbaar. Trouwens hoe meer je luistert, hoe meer emotie je ontdekt.

Marino Serdons

Foto

Go with your feet of the ground on the psychedelic rocktunes and soundscapes of singer Christian Wilson Larsen and guitarist Kenneth Amundsen. No drugs needed. Great stuff!

DLG3: GREASE TRAP

2/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Stand
Living for the City
Until You Come Back to Me
Lomy’s Homies
Street Life
Across 110th Street
Witch Hunt
The World Is a Ghetto

Website Artiest
DLG3

Uit New York City bereikt mij het debuut van het trio DLG3. Dat trio bestaat uit John Lynch op gitaar, Mike DeConzo op drums, en afwisselend “Organ Monk” Greg Lewis ofwel William Gorman op Hammond B3 orgel. Dit album werd in het begin van november van vorig jaar uitgebracht en bevat funky, instrumentale covers van klassieke soultunes, evenals enkele originele tracks. Verder is er over hen op het Internet niet veel terug te vinden. Opener ‘Stand’ is een cover van Sly and The Family Stone uit 1969, gevolgd door een cover van Stevie Wonder’s ‘Living for the City’. ‘Until You Come Back to Me’ is oorspronkelijk een nummer van Stevie Wonder, maar dat werd destijds niet als single uitgebracht, in tegenstelling tot Aretha Franklin’s versie uit 1973. Het is nadien talloze malen gecoverd, en ook hier weer. ‘Lomy’s Homies’ is een origineel nummer, waarna een cover van het bekende ‘Street Life’ van The Crusaders eraan komt. ‘Across 110th Street’ is een cover van Bobby Womack, maar ‘Witch Hunt’ is mij onbekend. Afsluiter ‘The World Is a Ghetto’ ken je uiteraard van de groep War. Deze muziek had voor mij wat dynamischer mogen klinken.

Patrick Van de Wiele

Foto

The debut album from this trio from NYC.

PIERS ADAMS & LARRY LUSH: BACH SIDE OF THE MOON

2/1/2020

Foto

DETAIL ALBUM

Tracks:

Bach – Siciliano
Albinoni – Adagio
Vivaldi – Adagio
Sammartini – Siciliano
Handel – Largo
Purcell – Dido’s Lament
Handel – Eternal Source of Light
Gluck – Dance of the Blessed Spirits
Vivaldi – Cantabile
Bach – Adagio
Vivaldi – Largo
Albinoni – Adagio
Bach - Andante

Website Artiest
Bach Side of the Moon

Deze keer is er iets nieuws onder de zon. Een nieuw concept in de wereld van klassieke cross-over en elektronische relaxatiemuziek is geboren. Piers Adams, bekend van zijn band Red Priest, had al langer de ambitie om trage, zachte soundscapes te verkennen, geïnspireerd op de adagio’s van de barokke meesters. Tijdens de jaren ’80 ontwikkelde hij een interesse in New Age synthesizermuziek, en een ontmoeting met producer en geluidsartiest Larry Lush leidde tot het mixen van de oude meesters met moderne technologie. Sublieme adagio’s van o.a. Bach, Vivaldi, Handel, Albinoni, Gluck, Purcell en Sammartini voeren je in een droomachtige toestand naar futuristische oorden. Op deze manier vinden de achttiende-eeuwse meesters een thuis in de chill-out van de 21ste eeuw. Het is eigenlijk een nieuw genre dat hier gecreëerd werd. Maar het kan zowel beluisterd worden als chill-out, klassieke cross-over, New Age of lounge.

Patrick Van de Wiele

Foto

The reworkings of the ancient masters can be considered as chill-out, classical cross-over, New Age or lounge.