KEYS AND CHORDS
  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • ALBUM REVIEW BLOG
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY

  CD & vinyl   REVIEW BLOG

Brigitte Purdy: Mother Of The Crossroads

14/10/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Sugar Fried Candy
  2. Blues Collar Woman
  3. Memphis Hotline
  4. Mother Of The Crossroads
  5. Losin Time For Love
  6. Make Love Higher
  7. Too Full Of You
  8. Come To Mama
  9. Rise Like The Water

​Line-up:
Brigitte Purdy (Vocals)
Dave Osti (Guitars, Bass, Drums, Piano, Percussion)
Drake Shining (Keyboards & B3 Organ)
 
Michael Fell (Harmonica track 8)
Jimmy Keegan (Drums track 9)
 
Website Artiest:
Brigitte Purdy

​
Een eerbetoon aan haar grootmoeder Netty met wie ze samen zong als kind.  Een basis dat de weg opende naar background vocals bij The Who en Paul Rodgers. Het vormde Brigitte Purdy tot een energieke bluesrock zangeres die op Mother Of The Crossroads haar helemaal kan uitleven.  Alle credits gaan echter naar producer/songwriter Dave Osti.
Als multi-instrumentalist werkt Dave Osti vanuit zijn Dirtshack studio in de buurt van Sierra Madre in Californië.  Wanneer je de volle soulstem van Brigitte Purdy hoort, begrijp je zeker zijn fascinatie. Negen knappe americana songs met blues en rock ingrediënten, hoofdzakelijk ingespeeld door Dave himself, en overgoten met de raw power voice van Brigitte Purdy. 
Als upcoming lady schreef ze zelf een aantal songs die absoluut naast het werk van Dave Osti kunnen staan.  Opener ‘Sugar Fried Candy’ en title track ‘Mother Of The Crossroads’ tonen het componeertalent van beiden; emotie en variatie gaan hand in hand.  In Osti’s song ‘Make Love Higher’ steelt de gevoelige snaar een hoofdrol.  Terwijl ‘Too Full Of You’, een eigen song, misschien wel een pijnlijke bekentenis inhoudt over haar liefdesrelatie.
Afsluiter ‘Rise Like The Water’ kreeg definitief vorm en opname vanuit Billy Burke’s studio Loveless Motel in Sierra Madre.  Een drijvende (Hammond) B3 Organ neemt je 3 minuten op sleeptouw maar eindigt ongelukkig bruusk. Opnamefoutje?
Blijkbaar zou het album gecomponeerd én recorded zijn met een radio format in het achterhoofd.  De meeste songs draaien dan ook rond in iets meer dan 3 minuten.  Nochtans zou een live performance ons ook wild enthousiast maken.
 

​Marino Serdons
Afbeelding
Love album dedicated to grandmother Netty (and also her personal experiences).
Brigitte Purdy is a upcoming star with phenomenal vocal skills on soulful blues rock compositions. Great album!  

0 Opmerkingen

Various Artists: Old School Rock ā€˜n’ Roll, Vol. 1 (Atomicat ACCD 197)

9/10/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​​Tracklist
​Tracklist:
 
  1. Moonlighters: Broken Heart
  2. Freddy Cannon: Buzz Buzz A Diddle It
  3. Charlie Gracie: Angel Of Love
  4. Earl Sinks: Little Susie Parker
  5. Timy Morrie: Bump-Ity Bump
  6. Bob Orrison: Sarah Lee
  7. Clyde McPhatter: Happiness
  8. Joe Fuller: You Made A Hit
  9. Lou & Simon: It’s Just The Idea
  10. Bobby Angelo: Skinny Lizzie
  11. Jan Davis: Destination Love
  12. Jackie Burns: Hey Then, There Now
  13. The Crickets: Baby My Heart
  14. Angie & The Monoco’s: Sad As I Can Be
  15. Alis Lesley: Heartbreak Harry
  16. Andy Anderson: Johnny Valentino
  17. Ricky Nelson: My Babe
  18. Gene Lewis: Too Young To Settle Down
  19. Ronnie Self: Petrified
  20. The Tune Rockers: No Stoppin’ This Boppin’
  21. Peter Lewis: Teenage Baby
  22. Andy Martin: Record Hop Tonight
  23. Sonny Williams: Lucky Linda
  24. Bob Ackoff: Come Dance With Me
  25. Gabriel & The Angels: Don’t Wanna Twist No-More
  26. Eddie Holland: Little Miss Ruby
  27. The Chavis Brothers: Love Me Baby
  28. Jaye Sisters: Sure Fire Love
  29. Brook Benton: Revenge
  30. The Heartbeats: Everybody’s Somebody’s Fool
Met dit eerste volume start het Atomicat label een nieuwe serie. Een serie die aandacht besteedt aan de commerciële rock-‘n-roll waar de tieners midden jaren vijftig, warm voor liepen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat heel  wat bekende namen in deze serie opduiken. Om commercieel te kunnen scoren werden meestal superieure studiomuzikanten ingehuurd, vooral wanneer die opnames voor major labels gebeurden. Maar ook kleinere labels probeerden een graantje mee te pikken van de rock-‘n-roll gekte. Die opnames waren vaak niet minder professioneel dan deze van de grote labels, maar door een beperkt budget, met als gevolg een niet optimale promotie, bleef het succes soms beperkt.
Mooi is dat opnames van zowel grote als kleinere labels in deze serie op een schitterende manier naast elkaar kunnen staan. ‘It’s a rockin’ party, and you’re invited’ prijkt op de cover van deze uitgave en inderdaad niets is minder waar. De 30 tracks zullen je ongetwijfeld dat partygevoel bezorgen. De eerste track ‘Broken Heart’ van Moonlighters zet je stramme spieren al meteen in beweging. Het nummer bevat bovendien een knappe messcherpe gitaar. Dat nummer krijgt al dadelijk een heerlijk vervolg met ‘Buzz Buzz A Diddle It’ door Freddy Cannon. Het nummer werd ook bekend gemaakt door de Engelse rockabillyband Matchbox.
Vroeger misschien nog meer dan vandaag beïnvloedden artiesten elkaar. Dat is zeker het geval voor Tiny Morrie in ‘Bump-Ity Bump’, waarvan de sound enorm vergelijkbaar is met die van Buddy Holly. De Holly sound maakt ook deel uit van ‘Come Dance With Me’ van Bob Ackoff.
We vermeldden reeds dat niet alle artiesten konden rekenen op een degelijke promotie. Liberty Records had nochtans beter meer promotie gevoerd voor de latinorocker Bob Orrison en zijn ‘Sarah Lee’. Leuk weetje is tevens dat de gitaar er bespeeld werd door Eddie Cochran.
‘You Made A Hit’ is gekend in de rockabillyversie van Ray Smith. Hier krijg je het nummer in een eerdere tragere, naar de rhythm en blues neigende versie door Joe Fuller.
We zeiden reeds dat labels alles uit de kast haalden voor succes. Dat gebeurde zeker voor ‘Hey Then, There Now’ van Jackie Burns. Co-writer van het nummer was Jack Hammer en de studiomuzikanten werkten ook voor Ritchie Valens.
Ook na het overlijden van Buddy Holly gingen The Crickets verder. Hier hoor je ze nog met ‘Baby My Heart’. Misschien niet dadelijk bekend, maar daarom niet minder aanstekelijk, klinkt het met een sublieme rauwe saxsolo versierde ‘Sad As I Can Be’ van Angie & The Monoco’s.
Songs blijven, vaak onterecht stof vergaren. Dat overkwam Andy Anderson & The Rolling Stones (nee, niet die…!) met ‘Johnny Valentine’. Zowel Delta als Sun Records namen het nummer ooit op zonder het uit te brengen. Felsted Records bracht het nummer wel uit met een nieuw arrangement, dat ook wat country & western in zich heeft. Overtuig jezelf en besluit dat Delta en Sun hier een serieuze song aan hun neus lieten voorbijgaan.
Een versie van een nummer die ikzelf niet kende, is ‘My Babe’ van Ricky Nelson. ‘My Babe’ is vooral gekend in de versie van blueslegende Little Walter, maar Nelsons versie bezorgt de song een compleet nieuw leven, waar de gitaar de rol van de bluesharmonica met verve invult.
Een toffe song is zeker het instrumentale ‘No Stoppin’ This Boppin’ van The Tune Rockers, met een formidabele sax van Dick Lawrence.
Vrolijk, poppy en rockend klinkt Andy Martin’s ‘ Record Hop Tonight’. Het nummer was tevens te horen in de in 1957 uitgebrachte film ‘Jamboree’, waarin een plejade van artiesten te zien waren, zo ook een piepjonge door Rocco and The Saints begeleidde Franky Avalon. Om de cirkel rond te krijgen……Andy Martin was de leadzanger bij Rocco and The Saints en Franky Avalon was er de trompettist.
Zijn grootste successen zou Eddie Holland boeken bij Motown. Hier hoor je de man in ‘Little Miss Ruby’ dat hij in 1958 opnam voor Mercury.
Voor een aangename dosis meiden rock-‘n-roll zorgen Jaye Sisters in ‘Sure Fire Love’ met een meer dan fantastische samenzang.
Verder nog enorm leuke opnames van o.a. Clyde McPhatter, Alis Lesley, Ronnie Self en Brook Benton.
Dit eerste volume sluit af met het romantische ‘Everybody’s Somebody’s Fool’ door The Heartbeats.
Met dit eerste volume in de serie ‘Old School Rock ‘n’ Roll’ is de toon gezet voor een uitermate genietbare nieuwe serie. Wij kijken alvast uit naar de volgende volumes.
 
Lambert Smits
Afbeelding
With this first volume, the Atomicat label launches a new series—one that focuses on the commercial rock 'n' roll that captivated teenagers in the mid-1950s. It is hardly surprising then, that many well-known names appear in this series. To achieve commercial success, top-notch studio musicians were usually hired, especially for recordings made by major labels. However, smaller labels also tried to cash in on the rock 'n' roll craze. Their recordings were often just as professional as those from the major labels, though limited budgets—and the resulting lack of optimal promotion—sometimes kept their success in check.
It is wonderful to see recordings from both major and smaller labels sitting side-by-side so brilliantly in this series. "It’s a rockin’ party, and you’re invited" proclaims the cover, and that is certainly true. The 30 tracks will undoubtedly give you that party feeling. The opening track, ‘Broken Heart’ by the Moonlighters, will get your stiff muscles moving right away. The song also features some impressive, razor-sharp guitar work. It is immediately followed by the delightful ‘Buzz Buzz A Diddle It’ by Freddy Cannon—a song also popularized by the English rockabilly band Matchbox.
Artists influenced one another, perhaps even more so in the past than today. This is certainly true for Tiny Morrie on ‘Bump-Ity Bump’, a track with a sound remarkably similar to Buddy Holly's. That Holly-esque sound also features in Bob Ackoff’ s "Come Dance With Me."
As previously mentioned, not all artists could count on solid promotion. Liberty Records really should have promoted Latino rocker Bob Orrison and his track ‘Sarah Lee’ more heavily. An interesting side note is that the guitar work was performed by Eddie Cochran.
‘You Made A Hit’ is well-known in the rockabilly version by Ray Smith. Here, however, we hear a slower version by Joe Fuller that leans more towards rhythm and blues.
As previously mentioned, record labels pulled out all the stops in pursuit of success. This was certainly the case for Jackie Burns’ ‘Hey Then, There Now’. The song was co-written by Jack Hammer, and the studio musicians involved also worked with Ritchie Valens.
The Crickets continued performing even after Buddy Holly’s death. Here we hear them with ‘Baby My Heart’. Perhaps not immediately recognizable—though no less catchy—is ‘Sad As I Can Be’ by Angie & The Monoco’s, a track featuring a sublime, raw saxophone solo.
Songs often end up gathering dust, frequently undeservedly so. This was the fate of ‘Johnny Valentine’ by Andy Anderson & The Rolling Stones (no, not those Rolling Stones!). Both Delta and Sun Records recorded the song at one point but never released it. Felsted Records did eventually released it with a new arrangement that incorporates elements of country & western. Listen for yourself and decide whether Delta and Sun missed out on a serious hit.
One version of a song that was new to me is Ricky Nelson’s take on ‘My Babe’. While ‘My Babe’ is best known through the version by blues legend Little Walter, Nelson breathes new life into the track, with the guitar brilliantly stepping in to fill the role usually played by the blues harmonica. A great track is undoubtedly the instrumental ‘No Stoppin’ This Boppin’ by The Tune Rockers, featuring formidable saxophone work by Dick Lawrence.
Andy Martin’s ‘Record Hop Tonight’ sounds cheerful, poppy, and full of rock energy. The song also appeared in the 1957 film ‘Jamboree’, which showcased a host of artists, including a very young Frankie Avalon, backed by Rocco and The Saints. To bring things full circle: Andy Martin was the lead singer for Rocco and The Saints, while Frankie Avalon played the trumpet in the band.
Eddie Holland would go on to achieve his greatest success at Motown. Here we hear him on ‘Little Miss Ruby’, a track he recorded for Mercury in 1958.
The Jaye Sisters deliver a delightful dose of girl-group rock ‘n’ roll with ‘Sure Fire Love’, featuring truly fantastic vocal harmonies.
There are also wonderful recordings by the likes of Clyde McPhatter, Alis Lesley, Ronnie Self, and Brook Benton.
This first volume concludes with the romantic ‘Everybody’s Somebody’s Fool’ by The Heartbeats.
With this opening volume of the ‘Old School Rock ‘n’ Roll’ series, the stage is set for a thoroughly enjoyable new collection. We are already looking forward to the next volumes.

0 Opmerkingen

Albert Castiglia: Grits & Glory

6/10/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
In My America
I’m Afraid To Fall Asleep
Uncertainty
Michigan Avenue
Sack The Juggler
Slumlord Billionaire
The Milk Is Still Good
Don’t Burn Down The Bridge
When The Coin Came Callin’
Afro Blue
Yer Blues

Line-up:
Albert Castiglia (Guitar, Lead vocals)
Cliff Moore (Bass Guitar)
Ray Hangen (Drums)
David Gross (Guitar, Hammond, Piano, Wurlitzer)
Guests:
Lewis Stehens (Hammond, Piano)
Bruce Bears (Wurlitzer)
Deborah Michels (Background Vocals)
 

Website Artiest:
Albert Castiglia

​Wanneer je als Amerikaanse bluesgitarist studiotijd kan bemachtigen in de beroemde Abbey Road Studios van Londen, dan betekent dit toch wel iets, of niet?  Oordeel zelf over het recente solo album Grits & Glory of het de verwachtingen waarmaakt. In ieder geval krijgen de bluessongs een UK-sausje waarbij de invloeden van Jimmy Page en Eric Clapton nog meer tot hun recht komen.
Albert Castiglia wou de US even ontlopen vanwege de politieke polarisatie. Ruimte zoekend voor zijn muzikale ideeën zwerft hij weken rond in de UK; het najagen van zijn Engelse idolen.  Slechts enkele songs zijn origineel van zijn hand doch dat maakt het niet minder interessant.  Scott Mayer schreef de song Uncertainty en krijgt met Albert’s voice en de Hammond soundscape een krachtige meeslepende uitvoering, annex gitaarsolo. Nochtans zijn de eigen composities zeker zo sterk als de covers.  Neem het instrumentale ‘Sack The Juggler’, waarin de Albert Castiglia helemaal losgaat, ritmisch in toom gehouden door drummer Ray Hangen.
Grommend gitaarwerk en virtuoze speelsheid.  De Gibson Les Paul past perfect met Albert Castiglia’s voice; een dikke warme gitaarsound in ‘In My America’ neemt je terug mee naar de glorierijke seventies.  ‘Slumlord Billionaire’ laat de bluesvibes in je lijf trillen. 
Albert Castiglia houdt van meer ruige blues en uit dat in overweldigende riffs en de onvermijdelijke solo’s.  Nog knapper is zijn gitaarversie van Mongo Santamaria’s ‘Afro Blue, origineel cubaanse jazz, hier in een jazzrock kleedje waarbij menig gitarist zal beginnen blozen.  En dan helemaal terug naar de sixties met een song van John Lennon en Paul McCartney: ‘Yer Blues’.  Een terecht eerbetoon aan componist én de blues.

