Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Amanda Abizaid: Walking In Twos

14/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Walking In Twos
Lion’s Den
Set It Up
Release Me
One Love
Promises Of Love
Walking In Twos – Electronica Remix

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promocd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Amanda Abizaid

Amanda Abizaid werd geboren in Beiroet, maar verhuisde samen met haar ouders naar de Verenigde Staten toen ze tien was. Amanda bezit meerdere talenten. Niet alleen is ze singer/songwriter, multi-instrumentalist en actrice, ze is ook model en liep wereldwijd modeshows voor o.a. Nina Ricci en Zandra Rhodes. Ze luisterde veel naar muziek van Elton John, The Beatles, Crosby, Stills & Nash maar werd ook ondergedompeld in de Midden-Oosterse muziek. Met hulp van de legendarische Stephen Stills op de titeltrack, brengt Amanda deze 7 songs tellende EP uit ter ondersteuning van het non-profit project HelpPhilippineSchools.org.. Deze organisatie zet zich in om Filipijnse kinderen de best mogelijke schoolse opleiding te bieden. De EP wordt slechts op een gelimiteerde fysieke versie uitgebracht, om het publiek aan te zetten ze gemakkelijk via digitale download (iTunes) aan te kopen. De titeltrack, waarvan u trouwens ook een elektronica remix krijgt, is geïnspireerd op een bezoek dat Amanda in 2016 bracht aan de Aeta Filipino kinderen in Haduan Village. Zelf omschrijft zij haar muziek als ‘neo-soul meets world’ en dat is spijkers met koppen slaan. Amanda heeft geen onaardige stem en het gevoel dat zij oproept, geeft haar muziek zowel een gevoel van neo-soul als wereldmuziek. Bovendien weet ze ook haar positieve en sociale ingesteldheid muzikaal te vertalen. Haar beïnvloeding door Oosterse en Westerse muziek mixt zij dan weer perfect in ‘Set It Up’ en ‘Release Me’.
Dat Amanda het hart op de juiste plaats heeft, bewijst ze met deze uitgave. Hopelijk levert het downloaden van dit mini-album heel wat financiële steun op voor haar project. Dat zij hiermee kansarme kinderen een betere toekomst wil bieden, is al reden genoeg om ‘Walking On Twos’ massaal te downloaden.

Lambert Smits (4)

With the proceeds of this ep, filled with a cross-over of neo-soul and world music, Amanda wants to support the non-profit project HelpPhilippineSchools.org., in a financial way.

Corey Ledet & His Zydeco Band: Standing On Faith

14/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Intro
Push Me Away
Love Never Felt So Good
Standing On Faith
New York City
A Good Day
Street Light

Platenlabel
CPI Records

Labelnummer
CPL-0009

Distributie
Niet Gemeld

Promo-Agent
KL Productions

Website Artiest
Corey Ledet

Corey Ledet werd geboren en getogen in Houston, Texas maar verbleef tijdens de zomer met zijn familie vaak in het kleine stadje Parks in Louisiana. De Creoolse cultuur heeft uiteraard zijn roots in Louisiana, maar ook de naburige staat Texas is vaak in de ban van deze opwekkende muziek. Al vrij jong bestudeerde Corey de grondleggers van de cajun en zydeco muziek. Clifton Chenier, John Delafose en Boozoo Chavis waren hem dus niet vreemd op jonge leeftijd. Op zijn tiende drumde hij tijdens enkele shows bij de Houston gevestigde band Wilbert Thibodeaux and The Zydeco Rascals. Niet veel later was hij ook het belangrijke instrument, de accordeon, meester. Na zijn studies verhuisde Corey naar Louisiana om er te worden omringt door dit cultureel erfgoed. Nu is er dus zijn negende album ‘Standing On Faith’. En het is een leuke mix geworden van zydeco, soul en blues. Het album opent met een live intro die bol staat van funky beats en gesynthetiseerde zang. Na deze vrij gekke introductie komt eindelijk Corey Ledet met zijn aanwakkerende en activerende zydeco sound. Samen met Jesse Delgizzi (gitaar, bas, moog en vocals) en Ceci Green op keyboard zorgt Corey voor het coole ritme op ‘Push Me Away’. Na deze zydeco dance track komt het trio aandraven met het modern luisterstuk ‘Love Never Felt So Good’. Gelukkig word de traditie opnieuw hersteld in de titeltrack. Corey’s behendigheid op accordeon en washboard staan weer centraal in het nummer. De song ‘Take Me There’ is op zijn beurt dan weer te popy voor ons. We beuren ons dan maar op aan het activerende en prikkelende ‘New York City’. Als afsluiter varieert de sound naar het soul begeesterde ‘A Good Day’ en het zydeco beïnvloede ‘Street Light’. Corey Lebet krenkt heel wat variatie in zijn zydeco sound.

Philip Verhaerge (4)

Corey Ledet intertwines just too much variation they sound. But perhaps the young listeners will probably attract tot his modern tunes!

Reto Burrell: Side A & B

14/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Shake It
Chasing The Wild
How Many Doubts
Swimming In Stars
Ticket To Fly
I Hate Goodbyes
Red, Red Wine Pt.2
When It Comes To Town Tonight
You're Still Alive
Seize The Morning Light
Sweet Lover
Three Monkeys
A Reason To Stay Here
Gladiators Of Society

Platenlabel
Tourbo Music

Labelnummer
Tourbo010

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
JohnThema

Website Artiest
Reto Burrel

Gitarist, zanger en songschrijver Reto Burrell (44) wordt geboren in Zwitserland, maar verblijft met zijn ouders van zijn vierde tot zijn tiende in Australië. Terug is Zwitserland richt hij al op 12 jarige leeftijd zijn eerste rockband op. Later speelt hij gitaar in verschillende (rock)bands. In 1990 wordt hij beroepsmuzikant en in 1997 gaat hij solo. Zijn eerste album 'Echopak' verschijnt in 2001. Tegenwoordig is hij niet alleen singer, songwriter, gitarist en zanger, maar ook producer voor verschillende al dan niet Zwitserse bands. 'Side A & B' is alweer zijn tiende album onder eigen naam. De cd zelf ziet eruit als een lp en de songs zijn ook in Side A en Side B verdeeld, zeven songs voor iedere kant. (al staan ze dan op de cd gewoon alle 14 achter elkaar uiteraard) Ook het boekje (vouwblaadje) met de teksten trekt die opzet door, Side A is donker en representeert de ondergaande zon en laat je een foto zien van palmbomen. Side B gebruikt dezelfde foto, maar dan gefotografeerd met de opkomende zon.
Burrells muziek ligt in het rockgenre, maar dan meer de poprock kant op zoals, Bruce Springsteen en John Mellencamp. Vooral de invloed van Tom Petty is goed te horen. Zijn muziek klinkt als een frisse Zwitserse Alpenweide in de lente.
Het album opent met 'Shake It', een song die begint als een swampy CCR song, maar snel omslaat in een zeer pakkende poprocksong met een catchy refrein. In 'Chasing The Wild' zingt hij zelfs als Tom Petty. 'Ticket To Fly' klinkt dan weer een beetje als de vroege Bryan Adams, maar dan stukken beter. De afsluiter van kant A, het elektrische gedeelte van het album, is een rustige folkrocksong 'Red, Red Wine PT 2'.
Side B, het (semi)akoestische gedeelte van de plaat, start met het rustig tokkellied 'When It Comes To Town Tonight', maar vooral het vlotte en zeer melodieuze 'Three Monkeys' valt op.
De songs van kant B zijn zeker de moeite waard, maar de nummers op kant A zijn bij mij toch favoriet.

Peter Jacobs (4)

'Side A & B' is a very catchy (pop)rock album, with part A leaning to more electric rocksongs and part B showcasing all acoustic folkrock songs. Great album from a man who knows how to write catchy songs, all sung by Reto Burrell with a pleasent voice.

Derringer: The Complete Blue Sky Albums 1976-1978

14/3/2017

DETAIL ALBUM
Tracks:

Disc One-Derringer
Let Me In
You Can Have It
Loosen Up Your Grip
Envy
Comes A Woman
Sailor
Beyond The Universe
Goodbye Again
Bonus Track: Let Me In

Disc Two – Live In Cleveland

Let Me In
Teenage Love Affair
Sailor
Beyond The Universe
Rock And Roll Hoochie Koo
Roll With Me
Rebel Rebel

Disc Three – Sweet Evil

Don’t Stop Loving Me
Sittin’ By The Pool
Koop On Makin’ Love
One Eyed Jack
Let’s Make It
Sweet Evil
Drivin Sideways
I Didn’t Ask To Be Born
Bonus Track: Don’t Stop Loving Me

Disc Four – Derringer Live

Let Me In
Teenage Love Affair
Sailor
Beyond The Universe
Sittin’ By The Pool
Uncomplicated
Still Alive And Well
Rock And Roll Hoochie Koo

Disc Five – If I weren’t So Romantic, I’d Shoot You

It Ain’t Funny
Midnight Road
If I Weren’t So Romantic, I’d Shoot You
Ez Action
Lawyers, Guns And Money
Power Of Love
Sleepless
Tonight
Rocka Rolla
Attitude
Monomania

Bonus Track: Lawyers, Guns And Money

Platenlabel
HNE Recordings

Labelnummer
HNEBox

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
?

Website Artiest
Rick Derringer

Rick Derringer is één van die sublieme Amerikaanse gitaristen die tussen de mazen van de commerciêle rockscène glipte. Talentvol, en met een vroege hit ‘Hang on Sloopy’ met TheMc Coys, zocht hij naar een grotere uitdaging in zijn muzikale leven. In 1975 richtte hij zijn eigen band op en engageerde drummer Vinny Appice en gitarist Danny Johnson. Twee leadgitaristen zouden de band Derringer een krachtige hardrock impuls geven. Een jaartje later verscheen dan het debuut Sky: een album dat toch 200.000 liefhebbers overtuigde met een paar krachtige rocknummers én enkele prachtig ingezongen ballads. Derringer schuimde die jaren volledig Amerika af en genoot grote bekendheid met live-optredens die het midden hielden tussen giganten als Van Halen en Montrose.
In 1977 verscheen dan hun tweede en ruigere Sweet Evil en in 1978 het allerlaatste album, ‘ If I weren’t so romantic, I’d shoot you’ maar toen al zonder Appice en Johnson. Ook dat laatste album, geproduced door Mike Chapman en nogal verschillend van de andere platen, kon geen verkoopcijfers genereren. Wat een split betekende van de band Derringer.
Jammer voor de Rick dat er geen hit gescoord werd, wat blijkbaar ook zijn bedoeling niet was, waardoor hij in de marge bleef tokkelen. Er staan nochtans heel wat knappe songs op: You Can Have me, Sailor, Sittin’ by The Pool of het zoete basgedreven ‘Sweet Evil’. Het derde album is veel toegankelijker en bied je zelfs wat overjaarse hitgevoelige popsongs zoals ‘Sleepless’ of het punky ‘Attitude’.
Deze mooi geïllustreerde box bevat de 3 studio albums en 2 live cd’s met tussentijdse live-concerten. Merk op dat de concerten heavier zijn en er ook maar een beperkt aantal studio-songs het podium mocht halen. Wat hun status als live-band bevestigt en misschien ook de slechte verkoop verklaart.
Touren is Rick’s langste leven en reis je door de US dan maak je veel kans hem met zijn band tegen het lijf te lopen.

Line-up:
Derringer 1976-1978
Rick Derringer (Vocals, Guitar)
Kenny Aaronson (Bass, Vocals)
Vinny Appice (Drums)

Derringer 1978
Rick Derringer (Vocals, Guitar)
Kenny Aaronson (Bass, Vocals)
Myron Grombacher (Drums, Vocals)

Marino Serdons (3,5)

Don’t say you didn’t know! We all looked over Rick Derringer in the seventies. Time to realise he made fantastic music. Sorry Rick!

Lee Palmer: Bridge

14/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

That’s No Way To Go
Tulsa Sound
Back To Lonely
Our Love Bears Repeating
Did It Feel Like This
My Town
My Old Man
Well, Well, Well, Well
Chock Full Of Trouble
So Long As You’ve Been Loved

Platenlabel
An On The Fly Music Production

Labelnummer
Promocd

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Sarah French Promotion

Website Artiest
Lee Palmer

‘Bridge’ is het vierde album in evenveel jaren van de Canadese Lee Palmer. Palmer is gekend voor zijn sound die een samenvoeging van blues, country, folk, jazz en Americana is. Op dit album omringt hij zich met de beste studiomuzikanten van Toronto, gekend als ‘The One Take Players’, die op dit album hun reputatie zonder meer waarmaken. Alle songs zijn van Lee’s hand. Songs die duidelijk laten horen tot wat de man in staat is. Het van memorabele slide voorziene en door Patricia Shirley van een pakkende vocale outro voorziene ‘Tulsa Sound’ is een formidabele ode aan JJ Cale, terwijl ‘That’s No Way To Go’ een steunbetuiging is voor de aan Alzheimer lijdende Glen Campbell. In ‘Back To Lonely’ toont Palmer zich van zijn soulblueszijde om in ‘Our Love Bears Repeating’ overtuigend de weg naar slome gitaarrock in te slaan. Voor een mooie ballade kan je terecht bij ‘Did It Feel Like This’ een soulvol duet tussen Lee en Mary McKay. Lee draagt ‘Bridge’ op aan zijn stad en zijn vader. Dat doet hij respectievelijk in het vrolijke, uptempo ‘My Town’ en het melancholische country getinte ‘My Old Man’. In ‘Well, Well, Well, Well’ overgiet hij blues en soul dan weer met een beetje jazz.
‘Bridge’ is een album dat veel muziekliefhebbers kan bekoren en Lee Palmer bekend moet maken bij een breder publiek. Hopelijk gebeurt dat nu!

Lambert Smits (4 ½)

Ten original songs containing blues, soul, country and Americana, served by the handsome clear voice of Lee Palmer accompanied by excellent musicians

Screamers And Sinners: The Revenge Of … El Sacamantecas

14/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Intro
100 Maniacs
Cannonball Joe
Tutankhamun
Horror Ladies
Ospitaleko Rok And Rola
Zombie
Screamers Boogie
Gauerdiko Trena
Ahogate
Six Feet
Taxidermia
Demon Tales

Platenlabel
Drunkabilly Records

Labelnummer
Promocd

Distributie
Drunkabilly Records

Promo-agent
Music Shock

Website Artiest
Screamers And Sinners

‘Rokanrola From Spain’ is het handelsmerk van deze in 2012 in Baskenland gevormde psychobillyband. ‘The Revenge Of … El Sacamantecas’ is de opvolger van hun debuutalbum ‘Demon Tales’, waarmee de band zich in het psychobillywereldje meteen wist te positioneren. El Sacamantecas is een dodelijke boosdoener die behoort tot de Latijns-Amerikaanse folklore, belust op babybloed en menselijk vet. Naar de deal die het viertal sloot met El Sacamantecas, blijft het gissen, maar een feit is wel dat het hen een album heeft opgeleverd dat bol staat van vette, catchy songs. Kondigt El Sacamantecas zich in de instrumentale opener ‘Intro’ nog schoorvoetend, ons vertrouwen winnend aan, vanaf ‘100 Maniacs’ slaat hij onverbiddelijk en genadeloos toe. Onverbiddelijk en genadeloos, maar wel in stijl. Geen grafstem, geen ritmesectie die je verrot slaat, geen loeiende gitaar die je trommelvliezen verschroeit, maar wel een volumineuze deftige stem, klokvaste drum, heerlijke slappin’ bass en een gitaar die, durven wij wel zeggen, wat naar die van Link Wray lonkt. Voeg daarbij nog een schurende sax die voor de Oosterse noot zorgt en zorgvuldig gedoseerde mondharmonica en je weet al vlug dat deze release tot de top van het genre behoort. ‘Screamers Boogie’ is trouwens een staaltje van pure hedendaagse rockabilly, wat meteen getuigt van het talent van de heren. Beter kan je het jezelf niet wensen in dit genre.
Screamers And Sinners speelt psychobilly zoals die hoort te klinken. Talentvol, met enorme instrumentbeheersing en gevoel voor melodie. Dit is een album met sublieme ‘old school psychobilly’.
Bovendien is het schijfje voorzien van indrukwekkend artwork van Sol Rac. Er zal veel moeten gebeuren om dit jaar in het psychobillygenre ‘The Revenge Of … El Sacamantecas’ nog te overklassen!