Marino Serdons
Afbeelding
British-flavoured blues. So play it loud!
0 Opmerkingen

Ensemble Stella d’Oriente: Alta Va La Luna

5/10/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:

  1. Hija Mia
  2. Alta Va La Luna
  3. Amors, Mercé non sia
  4. Improvistation Dessus de Viole
  5. Can l’Erba Fresch’
  6. Nani Nani
  7. Una Matica de Ruda
  8. Dos Amantes Tengo
  9. Improvisation Flûte
  10. Santa Maria Amar
  11. Taba Li (chant spirituel Soufi)
  12. Improvisation Luth
  13. Avrix Me Calanica
  14. Improvisation Basse de Violon
  15. Adio Kerida
  16. Improvisation Ney

​Line-up:
Catalina Skinner (Chant)
Pierre-Yves Binard (Direction, Chant, Percussions)
Iyad Haimour (qânoun, oud, flûtes ney)
Jodël Grasset-Saruwatari (Luths Médiévaux, Oud)
Guillem Girones (Dessus de Viole, Basse de Violon)
Mahdi Hachem (Vièle, Saz, Flûtes)

 
Website Artiest:
Ensemble Stella d’Oriente


​Laat je nog eens onderdompelen in middeleeuwse Sefardische liederen uit het mediterraanse gebied.  En concludeer zelf dat er een nauw verband bestaat tussen Joden, Christenen en Moslims.  Het Ensemble Stella d’Oriente bestaat uit 6 muzikanten met elk een eigen culturele achtergrond. De opnames vonden rechtstreeks plaats in een klein Zuid-Frans kerkje.  De traditionele songs krijgen een diverse invulling vanuit de eigen cultuur. Voldoende ruimte ook voor enkele improvisaties.
Het album Alta Va La Luna laat de verbondenheid horen tussen de instrumenten: de oud met de luit, de qanun met de viool en de gitaar met een saz.  Daarbovenop de Sefardische zang: melancholische liederen uit de Spaanse en Portugese regio met invloeden van de Moren en de Turken.  De Sufi zang was in de middeleeuwen devoot en alomtegenwoordig in de islam.
Geen hedendaagse rock of electronica op dit album, wel emotionele benaderingen van de traditionele liederen.  Met enkele uitschieters. Zoals ‘Hija Mia’ waarin zangeres Catalina Skinner haar prachtige stem demonstreert.  Wanneer je voor de eerste maal de oud (een Arabisch snaarinstrument) hoort, luister naar de title track ‘Alta va la Luna’, denk je al snel als westerling valse tonen te horen. Niets is minder waar, het ligt aan de microtonen (kleiner dan een halve toon) die we in onze toonladders niet terugvinden. 
Het oosters getinte ‘Dos Amantes Tengo’ laat het hart sneller tikken.  Spaans inderdaad.  Net als de jongste kerel in het gezelschap Guillem Girones. Amper 19 jaar, afkomstig uit Girona (Catalonië) en een veelbelovende cellist en violist. De andere muzikanten hun roots liggen in Frankrijk-Occitanië, Colombia, Syrië, Libanon.  Diversiteit wordt eenheid!
Het rustgevende, bijna spirituele album verschijnt op 6/11/26 op het label Mundo Azul.  De cd-versie behelst ook een booklet met wat notities en enkele schitterende aquarellen van fluitist en saz muzikant Mahdi Hachem.
Afbeelding
For all of us a beautiful introduction of Sephardic music from the Middle Ages
0 Opmerkingen

Tengerton: Ilch

1/10/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM​
Tracks:
01-Jamsai Oryo
02-Ser Ser Salkhi
03-Flam(e)
04-Jalam Khar
05-Mandal Juujaa; Khöömiin Oron
06-Tsatsal Biyelgee
07-Tal Nutag
08-Bolzoo
09-Temuulel
10-Altain Matgaal
11-Zakhias​

Line-up:
Uuganbaater Tsend-Ochir (Ikh khuur fiddle, choir)
Nasanjargal Ganbold (Throat-singing, khöömii, morin khuur fiddle, oboe, lute, percussion)
Yesun-Erdene Bat (Throat-singing, khöömii, morin khuur fiddle, mouth harp)
Dalaijargal Daansuren (Throat-singing, klhöömii, morin khuur fiddle, tsuur flute)

​Website Artiest:

Tengerton
Buda Musique
​

Een kwartet uit Mongolië dat met traditionele instrumenten en met indrukwekkende keelzang hedendaagse muziek produceert.  De vier strijkers van Tengerton creëerden met het debuutalbum Ilch (hitte) een uitzonderlijke beleving.  Invloeden van blues, flamenco en jazz doorprikken het folklore gevoel en monden uit in een buitengewoon virtuoos spel.
Opener ‘Jamsai Oryo’ (Journey to Jamsai) laat de bassnaren trillen, terwijl de invallende twee-snarige fiddle het tempo opdrijft.  Repetitieve teksten zwepen op, keelzang en oerklanken nemen over.  Zitten we op de Mongoolse steppe? Of bij de inheemse bevolking in het zuiden van de U.S.? De song komt uit het noorden van Mongolië en behoort toe aan de Tsaatan, een etnische minderheid met Turkse roots.  Dat dubbele gevoel, die verwarring in één song,  maakt van Ilch een muzikaal document.
De invloeden komen blijkbaar niet alleen uit het Westen.  In ‘Flam(e)’ hoor je duidelijk de Joodse klezmer accenten en de flamenco invloeden. 
Mooi hoe de illusie van een paarden stampede over de woeste steppe door de strijkers begint te leven.  De song heet ‘Jalam Khar’ (The majestic Black Horse). Dzjengis Khan gerelateerd? De melodische aanvulling op oboe maakt het nog intenser.  Schitterend!
De keelgezangen imponeren door het meeslepende effect naar ons eigen oerinstinct.  
De mondharp (of Jewish harp) past perfect in het geheel. Als muzikaal thema laat het Tengerton kwartet blijken dat mens en natuur één geheel vormen. Een hommage niet alleen aan het Mongoolse rijk, ook aan het respect voor moeder aarde.  Virtuositeit
De verzorgde cd, incluis booklet met uitleg over oorsprong en betekenis van de songs, vormen een absolute meerwaarde.  Genieten van begin tot einde.
Het album Ilch werd uitgegeven op het label Buda Musique.  Wie in 2023 het optreden in de Brusselse metro gemist heeft, krijgt een herkansing. Het Mongoolse kwartet concerteert op 12 februari 2027 in het mooie klassieke OPRL van Liège.  Een absolute aanrader!
 

Marino Serdons
Afbeelding
Extra-ordinary Mongolian traditional music with Western influences.  Deep sounds and emotions to share!
0 Opmerkingen

Antone’s 50th presents Chicago Bound – Honoring Muddy, Cliff & Blue

25/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
Album detail
Tracks:
  1. John Primer: Chicago Bound
  2. Ivan Neville & CC Adcock featuring Keith Richards, Ronnie Wood & Jimmie Vaughan: One Step At A Time
  3. Kam Franklin with Rodd Bland & The Dreamers: I Wouldn’t Treat A Dog (The Way You Treated Me)
  4. Doyle Bramhall II: Give Me Back My Wig
  5. Kim Wilson & The Fabulous Thunderbirds: I’m Not Ashamed
  6. Anson Funderburgh: Backstroke
  7. Clifford Antone: The Blues Is So Big (Interview)
  8. Billy F Gibbons and the BFGs: Hangin’ On A Cliff
  9. Lurrie Bell: Act Like You Love Me
  10. Lavelle White: Baby What’s Wrong
  11. John Primer & Lil’ Ed Williams featuring Kenny “Beedy Eyes” Smith: Got My Mojo Working
 
Website Artiest
Antone’s Record Shop

​
De langspeler ‘Antone's 50th present Chicago Bound – Honoring Muddy, Cliff & Blue’, werd uitgebracht op het label Blues Till 2 Rec, ‘Chicago Bound’ is meer dan een eerbetoonalbum; het vangt de essentie van Antone's zelf. De live-opnames bewaren de spontaniteit, warmte en chemie die het podium van de club al vijf decennia kenmerken. Het presenteert diverse artiesten die hun creativiteit naar een hoger niveau tillen, terwijl ze grotendeels trouw blijven aan hun eigen stijl. De compilatie legt een duidelijke nadruk op Chicago-blues, dit omringt met elektrische gitaren, mondharmonica en ritmisch precieze drumpartijen. Stilistisch gezien bewegen de songs zich tussen traditionele arrangementen en moderne interpretaties. Bluesstructuren ontmoeten zo hedendaagse expressievormen. Het weliswaar een beknopte introductie van de verschillende varianten van de Chicago-sound. Een gerichte hommage aan deze bluesiconen, waarbij de sfeer en oorsprong van de nummers duidelijk herkenbaar blijven. ‘Chicago Bound’ is niet zomaar een jubileumviering, maar een eerbetoon aan de muzikanten, vriendschappen en muzikale reizen die Antone's hebben gevormd sinds Clifford Antone de club in Austin opende. Geïnspireerd door John Primers opname van Jimmy Rogers' klassieker ‘Chicago Bound’, zag co-producer Zach Ernst het album als een muzikale roadtrip die de historische migratie van de blues volgt vanuit Louisiana via Houston, Austin en Memphis naar Chicago. Dat concept komt prachtig tot uiting in de albumhoes, waarop een tourbus vol muzikanten noordwaarts rijdt naar de geboorteplaats van de elektrische blues, een passend symbool voor artiesten die hun leven hebben gewijd aan het verspreiden van de muziek van het ene podium naar het andere. De live-opnames, geproducet door Jacob Sciba en Zach Ernst, bevatten nummers van bluesgrootheden als John Primer, Doyle Bramhall II, Kim Wilson & the Fabulous Thunderbirds, Anson Funderburgh, Lurrie Bell en Lavelle White. Andere hoogtepunten zijn een klassieker van Bobby Bland, gezongen door de krachtige Houstonse zanger Kam Franklin, begeleid door Bobby's zoon en drummer Rodd Bland, en een minder bekend nummer van Clifton Chenier, uitgevoerd door de Louisianaanse blueslegendes Ivan Neville en CC Adcock, samen met Keith Richards, Ronnie Wood en Jimmie Vaughan (de laatste op mondharmonica!), wat resulteert in een album dat generaties overbrugt en tegelijkertijd een eerbetoon is aan een van Amerika's meest invloedrijke bluesinstituten.
De muziekclub Antone's, opgericht in 1975 door de inmiddels overleden Clifford Antone, is een iconische blueslocatie in het centrum van Austin. Er wordt wel gezegd dat Clifford Antone niet voor de blues koos, maar dat de blues hém koos. De in Port Arthur geboren Antone opende begin jaren 70 een broodjeszaak in Austin, naar het voorbeeld van het familiebedrijf in Houston. Maar al snel stonden er gitaren en versterkers achter in de zaak, en binnen de kortste keren had de blues de overhand genomen. De blues zat in Clifford Antone en moest eruit. Wat hij deed toen de blues eruit was, was de beste nachtclub van Amerika openen. In de afgelopen 51 jaar heeft Antone's een scala aan bluesmuzikanten uit het hele land naar Austin gehaald, waaronder B.B. King, Muddy Waters, Jimmy Reed, Ray Charles en James Brown, en heeft het bijgedragen aan de ontwikkeling van lokaal talent zoals Stevie Ray Vaughan, The Fabulous Thunderbirds, Bob Schneider, Gary Clark Jr. en talloze anderen. In 2015 werd het historische merk nieuw leven ingeblazen en bracht een nieuw team de iconische locatie terug naar het centrum van Austin, met een hernieuwde focus op het opnieuw "Home of the Blues" maken van Antone's
 
Philip Verhaege
Afbeelding
Clifford Antone had it right: “THE BLUES IS SO BIG that no one person could ever learn it in a lifetime.” So, when Antone’s called upon their family of blues legends to put together a four-disc set to commemorate the 50th Anniversary of Antone’s Nightclub, Antone’s: 50 Years of the Blues boxed set (New West Records, 2025) – of course they came up with more blues than they could possibly fit into one glorious collection. It soon became clear that this embarrassment of blues riches was the start of their next project. Antone’s 50th Presents Chicago Bound: Honoring Muddy, Cliff & Blue (Blues Till 2 Recording Co. / Select-O-Hits) caps the club’s 50th anniversary celebration while pointing toward its future.  Established in 1975 by the late Clifford Antone, Antone’s is an iconic blues venue located in downtown Austin. Over the past 51 years, Antone’s has brought Austin a variety of blues musicians from across the country including B.B. King, Muddy Waters, Jimmy Reed, Ray Charles and James Brown, and helped develop local talent like Stevie Ray Vaughan, The Fabulous Thunderbirds, Bob Schneider, Gary Clark Jr. and countless others. In 2015, the historic brand was restored and a new team brought the iconic venue back to the downtown Austin landscape with a renewed focus on once again making Antone’s the “Home of the Blues.”
0 Opmerkingen

Ray Allen: The Many Sides Of Ray Allen (Rhythm Bomb Records RBR 6028)

23/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
Tracklist:
Tracks:

  1. Careless Mama: Ray Allen With The Hi-Fi’s
  2. Please Leave Me Alone: Ray Allen With The Hi-Fi’s
  3. Broken Heart: Ray Allen & The Blue Rhythms
  4. You’re Mine Tonight: Ray Allen & The Blue Rhythms
  5. Hurry Up: Ray Allen
  6. She’s My Girl, Take 11 (unissued): Ray Allen
  7. TV Hop: Ray Allen
  8. Rockin’ After Midnight (unissued master): Ray Allen
  9. Oh How Sweet: Ray Allen
  10. Kiss Me Baby, Take 16 (unissued): Ray Allen
  11. Hot Rod, Take 13(unissued) : Ray Allen
  12. I Love My Baby: Ray Allen
  13. She’s Wild: Ray Allen
  14. Rock Daddy O (unissued): Ray Allen
  15. Ruby Red Lips: Ray Allen
  16. Jersey Pearl: Ray Allen
  17. Girl Crazy: Ray Allen
  18. Kiss Me: Ray Allen
  19. Nothing At All: Ray Allen
  20. Blues Please Let Me Be: Ray Allen
  21. Chains: Ray Allen
  22. You Move Me: Ray Allen
  23. School Of Rock And Roll, Take 4 (unissued): Ray Allen
  24. I Got The Bug (unissued): Ray Allen With The Hi-Fi’s
  25. Look For Me(unissued) : Ray Allen
  26. Rock Daddy O (EP version): Ray & Jay
  27. Hurry Up (EP version): Ray & Jay
  28. Whats Buzzin’ Cuzzin (EP version): Ray & Jay
  29. Schack Shake Hop (EP version): Ray & Jay
  30. Yes Ma’am, Take 5 (unissued): Ray & Jay
 
Website Artiest
Ray Allen

​
De muzikale carrière van de Duitse Mathias Arnold overspant inmiddels 3 decennia.
Als zanger en ritmegitarist trad hij in 1997 toe tot de band The Thunderbirds, die later als de Moonlight Classics door het leven ging.
In 2004 was het tijd voor een soloproject en zocht Mathias naar een artiestennaam die lekker in het gehoor lag en zo transformeerde Mathias in Ray Allen. Hij vormde zijn band The Hi-Fi’s en nam eind 2006 zijn debuutalbum ‘Ray Allen with The Hi-Fi’s’ op in de Berlijnse Lightning Recorders Studio, die deel uitmaakte van Rhythm Bomb Records. Ralph Braband, CEO van Rhythm Bomb Records, was onder de indruk van Allens debuutalbum en tekende hem voor zijn label.
De 30 tracks op dit album overspannen Ray Allens opnames die hij maakte voor Rhythm Bomb Records. De eerste twee originele rockende tracks ‘Careless Mama’ en ‘Please Leave Me Alone’ stonden op Ray’s debuutalbum en laten duidelijk horen dat Rhythm Bomb Records een talentvolle rock-‘n-roller binnenhaalde.
Tussen de 30 tracks tref je maar liefst 13 songs aan die nooit eerder op cd werden uitgebracht. Dat is onder andere het geval voor ‘I Got The Bug’ dat destijds het album niet haalde. Het tweede album nam Ray op met The Blue Rhythms, onder de titel ‘Ray Allen & The Blue Rhythms’. Daarop stonden Allens versie van ‘Broken Heart’ van The Moonlighters, evenals het door hemzelf geschreven ‘You’re Mine Tonight’. Bij het verschijnen van ‘Hurry Up’, zijn derde album was Ray reeds een gevestigde waarde in de rock-‘n-rollwereld.
Op de albums die hij daarna voor Rhythm Bomb Records, stonden naast indrukwekkende originele composities ook covers, die Allen een persoonlijk touch wist te geven. Op deze compilatie krijg je 30 schitterende songs van gedurende twintig jaren gemaakte opnames, die Ray’s talent voor de volle 100 % in de spots plaatsen. Rocken kan hij als de besten, maar ook in een lagere versnelling, zoals in ‘Oh How Sweet’, ‘Look For Me’ en ‘Blues Please Let Me Be’, schittert hij. ‘Hot Rod’ is dan weer een uitmuntende door gitaar voortgestuwde instrumental.
Deze compilatie bewijst niet enkel en alleen Ray Allens talent als performer, maar ook als songschrijver. Daarnaast wist hij zich tevens te omringen met superieure muzikanten en tenslotte….. deze nummers klinken alsof ze eind jaren vijftig en begin zestiger jaren werden opgenomen. Bovendien heeft de tijd op deze songs geen invloed gehad, want ze klinken nog steeds enorm dansbaar, gedreven en fris. And that’s for sure!
 