Lambert Smits (5)

Gorgeous old school psychobilly with a sense of melody! Great album!

V.A.: The Soulful Side of GME & Musette Records

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Little Mary Staten – Steppin’ Stone
Dede Copeland – You Gotta Give Up Some Money
Big Daddy Rucker – Just Do Your Thing
Big Daddy Rucker – Jealous Man
Ervin Rucker – Kids Together
Dede Copeland – The Price I Had To Pay
Little Mary Staten – Helpless Girl
Lani Groves – Sweet Sixteen
Arlene Williams – Duck All Over Town Pt 1
Arlene Williams – Duck All Over Town Pt 2
Ervin Rucker – She’s Alright
Garnett Scott & Lani Groves – Sunset Strip
Lenni Groves – You’re Nobody Till Somebody Loves You
Lenni Groves – I Feel Pretty
Big Daddy Rucker – Christmas In The Ghetto

Platenlabel
Tramp Records

Labelnummer
Promo copy

Distributie
Kudos Records

Website Artiest
Niet gekend

Er is al jaren interesse in het onafhankelijk soullabel Musette Records uit San Diego, Californië, zowel in de USA als in het buitenland. Nu waren er nog zulke kleine labels, maar tijdens de korte levensduur van dit bewuste label (1965 tot 1968) kwamen er slechts 20 singles uit, en geen albums. Het werd destijds opgestart door prominente Afro-Amerikaanse dokters, die zo hun belastingen wilden verminderen, verder waren ze in muziek of artiesten niet geïnteresseerd. Meer dan 40 jaar later verwierf dit label een belangrijke status bij verzamelaars van northern soul. Eén van de eerste singles was van Lani Groves, die tijdens de jaren ’70 deel zou gaan uitmaken van Stevie Wonder’s zanggroep Wonderlove. En Ervin Rucker, wiens echte naam Ervin Groves, was de Hawaïaanse vader van Lani. Hij begon als pianist en componist, maar na die single veranderde hij op het einde van de sixties zijn naam naar Big Daddy Rucker. Hij zette zijn eigen label GME op met daarop Little Mary Staten en Dede Copeland. Op het einde van die sixties gooiden de dokters bij Musette de handdoek in de ring. Dit is echter een album dat de soulfans zeker zullen lusten!

Patrick Van de Wiele (4)

From the vaults of a obscure label in San Diego comes this album with songs that will interest the fans of northern soul!

Omar Rahbany: Passport

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Overture
Umbrella Woman
Zook: The Power Station
Programmusik: Babel
Tango
The Untitled
Mouwashahat
Anarkia
Trip To The Moon
End Credits

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
12345

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Prescription PR

Website Artiest
Omar Rahbany

De Libanese pianist Omar Rahbany werd geboren in Beiroet in een muzikale familie. Hij heeft hier een fusie van jazz, orkestrale muziek en wereldmuziek afgeleverd, samen met meer dan 180 mensen uit 12 verschillende landen. Omar is sterk geïnteresseerd in een totale kunst, en hij deed daarvoor beroep op o.a. trompettist Cuong Vu, gitarist Wayne Krantz en bassist Steve Rodby, het Kiev City Symphonic Orchestra en leden van het Libanese Philharmonic Orchestra, diverse solisten, en de zang van Ghada Nehme e.a.. Het proces duurde 3 jaar, en het resultaat heeft de stijl van en soundtrack of een musical. Van bij de ‘Overture’, via het gezongen ‘Umbrella Woman’, langs het op accordeon gebaseerde ‘Zook: The Power Station’. Ietwat soulvol en big band in ‘Programmusik: Babel’, om naar tango te evolueren op ‘Tango’. Daarna brengt ‘Mouwashahat’ jazz met muziek uit het Midden-Oosten, om te eindigen met een bijna tien minutendurende ‘Trip To The Moon’. Omar wil grenzen overschrijden en culturen dichter bij mekaar brengen, maar dit is een moeilijk toegankelijk album als je ’t mij vraagt.

Patrick Van de Wiele (3½)

An album that wants to cross borders and bring cultures together, but it’s not an easy project.

Esteban Alvarez: Tico Groove

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Luna Liberiana
Caballito Nicoyano/Ticas Lindas
Noche Inolvidable
Pampa
Amor de Temporada
Caña Dulce
Pasion
Mambo Lishan
Punto Guanacasteco
Patriotica Costarricense

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
750532049625

Distributie
CD Baby

Promoagent
Prescription PR

Website Artiest
Esteban Alvarez

Pianist en keyboardspeler Esteban Alvarez werd geboren en groeide op in San Jose, Costa Rica. Zijn passie voor muziek begon op zijn negende, toen zijn vader hem een klein elektronisch keyboard kocht. Een jaar later begon hij zijn muzikale studies, en op zijn achttiende ging hij nar universiteit, waar hij de basis van klassieke muziek leerde. Twee jaar later werd hij geselecteerd om de muziek te verzorgen voor de Escazu Folkband op het SIVO muziekfestival in Centraal Europa. En het jaar daarop kreeg hij een studiebeurs om een Bachelor te behalen op klassieke piano aan de Baylor universiteit. Later ging hij nog een Master halen aan de universiteit van Noord Texas, tijdens dewelke hij ook met jazzensembles speelde. Nu woont hij in Austin, Texas, en is ambassadeur voor International Peace Foundation in Hong Kong. Zijn nieuwste album dateert al uit 2013, in samenwerking met Ingacio Berroa (Dizzy Gillespie’s drummer) & Lynn Seaton (Count Basie’s bassist). Esteban mengt elementen uit traditionele en Latin jazz, met folk uit zijn thuisland en wereldmuziek. Het moet een brug vormen tussen al deze genres.

Patrick Van de Wiele (4)

Esteban builds a bridge between traditional and Latin jazz, folk Music from his homeland and world Music.

Terra Guitarra: Of Sea & Stars

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Wave Walker
Estrella
Alegria
Of Wind & Wood
Of Sea & Stars
Circadia
Night River
Viracocha
The Veil
Zorbas
Whale Earth
The Messenger
Aurora

Platenlabel
Earthsign Records

Labelnummer
ER0020

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Terra Guitarra

Het duo Terra Guitarra kwam hier al tweemaal aan bod, eerst in 2013 met ‘Dragonfly’ en daarna in 2015 met ‘Firelight’. Dit is hun zesde album, en ze bestaan nog steeds uit Bruce Hecksel en Julie Patchouli, beiden levenslange muziekstudenten en multi-instrumentalisten. Bruce zijn post graduaat studie van theologie en symboliek, klassieke piano, gitaar en compositie, gekoppeld aan Julie’s studies in etnobotanie, omgeving en haar instrumentaal bereik dat varieert van trombone, staande bas, gitaar, marimba en percussie, laten hen toe om de muzikale wereldstijlen vloeiend en met spirituele ondertoon te exploreren, en te synthetiseren. Beiden studeerden uitgebreid aan de Old Town School of Folk Music in Chicago en hebben samen al meer dan 2.500 keer opgetreden. De nieuwe muziek werd geïnspireerd door verschillende culturen: ‘Wave Walker’ door de Noorse Vikings, ‘Estrella’ door Spanje, ‘Of Wind & Wood’ en ‘Night River’ door de Amerikaanse Indianen, ‘Zorbas’ door Griekenland (een cover van het filmthema), ‘Viracocha’ door de Inca’s, ‘Circadia’ door Franse kolonisten in Amerika, ‘Alegria’ door Portugal en ‘Aurora’ door Eskimo’s en IJsland. Echte wereldmuziek dus met voorop de Latin gitaar. Tijdloze instrumentale melodieën.