Lambert Smits
Afbeelding
The musical career of German artist Mathias Arnold now spans three decades.
In 1997, he joined the band The Thunderbirds—later known as the Moonlight Classics—as a singer and rhythm guitarist.
By 2004, he was ready for a solo project, seeking a catchy stage name and so Mathias transformed into Ray Allen. He formed his band, The Hi-Fi’s, and in late 2006 recorded his debut album, ‘Ray Allen with The Hi-Fi’s’, at Berlin’s Lightning Recorders Studio (part of Rhythm Bomb Records). Ralph Braband, CEO of Rhythm Bomb Records, was impressed by Allen’s debut and signed him to the label.
The 30 tracks on this album encompass the recordings Ray Allen made for Rhythm Bomb Records. The first two rocking original tracks, ’Careless Mama’ and ‘Please Leave Me Alone’, appeared on his debut album and clearly demonstrated that Rhythm Bomb Records had signed a talented rock 'n' roller.
The collection includes no fewer than 13 songs never before released on CD. One such track is ‘I Got The Bug’, which did not make the original album. Ray recorded his second album, titled ‘Ray Allen & The Blue Rhythms’, with the band The Blue Rhythms. It featured his version of The Moonlighters' ‘Broken Heart’ as well as the self-penned ‘You’re Mine Tonight’. By the time his third album ‘Hurry Up’, was released, Ray was already an established figure in the rock 'n' roll world.
The subsequent albums he recorded for Rhythm Bomb Records featured impressive original compositions alongside covers to which Allen brought his own personal touch. This compilation features 30 magnificent songs drawn from recordings spanning twenty years, fully showcasing Ray’s talent. He can rock with the best of them, yet he also shines when shifting down a gear, as heard on tracks like ‘Oh How Sweet’, ‘Look For Me’, and ‘Blues Please Let Me Be’. ‘Hot Rod’ meanwhile, is an outstanding, guitar-driven instrumental.
This compilation demonstrates Ray Allen’s talent not only as a performer but also as a songwriter. Furthermore, he surrounded himself with superb musicians, and last but not least, these tracks sound as if they were recorded in the late fifties or early sixties. Moreover, time has not diminished these songs, they remain incredibly danceable, energetic, and fresh. And that’s for sure!

0 Opmerkingen

L’ Antidote: Sounds Sketches composed for Giorgio Armani PrivĆ© 2005-2025

21/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. A Quiet Place
  2. The Act Of Sewing
  3. Dans un Rêve
  4. Simplicity, Shaped by countless Decisions
  5. The Responsibility of Beauty
  6. Elegance Speaks In Silence

​​Line-up:
Bijan Chemirani (Percussions)
Redi Hasa (Cello)
Rami Khalifé (Piano)

 
Website Artiest:
L’ Antidote
Xango Music

​
Goede wijn behoeft geen krans, beweert een oeroud gezegde.  L’Antidote is een wereldvermaard muziektrio dat werd ingeschakeld door modeontwerper Giorgio Armani om zijn overzichtsshow van de nodige luister te voorzien.  Een wereld die de meesten onder ons alleen kennen uit de media en waarbij we nu kunnen focussen op de gebruikte muziek. En prachtig is het!
Alleen al de titels van de composities verraden het werk dat voorafgaat aan het creëren van een kledingstuk.  Het belicht de arbeid maar ook de schoonheid van het product.  Het trio bijan Chemirani (percussie), Redi Hasa (Cello) en Rami Khalifé (Piano) speelt mooi in op die facetten.  Met hun klassiek instrumentarium verbeelden ze een hele sector.  Het begint al met een experimentele jazzy benadering in ‘A Quiet Pulse’, doorspekt met enkele experimentele maten die een fabriekshal voorstellen.  Naaien en stikken verbergt voorbereiding, het proces op zich en een gevoel van verwachtingen; schitterend muzikaal vertaald in ‘The Act Of Sewing’.  ‘Danse un Rêve’ surft op de piano van Rami, lento aangevuld met cello en slagwerk. Natuurlijk is niets eenvoudig.  ‘Simplicity, Shaped by Countless Decisions’ probeert in 7 minuten hieraan gestalte te geven met soundscapes in een trance. 
Het trio L’ Antidote dompelt je op een experimentele wijze onder in de onbekende wereld van Giorgio Armani 2005-2025,  maar nog belangrijker: in de klassieke virtuositeit van drie muzikanten die perfect aanvoelen wat Giorgio Armani nastreeft.
 

Marino Serdons
Afbeelding
Never heard such an excellent combination between music and topic.  A masterpiece!
0 Opmerkingen

Melkutus Party: Mahti

15/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Tanssi
  2. Mahti
  3. Sininen Salo
  4. Viktor
  5. Kiza
  6. Hiki
  7. Oi Emosini
  8. Mantsi

​Line-up:
Janne Storm (Setara, Electronics)
Jenni Venäläinen (Kantele, Vocals)
Tatu Viitala (Percussion)

 
Website Artiest:
Melkutus Party
 
Xango Music

​
Noem het revolutionair wat dit Fins trio laat horen.  Als basis tokkelen op hun nationaal snaarinstrument de kantele en voegen daar soundscapes en drum ’n base aan toe.  Het resultaat kan zich niet raden; je wordt psychisch meegesleurd in hun eigen universum en je danst, danst en zwijmelt.  Schitterend origineel.
In Zweden gaan ze uit de bol voor de psychedelische rockband Goat, in Finland is Melkutus Party goed op weg om de ‘dance clubs’ te veroveren.  De mix van een traditioneel akoestisch instrument met electronica werkt uitermate verslavend.  Het zijn 43 minuten waarin je makkelijk in een drum n’base trance verdwaald, even terug met beide voeten op de grond komt, om snel terug te verdwalen onder ambient soundscapes.
Het trio deed met een succes een tour doorheen de States en kan niet anders dan nu Europa veroveren.
Het album Mahti is verkrijgbaar op cd én vinyl, bijgevoegd een booklet met summiere uitleg over de intentie achter elk nummer.
Noem het een meesterwerk want origineel en zeer hedendaags.

​Marino Serdons
Afbeelding
Outstanding original mix of folk and electro tunes. Dance in trance!
0 Opmerkingen

Gerry Hundt Trio: One More For Me

14/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
Detail Album
Tracks:
Pimenta
Caught In The Middle
Pretty Baby
Kid Man Blues
Ruby Doobie
Runnin’ Wild
I’m Gone
Rambler’s Blues
Strange Things Happening
End Of The Day Blues
 
Website Artiest
Gerry Hundt

Gerry Hundt is een gerespecteerd lid van de Chicago blues-scene en treedt regelmatig op in gerenommeerde clubs als Kingston Mines, Buddy Guy’s Legends, FitzGerald’s en heel wat regionale kroegen. Hij heeft albums uitgebracht op Delmark, Blind Pig en Blue Bella Records en was eerder te zien op het Chicago Blues Festival, het Montreal Jazz Festival en vele andere festivals. Gerry presenteert met trots zijn Europese bandleden: Tom Lehnert op drums en Renaud Lesire op bas. De langspeler ‘One More For Me’ is de opvolger van ‘Get Hip!’. De sound van de Chicago blues is onmiskenbaar wanneer Gerry Hundt een instrument oppakt, of het nu gitaar, mandoline, mondharmonica of drums is. Oorspronkelijk is hij afkomstig uit Rockford, Illinois. Gerry begon zijn carrière in Colorado als mondharmonicaspeler bij de inmiddels overleden John-Alex Mason. Later was hij te horen op Masons laatste album, samen met Cedric Burnside, Lightnin’ Malcolm en Lionel Young. Na zijn terugkeer naar Illinois speelde Gerry vijf jaar lang op heel wat festivals en diverse podia doorheen de VS en Europa met Nick Moss and The Flip-Tops. In die periode richtten Nick en Kate Moss het label Blue Bella Records op, waar Gerry als geluidstechnicus meewerkte aan een dozijn releases, waaronder zijn eigen bluesmandoline-album ‘Since Way Back’ uit 2007. Nominaties voor de Blues Music Awards volgden, evenals optredens op het Montreal Jazz Festival en Blues Station in Tournon, Frankrijk. Vanaf 2013 was Gerry manager, gitarist en songwriter voor The Corey Dennison Band, die twee zeer gewaardeerde albums producete voor Delmark Records. Deze albums wonnen in 2016 de Prix du Blues van de Académie du Jazz en werden genomineerd voor de BMA. Na 2020 ontstond The Dig 3, een samenwerking waarbij Gerry's eenmansband werd aangevuld met Andrew Duncanson en Ronnie Shellist. Het resultaat waren twee albums die lovende kritieken ontvingen en de derde plaats behaalden in de Top Tien van MOJO Magazine voor 2023, geen geringe prestatie voor een onafhankelijke release.
Het album ‘One More For Me’, werd opgenomen in Luxemburg tussen een tournee door, met drummer Tom Lehnert en bassist/harmonicaspeler Renaud Lesire. Het markeert Gerry's opkomst als een belangrijke stem in de hedendaagse bluesscene. Dit album, afwisselend krachtig, uitbundig en subtiel én is zijn meest persoonlijke werk tot nu toe. Het is tevens ook een ode aan de stad die hij zijn thuis noemt, Chicago! Naast nieuwe nummers, grijpt dit album ook terug in zijn catalogus, in twee gevallen zijn die wel 15 jaar oud, maar zijn volledig eigentijds in hun uitvoering. De opener ‘Pimenta’, hot in het Portugees’ is een op Bo Diddley geïnspireerde instrumentale track. ‘Caught In The Middle’ is een tribute aan Lil’ Ed en Elmore James. ‘Pretty Baby’ is dan weer een foot-stompin’ party song, net zoals Gerry terug in de tijd keert met ‘Kid Man Blues’. In de boogie ‘Ruby Doobie’ blaast Renaud de wangen vol met zijn op bluesharp, is ‘Runnin’ Wild’ een instrumentale funky song van Eddie C. Campbell. De track ‘Ramblers’ Blues’ is origineel van Tampa Red, ‘Strange Things Happening’ komt uit 2006, net zoals Gerry ‘End Of The Day Blues’ voor het eerst registreerde in 2007. Het nummer was oorspronkelijk een mandoline instrumentale door Earl Hooker.
 

Philip Verhaege
Afbeelding
One More For Me, named for our recording process, was recorded live in the studio, in Luxembourg between tour gigs.  We performed a couple full takes of dteach track, settling on versions we thought best; often we'd do one more take in an effort to somehow improve on a great performance, just for our own satisfaction.  Along with new songs, this album reaches far back into my catalogue, 15 years in two cases, but is wholly contemporary in its articulation.  I count myself lucky to have stood onstage with artists like John Primer, Lurrie Bell, Jimmy Johnson, Nick Moss, Andrew Duncanson, Barrelhouse Chuck, and Carl Weathersby.  In equal measure, I've drawn invaluable immediate influence from Lil' Ed, Joel Paterson, Oscar Wilson, Billy Flynn, and Glenn Davis.  Each of these tracks holds something special for me, not the least of which is collaborating with bassist/harmonica ace Renaud Lesire and drummer Tom Lehnert, whose love and knowledge of the music continually inspires me both to revisit my roots and push forward into something new.
0 Opmerkingen

Big Harp George: No Shortcuts (Blues Mountain Records cd08)

10/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
Tracklist
​Tracklist:
  1. Come out swinging
  2. Supplement life
  3. Yes dear!
  4. Sun drifting
  5. Ain’t my circus
  6. I will find you
  7. Bury my head
  8. Struck out again
  9. Be adorable
  10. Do you remember?
  11. Last trip to Itaipu
  12. What’s wrong with dying?
  13. Mista Boins!
  14. Rusty spoon
  15. Death rattle of the republic
  16. One day
 
Website Artiest
Big Harp George
 
Als Big Harp George is de voormalige hoogleraar rechten, George Bisharat, aan zijn achtste album toe. George is niet alleen een meester op de chromatische mondharmonica, maar ook een uitermate getalenteerde songwriter.
Instrumentaal swingend start George met het imponerende ‘Come Out Swinging’, dat gevolgd wordt door het heerlijk, verrassend van tempo wisselende ‘Supplement Life’.
Instrumentaal komt hij later nog terug met het bluesy ‘Sun Drifting’. ‘Last Trip To Itaipu’ is dan weer een door Latin geïnspireerde instrumental. Tijdens het tevens instrumentale ‘Mista Boins!’ duelleert George met het orgel, bespeeld door Chris Burns.
In de 16 originele tracks verkent Big Harp George meerdere muzikale genres. Zo is ‘Struck Out Again’ een parel van een slowblues.
Uitschieter wat originaliteit betreft, is zeker het Oosters aandoende ‘I Will Find You’, waar George nogmaals laat horen dat hij op zijn chromatische harp, alle stijlen aankan.
Standpunten neemt hij in op het aan politiek gevangenen opgedragen ‘Rusty Spoon’, de shuffle ‘Death Rattle Of The Republic’ en ‘One Day’, de dag waarop gerechtigheid zal geschieden.
Op alle 16 nummers is Kid Andersen gitarist van dienst. Diens echtgenote Lisa Leuschner Andersen presteert als backing vocal tijdens het met Dixieland gemarineerde ‘Be Adorable’, waarna ze, samen met George, schittert in het duet ‘Do You Remember?’. Bovendien wordt het album nog een level hoger geduwd door de sublieme blazerssectie.
‘No Shortcuts’ is het ontdekken meer dan waard!
 