Patrick Van de Wiele (4)

Real world Music with the Latin guitar up front. Timeless instrumentals.

Nancy Shoop-Wu: Rainbow Road

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Rainbow Road
Pulelehua (Mountain Butterfly)
Lei Hoku (Star of Love)
Sunrise over Haleiwa
Always in My Heart
Lullaby
Waimanalo
Carry Me Home
Beautiful Mana’o
In You Eyes
Mana’o Rain
Lele Noa (Flying Free)

Platenlabel
Lei Hoku Music

Labelnummer
LHM-8160

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Nancy Shoop-Wu

De Amerikaanse singer-songwriter & violiste Nancy Shoop-Wu vermengt haar klassieke opleiding als symfonische violiste met de magie van de eilanden van Hawaï. Ze vermengt aldus New Age met klassieke muziek. Nancy werd geboren in Connecticut, en begon op haar negende viool te spelen. Haar moeder speelde piano, en vader trompet. Tijdens haar studies aan het conservatorium kreeg ze aanbieding voor de Filarmonica de Caracas in Venezuela. Na haar terugkeer in de USA speelde ze met New Haven Symphony, Hartford Symphony and Orchestra of New England. Daarop volgde een succesvolle auditie voor de Honolulu Symphony en ze verhuisde naar daar. Ze durfde nu muzikale grenzen te overschrijden met haar voorliefde voor Keltische en New Age muziek. In 2009 ging de Honolulu Symphony bankroet, en dat zette haar aan om haar eigen songs te componeren, in combinatie met Hawaïaanse muziek. De titeltrack leidt je binnen, waarbij het landschap, de fauna en de flora inspiratie bood. Nancy speelt vloeiend en de songs brengen een warme sfeer over. Ze wordt bijgestaan door een pianist, een gitarist, een bassist, een drummer enz. Je zou zowaar goesting krijgen om een reisje naar Hawaï te maken en de natuurpracht te bewonderen.

Patrick Van de Wiele (4)

This album mixes New Age with classical and Hawaiian Music. One would be inspired to travel there and admire the scenery.

Binky Womack: Womack Style

13/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sunday Morning
Just Enough
Nobody Loves Me Like You
Me & My Guitar
Malibu Nights
Love Addict
Must Be Nice
When You’re Wrong
Gravity
I’m In Love
Love Is
Put Something Down On It

Platenlabel
Gonzo Multimedia

Labelnummer
SRIDWB6102CD

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Glass Onyon PR

Website Artiest
Binky Womack

Dit is het nieuwste project van Binky Womack, lid van één van de meest iconische muzikale families. Hij is immers de neef van wijlen Bobby Womack, en heeft zijn eigen studio in Burbank, California, en zijn eigen uitgeverij Bindelari Music. Binky heeft al samengewerkt met 2Pac, George Clinton, TLC, Usher, Smokey Robinson, en oom Bobby. Het merendeel van de songs hier zijn originelen, behalve twee covers van oom Bobby. Binky bespeelde alle instrumenten en overzag de productie. Opener ‘Sunday Morning’ doet wat denken aan Wilson Pickett. ‘Nobody Loves Me Like You’ is een eerbetoon aan wijlen Sam Cooke, Womack broers enz. ‘Me & My Guitar’ is autobiografisch omdat oom Bobby hem een gitaar gaf, na de echtscheiding van zijn ouders. ‘Malibu Nights’ is wat jazzy, en op het eentonige ‘Love Addict’ hoor je rapper Snoopy Dogg. Bobby Womack nam ‘When You’re Wrong’ op voor zijn dood, maar de zang werd weggewist en vervangen door die van Binky. ‘Gravity’ is een cover van John Mayer. Verder nog 2 Bobby Womack covers, nl. ‘I’m In Love’ en ‘Put Something Down On It’. Het spijt me, maar er staat niet echt een echte uitschieter op.

Patrick Van de Wiele (4)

Binky Womack, Bobby Womack’s nephew can’t tip his uncle.

Jim Lauderdale: London Southern

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sweet Time
I Love You More
We’ve Only Got So Much Time Here
You Came To Get Me
What Have You Got To Lose
If I Can’t Resist
Don’t Let Yourself Get In The Way
No Right Way To Be Wrong
Different Kind Of Groove Some Time
I Can’t Do Without You
Don’t Shut Me Down
This Is A Door

Platenlabel
Proper Records

Labelnummer
PRPCD138

Distributie
Proper Music Distribution

Promo-agent
Prescriptionpr

Website Artiest
Jim Lauderdale

Tweemaal sleepte singer/songwriter Lauderdale een Grammy Award in de wacht. Naast het componeren van nummers voor andere artiesten, is Jim ook regelmatig te vinden als sideman. In 1986 startte hij daarnaast ook nog een solocarrière, die hem inmiddels reeds meer dan twintig albums opleverde. Voor de opnames van ‘London Southern’ trok Lauderdale naar de Goldtopstudio’s in London, waar hij zich omringde met drummer Robert Trehern, bassist Matt Radford, gitarist Steve Donnelly en Geraint Watkins op keyboards. Robert Trehern, die vaak ook zijn eigenlijke naam Bobby Irwin gebruikte, werkte samen met o.a. Nick Lowe en Van Morrison en overleed in 2015. Jim draagt het album aan hem op. ‘London Southern’ is een countrysoulalbum, waarop zowel songs te vinden zijn die Jim alleen schreef als enkele waar hij beroep deed op co-writers. Lauderdale heeft een heldere stem die zijn songs die typische countryglans geeft. Een pracht van een lovesong is de door zoete violen en cello gekruide tearjerker ‘I Love You More’. Een vleugje sixties wordt opgeroepen door de vibrafoon van Neil Brockbank in het dromerige ‘We’ve Only Got So Much Time Here’, terwijl You Came To Get Me’ en ‘What Have You Got To Lose’ sporen van soul herbergen. Met ‘No Right Way To Be Wrong’ gaat Jim dan weer iets meer de fifties rocktour op.
De sublieme prestaties van zijn begeleiders, alsook de manier waarop Lauderdale een dosis soul en rock toevoegt aan de country maakt zijn muziek niet alleen erg aantrekkelijk, maar geeft ze ook een eigentijds karakter. Knap album!

Lambert Smits (4 1/2)

Jim’s clear voice, the sublime performances of the musicians and the way Lauderdale mixes country with soul and rock make this album one to have.

Aaron Watson: Vaquero

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Texas Lullaby
Take You Home Tonight
These Old Boots Have Roots
Be My Girl
They Don’t Make Em Like They Used To
Vaquero
Outta Style
Run Wild Horses
Mariano’s Dream
Clear Isabel
Big Love In A Small Town
One Two Step At A Time
Amen Amigo
The Arrow
Rolling Stone
Diamonds & Daughters

Platenlabel
Big Label Records

Labelnummer
Promocd

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-agent
V2 Records Benelux

Website Artiest
Aaron Watson

Vorig jaar verraste de Texaan Aaron Watson ons met zijn album ‘The Underdog’, waarop hij in het, voor een deel autobiografische nummer ‘Fence Post’, het verhaal vertelde van een artiest die probeerde door te dringen tot de mainstream. En toch besluipt het gevoel je bij beluistering van ‘Vaquero’ dat Watson zich nog steeds goed voelt in de rol van ‘underdog’. Dit is zeker geen slecht album, al zijn de songs niet sterk genoeg om potten te breken. Tekstueel is Aaron echter een meester in het beschrijven van de ‘Texan way of life’. Dat begint al in ‘Texas Lullaby’ waar hij de ‘lone star state’ prijst. Cars, bars, boots, cowboys, meiden, gebroken harten en paarden zijn de gedroomde onderwerpen voor de countryartiest, zo ook voor Aaron Watson. Muzikaal klinkt de country nog steeds door, al duiken hier en daar toch ook wat rock- en zelfs popinvloeden op. De titeltrack, een Mexicaans klinkend walsje, is één van de sterkste songs, mede door Watsons parlando en in ‘Outta Style’ zit Aaron op een licht rockend wolkje. ‘Run Wild Horses’ start veelbelovend met een knappe twanggitaar maar vervalt daarna al spoedig in middelmatigheid. Daar tegenover is het dromerige ‘Mariano’s Dream’ een heerlijke instrumental.
‘Vaquero’ zal de fans van Aaron Watson zeker plezieren, maar of hij met dit album meer zieltjes zal winnen voor zijn muziek zal de toekomst moeten uitwijzen!

Lambert Smits (3 ½)

Cars, bars, boots, cowboys, girls, broken hearts and horses are the perfect subjects for the country artist, as well as for Aaron Watson. Musically, the country still is present, although there are also pop and rock influences audible.

The Cell: Memories

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Still In Love With Her
Life On a Highway
Blues Communion
Rusty Girl
Somebody Else´s Song
Devil In Me
Abilene
Moody Blue
Dive Into The River
Rollin´ Man
The Cell

Bonus:

Midnight Rider

Platenlabel
Prison Records

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Niet Gemeld

Promo-Agent
Niet Gemeld

Website Artiest
The Cell

De Tsjechische groep The Cell werd samengesteld in 2002 door de Tsjechische drummer Milan Milata en de Amerikaanse frontman David Gore. Na heel wat personeelswisselingen worden nu de artistieke vonken verder ingevuld door bassist Leo Koudelka, Michael Jonczyova (drums), gitarist Michal Benes en vocalist Michal Cerman. Destijds nodigde Milata ook de vrouwelijke zangers Veronica Mohaplova uit, die uiteindelijk de toekomstige vrouw zou worden van zijn broer. In 2005 komt zangeres Hana Vaníková de band vervoegen, die werd vervangen door Vladka Svobodova en die op haar beurt de baan ruimde voor Martina Dolckova. En die laatste vormt nu samen met Michaela Jonczyova de vrouwelijke basis van de band. De release ‘Memories’ is het derde album na eerdere succesverhalen als ‘Are You Ready’ en ‘Keepin’ On, Rollin’ Hard. De geweldige boogierocker ‘Still In Love With Her’ mag nu de dans openen. Al snel volgt een culminatiepunt met de ballade ‘Life On a Highway’ en de akoestische intro van de song ‘Blues Communion’. De leuke banjo tune en harparrangementen worden hier al snel geëxploreerd tot een heavy bluesrock chapiter. In het mooi opgebouwde ‘Rusty Girl’ komt voor het eerst een vrouwelijk zangeres ons verblijden. De aanwakkerende gitaarriffs en een hoornsectie zorgen verder voor opwekkende taferelen. En dan zijn er de volgende climaxen met het typerende ‘Somebody Else’s Song’, de bluesrocker ‘Devil In Me’ en het country duet ‘Abilene’. De blues ballade ‘Moody Blue’, de zwaarmoedige blues song ‘Dive Into The River’ en de Memphis getinte bluestrack ‘Rollin’ Man’ leiden ons naar een hoogoplopende heavy titeltrack. Als bonus track trakteert The Cell ons op de akoestische klassieker ‘Midnight Rider’ van The Allman Brothers Band. Great stuff!

Philip Verhaege (4 ½)

The Czech band The Cell is perhaps the surprise of the year. That's clever blues rock with smoothy bluesy ballads ...

The Sloths: Back From The Grave

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Never Enough Girls
End Of My Rope
Enverybody’s Tryin 2 B Somebody
A Cutie Named Judy
One Way Out
Lust
Gotta Get Fired
Haunted
Before I Die
Wanna New Life
Makin’ Love (50 Years Later)

Platenlabel
Lolipop Records / Burger Records

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Burger Records

Promo-Agent
Niet Gekend

Website Artiest
The Sloths

Rock & Roll will never die! Dat was de eerste gedachtegang die mij bekroop tijdens het lezen van de biografische gegevens van de band The Sloths. Lead zanger en harmonicavirtuoos Tommy McLoughlin is inmiddels 65-jaar. Zijn compagnons Mike Rummans (bas, gitaar en cello), Patrick ‘Pooch’ Dipuccio (gitaar) en drummer Ray Herron moeten qua leeftijd niet veel onderdoen. De band werd opgericht in 1964 in Los Angeles en een jaar later hadden ze een eerste single met ‘Makin’ Love’ op het label Impression Records. Naar verluid waren er destijds slechts een honderdtal exemplaren gedrukt, die dan ook in een mum van tijd de deur uit waren. Net voldoende om er toen een ware cultus aan over te houden. In die periode opende de band ook voor superbands als The Doors, The Animals en Pink Floyd. In 2011 werd er zelfs $ 6550,00 geboden voor een kopie van de single ‘Makin’ Love’ op eBay. Nu is de band na vijftig jaar terug samen voor de realisatie van dit prachtig schijfje. Al zijn twee originele leden reeds overledenen en waren er in de loop van tijd uiteraard ook heel wat personeelswisselingen. Maar zoals de traditie het haast voorschrijft duurt iedere song hier amper twee minuten. De sixties garagerock teert weelderig en lijkt wel uit het graf zijn verrezen. En dat is ook de bedoeling met de titel en de beeltenis op het hoesje. De nieuwe plaat is ingezaaid met acht originele nummers en drie onvervalste covers die uiteraard allen een eigen alteratie meekregen. De song ‘A Cutie Named Judy’ werd ooit bij elkaar gepend door Jerry McCain en ‘Never Enough Girls’ is van Holly Beth Vincent, dat oorspronkelijk voor Joey Ramone werd geschreven. Het album opent in de stijl met het in high speed vertolkte ‘Never Enough Girls’. Authentiekere rock-‘n- roll gaat men hedendaags helaas niet meer vinden. De meest bluesy song is met voorsprong ‘End Of My Rope’. Tommy gaat helemaal loos met zijn harp en de backingvocals zorgen voor een aangename alternatie. In de garagerock van ‘Everybody’s Tryin’ 2 B Somebody’ en
‘A Cutie Namd Judy’ gaat het gaspedaal onverbiddelijk tot tegen het chassis. De track ‘One Way Out’ is met een vette knipoog naar The Clasch en ‘Lust’ gaat in de richting van ene jonge Iggy Pop. De beukende drumpartijen komen ook aan zijn trekken in het loslopende ‘Gotta Get Fired’.
Het nummer ‘Haunted’ predikt zich meteen ernstige radio airplay aan, maar met ‘Before I Die’ trekt men opnieuw de zwart lederen puntschoenen aan. Deze lekkere rocker plaveit de weg voor het vergrijpende ‘Wanna New Life’ en het haast naadloos aansluitende ‘Makin’ Love (50 Years Later). The Sloth zijn terug, en hoe!