Lambert Smits
Afbeelding
Performing as Big Harp George, former law professor George Bisharat has reached his eighth album. George is nopt only a master of the chromatic harmonica but also an exceptionally talented songwriter.
He kicks off with the swinging instrumental ‘Come Out Swinging’, followed by the delightful ‘Supplement Life’, which features surprising tempo changes.
He returns to instrumental territory later with the bluesy ‘Sun Drifting’, while ‘Last Trip To Itaipu’ is a Latin-inspired instrumental. On the track ‘Mista Boins!’—also an instrumental—George engages in a musical duel with organist Chris Burns.
Across these 16 original tracks, Big Harp George explores a variety of musical genres; ‘Struck Out Again’, for instance, is a gem of a slow blues song.
A standout in terms of originality is the Eastern-sounding ‘I Will Find You’, where George once again demonstrates his ability to handle any style on the chromatic harmonica.
He takes a stand on ‘Rusty Spoon’ (dedicated to political prisoners), the shuffle ‘Death Rattle Of The Republic’, and ‘One Day’—a song about the day, justice will finally be served.
Kid Andersen handles guitar duties on all 16 tracks. His wife, Lisa Leuschner Andersen, provides backing vocals on the Dixieland-infused ‘Be Adorable’ and shines alongside George in the duet ‘Do You Remember?’. The album is further elevated by a superb horn section.
‘No Shortcuts’ is well worth discovering!

0 Opmerkingen

Hilal Kaya: Sümbül

7/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:

  1. Bir Lokma Sevda
  2. Perişan
  3. Başındaki Yazma / Avşar Elleri
  4. Harabe
  5. Thrakien Sunrise
  6. Fasl ı Thrakien
  7. Sen Olmasan
  8. Sultan
  9. Alma Attım Yuvarland
  10. Mavi Yıldız
  11. Sümbül

​​Line-up:
Hilal kaya (Vocals, Acoustic Guitar, Spoons)
Orhan Ozgür Turan (Baglama, Electric Baglama,Oud, EBow)
Henrik Poulsen (Bass Guitar, Moog Bass)
Saren Poulsen (Percussion, Drums)
Saren Bigum (Electric & Ac. Guitar, Steel, Keyboards, Mandolin)

Website Artiest:
Hilal Kaya
Xango Music

​Eindelijk wordt het talent van Hilal Kaya erkent.  Haar eerste stapjes in de muziekwereld dateren al van 2014 in het gezelschap van Haluk Levent ( een gerenommeerde Anatolische rockzanger).  Het stond in de Deense sterren (haar geboorteland) geschreven dat er een boeiende carrière was weggelegd voor de Turkse zangeres.
Sümbül is haar debuutalbum dat overal op enthousiasme wordt onthaald.  En terecht. Haar hedendaagse songs, overwegend uit eigen inborst, bulkt van psychedelische invloeden waarin ze ook haar Turkse roots aan bod laat komen.  De arrangementen zijn divers gestructureerd zodat het zelfs voor onze westerse wereld een aangename en soms herkenbare reis is doorheen haar gemixte culturele wereld. 
De folkintro met ‘Bir Lokma Sevda’ (=een hapje liefde) heeft geen vertaling nodig want laat je emotioneel niet onberoerd.  Iets meer poppy is haar eerste single ‘Perisan’ dat reeds in 2024 verscheen. Om dan heel even een psychedelische versie van een Anatolische traditional te brengen met de hele band (‘Basindaki Yazma/Avsar Elleri’). Een tweede single ‘Harabe’ (=vernietiging, puinhoop, ruïne) meandert verder op die bedwelmende Midden-Oosten akkoorden. Jammer dat er geen vertaling aanwezig is van de bijgevoegde Turkse teksten, want waar gaat die puinhoop over?
‘Thrakien Sunrise’ surft op langgerekte noten (denk aan Habibi van Tamino), en gaat naadloos over in de opzwepende rocker ‘Fash Thrakien’.  Hilal Kaya komt heel gevoelig over wanneer ze het liefdeslied ‘Sen Almasan’ zingt; schitterend met die fingerpicking op akoestische gitaar.
Traditionele instrumenten zoals de oud en de saz mixen mooi met steel guitar en keyboards.  Contrasten tussen hedendaags en traditie worden door Hilal Kaya in een perfecte vorm gegoten waardoor je dikwijls versteld staat van een muzikale inbreng die beroert.

​Marino Serdons 
Afbeelding
​Astonishing psychedelic and emotional songs. A sublime blend of (psych) rock and tradition. Love it!
0 Opmerkingen

Jeffrey Halford & The Healers: Used Parts

4/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
Tracklist
Tracks:
  1. Bright Lights
  2. Used Parts
  3. Living Worthwhile
  4. Don’t Turn Out the Lights
  5. Rhythm Of The Rails
  6. Corazón
  7. Chasing Forgiveness
  8. High Mountain Soul
  9. Mississippi Flyer
  10. True North
 
Website Artiest
Jeffrey Halford & The Healers
 
Met het album ‘West Toward South’, dat vier jaar geleden zelfs op nummer twee aanbelandde in de Euro-Americana-hitlijsten, was het duidelijk dat Jeffrey Halford heel wat inducties heeft die zich ver buiten zijn Californische muzikale habitat bevinden.  Jeffrey werd geboren in Dallas, Texas, maar het gezin verhuisde slag om slinger door de werkzaamheden van pa Halford. Dankzij Wolfman Jack en radiostations als AM-Radio vond hij als tiener een ontluikende passie voor muziek. Van Curtis Mayfield tot Howlin' Wolf, van blues over roots en soul, niets was hem vreemd. Op zijn veertiende kreeg hij een eerste gitaar en door gebrek aan formele muziekeducatie ontpopte hij zich als een waar muzikaal autodidact. In 1977 verhuisde Jeffrey naar San Francisco en slingerde er door de straten op zoek naar enig livemuziek. Daar ontmoette hij Harry Spider en Jimmy Ventilator, twee van meest vooraanstaande straatmuzikanten. Niet veel later performde Jeffrey met Oakland blueslegendes Sonny Lane, Mississippi Johnny Waters en JJ Malone, vormde de band The Healers en trok de wereld rond. Samen met Adam Rossi (keys, drums, percussie en vocals) én bassist Mike Henderson trok Jeffrey (vocals en gitaren) nu de studio in voor de plaat ‘Used Parts’. Het samenspel tussen gitaren, ritme en Halford’s verhalende zang vormt de kern van het album. Vooral de inbreng van zijn kinderen Aaron en Hannah Halford voegen een subtiele emotionele laag toe, terwijl muzikanten als Tom Heyman (Alejandro Escovedo, Chuck Prophet) en Myron Dove (Santana, Gatemouth Brown) enige ingetogenheid en muzikaal karakter aan de opnames geven. Van die goddelijke albumopener ‘Bright Lights’ gaat het gezwind naar een rockende titeltrack én die aleatoire ballade ‘Living Worthwhile’, een nummer dat is overgoten met heerlijke pedal steel. De song ‘Don’t Turn Out The Lights’ is dan weer knappe soul dat divergeert met rocksongs als ‘Rhythm Of The Rails’ en die Tex-Mex smartlap ‘Corazón’. Nummers als ‘Chasing Forgiveness’ en ‘High Mountain Soul’ contrasteren dan weer zeer makkelijk met het swampy ‘Mississippi Flyer’ en de akoestische en country getinte afsluiter ‘True North’. Jeffrey Halford behoort tot een zeldzame groep Amerikaanse songwriters bij wie storytelling, straatpoëzie en levenservaring coïncideren in één herkenbare stijl. Zijn muziek beweegt zich langs thema’s als outsiders, vergane plekken, hoop en de rafelranden van het dagelijks bestaan. Dit alles gedragen door zijn stem. Met de langspeler 'Used Parts’ laat Halford een diepere hang naar soul ontwaren, terwijl zijn muzikaliteit stevig geworteld blijft in Americana, blues en rock. Centraal op het album staat het titelnummer, een indringende meditatie over zelfherstel. Knap!

Philip Verhaege
Afbeelding
With 'Used Parts', Halford reveals a deeper inclination towards soul, while simultaneously remaining firmly rooted in Americana, blues, and rock. Central to the album is the title track, a poignant meditation on self-healing. Instead of focusing on the idea of reinvention, Halford explores something more earthly: the reality of rebuilding a life with what remains. Highly recommended! 
0 Opmerkingen

Ray Campi: Rocks (Bear Family Records BCD 17790)

2/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
TRACKLIST
Tracklist:
 
  1. Catapillar (Single Version)
  2. I Didn’t Mean To Be Mean
  3. Play It Cool
  4. Caterpillar
  5. I Didn’t Mean To Be Mean (2nd Version)
  6. Long Tall Sally
  7. You Can’t Catch Me
  8. The Crossing
  9. Living On Love
  10. It Ain’t Me
  11. Give That Love To Me
  12. Let Go Of Louie
  13. My Screamin’ Screamin’ Mimi
  14. The Man I Met (A Tribute To The Big Bopper)
  15. That’s Why I Cry
  16. I Got A Feeling
  17. Sixteen Chicks
  18. How Low Can You Feel
  19. Booze It!
  20. Rockin’ At The Ritz
  21. Quit Your Triffin’
  22. Rattlin’ Daddy
  23. Wildcat Shakeout
  24. Backseat Boogie
  25. I Need Love
  26. Rockabilly Music
  27. Rockabilly Man
  28. My Heart’s On Fire
  29. I’m Comin’ Home
  30. Honky Tonk Man
  31. Pan American Boogie
  32. Born To Rock
  33. Caterpillar
  34. Caterpillar
In de ‘Rocks’ serie portretteerde Bear Family Records reeds een groot aantal legendarische artiesten. Iemand die nog ontbrak en die zeker aan bod moest komen was Ray Campi. Wel, nu krijgt hij een welverdiende uitgave met maar liefst 34 tracks.
Ray Campi mag je gerust als ‘King of Rockabilly’ bestempelen. Geboren op 20 april 1934, maakte hij zijn eerste opnames in de vijftiger jaren. Daarmee start ook deze compilatie, die songs van hem bundelt tot 1990. Campi had niet die grote hitnoteringen nodig om zich onsterfelijk te maken. Daar zorgde zijn indrukwekkende optredens, zijn rauwe energie en zijn levendige en dansbare songs wel voor. Kortom Ray Campi kan je in één woord omschrijven als ‘authentiek’.
De tracks op deze compilatie bevatten zowel zijn explosieve fifties opnames, de nummers uit de Rollin’ Rock periode van de jaren zeventig, alsook niet eerder uitgebrachte liveopnames.
Om in het levensonderhoud te voorzien, werkte Ray jarenlang als leraar Engels. Alhoewel zijn carrière reeds in de jaren ’50 ontstond, oogstte hij zijn grootste bekendheid in de zeventiger jaren toen de rockabillyrevival een hoge vlucht nam. De persoon die hem daarbij hielp was de Italiaanse emigrant en groot muziekliefhebber Ronny Weiser, die Campi tegen het lijf lief toen hij in Los Angeles als leerkracht werkte. Rockabilly was Weisers grote liefde en daarom had hij pas het legendarische en onafhankelijke platenlabel Rollin’ Rock Records opgericht. Weiser beluisterde Campi’s opnames uit de jaren vijftig en viel meteen voor Ray’s wilde en energieke stijl. Ray nam vanaf dan op voor Weisers label. Die opnames gebeurden meestal in Ronny’s huiskamer met tot de essentie teruggebrachte apparatuur, waardoor een lo-fi, energiek en rauw geluid ontstond.
Daarvan kan je getuige zijn op deze compilatie, die naast Campi’s klassiekers ook een aantal niet eerder uitgebrachte liveopnames bevat, zoals ‘I’m Comin’ Home’, Honky Tonk Man’, ‘Pan American Boogie’, ‘Born To Rock’ en 2 liveopnames van zijn klassieker ‘Caterpillar’, waarvan je ook de singleversie krijgt. Daarnaast hebben ook ‘Rockabilly Man’, ‘How Low Can You Feel’’ en ‘Play It Cool’ vanzelfsprekend een terechte plaats op dit album. Nog eentje die zeker niet mocht ontbreken is ‘Rockin' At The Ritz’, nummer dat Ray in 1977 opnam en dat zeker zijn status tijdens de rockabillyrevival een boost gaf.
Ray Campi had de gave om ook andermans werk naar zijn hand te zetten. Dat laat hij overtuigend horen in zijn versie van ‘Long Tall Sally’. Schitterend is ook zijn tribute aan de Big Bopper, namelijk het hoofdzakelijk gesproken ‘The Man I Met’.
Ray Campi was niet enkel en alleen een formidabele performer, maar ook als songschrijver moest hij niet onderdoen voor de allergrootsten. Het is dan ook niet verwonderlijk energie en dynamiek op deze 34 tracks hoogtij vieren.
In het 38 pagina’s zeer luxueuze booklet, krijg je het verhaal rond Campi en een aantal sublieme zwart/wit- en kleurenfoto’s.
‘Ray Campi Rocks’ is een uitgave die onmisbaar is voor rockabillyfans.
 
Lambert Smits
Afbeelding
 In the ‘Rocks’ series, Bear Family Records has already profiled a large number of legendary artists. One artist who was still missing and who certainly deserved to be featured was Ray Campi. Well, now he receives a well-deserved release featuring no less than 34 tracks.
You can safely label Ray Campi the ‘King of Rockabilly’. Born on April 20, 1934, he made his first recordings in the fifties. This compilation also starts with that, bringing together his songs up to 1990. Campi did not need those major chart successes to make himself immortal. His impressive performances, his raw energy, and his lively and danceable songs took care of that. In short, Ray Campi can be described in one word as ‘authentic’.
The tracks on this compilation include his explosive fifties recordings, songs from the Rollin’ Rock period of the seventies, as well as previously unreleased live recordings.
To make a living, Ray worked as an English teacher for many years. Although his career began as early as the 1950s, he garnered his greatest fame in the 1970s when the rockabilly revival took off. The person who helped him with this was the Italian emigrant and great music lover Ronny Weiser, whom Campi met while working as a teacher in Los Angeles. Rockabilly was Weiser’s great love, which is why he had just founded the legendary and independent record label Rollin’ Rock Records. Weiser listened to Campi’s recordings from the 1950s and immediately fell for Ray’s wild and energetic style. From then on, Ray recorded for Weiser’s label. These recordings usually took place in Ronny’s living room with equipment stripped down to the essentials, resulting in a lo-fi, energetic, and raw sound. You can witness this on this compilation, which, in addition to Campi’s classics, also contains a number of previously unreleased live recordings, such as ‘I’m Comin’ Home’, ‘Honky Tonk Man’, ‘Pan American Boogie’, ‘Born To Rock’, and two live recordings of his classic ‘Caterpillar’, of which you also get the single version. Furthermore, ‘Rockabilly Man’, ‘How Low Can You Feel’, and ‘Play It Cool’ naturally have a rightful place on this album. Another one that certainly could not be missing is ‘Rockin' At The Ritz’, a song Ray recorded in 1977 that certainly boosted his status during the rockabilly revival.
Ray Campi had the gift of putting his own spin on other people’s work as well. He demonstrates this convincingly in his version of ‘Long Tall Sally’. Also briljants is his tribute to the Big Bopper, namely the predominantly spoken ‘The Man I Met’. Ray Campi was not only a formidable performer, but as a songwriter he was also on par with the very greatest. It is therefore not surprising that energy and dynamism reign supreme on these 34 tracks.
In the luxurious 38-page booklet, you get the story of Campi and a number of sublime black-and-white and color photos.
‘Ray Campi Rocks’ is a release that is indispensable for rockabilly fans.
0 Opmerkingen

Kirri’s Travelin’ Kitchen Jam: Lalala… And Other Stories

1/9/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
TRACKLIST
Tracklist:

  1. A Song Or Two
  2. I’m Falling
  3. For A Heartbeat
  4. Take Me Back
  5. Most Common Way (Non Sono Come Gli Altri)
  6. Wild Wild Night
  7. Wondering Where You Are
  8. Better Day
  9. Staring At The Sunrise
  10. I’m In Love With An Angel
  11. Summertime
  12. Most Common Way (Bonus English Version)
 
Website Artiest 
Kirri Valvekens
 

Kirri Valvekens is een man met vele muzikale kantjes. Met Kirri’s Travelin’ Kitchen Jam, zijn singer/songwritersproject, toert hij al ruim 15 jaar, soms met een complete band, soms solo of als duo. Zijn rauw en donker stemgeluid herken je meteen en die stem kwam hem uitermate goed van pas bij ‘Diamond On The Rocks’, zijn tribute aan Neil Diamond, naast Bob Dylan, één van zijn grote voorbeelden.
De lyrics van Kirris songs hebben steeds iets te vertellen. Die lyrics zet hij op mooie melodieën, die altijd wel ergens de invloeden van rock, blues of country in zich dragen. Kortom, rootsmuziek zoals alleen Kirri die kan maken en bovendien door velen omarmt wordt.
Tussen zijn diverse projecten, vindt Kirri nog steeds de tijd om nieuwe nummers te componeren, waarvan er 12 de weg vonden naar dit album. Deze songs zagen het levenslicht tussen 2021 en 2026 en laat Kirris vakmanschap overtuigend horen. Het album is grotendeels akoestisch en helemaal naar de oorsprong keert Valvekens terug in opener ‘A Song Or Two’, alleen gewapend met zijn stem, gitaar en mondharmonica. Maar daar blijft het niet bij, want gaandeweg omringt de singer/songwriter zich met fantastische muzikanten, zoals gitaristen David Piedfort, Stef Paglia, Luc Canters en Rocco Di Turi, saxofonist Hugo Boogaerts, Niels Verheest aan de piano en Hammond en zanger Arturo Belinni. Hij biedt vocale ondersteuning op ‘Most Common Way (Non Sono Come Gli Altri)’, nummer dat je, als afsluiter, ook in de Engelse versie krijgt.
Het album baadt in een rustige sfeer, waardoor je als luisteraar meteen meegevoerd wordt in Kirris verhaal. Eenmaal wordt het tempo opgedreven, namelijk in het met ietwat bluegrass geïnjecteerde ‘Staring At The Sunrise’, waar Kirri laat horen dat hij ook zijn mannetje kan staan op bass en banjo.
Na ‘One/1’ en ‘Little Somethings’ is ‘Lalala… And Other Stories’ Kirris derde album met eigen werk. Een album dat het ontdekken meer dan waard is.
 