Philip Verhaege (5)

The Slots are back in bussines! Rock ’n roll will never die! Thanks guys…

Omeri: Day Dream’n

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Day Dream'n
I Guess I'll Be Waiting
If I Could Read Your Mind
Don't Look for Me
Genuine Love
One Night
Day Dream'n (Extended)
One Night (Reprise)

Platenlabel
Three 2 Go Music

Labelnummer
Promo CD

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Niet Gemeld

Website Artiest
Omeri

De release ‘Day Dream’n’ is het debuut album voor de Amerikaanse artiest Omeri Monroe III.
Hij groeide op in Buffalo, New York en werd daar opgevoed door zijn moeder en peettante. Zijn turbulente tienerjaren brachten hem de broodnodige levenservaringen die doorspekt werden met enige muzikaliteit. En die kenmerkten zich door popmuziek en R&B. In de acht originele tracks blijkt Omeri te zijn beïnvloed door John Mayer, Darius Rucker en vele anderen. Eigenlijk worden wij hier van alle nummer wel blij. Omeri heeft een smoothy stembereik dat met Anthony Derosas en/of Fransesco Nicastro’s impressieve gitaarlicks worden ingekleurd. Het album opent met de zeer melodieuze en funky titeltrack. Om meteen zijn weg te vervolgen met soulachtige ‘Guess I’ll Be Waiting’. Hier komen Tim Webb’s drum en keyboard, samen met de knappe backingvocals, vrijwel meteen in de spotlights. Het nummer ‘Real Your Mind’ heeft dan weer die funky gitaarrriff die enigszins wat Latinachtig aanvoelt. De akoestische ballade ‘Don’t Look For Me’ is een cesuur voor het album en vind met de song ‘Genuine Love’ zowaar een muzikale antipode. De slow blues ‘One Night’ komt in antithese met het opzwepende ‘Day Dream’n’ (Extended).
En ook van het nummer ‘One Night’ (Reprise) krijgen we zowaar een tweede, maar zeer verkorte versie. Hier komt dan weer de akoestische gitaar samen met zijn elektrische counterpart de aandacht wat naar zich toe halen.

Philip Verhaege (4)

Omeri succeeds with brilliance on his debut album. He mixes very fine modern pop music with upbeat Urban/R & B and smoothy crossovers.

Alejandro Escovedo: Burn Something Beautiful

12/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Horizontal
Heartbeat Smile
Sunday Morning Feeling
Suit Of Lights
Redemption Blues
Shave The Cat
Johnny Volume
Beauty Of Your Smile
I Don't Want To Play Guitar Anymore
Beauty And The Buzz
Luna De Miel
Farewell To The Good Times

Platenlabel
Fantasy

Labelnummer
FAN 3726002

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-Agent
Niet Gemeld

Website Artiest
Alejandro Escovedo

Alejandro Escovedo heeft in zijn lange carrière al heel wat muziekgenres verkent. Van country over rock en zelfs punkachtige toestanden zijn hem niet wereldvreemd. In 1998 noemde het gezaghebbende tijdschrift No Depression hem zelfs ‘Artiest of The Decade’. Nu heeft Alejandro met medewerking van heel wat bekend volk zoals Peter Buck (gitaar) van REM en bassist Scott McCaughey uit de bands Young Fresh Fellows en Minus 5, enkele knappe rock nummers geproduceerd. Verder vind hij met Kurt Bloch (lead gitaar), John Moen (drums), Kelly Hogan (vocals), Corin Tucker (vocals op ‘Luna De Miel’ en ‘Shave The Cat’) en bariton saxofonist Steve Berlin de ideale backingband. Als producer werd alweer Tony Visconti gestrikt. Tony verrichtte in het verleden schitterend werk voor David Bowie. Het album opent meteen spectaculair met het opwindende ‘Horizontal’ en het met gitaarriffs doorspekte ‘Heartbeat Smile’. De diepe bas intro uit ‘Sunday Morning Feeling’ vind meteen een involging met de opzwepende drumslagen. De mooi ingekleurde ballades ‘Suit Of Lights’ en ‘Redemption Blues’ laten zien waar Alejandro’s geest zich muzikaal vrijwaart. Het nummer ‘Save The Cat’ is dan weer activerende bluesrock en staat in aangename antithese met de zwaarmoedige gitaarriffs van ‘Johnny Volume’ en ‘Beauty Of Your Smile’. Van het semi akoestische ‘Beauty And The Buzz’ gaat het gezwind naar het merkwaardige en punkachtige ‘Luna De Miel’, om eningzins verder te borduren op de akoestische annotaties van ‘Farewell To The Good Times’. Na deze officiële afsluiter komt het experimenterende ‘Thought I’d Let You Know’ ons nog enigszins verrassen. Nice!

Philip Verhaege (4 ½)

Alejandro Escovedo promotes again a very strong album. Superb how he brings all this musical variations!

Nathan Bell: Love > Fear (48 hours in traitorland)

10/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Big Old American Dream
Raise Your Fist (for Tommie Smith, John Carlos and Peter Norman)
Hard Weather
The Long Way Down
What Did You Do Today?
Traitorland (rules for living in)
Coal Black Water (live)
MIA (Bill in ’75) (live)
So Damn Pretty (live)
One Man Walking (live)
Goodbye Brushy Mountains (live)

Platenlabel
Stone Barn Records

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Lucky Dice Music

Promo-agent
Lucky Dice Music

Website Artiest
Nathan Bell

De politieke gebeurtenissen in Amerika en de verkiezing van Trump als president waren de oorzaken dat Nathan Bell het album waaraan hij bezig was even terzijde schoof. Reden was dat hij enorm strijdvaardig was en voelde dat hij iets moest doen om de menselijke goedheid te laten zegevieren op het slechte en op te komen voor de minderbedeelden in de samenleving. De op haat beluste politiek van Trump en zijn miljonairsvriendjes joeg Bell de stuipen op het lijf. Hij moest en zou een album maken dat deze verwerpelijke praktijken aan de kaak stelde. Dag en nacht werkte hij aan de songs, waarbij hij mensen van vlees en bloed, die op de rand van de samenleving balanceren, een klankbord bood. Die songs zijn nu gebundeld op het aangrijpende ‘Love > Fear (48 hours in traitorland)’. In opener ‘The Big Old American Dream’ beschrijft Nathan meerdere individuen die moeten knokken om zo een normaal mogelijk leven te kunnen leiden. De Amerikaanse atleten Tommie Smith en John Carlos en de Australiër Peter Norman, die op de Olympische Spelen van 1968, tijdens het volkslied hun in zwarte handschoenen gehulde gebalde vuisten lieten zien, steken in ‘Raise Your Fist’ een hart onder de riem van de antigeweldbewegingen. De Amerikaanse kolenmijnen ontsierden niet enkel het mooie landschap, maar zorgden tevens voor aantastingen van het milieu, armoede, ziekte en dood. Met ‘Cool Black Water’ brengt Nathan dit alles opnieuw onder de aandacht. Maar ook de aan het postoorlogsyndroom lijdende Vietnamveteranen, of de nog steeds heersende onderdrukking van de vrouw gaan niet aan Bells ogen voorbij. Maar Nathan put ook uit eigen ervaringen. Zo is ‘The Long Way Down’ zijn verhaal van wat hem overkwam toen hij 20 jaren geleden zijn job verloor. Gewapend met enkel een gitaar, mondharmonica en zijn doordringende stem , waardoor de songs nog meer impact krijgen, stelt Nathan de schandalige praktijken die mensen fysiek en psychisch kraken, aan de kaak. Dat het vijf voor twaalf is en er dringend actie moet ondernomen worden blijkt uit ‘Traitorland (rules for living in)’.
Nathan Bell is, zoals zovelen, geen fan van het beleid van de huidige Amerikaanse president. Van dit in 48 uren opgenomen album gaat een enorme kracht uit. Wie dacht dat protestsongs tot de jaren ’60 behoren, heeft het grondig mis. Ze zijn nog steeds hard nodig, jammer genoeg!

Lambert Smits (4 ½)

Only with his powerful voice, an acoustic guitar and harmonica, Nathan Bell describes in a touching way the current political America and the people living in the margins. Recommended!

Lazy Eye: Pocket In Black Live at Chapel Line

10/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Keepin’ From Lovin`
Pocket The Black
Back The Way I Came
Let Me Down Easy
Mucho Jalapeño
Shack O’Mine
Let Me Down Easy
Treat Your Lover Right
It Ain’t Right
Swing For Marz

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
LER007

Distributie
Niet Gekend

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Lazy Eye

Het blues trio Evan Whetter (vocals, orgel en harmonica), Erica Graf (gitaar) en drummer Mario Marino komen uit Adelaide, South Australië en zijn sinds 2013 samen ‘on the road’. In dit immense land ben je vaak uren onderweg van gig naar gig en van stad naar venue. In datzelfde jaar werd hun debuutplaat ‘Move Me’ voorgesteld. Het album wordt vrijwel meteen ondergedompeld onder de meest positieve superlatieven en bekroond met een South Australian Blues and Roots Award. Het muzikale pad is geplaveid en amper een jaar later is er de sterke opvolger ‘House Of Trouble’. In 2015 volgt een derde EP met het akoestische ‘Running Blind’ en de full release ‘Single Malt Blues’. Van een productiviteit gesproken! De prijzenkast wordt verder aangevuld met een Australian Blues Music Award voor ‘Group of the Year’, en op de koop toe werd de band geselecteerd in 2016 om de Adelaide Roots & Blues Association te vertegenwoordigen tijdens de 32ste International Blues Challence in Memphis. De live registratie ‘Pocket In Black’ vond plaats op 07, 08 en 14 juni 2016 in de Chapel Lane Studios in Adelaide. Het trio serveert tien onvervalste blues tracks waar vooral de Hammondorgel van Evan Whetter in haast ieder nummer een constante is. Maar ook Erica Graf laat zich niet onbetuigd met haar meer dan opwindende gitaarriffs. Er is dus meer dan voldoende ruimte om enig soleerwerk te verrichten. Na het ritmische ‘Keepin’ From Lovin’ komen de Chicago blues schuffles van de titeltrack en uit ‘Back The Way I Came’ ons verheugen. De blues ballade ‘Let Me Down Easy’ staat in aangename divergentie met de Latin gestructureerde instrumentale sound van ‘Mucho Jalapeño’. Het nummer ‘Shack O’ Mine’ is hier meteen ook een vette knipoog naar Do Diddley. De slow blues ‘Do You Know How It Feels’ staat recht tegenover het country gevoelige ‘Treat Your Lover Right’, het swingende ‘It Ain’t Right’ en het instrumentale jazzy nummer ‘Swing For Marz’. Diversiteit genoeg dus. En laat dit nu net een favorabel punt zijn!

Philip Verhaege (4 ½)

Evan Whetter's Hammond organ is a constant for the sound. Though there is enough freedom to improvise for his soulmates. Such diversity is a big plus for the live album!

Thornetta Davis: Honest Woman

10/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

When My Sister Sings the Blues
I Gotta Sang the Blues
That Don’t Appease Me
Set Me Free
Am I Just A Shadow
I Need a Whole Lotta Lovin to Satisfy Me
I’d Rather Be Alone
I Believe (everything gonna be alright)
Sister Friends Indeed
Get Up and Dance Away Your Blues
Can We Do It Again
Honest Woman
Feels Like Religion

Platenlabel
Sweet Mama Music

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gekend

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Thornetta Davis

Twee jaar geleden werd Thornetta Davis officieel gekroond tot ‘Detroit Queen Of The Blues’.
Ze won dan ook meer dan terecht drie Detroit Music Awards. Davis begon haar muzikale carrière in 1987 als backingzangers bij de soulband Lamant Zodiac and The Love Signs. Toen de vocalist de band verliet werd de groep omgedoopt tot The Chisel Brothers featuring Thornetta Davis.
In 1996 was er dan haar debuutalbum ‘Sunday Morning Music’ en opende Thornetta concerten voor de grootste blues artiesten. Het live album ‘Thornetta Davis Covered Live At The Music Menu’ werd geregistreerd in de club waar ze jaren lang een vaste gig had op woensdagavond.
Nu is er dus het langverwachte album ‘Honest Woman’. En dat opent met een gedicht aan haar zus Felicia. Na Brian White’s vette en innemende slidegitaar tijdens dit poëma volgt het swingende ‘I Gotta Sang The Blues’. In de strakke backing band vinden we hier ondermeer Kim Wilson op harp. Het nummer ‘That Don’t Appease Me’ is een rockende blues song die meteen in een stevige groove gebeiteld zit. En daar zal Brett Lucas activerende gitaarriffs niet vreemd aan zijn. In het soulnummer ‘Set Me Free’ komt naast de gospel beïnvloede backingvocals ook gitarist Larry McCray zijn medewerking verlenen. Na de emotionele ballade ‘Am I Just A Shadow’ wordt de ritmiek naar New Orleans opgeschroefd in de track ‘I Need Whole Lotta Lovin To satisfy Me’. De diepe baslijnen, swingende pianoarrangementen en aanwakkerende blazerssectie blijven ook aan boord bij de blues trage ‘’I’d Rather Be Alone’. En als je denkt dat je alles al had gehoord komt de stomende blues rocker ‘I Believe’ (Everything Be Alright) nog voorbijrazen.Van het gospel gestructureerde ‘Sister Friends Indeed’ gaat het gezwind naar het blues en soul chapiter ‘Get Up And Dance Away Your Blues’. De ballade ‘Can We Do It Again’ is alweer overgoten met knappe gitaarsolo’s en een niet aflatende blazerssectie. De R&B gekleurde titeltrack geeft ook de aanzet voor het funky ‘Feels Like Religion’. Thornetta Davis heeft een knappe release te promoten. Hopelijk komt ze dat hier ook wel ergens doen!

Philip Verhaege (5)

Thornetta Davis is an excellent singer who know how to touch her soul and bluesfans. Her engaging lyrics and very handsome composite backing band are admirable!
Highly recommended!

Lauren Mitchell: Desire

10/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

(I Don't Need Nobody To Tell Me) How To Treat My Man
Soul Music
Desire
Jump Into My Fire
Good To Me As I Am To You
Feels So Good
Stand Up Like A Man
Today
I Ain't Been (Licked Yet)
Anti-Love Song
Bridge Of My Dreams
Lead Me On
Brown Liquo

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Lauren Mitchell

De in Tampa, Florida gebaseerde Lauren Mitchell heeft een zwaar jaar achter de rug. Naast haar band verloor ze nog eens haar wederhelft. Dit is een rouwproces die je niet zo heel snel te boven komt. Vier jaar geleden hield ze het succesvolle debuutalbum ‘Please Come Home’ boven de doopvond. Haar grootouders waren actief in het bluesgrass milieu en Lauren begon met zingen in het plaatselijk kerkkoor. Als tiener werd ze sterk beïnvloed door jazzlegende Fats Waller, en hoe kan het ook anders, Aretha Franklin en Etta James. Nu heeft ze met een laaiend enthousiaste Southern California band en drummer/producer Tiny Braunagel de muzikale dingen weer op een rijtje gezet. Gelukkig, voor ons althans, verloor ze haar prachtige soulstem niet vorig jaar. Al duurde dit project door allerlei omstandigheden wel bijna twee jaar. Op het album ‘Desire’ verzamelt Lauren enkele covers en schreef ze –weliswaar in co-schrijverschap- ook enkele knappe originele nummers. Lauren heeft een donkere en sterk gekleurde soulstem. En die laat zich makkelijk leiden door de rijkelijke instrumentatie. Van bij de swingende blues en soul openingssong ‘(I Don’t Need Nobody To tell Me) How The Treat My Man’ bekruipt ons een heerlijk gevoel. En dat zal ons nimmer verlaten. Althans zo lang dit schijfje zich in onze cd-lader bevind. De songs ‘Soul Music’ en ‘Jump Into The Fire’ is overheerlijk getinte soul, en in de titeltrack weerklinkt enige gospel en swamp. In de innemende ballades ‘Good To Me As I Am To You’, ‘Lead On Me’ en ‘Today’ weerklinkt een enigszins zeer geëmotioneerde Mitchell.
De tracks ‘Feels So Good’ en ‘Stand Up Like A man’ zijn alweer knappe mixtures van blues en soul. Het funky ‘Anti-Love Song’ staat met zijn moderne instrumentatie in aangenaam antithese met het gospel beïnvloede ‘Bridge of My Dreams’. Het funky en bluesy ‘Brown Liquor’ mag letterlijk en figuurlijk de dans afsluiten.
Het album ‘Desire’ is een dijk van een plaat. Wie haalt Lauren Mitchell naar de Lage Landen?