Lambert Smits
Afbeelding
Kirri Valvekens is a man of many musical facets. He has been touring for over 15 years with Kirri’s Travelin’ Kitchen Jam, his singer-songwriter project, sometimes with a full band, sometimes solo or as a duo. You recognize his raw and dark vocal sound immediately, and that voice served him extremely well on ‘Diamond On The Rocks’, his tribute to Neil Diamond, alongside Bob Dylan, one of his great role models.
The lyrics of Kirri’s songs always have something to say. He sets those lyrics to beautiful melodies that always carry influences of rock, blues, or country somewhere within them. In short, roots music like only Kirri can make, and which is embraced by many.
Between his various projects, Kirri still finds the time to compose new songs, 12 of which found their way onto this album. These songs saw the light of day between 2021 and 2026 and convincingly showcase Kirri’s craftsmanship. The album is largely acoustic, and Valvekens returns entirely to his roots in opener ‘A Song Or Two’, armed only with his voice, guitar, and harmonica. But it doesn't stop there, as the singer-songwriter gradually surrounds himself with fantastic musicians, such as guitarists David Piedfort, Stef Paglia, Luc Canters, and Rocco Di Turi, saxophonist Hugo Boogaerts, Niels Verheest on piano and Hammond organ, and singer Arturo Belinni. He provides vocal support on ‘Most Common Way (Non Sono Come Gli Altri)’, a track that you also get in the English version as the closing piece.
The album is bathed in a calm atmosphere, immediately drawing the listener into Kirri's story. The tempo is picked up once, namely in the somewhat bluegrass-infused ‘Staring At The Sunrise’, where Kirri demonstrates that he can hold his own on bass and banjo as well. After ‘One/1’ and ‘Little Somethings’, ‘Lalala… And Other Stories’ is Kirri’s third album of original work. An album that is more than worth discovering!

0 Opmerkingen

Various Artists: Diesel Smoke and Dangerous Curves, Vol. 1 (Bear Family Records BCD 17737)

18/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​TRACKLIST
​Tracklist:

  1. Billy Strange: Diesel Smoke, Dangerous Curves
  2. Bill Woods: Truck Driving Man
  3. Roy Hogsed: Ain’t A Bump On The Road
  4. Herb Duncan: Double Clutching Diesel Man
  5. Red Sovine: 10 Days Out-2 Days In
  6. Johnny Bond: Thunder On The Road
  7. Wade Ray: Idaho Red
  8. Slim Jacobs: That’s Truck Drivin’
  9. Jimmy Logsdon: Gear Jammer
  10. Bob Newman: Haulin’ Freight
  11. Speedy West: Truck Drivers Ride
  12. Ray Salter & The Twin City Playboys: Truck Drivers Dream
  13. The Willis Brothers: Blazing Smokestack
  14. Lonnie Lillie: Truck Driver’s Special
  15. Arthur Smith And His Cracker-Jacks: Truck Stop Grill
  16. Red Foley And Ernest Tubb: It’s The Mileage That’s Slowin’ Us Down
  17. Jack Morris & His Night Owls: White Line
  18. Coleman Wilson: A Green Truck Driver’s Experience With Radar
  19. Lonnie Irving: Trucker’s Vitus
  20. Ken McWilliams And The Twi-Lighters: Devil On Death Highway
  21. Sandy Scott: Mister Big
  22. Jim Boyd And His Men Of The West: Truck Driver’s Boogie
  23. Joe ‘Cannonball’ Lewis: Truck Drivers Night Run Blues
  24. Ken Clark: Truck Driving Joe
  25. Red Simpson: A Tombstone Every Mile
  26. Lee Emerson: Truck Stop Cutie
  27. Ray Smith: Lonesome Truck Drivers Blues
  28. The Willis Brothers: When I Come Drivin’ Thru
  29. Loyd Howell And The Brite Stars: Truck Driving Jack
  30. Billy Barton: Ten Wheels
  31. Virgil Vickers And His Kentucky Play Boys: Truck Driver’s Rock
  32. Red Sovine: Truck Drivin’ Son-Of-A-Gun
  33. Link Davis: Trucker From Tennessee
​
​​​​Trucks boden vaak inspiratie voor songs in het countrygenre. In die mate zelfs dat het een op zich staand genre werd binnen de country. Het leven van de gespierde mannen die met hun mastodonten miles verslonden alsof het niets was, werd vaak geromantiseerd. Het vrijheidsgevoel, de hang naar avontuur en het verorberen van een snelle hap langs desolate wegen stonden vaak in schril contrast met wat de truckers werkelijk meemaakten. Vaak dagen van huis zijn, de druk en de stress om hun lading op tijd af te leveren, waardoor menig trucker zijn heil zocht in pillen, het afrekenen met technische problemen, de wetten van de weg die het hen niet makkelijk maakten en over dit alles met gelijkgestemde zielen becommentariëren via de CB radio. Alleen in zijn cabine was de trucker een man die voor alle onderweg overkomende moeilijkheden, een oplossing vond. Eigenlijk was hij de cowboy van de 20ste eeuw.
In de naoorlogse periode nam de industrie een hoge vlucht. Alles moest snel gaan, zodat de massaproductiemolen kon blijven draaien, met het gevolg dat truckers onder immense druk kwamen te staan. Het zal dan ook niet verwonderen dat dit alles terug te vinden is in de rockende, swingende en energieke trucksongs.
De 33 tracks die Bear Family Records op dit eerste volume samenbracht, treffen we zowel countryiconen als minder bekende artiesten aan.
Het album start meteen met een cultklassieker en tevens de titeltrack van deze compilatie, waarbij Billy Strange met volle kracht op snelheid komt. Fiddle en motorgeluiden vormen de intro van opvolger het country rockende ‘Truck Drivin’ Man’ van Bill Woods.
De trucksongs kan je vinden in diverse genres. Voor een fraaie rockabillysong kan je terecht bij Herb Duncan en zijn ‘Double Clutching Diesel Man’, alsook bij Lonnie Lillie en ‘Truck Driver’s Special’. Flarden hillbilly charmeren dan weer ‘Truck Stop Grill’ van Arthur Smith and His Cracker-Jacks.
Bekende countryartiest Red Sovine is met twee songs aanwezig, namelijk rockend met ’10 Days Out – 2 Days In’ en ‘Truck Drivin’ Son-Of-A-Gun’. Een andere bekende is Idaho Red, hier met het swingend ‘Wade Ray’. Red Foley en Ernest Tubb slaan de handen in mekaar tijdens ‘It’s The Mileage That’s Slowin’ Us Down’. Een andere bekende artiest is Red Simpson, hier in ‘A Tombstone Every Mile’.
Rock-‘n-roll vormt dan weer de basis voor ‘Truck Driver’s Dream’ van Ray Salter & The Twin City Playboys, alsook voor ‘Devil On Death Highway’ van Ken McWilliams and The Twi-Lighters en ‘Mister Big’ van Sandy Scott. Rocken doet trouwens ook, het door een scheurende mondharmonica op de rails gezette ‘Truck Driver’s Rock’ van Virgil Vickers and His Kentucky Play Boys.
Gesproken songs maken onafscheidelijk deel uit van het genre. Die weerspiegelen als het ware de communicatie van de truckers via de CB radio. Op deze compilatie krijg je er drie. Een eerste is ‘That’s Truck Drivin’’ van Slim Jacobs, waarna op een bluesy groove Jimmy Logsdon zijn ‘Gear Jammer’ declameert. Een derde ‘spoken song’ komt er met Coleman Wilson’s ‘A Green Truck Driver’s Experience With Radar’.
Een tof instrumentaaltje met de steelgitaar op de voorgrond presenteert Speedy West met ‘Truck Drivers Ride’.
Swingend en rockend sluit Link Davis het rijtje met ‘Trucker From Tennessee’.
Het eerste volume van ‘Diesel Smoke and Dangerous Curves’ bevat 33 knappe tracks, die je via diverse genres inwijden in de cultuur van de Amerikaanse vrachtwagenchauffeur.
In het 38 pagina’s tellend booklet bezorgt Bill Dahl je alle info over de tracks en de uitvoerende artiesten.
Het eerste volume van ‘Diesel Smoke and Dangerous Curves’ doet ons alvast benieuwd uitkijken naar het tweede volume. Een aanrader!
 
Lambert Smits
Afbeelding
Trucks often provided inspiration for songs in the country genre. To such an extent, in fact, that it became a genre in its own right within country music. The lives of the muscular men who devoured miles with their behemoths as if it were nothing were often romanticized. The sense of freedom, the craving for adventure, and the grabbing of a quick bite along desolate roads often stood in stark contrast to what the truckers actually experienced. Being away from home for days at a time, the pressure and stress of delivering their cargo on time—which caused many a trucker to seek solace in pills—dealing with technical problems, the laws of the road that made things difficult, and commenting on all of this with like-minded souls via CB radio. Only in his cab was the trucker a man who found a solution to every difficulty encountered on the road. He was, in fact, the cowboy of the 20th century.
In the post-war period, industry boomed. Everything had to happen fast so that the mass production machine could keep running, with the result that truckers came under immense pressure. It will therefore come as no surprise that all of this is reflected in the rocking, swinging, and energetic truck songs. Among the 33 tracks that Bear Family Records brought together on this first volume, we find both country icons and lesser-known artists.
The album starts immediately with a cult classic and also the title track of this compilation, in which Billy Strange hits full speed. Fiddle and engine sounds form the intro to the follow-up, the country-rocking ‘Truck Drivin’ Man’ by Bill Woods.
The truck songs can be found in various genres. For a fine rockabilly song, you can turn to Herb Duncan and his ‘Double Clutching Diesel Man’, as well as Lonnie Lillie and ‘Truck Driver’s Special’. Fragments of hillbilly, on the other hand, charm ‘Truck Stop Grill’ by Arthur Smith and His Cracker-Jacks.
Famous country artist Red Sovine is featured with two songs, rocking out with ’10 Days Out – 2 Days In’ and ‘Truck Drivin’ Son-Of-A-Gun’. Another well-known artist is Idaho Red, here with the swinging ‘Wade Ray’. Red Foley and Ernest Tubb join forces during ‘It’s The Mileage That’s Slowin’ Us Down’. Another famous artist is Red Simpson, here in ‘A Tombstone Every Mile’.
Rock and roll, in turn, forms the basis for ‘Truck Driver’s Dream’ by Ray Salter & The Twin City Playboys, as well as for ‘Devil On Death Highway’ by Ken McWilliams and The Twi-Lighters and ‘Mister Big’ by Sandy Scott. Rocking is also a hit, by the way, with ‘Truck Driver’s Rock’ by Virgil Vickers and His Kentucky Play Boys, set on the rails by a wailing harmonica.
Spoken songs are an inseparable part of the genre. These essentially reflect the truckers' communication via CB radio. You get three of them on this compilation. The first is ‘That’s Truck Drivin’’ by Slim Jacobs, followed by Jimmy Logsdon reciting his ‘Gear Jammer’ over a bluesy groove. A third ‘spoken song’ comes with Coleman Wilson’s ‘A Green Truck Driver’s Experience With Radar’.
Speedy West presents a cool instrumental piece with the steel guitar in the foreground with ‘Truck Drivers Ride’. Swinging and rocking, Link Davis closes the lineup with ‘Trucker From Tennessee’.
The first volume of ‘Diesel Smoke and Dangerous Curves’ contains 33 great tracks that introduce you to the culture of the American truck driver through various genres.
In the 38-page booklet, Bill Dahl provides you with all the info about the tracks and the performing artists.
The first volume of ‘Diesel Smoke and Dangerous Curves’ already makes us look forward to the second volume with anticipation. Highly recommended!

0 Opmerkingen

Sidi BƩmol: Guellal MontrƩal

17/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Trop de Boulot
  2. Malheur est bon
  3. Chicoutimiya
  4. Les Menottes
  5. Oh My Darling
  6. Enfer
  7. Bus Ennar
  8. Ya gamra dawi
  9. Là-Haut
  10. Tamanrasset
  11. Yus-ad
  12. Montréal

Line-up:
Hocine Bokella (Chant, Guitare)
Youssef Boukella (Basse)
Abdenour Djemaï (Guitare)
Maamoun Dehane (Batterie)
Mehdi Askeur (Guellal)
Tacfarinas Kichou (Guellal)


Website Artiest:
Sidi Bémol

​Een hedendaagse interpretatie geven aan traditie in woord en muziek is het stokpaardje van deze Algerijnse gitarist/componist.  Voor het recente project Guellal Montréal zocht en vond hij een connectie tussen de Berber gemeenschap en de Indiaanse autochtonen rond Quebec: natuur, herinneringen en het leven zelf.  Poëtische teksten op jazzy en rock ritmes verhalen het culturele én spirituele Guellal Montréal.
Sidi Bémol wordt wel eens de voorloper van de Raï muziek genoemd. Het ‘Guellal Montréal’ project is zijn 13de album in een 30-jarige carrière.  Als basis voor het ritme zorgt niet alleen een drumstel doch vooral de guellal, een cilindervormige houten of keramische trommel zoals ‘djembé’. Hier meesterlijk bespeelt door Medhi Askeur en de in Montréal residerende Tacfarinas Kichou.
De gitaarlijn van openingstrack ‘Trop de Boulot’ lijkt zeer sterk op een song van JJ. Cale zaliger, terwijl de tekst wel mondiaal is.  Gelukkig een éénmalige vaststelling.
Als eerste single verscheen ‘Les Menottes’ (de handboeien).  Een uptempo song die het keurslijf van zowel de Berbers als het Cherokee volk sympboliseert.  Sterk ritmisch, dansbaar en veel tekstuele herhalingen stimuleren de drive in het nummer.
Inspiratie vond Hocine Bokella, oftewel Cheikh Sidi Bémol, in Quebec bij schrijvers als Joséphine Bacon en Natasha Kanapé Fontaine, wat hem herinnerde aan de traditionele Berber poëzie. De Noord-Afrikaanse sound overheerst dan ook, terwijl de invloed vanuit de Indiaanse gemeenschap eerder beperkt lijkt.  Met uitzondering van het opzwepende Yus Ad, woestijnblues dat je zelfs in trance kan brengen.
Sidi Bémol zingt vooral in het Frans of in Hausa, een enkele song Engelstalig.  Lyrics én muziek werden door hem geschreven, met uitzondering van ‘Là Haut’ waar de tekst traditioneel Cherokee is.
Muzikaal is Guellal Montréàl een zeer aantrekkelijk album geworden met prachtig gitaarwerk van Sidi Bémol en Abdenour Djemaï en een sterk ritme van drummer Maamoun Dehane en de guellal spelers.
Het album verschijnt officieel volgende maand en zal live voorgesteld worden met een exclusief concert in het Cabaret Sauvage te Parijs op 25 september 2026. Een aanrader!


​Marino Serdons
Afbeelding
Contemporary and traditional beautiful integrated with an outstanding performance of the whole band. Is it desert blues, or raï or rock, or folk? A little bit of everything, and always compelling.
0 Opmerkingen

Various Artists: Destination Hawaii (Bear Family Records BCD 17754)

14/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​TRACKLIST
  1. The Drifters: My Islands In The Sun
  2. Hank Snow And His Rainbow Ranch Boys: Hula Rock
  3. Jimmy C. Newman: Bop-A-Hula
  4. Marty Robbins: Moonland
  5. Buddy Knox With The Rhythm Orchids: Hula Love
  6. The Rivieras: Let’s Go To Hawaii
  7. The Platters: Hula Hop
  8. Bing Crosby With Lani McIntire And His Hawaiians: Blue Hawaii
  9. Tommy Sands: Hawaiian Rock
  10. Skeets McDonald: Hawaiian See Breeze
  11. Bill Haley And His Comets: Me Rock-A-Hula
  12. Smokey Joe Baugh: Hula Bop
  13. Elmore James: Hawaiian Boogie No. 1
  14. The Playboys: Hawaiian War Chant
  15. Don Woody: Hula Hula Girl
  16. Bill Browning: Hula-Rock
  17. Jimmy Blakley: Island Paradise
  18. Hank Locklin: Blue Grass Skirt
  19. Phil Gandy: Hula Baby
  20. Gary Williams: Hawaii
  21. Carl Mann: Island Of Love
  22. Otto Brandenburg: Putti-Putti
  23. Dusty Rose: Hula Rock
  24. Jerry Keller: Polynesian Paradise
  25. Jon & The Nightriders: Rumble At Waikiki
  26. Margaret Whiting And Jimmy Wakely: Beyond The Reef
  27. Little Gerhard And His G-Men: Honolulu Baby
  28. The Lancers: Rock Around The Island
  29. Eartha Kitt: Honolulu Rock And Roll
  30. Chuck Berry: Blues For Hawaiians
  31. Jenks (Tex) Carman: Hillbilly Hula
  32. Paul Kuhn: There Is No Beer On Hawaii
  33. Webley Edwards With Al Kealoha Perry: Aloha Oe (Hawaiian Farewell Song)
​Wie droomt er niet van zonovergoten stranden, wuivende palmbomen, de zee die blauw glinstert in het zonlicht en een romantische zonsondergang. Wel om die dromen een boost te geven, neemt Bear Family Records je mee naar de Aloha State Hawaii en zijn hula cultuur.
Dé vocale rhythm & blues vocale groep uit de fifties en begin zestiger jaren, The Drifters weten je alvast te prikkelen met ‘My Islands In The Sun’.
De 33 tracks omarmen de meest diverse rootsgenres. Countryartiest Hank Snow laat een rockend met country doorweven nummer horen in ‘Hula Rock’. En ook hier mag de lapsteelgitaar niet ontbreken. Hank weet hier ook de opkomende rock-‘n-roll op een sublieme manier te mixen met zijn liefde voor de Hawaii sound. Dat herhaalt Jimmy Newman even later ook met ‘Bop-A-Hula’. Voor een portie romantiek kan je daarna terecht bij Marty Robbins en zijn ‘Moonland’. Een andere heerlijke rocker komt er met ‘Let’s Go To Hawaii’ van The Revieras en let vooral op het heerlijke garagerockende orgeltje.
The Platters zijn synoniem voor kwalitatieve samenzang. Dat is hier niet anders in het swingende ‘Hula Hop’. Een andere legende is Mr. White Christmas, Bing Crosby. Hij laat een zoetgevooisd ‘Blue Hawaii’ horen. In 1958 nam Skeets Mc Donald ‘Hawaiian Sea Breeze’ op. Op gitaar hoor je hier niemand minder dan Joe Maphis.
Rocker van het eerste uur Bill Haley zet hier samen met zijn onafscheidelijke Comets een in zijn vertrouwde stijl ‘Me Rock-A-Hula’ neer.
Iemand die een toffe rockend ‘Hula Bop’ neerzet is Smokey Joe Baugh, die een tof schurend kantje aan de stem heeft.
Elmore James was een meester op de slidegitaar. Die zet hij hier in voor het instrumentale ‘Hawaiian Boogie No.1’, waarna een jungledrum ‘Hawaiian War Chant’ van The Playboys op de rails zet. Ander leuk instrumentaal, aan surf gelinkt werk presenteren Jon &The Nightriders met ‘Rumble At Waikiki’.
Fans van The Grateful Dead zullen Bill Browning wel kennen. Immers hun favoriete band nam Brownings ‘Dark Hollow’ op. Het nummer werd trouwens nog door een aantal andere artiesten opgenomen. Bill is hier rockend aanwezig met ‘Hula-Rock’.
Meer door country beïnvloedde Hawaiiaanse muziek krijg je van Jim Blakley in ‘Island Paradise’. Jim zorgt naast de zang ook voor de steelgitaar.  Met Chet Atkins als producer en Grady Martin als gitarist, nam Hank Locklin het met Hawaii doorweven rockend ‘Blue Grass Skirt’ op.
Met zijn rockabillyversie van ‘Mona Lisa’ scoorde Carl Mann een immense hit en ook ‘Island Of Love’ situeert zich in dat genre.
Randy Star bezorgde Elvis een aantal demo’s met songs, waarvan hij dacht dat het misschien nummers voor Presley zouden kunnen zijn. Dat deed hij ook met de song ‘Polynesian Paradise’, dat misschien de titel kon zijn Presley’s volgende film in 1966. De titel van die film werd echter ‘Paradise, Hawaiian Style’. Star liet ‘Polynesian Paradise’, alsook ‘Datin’’ andermaal inzingen door Jerry Keller. De eerste song haalde de film niet, maar krijg je op deze compilatie en voor ‘Datin’’ kan je terecht bij de soundtrack van ‘Paradise, Hawaiian Style’, waar Elvis het nummer zingt in duet met Donna Butterworth.
Eartha Kitt was zowel actrice, zangeres als tv persoonlijkheid. Haar bekendste nummer is het wat ondeugende ‘Santa Baby’. Met ‘Honolulu Rock And Roll’, een lekker swingende rock-‘n-rollsong is ze hier van de partij. Rocken kon Chuck Berry als de beste. In het instrumentale ‘Blues For Hawaiians’ doet hij het wat rustiger aan. Heerlijk bluesy!
Voor de humoristische noot zorgt de Duitser Paul Kuhn met ‘There Is No Beer On Hawaii’, een vertaling van zijn schlager ‘Es Gibt Kein Bier Auf Hawaii’.
Afscheid nemen doen we in stijl met ‘Aloha Oe (Hawaiian Farewell Song’) van Webley Edwards en Al Kealoha Perry.
‘Destination Hawaii’ is meer dan een verzameling schitterende tracks. De songs scherpen je reislust aan, je hang naar avontuur, het genieten van de tropische Zuidzee atmosfeer, de hula feesten en aan adembenemende romantische zonsondergang.
Wel, je hoeft je voor dit alles niet meer te verplaatsen, want met deze compilatie creeert het vakantieparadijs bij uitstek, onvergetelijke herinneringen bij jou thuis.

 
Lambert Smits
Afbeelding
Who doesn't dream of sun-drenched beaches, swaying palm trees, the sea glistening blue in the sunlight, and a romantic sunset? Well, to give those dreams a boost, Bear Family Records takes you to the Aloha State of Hawaii and its hula culture.
The quintessential rhythm & blues vocal group from the fifties and early sixties, The Drifters, are sure to whet your appetite with ‘My Islands In The Sun’.
The 33 tracks embrace the most diverse roots genres. Country artist Hank Snow presents a rocking, country-infused number in ‘Hula Rock’. And here, too, the lap steel guitar is not to be missed. Hank manages to mix the emerging rock ‘n’ roll with his love for the Hawaiian sound in a sublime way. Jimmy Newman repeats this a little later with ‘Bop-A-Hula’. For a dose of romance, you can then turn to Marty Robbins and his ‘Moonland’. Another delightful rocker comes along with ‘Let’s Go To Hawaii’ by The Revieras; pay special attention to the wonderful garage-rocking organ.
The Platters are synonymous with high-quality harmonies. That is no different here in the swinging ‘Hula Hop’. Another legend is Mr. White Christmas, Bing Crosby. He delivers a sweet-sounding ‘Blue Hawaii’. In 1958, Skeets Mc Donald recorded ‘Hawaiian Sea Breeze’. On guitar, you hear none other than Joe Maphis. Rocker from the very beginning, Bill Haley, delivers ‘Me Rock-A-Hula’, together with his inseparable Comets in his familiar style.
Someone who delivers a cool, rocking ‘Hula Bop’ is Smokey Joe Baugh, who has a nice, gritty edge to his voice.
Elmore James was a master of the slide guitar. He employs it here for the instrumental ‘Hawaiian Boogie No.1’, after which a jungle drum sets ‘Hawaiian War Chant’ by The Playboys on track. Jon & The Nightriders present another nice instrumental, surf-linked piece with ‘Rumble At Waikiki’.
Fans of The Grateful Dead will likely know Bill Browning. After all, their favorite band recorded Browning’s ‘Dark Hollow’. Incidentally, the song was also recorded by a number of other artists. Bill is present here rocking with ‘Hula-Rock’.
You get more country-influenced Hawaiian music from Jim Blakley in ‘Island Paradise’. In addition to vocals, Jim also plays the steel guitar. With Chet Atkins as producer and Grady Martin as guitarist, Hank Locklin recorded the rocking ‘Blue Grass Skirt’, which is infused with Hawaii.
Carl Mann scored an immense hit with his rockabilly version of ‘Mona Lisa’, and ‘Island Of Love’ also falls within that genre.
Randy Star provided Elvis with a number of song demos that he thought might be suitable tracks for Presley. He did the same with the song ‘Polynesian Paradise’, which could have been the title of Presley’s next film in 1966. However, the title of that film became ‘Paradise, Hawaiian Style’. Star once again had Jerry Keller record ‘Polynesian Paradise’ as well as ‘Datin’’. The first song didn’t make it into the film, but you can find it on this compilation, and for ‘Datin’’, you can turn to the soundtrack of ‘Paradise, Hawaiian Style’, where Elvis sings the song in a duet with Donna Butterworth.
Eartha Kitt was an actress, singer, and TV personality. Her most famous song is the somewhat mischievous ‘Santa Baby’. She is featured here with ‘Honolulu Rock And Roll’, a great, swinging rock-and-roll song. Chuck Berry could rock like the best. In the instrumental ‘Blues For Hawaiians’, he takes things a bit easier. Delightfully bluesy!
The German Paul Kuhn provides the humorous touch with ‘There Is No Beer On Hawaii’, a translation of his schlager ‘Es Gibt Kein Bier Auf Hawaii’.
We say goodbye in style with ‘Aloha Oe (Hawaiian Farewell Song)’ by Webley Edwards and Al Kealoha Perry.
‘Destination Hawaii’ is more than a collection of brilliant tracks. The songs sharpen your wanderlust, your craving for adventure, your enjoyment of the tropical South Seas atmosphere, the hula parties, and breathtaking romantic sunsets.
Well, you no longer need to travel for any of this, because with this compilation, the ultimate vacation paradise creates unforgettable memories right in your own home.

0 Opmerkingen

Billy Gayles with Ike Turner’s Kings Of Rhythm: Night Howler (Vinyl 10 inch, 45rpm, Bear Family Records BAF 14043)

12/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​TRACKLIST
 
Side 1
Just One More Time
Do Right Baby
I’m Hurting
Willie King: Peg Leg Woman
Walking Down The Aisle
If I Never Had Known You
 
Side 2
I’m Tore Up
No Coming Back
Take Your Fine Frame Home
Sad As A Man Can Be
Dreaming Of You
Night Howler
Dat Ike Turner een neus had voor het ontdekken van talent, is alom bekend. Lang vooraleer hij samen met Tina wereldberoemd werd, was Ike reeds geen onbekende in de wereld van de rhythm & blues. Talloze artiesten kregen via Ike de kans om zich muzikaal aan de buitenwereld te laten horen en zich te profileren. Daarnaast ondersteunde hij met zijn band The Kings Of Rhythm, de opnames van heel wat van zijn ontdekkingen.
Eén van die ontdekkingen was Billy Gayles, die hij tevens begeleidde met zijn band. Gayles mag niet onderschat worden. Alhoewel hij, trouwens onterecht, niet steeds de aandacht kreeg die hij verdiende, lag hij mee aan de grondslag van de rock-‘n-roll. Dat blijkt ook overvloedig uit de 12, door Ike geschreven opnames, die Bear Family Records op dit album samenbracht.
Gayles werd geboren op 19 oktober 1931 in Sikeston, Missouri en overleed op 8 april 1993. Als tiener raakte hij in de ban van blues en jazz, en leerde hij drummen. In die hoedanigheid speelde hij aan de zijde van grootheden als Robert Nighthawk en Earl Hooker. In 1954 debuteerde Gayles met het door Ike Turner geschreven ‘Night Howler’, dat hij opnam voor Flair Records. Daarnaast krijg je ook de nummers die Billy, nog steeds met begeleiding van Ike Turner’s King Of Rhythm, uitbracht vanaf 1956 voor Federal Records. Billy was op dat moment reeds als zanger toegetreden tot The Kings Of Rhythm.
Opener ‘Just One More Time’ geeft meteen aan dat Gayles en Ike Turner méér dan een perfectie match zijn. Billy’s krachtig vocaal werk vindt baat bij het gekend straf gitaarspel van Ike. Gitaarspel dat meermaals gekenmerkt wordt door het gebruik van de whammy bar, wat revolutionair was voor die periode. Ike zet creatief ‘Do Right Baby’ in, waarna Billy met zijn formidabele en enorm krachtige stem de song naar een immense hoogte stuurt.
Nog niet overtuigd van Gayles’ krachtige stem, luister dan maar eens naar het bluesy ‘I’m Hurting’, dat barst van intensiteit en dynamiek. Van Ike’s gitaar kan je dan weer smullen in de intro van ‘Willie King Peg Leg Woman’.
De eerste zijde van dit album sluit met het meeslepende soulvolle ‘If I Never Had Known You’, emotioneel en hartverscheurend gebracht door Gayles, die hier vocaal nog maar eens alle registers opentrekt. Dat doet hij eveneens in ‘I’m Tore Up’ dat de tweede kant opent.
En let vooral op ‘Take Your Fine Frame Home’ dat wel enorm dicht bij rock-‘n-roll aanleunt. Gewoonweg schitterend! Met ‘Dreaming Of You’ heeft ook de tweede zijde van dit album een meer dan voortreffelijke soulsong.
Afsluiten doet het album met Gayles debuut ‘Night Howler’.
Billy Gayles mag zeker gezien worden als één van de pioniers van rock-‘n-roll. Immers alle tracks situeren zich in de periode dat rhythm & blues evolueerde naar het nieuwe genre rock-‘n-roll. Zijn krachtige en een breed gamma aankunnende stem, zijn inlevingsvermogen in de song en Ike’s kwalitatief hoogstaande composities maken van dit album ‘een schot in de roos’.
Dit, op 10 inch uitgebracht eerbetoon aan Billy Gailes is dan ook een ‘must have’, zowel voor liefhebbers van stomende rhythm & blues als imponerende rock-‘n-roll.
Een pluim gaat zeker ook naar de ronduit fantastische levendige sound, die helemaal niet laat uitschijnen dat deze tracks in het midden van de vorige eeuw werden opgenomen. Traditiegetrouw krijg je een heel fraai uitgevoerd 10 pagina’s tellende booklet.
Omdat dit album wereldwijd slechts op 500 exemplaren wordt uitgebracht, is snel zijn meer dan ooit de boodschap. Want, wees nu eens eerlijk, zou jij dit super album willen missen?
 