Philip Verhaege (5)

The release ‘Desire’ is one of the highlights of the year. What a voice, what a backing band.
Who gets this lady asap to Belgium and the Netherlands? This is white soul and blues at his best!

Billy T Band: Reckoning

9/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Reckoning
Shame Shame
On Your Own
Sad Man
One Of These Days
Gone
It Ain't Right
Love Is Gonna Get You
Trouble
I've Been A Fool

Platenlabel
Big H Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Big H Records

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Billy T Band

New Yorker William ‘Bill’ Troiani speelde meer dan een decennia lang bij Eddie Kirkland en nog eens bijna tien jaar bij Tom Russell. Naast dit alles werkte hij ook een tijdje met
Lightnin’ Hopkins en Nancy Griffith. In 1997 verhuisde hij naar Oslo en ontdekte er onder andere Kid Andersen. Daar was hij de vaste begeleider in de Muddy Waters Blues Club en begeleide er ondermeer Nappy Brown, Willie ‘Big Eyes’ Smith, Homesick James, zijn Big Apple kompaan Bill Sims en soulvocalist Tad Robinson. De club is al een hele poos gesloten, maar toch is de band blijven optreden onder de naam, hoe kan je het raden Billy T Band. Samen met Ian Frederick Johnnessen, drummer Robert Pettersen en bassist Haakon Hoeye promoot Bill nu hun vierde album op het label Big H Records. De soulvolle titeltrack mag de dans openen. Meteen valt de aangename blazer en hoornsectie ons op. De song ‘Shame Shame’ is de enige cover op de release. Het origineel behoord toe aan T.O. George en is een moderne R&B track die is begeesterd met subtiele gitaarriffs. Het blues gevoel wordt ongeheveld door nummers als
‘On Your Own’ en dat is ingezaaid met een moddervette slidegitaar. En die staat in aangenaam contrast met het nieuwerwetse ‘Sad Man’. De akoestische intro van ‘One Of These Days’ resulteert naar een gospelachtige bijtoon. Van het funky ‘It Ain’t Right’ gaat het naar het pop getinte ‘Love Is Gonna Get You’ en het blues chapiter ‘Trouble’. De soulballade ‘I’ve Been A Fool’ is meer dan een waardige afsluiter die ook heel wat dansvloeren zal bevolken. Of zoals ze in de volksmond wel eens trachten te plegen, eentje voor op enen tegel!

Philip verhaege (4 ½)

Billy T Band sounds after all these years even fresh as two decades ago.
And also that is an art ...Great release!

Big Daddy Wilson: Neckbone Stew

9/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Cross Creek Road
7 Years
Neckbone Stew
I Just Need A Smile
Tom Cat
He’ll Make A Way
Give Me One Reason
Running Shoes
My Babe
Damn If I Do
Cookies Gonna Kill Me
The River
Peanut Butter Pic

Platenlabel
Ruf Records

Labelnummer
RUF 1236

Distributie
V2 Records Benelux

Promo-Agent
Ruf Records

Website Artiest
Big Daddy Wilson

Om aan de armoede van zijn geboortestreek Edenton, North Carolina te ontvluchten nam Wilson zijn intrek in het Amerikaanse leger. Edenton is een kleine stad met amper 6000 inwoners. Hiervan leeft meer dan helft van de Afro-Amerikanen onder de armoedegrens. Kleine Wilson werd opgevoed door zijn moeder en grootmoeder en werkte op de katoen en tabaksplantages die de streek rijk was. Op zondag zong Wilson in de kerk tot hij op zijn zestiende het leger vervoegde en al snel gekazerneerd werd in Duitsland. Daar ontmoette hij naast zijn grote liefde, ook de bluesmuziek. En de rest is zowaar history! Nu heeft Big Daddy Wilson met ‘Neckbone Stew’ een nieuw album te promoten. De release opent meteen met het innemende akoestische Delta blues nummer ‘Cross Creek Road’. Naast Wilson’s aangename en soulvolle stem komt gitarist Cesare Nolli de song kleur geven. Een blazerssectie is zowaar een constante in ‘7 Years’, maar in de titeltrack gaan we terug naar de oevers van de Mississippi Delta. Althans in de uitgebreide intro, want plots veranderd de ritmiek naar een lekker swingende reggae chapiter. Eens de stoofpot van het vuur is, komt Wilson aandraven met een eerste ballade. ‘I Just Need A Smile’ kan ons dan onmiddellijk bekoren. De track ‘Tom Cat’ is een hommage aan zijn vader John Henry Wilson. Voor het nummer ‘He’ll Make A Way’ schreef Wilson in co-schrijverschap met Eric Bibb. En die laatste verleend dan ook maar al te graag zijn gitaartunes aan de song. En er komt zowaar nog bekend volk meezingen. Ruthie Foster is van de partij in het nummer ‘Give Me One Reason’, origineel van Tracy Chapman. Maar Wilson zou Big Daddy niet zijn moest hij de arrangementen van dit nummer niet enigszins hebben veranderd in een Delta Blues song. Het nummer ‘My Babe’ benaderd dan weer de beoogde reggae sound die wordt opgefleurd met knappe slidegitaar. Het jazzy ‘Coockies Gonna Kill Me’ duurt amper twee minuten maar is een schitterend hoor stuk met Eric Bibb in een glansrol. En dan komt het evangelische ‘The River’ nog voorbijdrijven met het afsluitende country blues ‘Peanut Butter Pics’ als ware apotheose.

Philip Verhaege (4 ½)

Big Daddy Wilson has to promote a handsome album. He will be touring this summer through our region with the Ruf Blues Caravan. Check it out!

Eliza Neals: 10.000 Feet Below

9/3/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Cleotus
Another Lifetime
Burn the Tent Down
10.000 Feet Below
You Ain't My Dog No More
Cold Cold Night
Hard Killing Floor
Call Me Moonshine
Downhill on a Rocket
Merle Dixon
At the Crossroads

Platenlabel
E-H Records LLC

Labelnummer
Promo-CD

Distributie
Niet Gekend

Promo-Agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Eliza Neals

Eliza Neals is een Detroit gebaseerde schoonheid. Ze werd ooit opgeleid als operazangeres, maar vond al snel haar weg in het rockin’ blues circuit. Deze dynamische frontvrouw laat zich op haar nieuwste album alweer begeleiden door een hele waslijst van gastmusici. Liefst zeventien artiesten verleenden hun medewerking aan dit schitterend project. En hieronder bevinden zich heel wat mooie namen. Of wat dacht je van gitaristen Paul Nelson (Johnny Winter) op het akoestische nummer ‘Cold Cold Night’ en Billy Davis, die ooit bij Jimi Hendrix speelde, op het opwindende maar zwaarbeladen ‘Merle Dixon’. Verder vinden we Howard Glazer met zijn dobro in de openingstrack ‘Cleotus’ en op nog enkele vermeldingswaardige tracks. Haar vorige succesvolle album ‘Breaking and Entering’ dateert trouwens uit 2015. Nu is er dus ’10.000 Feet Below’, die ongetwijfeld heel wat blues rock gensters zal slaan. Skip James’ 'Hard Killing Floor' is de enige cover op het album. Voor de overige nummers leende Elia dus maar al te graag haar pen. En ook in het schrijverschap is ze overduidelijk gegroeid, al kreeg ze op sommige songs de hulpvaardigheid van haar gitarist Howard Glazer. Het aanwakkerende ‘Burn the Tent Down’ zal ongetwijfeld het dak van menig concertzalen doen verbleken. De stemmingswisselende titeltrack meet zich meteen ook heel wat radio airplay aan. En dat zal ongetwijfeld ook niet anders zijn met het moderne ‘You Ain’t My Dog No More’ en ‘Downhill on a Rocket’. Billy Davis is nog eens van de partij en laat zijn snaren heerlijk leiden door Eliza Neals ruw maar overheerlijk stemtimbre. Knap!

Philip Verhaege (4 ½)

Eliza Neals have, with a lot of guest musicians, to promote a diverse and delicious album. Neals mixes blues and rock into a magnificent entirely!