Lambert Smits
Afbeelding
It is widely known that Ike Turner had a nose for discovering talent. Long before he became world-famous with Tina, Ike was already no stranger to the world of rhythm & blues. Countless artists were given the opportunity through Ike to make themselves heard musically by the outside world and to establish themselves. In addition, with his band The Kings Of Rhythm, he supported the recordings of many of his discoveries.
One of those discoveries was Billy Gayles, whom he also accompanied with his band. Gayles should not be underestimated. Although he did not always receive the attention he deserved—unjustly, by the way—he helped lay the foundation for rock and roll. This is abundantly evident from the 12 recordings written by Ike that Bear Family Records brought together on this album.
Gayles was born on October 19, 1931, in Sikeston, Missouri, and passed away on April 8, 1993. As a teenager, he became captivated by blues and jazz, and learned to play the drums. In that capacity, he played alongside greats such as Robert Nighthawk and Earl Hooker. In 1954, Gayles debuted with ‘Night Howler’, written by Ike Turner, which he recorded for Flair Records. Additionally, you get the songs that Billy released from 1956 onwards for Federal Records, still accompanied by Ike Turner’s King Of Rhythm. By that time, Billy had already joined The Kings Of Rhythm as a singer.
Opener ‘Just One More Time’ immediately indicates that Gayles and Ike Turner are more than a perfect match. Billy’s powerful vocal work benefits from Ike’s renownedly strong guitar playing. Guitar playing that is repeatedly characterized by the use of the whammy bar, which was revolutionary for that period. Ike creatively kicks off ‘Do Right Baby’, after which Billy, with his formidable and immensely powerful voice, sends the song to immense heights. If you are not yet convinced of Gayles’ powerful voice, just listen to the bluesy ‘I’m Hurting’, which bursts with intensity and dynamics. You can also feast on Ike’s guitar in the intro to ‘Willie King Peg Leg Woman’.
The first side of this album closes with the compelling, soulful ‘If I Never Had Known You’, delivered emotionally and heartbreakingly by Gayles, who once again pulls out all the stops vocally. He does the same in ‘I’m Tore Up’, which opens the second side.
And pay special attention to ‘Take Your Fine Frame Home’, which leans very close to rock and roll. Simply brilliant! With ‘Dreaming Of You’, the second side of this album also features a more than excellent soul song.
The album concludes with Gayles’ debut ‘Night Howler’.
Billy Gayles can certainly be regarded as one of the pioneers of rock and roll. After all, all tracks are situated in the period when rhythm & blues evolved into the new genre of rock 'n' roll. His powerful voice capable of handling a wide range, his empathy with the song, and Ike's high-quality compositions make this album a bullseye.
This tribute to Billy Gailes, released on 10-inch vinyl, is therefore a must-have for lovers of steaming rhythm & blues as well as impressive rock 'n' roll. A compliment certainly also goes to the downright fantastic, lively sound, which gives no indication whatsoever that these tracks were recorded in the middle of the last century. True to tradition, you receive a beautifully produced 10-page booklet.
Because this album is being released in a limited edition of only 500 copies worldwide, acting fast is more important than ever. After all, let's be honest, would you want to miss out on this superb album?
0 Opmerkingen

Russ Green: Stone Cold

10/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
​DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Lint Redux
  2. Stone Cold
  3. 12 Feet Of Water
  4. Hey Man
  5. Waitin’ On You
  6. Nobody Knows
  7. Need You So Bad
  8. Believe
  9. Troubled World
  10. Boogie Joint
​

Line-up:
Russ green (Harmonica, Vocals)
Giles Corey (Guitar all tracks except 10)
Vince Agwada (Guitar tracks 3, 7 and 10)
Vic Jackson (bass)
Felix “D-Kat” Pollard (Drums)
Joe Munroe (Keys)

​
Website Artiest:
Russ Green

Uit pure studenten armoede besloot de in Chicago opgroeiende Russ Green geen gitaar te kopen maar een veel goedkopere harmonica.  Als Jimi Hendrix fan zocht hij en vond hij creativiteit in de muziek. Mentors Sugar Blue en Billy Branch, én touren met John Primer vormden hem als bluesmuzikant. Een debuutalbum in 2018, City Soul, beschouwd als het beste bluesalbum dat jaar, gaf de bluesblazer vleugels.  De opvolger valt echt niet op een koude steen.
Niet de rauwe blues harp in de openingstrack Lint Redux overtuigde mij om dit album volledig te beluisteren.  Wel het uptempo, bijna funky ‘Stone Cold’ met zijn kokend orgel en de soulvolle vocals.   Ook hier blaast hij tussendoor zijn longen uit op de harmonica, doch de title track sluit beter aan op de hedendaagse muziekscene.  Nog funkier en krachtig gezongen scheurt ‘Hey Man’ door de speakers.
Rustiger vocals en tempo in ‘Waitin’ on You’, waarin hij gefrustreerd zingt over een vriendin die alleen belust is op zijn kredietkaart. Niet alles is kommer en kwel, want ‘Nobody Knows’ is al wat positiever op liefdesvlak.  Wat resulteert in een jazzy harp song waarin hij zich onderdanig overgeeft aan een geliefde.  Met ‘Boogie Joint’ eindigt het album in speed als tribute aan de blues dat nooit uit je systeem verdwijnt.
Russ Green neemt ons mee in de emotionele liefdes rollercoaster, opent onze ogen (misschien), alleszins onze oren en connecteert ons emotioneel.  Knap!
 
Marino Serdons
Afbeelding
A long way to the top, finally reached!  Stone-cold certainty recommended!
0 Opmerkingen

The Shaelyn Band: Chapter 3

6/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Blues Chose Me
  2. Gumbo
  3. Cruise
  4. Push
  5. Carry On
  6. Takin’ My Love Back
  7. Bet It All
  8. Make Ya Move
  9. Music Make It Right
  10. I’m Not Ready
  11. Debt
  12. I Won’t Sell My Soul
  13. Slow Blues
  14.  Just Keep Moving
 
Line-up:
Erik Guess (Guitar)
Curtis Harris (Bass)
Tim Mulberry (Keys, Drums, Programming)
Isaiah Gayton (Trumpet)
Moses Maldonado (Trombone)
Shaelyn Mulberry (Vocals)
Win Carlson (Backing Vocals)

​
Website Artiest:
The Shaelyn Band

​
The Shaelyn Band draagt sedert de oprichting in 2020 een roemrijke reputatie met zich mee als live band.  Het zevenkoppige gezelschap speelt de soul en blues pannen van het dak vanuit Florida. Zelden zo’n krachtige stem gehoord als die van Shaelyn Mulberry.  Energie stroomt langs haar stembanden als ruwe stroop. Chapter 3 is het derde album en zeker niet het laatste.
Veertien songs lang laat de band je meedansen op uptempo grooves.  Openen met ‘Blues Chose Me’ , een bluesrocker pur sang, doet het bloed in de aderen koken van verliefdheid.  De blazers gieten er nog een soul sausje over terwijl de gitaarsolo van Erik Guess de song afmaakt.  Ook in ‘Cruise’ sneert de rauwe emotie door je oren, terwijl de Delaney gitaar, hier bijna even vettig als een Gibson, ostentatief mag huilen.  Niet dat er geen rustiger songs het album en de band sieren. ‘Carry On’ moet het hebben van de samenzang, de ritmische piano keys (van Tim Mulberry) en koperblazers.  In ‘Takin’ My Love Back’ neemt de zangkwaliteit van Shaelyn het over met een perfect rondje soulzang in enkele octaven.  Later hoor ook je nog een slow gemaakt met een symfonische sample, waarin Shaleyn tot op de bodem van haar intieme emoties gaat.
De composities, hoofdzakelijk door het Mulberry koppel geschreven, bulken van rare wendingen die echter van de band een geslaagd buitenbeentje maakt.
De gevatte en realistische lyrics performed door die krachtige stem vormen een helende factor zoals ‘Music Make It Right’ bevestigd.  Of zoals in ‘I Won’t Sell My Soul’ waarin Shaleyn iedereen aanmoedigt hun talenten te benutten.
Voorlopig nog niet te zien in Europa, maar dat mag niet te lang meer duren.  Het album ‘Chapter 3’ is uit het record label House Of Berry.


​Marino Serdons
Afbeelding
Passion and raw emotion in the vocals are the key elements of the band. Compositions with a twist makes it gorgeous.
0 Opmerkingen

Marco Bartoccioni: Bartok

4/8/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. No way back
  2. He comes to me
  3. Politicians puppets
  4. Love is gone
  5. Wild dogs
  6. Lies and lies
  7. I've got no money
  8. Burn in my soul

​Line-up:
Marco Baroccioni (Vocals, Lap Steel, Guitars, Bass, Synth)
Francesco Santlucia (Piano)
Piero Pierantozzi (Drums)
 
Website Artiest:
Marco Bartoccioni

​Italië  levert niet alleen spaghetti westerns.  De Italiaan Marco Bartoccioni dealt namelijk in eigenzinnige bluesrock uit de States.  Blues, southern rock en soul zijn de niet altijd even fijnzinnige ingrediënten van zijn albums.  Ook op het recente album Bartok durft de lap steel gitarist loeiend, energiek én gedreven uit de hoek komen.  Toegegeven: Knap!
Moet het vermeld dat de uptempo songs elkaar snel opvolgen.  Headbangen kan op de strakke ritmes terwijl Marco’s gitaar melodische reeksen aan elkaar rijgt.  Zoek je het southern (seventies) rock element tussen de harde riffs, ‘He Comes To Me’ heeft zeker hitpotentieel.  Ook ‘Politicians Puppets’ zit rond diezelfde 3-minuten uitspatting waarin Marco zijn gitaar laat huilen.  Old shool rock, met af en toe een koorzang, maar wel keigoed.
Een rustpunt komt met de slow ‘Love Is Gone’…bijna religieus …”alleluia”!
Net zoals Van Halen in de jaren ‘70/80 weet Marco Bartoccioni je aandacht te trekken met wat distortion tijdens de intro van de songs. Een drumcomputer en synths horen er tegenwoordig bij.  Niks op tegen en mooi weggemoffeld.
Het album eindigt met een song ter ere van zijn vader: ‘Burn In Your Soul’.  Ontdek jij de werkelijke intentie in de bijgevoegde lyrics?  Instrumentaal, met fingerpicking akoestische gitaar en emotioneel pianowerk van Francesco Santalucia; een heel sterke song.
Voor het slagvaste percussiewerk op dit album trillen de stokken van Piero Pierantozzi.  Tijdens live concerten zie je echter het vrouwelijke fenomeen Aurora di Rocco achter het drumstel. Jammer dat de zanglijn hoofdzakelijk door Marco wordt verzorgd, niet zijn sterkste zijde. Of wat denk jij?

 
Marino Serdons
Afbeelding
Energetic bluesrock with an emotional acoustic ending. Convincingly!
0 Opmerkingen

John Primer and Friends: Tribute to Theresa’s Lounge

31/7/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Up In Heah Feat. John Primer
  2. 7 Nights For 7 Years Feat. John Primer
  3. The Blues Is King Feat. John Primer
  4. Sugar Sweet Feat. Billy Branch
  5. Champagne And Reefer Feat. Willie Buck
  6. We All Need Help Feat. John Primer
  7. She's Nineteen Years Old Feat. Carlos Johnson
  8. Little By Little Feat. John Primer
  9. Mary's Song Feat. Mary Lane
  10. Cut You A-Loose Feat. John Primer
  11. Blues Survivalist Feat. John Primer
  12. Here I'm Knocking On Your Door Again Feat. John Watkins
  13. Mean Old World Feat. John Primer
 
Line-up:
John Primer (Guitar, Vocals)
Billy Branch (Harmonica, Vocals)
Bob Stroger (Bass)
Carlos Johnson (Guitar, Vocals)
Harmonica Hinds (Harmonica)
Twist Turner (Drums)
Tony Mangiullo (Drums)
Jeff Brinkman (Bass)
Mary Lane (Vocals on track 9)
Willie Buck (Vocals on track 5)

​
Website Artiest:
John Primer

Bluesmuzikant John Primer uit Mississippi wordt wel eens de real deal genoemd. Gepokt en gemazeld door o.a. Muddy waters, Willie Dixon en Magic Slim, waarvan hij de bandleader was. Tribute to Theresia’s Lounge refereert naar één van de bekendste blues clubs in Chicago Illinois waar deze muzikanten, the friends, hun carrière startten.  Daal af naar de basement en geniet van hun gratitude.
Aan elke song hangt wel een verhaal dat gerelateerd is aan Theresia’s magistrale club.  Zoals Junior Wells in 1975 start ook John Primer zijn concert daar met ‘Up In Heah’.  Niet alleen songs van de grootmeesters komen aan bod.  ‘7 Nights For 7 Years’ schreef John Primer speciaal voor deze tribute, waarin hij vertelt over het harde werk en de contributie die hij hiermee betaalde.  Het levend houden van de blues zou één van zijn belangrijkste taken worden als muzikant (‘The Blues Is King’).
Billy Branch, de Chicago blues harmonica blazer, en Muddy Waters speelden in de catacomben van Theresa’s Lounge het uptempo ‘Sugar Sweet’ (Mel London), gevolgd door ‘Champagne and Reefer’ uit het brein van Muddy Waters. John Primer wist als bandleader precies wat beide heren in mind hadden. 
Theresa Needham, uitbaatster en ‘The Godmother of Chicago Blues’ genoemd, verliet ons in 1992.  Als ultiem eerbetoon componeerde John Primer ‘We All Need Help’.  Kan het mooier?
John Primer laat in 13 songs een aantal klassiekers passeren die je als blues liefhebber nooit meer mag vergeten.
En ben je ooit in Chicago, een bezoek aan de club is niet meer mogelijk want gesloten in 1986.  Gelukkig laten John Primer and Friends met dit album de oude vibe weer shinen.

Live te zien en horen in België op Sortie Blues 11 & 12 september ’26 te Winksele/Herent  Gratis ook nog!!


​
Marino Serdons
Afbeelding
Eleven artists whose careers started in the basement of this legendary bluesclub pay tribute to Theresa’s Lounge.  Don’t forget it!
0 Opmerkingen

Chris Bergson: East River Blues

29/7/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Mean Disposition
  2. Little Girl Blue
  3. East River Blues
  4. Sad Strains
  5. Kindless Villain
  6. What Would I Do Without You

​Line-up:
Larry Grenadier (Bass)
Jay Collins (Tenor Sax track 3,6,7)
Chris Bergon (Guitars, Vocals)
Herlin Riley (Drums)

 
Website Artiest:
Chris Bergson

​Al 30 jaar woont en werkt gitarist Chris Bergson in New York; jams, lessons, classes.. tot perfectie in funky jazz en blues.  Tijd om dit te eren vond de muzikant en sprak enkele oudgedienden/longtime friends aan voor het East River Blues album; Larry Grenadier voor akoestische bass en Al Foster voor percussie.  Enkele weken voor de opnames sloeg het noodlot echter toe: Al Foster, toen al 82, overleed. Alle hens aan dek voor een nieuwe drummer en dat werd uiteindelijk Herlin Riley.  Nooit mee gespeeld, wel vol bewondering gestaan.  Voor Chris Bergson een meevaller.  De samenwerking verliep vlot en eindigde met een schitterende funky plaat East River Blues. 
Als vanaf de eerste noten in Muddy Waters’ ‘Mean Disposition’ denk je onvrijwillig aan het legendarische album Super Session van Mike Bloomfield en Al Kooper.  Berson bespeelt zijn McCurdy gitaar zonder plectrum en overgiet het slowly met doorleefde vocals.
In het slome ‘Little Girl Blue’ switcht Chris Bergson naar een Gibson ES 335 voor een jazzier Ray Charles stijl.  Een voorbeeld van mastership.
Voor de title track, een eigen compositie, mag saxofonist Jay Collins er een boogaloo van maken.  Funk, blues, jazz en soul vloeien mooi in elkaar; een opname in één take! Wow!
Geen dertig jaar eerbetoon zonder even terug in de tijd te keren met een pure jazz wals uit Bergson’s studententijd: ‘Sad Strains’.  De akoestische bass van Larry grenadier kon misschien iets luider gemixt worden (altijd een moeilijke), maar past perfect in het geheel.
Dan terug naar de blues met een aangename shuffle waarin de combinatie tussen Bergson en drummer Riley elkaar mooi in alle eenvoud aanvullen.  Let your ass swing!
Nog zo’n favoriet van Bergson is Ray Charles’ ‘What Would I Do Without You’ , dat hij hier vurig zingt en blust met zijn Fender gitaar, terwijl sax en drum voor de versiering zorgen.
Herbie Hancock is een legendarische jazz master. Met zijn funky ‘Driftin’ sluit het album af in stijl.  Vier muzikanten die niet veel nodig hebben om als band uitzonderlijk uit de hoek te komen.
Het album East River Blues duurt slechts een 36-tal minuten, en dat mocht gerust meer zijn.


Marino Serdons 
Afbeelding
It’s a masterclass in the way jazz can slowly move and hold of you.
0 Opmerkingen

The Boo Radleys: In Spite Of Everything

27/7/2026

0 Opmerkingen

 
Afbeelding
DETAIL ALBUM
Tracks:
  1. Affected/Rejected
  2. Solarcide
  3. Do Better, Know Better
  4. Hey, I Know
  5. Living Is Easy
  6. King Budgie
  7. Through The Crack In The Window
  8. Bring Them Back Again
  9. This Is The Place
  10. Song For Natalie
  11. Wasn’t I Enough?
​ 
Line-up:
Tim Brown (Bass, Guitar, Keyboards, Vocals)
Rob Cieka (Drums, Percussion, Vocals)
Sice Rowbottom (Vocals, Guitar, Keyboards)
 
Guests:
Louis Smith (Guitar)
Catherine Brown, Elsie Schofield (Vocals)

 
Website Artiest:
The Boo Radleys

​
​The  Boo Radleys zijn een indie rockband uit de jaren ’90, gesplit en uit haar as verrezen in 2021. Weliswaar zonder Martin Carr, doch daarom niet minder boeiend.  Psychedelia en britpop vrijen met elkaar tot het derde album In Spite Of Everything.
‘Affected/Rejected’ imponeert aanstekelijk door de psych-punk met seventies invloeden. In ‘Solarcide’ komt de britpop duidelijker aan de oppervlakte. Nog altijd even meeslepend melodisch.  Om dan tijdsgewijs af te dalen naar de eighties met ‘Do better, Know better’. De mix aan stijlen kan sommigen laten afhaken. Nochtans geeft dit enerzijds lucht aan het album en verrast het door de aanwezige inventiviteit (op muzikaal vlak dan toch).  ‘Hey, I Know’ start niet al te mooi gezongen, toch komt de song later tot haar recht. Jammer van de zwakke intro.  ‘Living Is Easy’ geeft tekstueel een overzicht van de sixties met Woodstock tot het heden van Trump.  In haar geheel te zwak om te onthouden, ware het niet dat Sice hiermee het verlies van zijn kind verwerkt.  Muzikaal komt ‘King Budgie’ sterker uit de britpop hoek met dank aan de keys én de knappe zanglijn.  Het feit dat ‘Song For Natalie’ slechts vier regels bevat en op repeat wordt gezongen, duidt nogmaals op literaire armoede in de band, maar ook hoop in het leven.
The Boo Radleys tappen uit een gekend vaatje, proberen daartussen met aparte intro’s en knappe vondsten het verschil te maken; benieuwd hoe ze er live vanaf brengen op 24 oktober ‘26 in de Reflektor te Luik.

Marino Serdons
Afbeelding
​Good musicianship is not enough to make a difference in the music world. What a pitty!
0 Opmerkingen
<<Vorige

    Archives

    Oktober 2026
    September 2026
    Augustus 2026
    Juli 2026
    Juni 2026
    Mei 2026
    April 2026
    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Oktober 2024
    September 2024
    Augustus 2024
    Juli 2024
    Juni 2024
    Mei 2024
    April 2024
    Maart 2024
    Februari 2024
    Januari 2024
    December 2023
    November 2023
    Oktober 2023
    September 2023
    Augustus 2023
    Juli 2023
    Juni 2023
    Mei 2023
    April 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    December 2022
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Juni 2022
    Mei 2022
    April 2022
    Maart 2022
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    Mei 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017
    November 2017
    Oktober 2017
    September 2017
    Augustus 2017
    Juli 2017
    Juni 2017
    Mei 2017
    April 2017
    Maart 2017
    Februari 2017
    Januari 2017
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    Juli 2015
    Juni 2015
    Mei 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Februari 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    Oktober 2014
    September 2014
    Augustus 2014
    Juli 2014
    Juni 2014
    Mei 2014
    April 2014


    Categories

    Alles
    ?
    50's Ballades
    70's Rock
    80’s En 90’s Rock
    80’s En 90’s Rock
    80's Pop
    A-capella
    Acid Folk
    Acid Jazz
    Acid Rock
    Acoustic Blues
    Acoustic Folk
    Acoustic Guitar
    African Blues
    Afro
    Afro Beat
    Afrobilly
    Afro Blues
    Afro-Colombiaans
    Afro Funk
    Afro Jazz
    Afro Rock
    Akoestisch
    Akoestische Folk
    Alt. Country
    Alternatieve Pop
    Alternative
    Alternative Folk
    Alternative Pop
    Alternative Rock
    Alternative Softrock
    Ambient
    Ambiente Jazz
    Americana
    Americana & Blues
    American Cowboy Music
    American Desert Music
    American Folk
    American Rock
    American Roots
    American Standards
    Amusement Music
    Arabic Jazz
    Artificial World Music
    Art Pop
    Art Rock
    Astral Dub
    Atmospheric Music
    Avant Garde
    Avant-garde
    Avant Garde Folk
    Avant Garde Jazz
    Avant-garde Jazz
    Aziatische Fusion
    Balkan
    Baroque Folk
    Beat
    Beatpop
    Bebop
    Belgische Hiphop
    Big Band
    Big Band Music
    Blanke Soul
    Blue Eyed Soul
    Bluegrass
    Blues
    Blues & Jazz
    Blues & Pop
    Blues Rock
    Blues Rock & Country Soul
    Boogie
    Boogie Punk
    Boogie Woogie
    Bop
    Bop ’n Roll.
    Boppin' Blues
    Bossa Jazz
    Bossa Nova
    Brasband Muziek
    Brazilectro
    Braziliaans
    Braziliaanse Jazz
    Brit Pop
    Cabaret
    Cajun
    Calypso
    Cash Tribute
    Celtic Folk
    Celtic Music
    Chanson
    Chicano Rock
    Chillout
    Christmas
    Christmas Music
    Christmas Rock & Roll
    Christmas Songs
    Cinematic
    Cinématic
    Classic
    Classic Progrock
    Classic Rock
    Classic Symphonic Rock
    Club Music
    Coldwave
    Comedy
    Comtemporary Jazz
    Contamporary Folk
    Contamporary Irish Folk
    Contemporary Blues
    Contemporary Country
    Contemporary Folk
    Contemporary Jazz
    Contemporary Pop
    Contemporary R&B
    Contemporary Rock
    Cool Jazz
    Counrry
    Country
    Country Blues
    Country Folk
    Country Jazz
    Country Noir
    Country Pop
    Country Rock
    Countryrock
    Countryrockabilly
    Country Soul
    Country & Western
    Cowpunk
    Crooner
    Crooners
    Crosover World Music
    Crossover
    Crossover Jazz
    Cumbia Beat
    Dance
    Dark Electronics
    Dark Wave
    Deep Funk
    Dessert Blues
    Deutsch-Rock
    Dialectische Rock
    Disco
    Dixieland
    Dixiemusic
    DIY
    Doo Wop
    Doo-wop
    Droompop
    Dub
    Dubstep
    Duitse Rock 'n Roll
    Early Rock 'n Roll
    Easy Listening
    Electro
    Electro African Folk
    Electro Jazz
    Electronica
    Electronic Chill-out
    Electronic Cinématic Pop
    Electronic Etnic World
    Electronic Music
    Electronic Pop
    Electro Pop
    Electro Punk
    Electrorock
    Elektronisch
    Elektro-swing
    Eperimental Music
    Ethno
    Exotica
    Experimental Jazz
    Experimental Music
    Experimentele Chanson
    Fifties Pop
    Fiftys Rock & Roll
    FILM MUSIC
    Filmmuziek
    Flamenco
    Folk
    Folk/Americana
    Folk Blues
    Folk Pop
    Folkpop
    Folkpoptronica
    Folk Rock
    Folky Pop
    Franse Chanson
    Franse Chanson/singer Songwriter
    Franse Chanson/singer-songwriter
    Free Jazz
    Free Jazz
    Funk
    Funk & Soul
    Funky Blues
    Fusion
    Fusion Rock
    Fuzrock
    Garage Psych
    Garage Punk
    Garage Rock
    Gesproken Woord
    Glamrock
    Gospel
    Gospel Jazz
    Gothic
    Griekse Folk
    Grunge
    Guitar Music
    Gurls: Run Boy Run
    Gypsy
    Gypsybilly
    Gypsy Folkfolly
    Gypsy Jazz
    Hardcore Rap
    Hard Rock
    Hard Rock Blues
    Heavy Rock
    Hedendaagse Kleinkunst
    Highlife
    Hillbilly
    Hillbilly Rootsblues
    Hip Hop
    Honkabilly Blues
    Honky Tonk
    House
    House & Chill Out
    House & Chill-out
    House & Lounge
    Indie Folk
    Indie Pop
    Indie R&B
    Indie Rock
    Industrial
    Industrial Pop
    Instrumental
    Instrumentale Jazz
    Instrumental Folk
    Instrumental Surf
    Irish Folk
    Jazz
    Jazz Funk
    Jazzfunk
    Jazz Fusion
    Jazz Rock
    Jazzrock
    Jazz & Soul
    Jazz/Soul/Rock
    Jazzy Blues
    Jazzy Dub
    Jazzy Pop
    Jiddisch Blues
    Jive
    Jugband
    Jump
    Jump Blues
    Kazz
    Keltische Folk
    Kerstmis
    Kinderliedjes
    Klassiek
    Klassiek/jazz
    Kleinkunst
    Krautrock
    Latin
    Latin American Rock
    Latin Jazz
    Latin Pop
    Latin-soul
    Levenslied
    Licht Klassieke Pop
    Listening Songs
    Lo Fi Pop
    Lo-fi Pop
    Lounge
    Lounge & Chill-out
    Mathrock
    Medieval Rock
    Minimalistische Pop
    Mod
    Modern Country
    Modern Folk
    Modern Jazz
    Motown
    Musical Storytelling
    Nederlandstalig
    Nederlandtalige Blues
    Neo Funk
    Neoklassiek
    Neo Progrock
    Neo-Progrock
    Neo Soul
    New Age
    New Age & Solo Piano
    New Country
    New Orleans
    New Orleans R&B
    New Soul
    New Wave
    Noise
    Nordic Folk
    Northern Soul
    Nuevo Flamenco
    Nu Jazz
    Nu-Jazz
    Oldies
    Old School Country
    Old School Psychobilly
    Old School Rhythm And Blues
    Old School Soul
    Old Time Fiddle Music
    Opera
    Outlaw Country
    Percussion
    Philly Soul
    Piano Music
    Piano Solo
    Poetic Pop
    Poëzie
    Pop
    Popcorn
    Pop’n’Trad
    Pop Punk
    Poprock
    Post Industrial
    Post Jazz
    Post Punk
    Post Rock
    Post Soul
    Power Blues
    Power Pop
    Power Rock
    Presley Ballades
    Prog
    Prog Folk
    Prog Metal
    Progressieve Muziek
    Progressive Jazz
    Progressive Pop
    Progressive Rock
    Prog Rock
    Protest Songs
    Psychadilic Electro
    Psychedelic
    Psychedelic Rock
    Psychobilly
    Psych Rock
    Psych-Rock
    Punk
    Punk-a-billy
    Punk Rock
    Punkrock
    RaB
    Radio Play
    Ragtime
    Rai
    Rap
    R & B
    R&B
    Rebekah Eden
    Reggae
    Retro Pop
    Rhythm And Blues
    Rhythm & Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Riock
    Roch Lockyer: When Frank Met Django
    Rock
    Rockabilly
    Rock And Roll
    Rocking Southern Soul
    Rockin' Soul
    Rock 'n Roll
    Rock Opera
    Rock & Roll
    Roots
    Rootspop
    Roots Rock
    Rootsrock/bluesrock
    Rustieke Rockabilly
    Sacrale Muziek
    Samba Jazz
    Scandicana
    Seventies West Coast Pop
    Shuffles
    Singer Songwriter
    Singer-songwriter
    Sixties Beat
    Sixties Girls
    Sixties Pop
    Sixties Sound
    Ska
    Skiffle
    Smooth Jazz
    Smooth Soul
    Soft Pop
    Soft Rock
    Solo Piano
    Soul
    Soul & Blues
    Soul & Blues
    Soul Blues
    Soulful House
    Soul & Funk
    Soul & Jazz
    Soul Jazz
    Souljazz
    Soul Pop
    Soulrock
    Soundtracks
    Southern Folkrock
    Southern R&B
    Southern Rock
    Southern Soul
    Space Rock
    Spaghetti Rock
    Spoken Word
    Spych Rock
    Stoner
    Stories
    String Pop
    Sunshine Pop
    Surf
    Surf Punk
    Swamp
    Swamp Blues
    Swanabilly
    Swing
    Swingende Rhythm & Blues
    Swingende Rock
    Swing Jazz
    Symphonic Pop
    Symphonic Rock
    Synthesizer
    Synth Pop
    Synth-Pop
    Synth Prog
    Synth Rock
    Synth Wave
    Tango
    Taraab
    Techno
    Texas Country
    Texas Honky Tonk
    Tex Mex
    Tex-Mex
    Traditional
    Traditional Country
    Traditional Folk
    Trance
    Tribal
    Triphop
    Tropische Funk
    Twist
    Uke-Billy
    Underground
    Urban Folk
    Urban Jazz
    Urban Pop
    Vaudeville
    Vietnamese Folk
    Vintage Country
    Vintage Jazz
    Vocals
    Voodoo Blues
    Wereldmuziek
    West Coast Blues
    West Coast Pop
    West Coast Rock
    Western Swing
    Witch House Electronics
    Woestijn Blues
    World Bluesrock
    World Country
    World Mus
    World Music
    Worldmusic
    World Pop
    Yacht Soul
    Zydeco



​​A WOODLAND HILLCREST PROMOTION PRODUCTION  I  KEYS AND CHORDS 2001 - 2026

  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2026
  • ALBUM REVIEW BLOG
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY