Blog Archives - KEYS AND CHORDS

Candy Dulfer: Together

25/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

How It's Done
Together
Show Ur ID
Age
Sincerity
After Tonight
Out Of Time (For P.)
What U Do
Promises
L.O.V.E. Intro
Hold Up
So Close
D.I.S.C.O.
L.O.V.E. Outro
I Cannot Believe

Platenlabel
CTM Entertainment

Labelnummer
CMM2017333

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Candy Dulfer

De Nederlandse saxofoniste Candy Dulfer is hier al meermaals aan bod gekomen. Ooit zag ik ze zelfs tweemaal live in concert, eenmaal in de Zuiderkroon in Antwerpen, en éénmaal op het Gent Jazz Festival. Sedert haar debuut ‘Saxuality’ ben ik haar blijven volgen, zelfs met het project ‘Ladies of Soul’. Nu is haar nieuwste album uit, en ik ben er als de kippen bij om het aan jullie voor te stellen. Jawel, het is 6 jaar geleden sinds ‘Crazy’ op de markt kwam, en nu is Candy teruggekeerd naar haar roots met jazz, funk, soul en disco. Daarvoor kreeg ze hulp van gitarist/producer Ulco Bed, bandlid sinds 1984, producer Dennis Letnom (The Opposites, Kempi) en componist, producer en zanger Rico Greene (Anouk, Chaka Khan). Dat hoor je onmiddellijk bij de eerste noten van ‘How It’s Done’, en hier zingt ze over hoe ze zich manifesteert in de muziekwereld. De titeltrack staat voor verdraagzaamheid in onze samenleving, meegezongen door Ivan Peroti. ‘Show Ur ID’ klinkt ook funky, maar ‘Sincerity’ is zachter. Op het swingende ‘After Tonight’ zingt Rico Greene mee, en vervolgens brengt ze haar eerbetoon aan wijlen Prince in Minneapolisfunk met ‘Out of Time’, met wie ze ooit samenspeelde. Een zuiders sfeertje heerst op het uiterst swingende ‘What U Do (when the Music hits)’, en op ‘Hold Up’ komt zanger/keyboardspeler Chance Howard terug zijn opwachting maken. EDM beats zijn te horen op ‘So Close’, terwijl ‘D.I.S.C.O.’ (niets te maken met de hit van Ottawan) je richting dansvloer uitnodigt. En ‘I Cannot Believe’ sluit opwekt af. Het lijdt geen twijfel, Candy is stevig terug met een uiterst dansbare cd, alhoewel ik graag enkele instrumentale nummers had gehoord.

Patrick Van de Wiele (4½)

Soil & “Pimp” Sessions: Black Track

24/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Introduction
By Your Side (feat. Bambu & Nia Andrews)
Black Milk
Connected (feat. Nagaoka Ryosuke)
Cantaloupe Island
Papaya Pai Pai
88 9th Avenue
In2 My Soul (feat. Xavier Boyer from Tahiti 80)
One for Carmen
Soilogic
Simoom
Mellow Black
Sekai

Platenlabel
Victor Entertainment Japan/Red River Recordings

Labelnummer
RRECD181

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Great Scott PR

Website Artiest
Soil & “Pimp” Sessions

Dit is het tiende studioalbum van de Japanse band Soil & “Pimp” Sessions, hier totaal onbekend. Ze stammen uit de clubscène van Tokio, en namen hun debuut ‘Pimp Master’ op in 2006. De Britse DJ Gilles Peterson liet zijn luisteraars met hen kennismaken via zijn radioprogramma, wat leidde tot een verzameling van een BBC Worldwide Award (John Peel Play More Jazz Award) en een tv-optreden in ‘Later…with Jools Holland’. Na hun optredens op het Glastonbury Festival, Montreux Jazz Festival, North Sea Jazz Festival, Roskilde Festival enz. steeg hun populariteit in de UK en Europa. Hun eerste Amerikaanse release kwam er in 2008 met ‘Planet Pimp’. Deze cd stamt al uit 2016, komt nu pas uit in de USA en Europa, en bevat agressieve, alternatieve jazz, die ze zelf “death jazz” noemen. Alhoewel de ‘Introduction’ nog jazz overkomt, bevat de rest een mix van hiphopritmes, schreeuwen op jazzritmes, neo-soul en punkrock. Zo is ‘Black Milk’ hard bop, en zingt de Japanse zanger Nagaoka Ryosuke ‘Connected’. Vervolgens wordt Herbie Hancock’s ‘Cantaloupe Island’ op zachte wijze gecoverd. Maar op ‘Papaya Pai Pai’ komt hun ware aard naar boven. ‘88 9th Avenue’ klinkt nogal verwarrend en daarna zingt Xavier Boyer van de Franse indie pop band Tahiti 80 het leuke ‘In2 My Soul’. ‘Soilogic’ beukt er stevig tegenaan, en ‘Simoom’ is zowaar jazzfunk. Afsluiter ‘Sekai’ gooit er weer de beuk in. Voorzichtig proeven hiervan is de boodschap.

Patrick Van de Wiele (3½)

Take a careful listening to this album, because it contains aggressive, alternative jazz!

Sol!: Upfront

24/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

That’s the Way That I Feel You
Always
Invisible
Lovely Day
After the Sunrise
Golden Lady
Broken Record
Glow
I Want You in My Life

Platenlabel
Rhythm Universal Records

Labelnummer
PCJ PJ84115

Distributie
Pacific Coast Jazz

Website Artiest
Sol

Neem een snuifje Luther Vandross, meng het voorzichtig met wat Sam Cooke, en voeg wat Donny Hathaway toe, en je krijgt Sol (Edler). Troy "Sol" Edler werd geboren in Washington, en zong al gauw in de kerk met zijn moeder. Tegelijkertijd luisterde hij naar de soulplaten van zijn vader, en na een tijdje in koren gezongen te hebben, koos hij voor een solocarrière. Hij bracht zijn debuut ‘Song of Solomon, Book I’ in 2005 uit, en zong in het achtergrondkoor van artiesten zoals Mint Condition, Eric Roberson, Lalah Hathaway, Maysa, Phil Perry, Will Downing, Eric Benet, Angie Stone en Syleena Johnson. Toen een producer hem vroeg of hij geïnteresseerd was om solo te gaan, zei hij volmondig ja. Zes van de 9 tracks hier zijn originele composities, waarbij Sol gebruik maakt van smooth jazz, neo-soul en swingende grooves. Opener ‘That’s the Way That I Feel You’ is meteen de groovy single, met Gerald Albright op sax. Daarna volgen de ballades ‘Always’ en ‘Invisible’. Sol covert vervolgens de Bill Withers klassieker ‘Lovely Day’ op een zuiderse, swingende wijze. ‘After the Sunrise’ is een gevoelige ballade, waarna de cover ‘Golden Lady’ van Stevie Wonder volgt. Een ontwrichte relatie vormt de basis van ‘Broken Record’, waarna hij lekker jazzy gaat op ‘Glow’ van Al Jarreau. Afsluiter ‘I Want You in My Life’ is een opgewekt groovy song. We zullen ongetwijfeld nog van deze man horen, want zijn soulvolle cd valt echt mee!

Patrick Van de Wiele (4)

We’ll definitely hear more from this artist, this soulful album is recommended!

Ramona: Ramona

24/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

On My Own
Blackbird
Guide
Fool
Pirate
Deer
Disease
Demons
Straight On
Wolves
Friends

Platenlabel
Starman Records

Labelnummer
SMR 102

Distributie
Bertus

Website Artiest
Ramona

Dit is het debuut van de vrouwelijke band Ramona, rond de Nederlandse singer-songwriter Ramona Verkerk. Verder maken deel uit van die band: Hanne Torfs (School Is Cool), Anke Verslype (Roxie Horse) en Juno Kerstens (Mira). Ramona liep op haar vijftiende van huis weg, en trok in bij een Amsterdamse kunstenaar. Via hem leerde ze Joni Mitchell, Kurt Weil en andere klassiekers kennen. Samen met Annelies van Dinter (Echo Beatty) werkte ze haar eerste composities uit. Op 11 mei aanstaande wordt dit debuut voorgesteld in Trix in Antwerpen. De muziek is droomachtige pop, met duidelijk folkinvloeden. Maar het klinkt allemaal wat te braafjes, alhoewel Ramona een mooie stem bezit. Soms zou je wensen dat er wat meer vaart in die songs komt, maar liefhebbers van droomachtige pop zullen dit zeker smaken.

Patrick Van de Wiele (3½)

Julia Fordham: The Language of Love

19/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Call Me
Who’s That Girl
Happy Ever After
I’m Not In Love
Alone Again (Naturally)
Fragile
Like You Used To Do
Eleanor Rigby
The Morning After (The Night With You)
At Seventeen
Sir Duke
Moon River

Platenlabel
Victor Entertainment/Red River

Labelnummer
RRECD180

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
Great Scott PR

Website Artiest
Julia Fordham

Uit Groot-Brittannië komt het geluid van singer-songwriter Julia Fordham. Ze werd geboren op 10/8/1962, en haar professionele carrière begon in het begin van de jaren tachtig onder de naam Jules Fordham. Ze was toen achtergrondzangeres voor Mari Wilson en Kim Wilde. In 1988 verscheen haar debuutalbum, en behaalde zelfs platina. De opvolger kreeg het jaar daarop goud, en twee jaar later kwam er zelfs een derde. In Japan werden die alledrie beloond met goud. Sindsdien verschenen er nog albums, een live ook en een dvd. Nu leeft ze in Californië. Het album dat ik ter recensie kreeg, dateert al uit 2014 en werd uitgebracht in Japan. Nu is het in de USA en in Europa uitgebracht. Samen met producer Grant Mitchell koos ze voor lijst van moderne pop, rock en R&B songs. Het is een indrukwekkende verzameling van covers, die een jazzy jasje aangemeten kregen. Opener ‘Call Me’ van Blondie laat ze swingen, waarna The Eurythmics’ ‘Who’s That Girl’ zowaar een bossa nova arrangement krijgt. Haar eigen debuuthit ‘Happy Ever After’ volgt daarna, en 10CC’s ‘I’m Not In Love’ wordt een zwoele, ingehouden sfeer neergezet. Gilbert O’Sullivan’s ‘Alone Again (Naturally)’ is de swingende volgende track, waarna Sting’s ‘Fragile’ op een lichte Latin wijze met akoestische gitaar aan de beurt is. Twee originele composities komen ook aan bod, nl. ‘Like You Used To Do’ en ‘The Morning After (The Night With You)’. ‘Eleanor Rigby’ van The Beatles’ is de volgende, in een ietwat dramatische sfeer. Vervolgens covert Julia Janis Ian’s ‘At Seventeen’ ook weer op bossa nova, terwijl Stevie Wonder’s ‘Sir Duke’ ook weer swingt. Tenslotte komt klassieker ‘Moon River’ de set afsluiten. Het geheel doet denken aan songs uit het American Songbook, op een intieme jazzy wijze gebracht. Uitstekend geschikt voor romantische en nostalgische zielen.

Patrick Van de Wiele (4)

This album makes me think of songs pulled from the American Songbook, but brought in an intimate, jazzy way. Recommended for romantic and nostalgic souls.

Juana Molina: Halo

19/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Paraguaya
Sin dones
Lentisimo halo
In the lassa
Cosoco
Calculos y oraculos
Los pies helados
A00 B01
Cara de espejo
Ando
Estalacticas
Al oeste

Platenlabel
Crammed Discs

Labelnummer
Promo CD

Distributie
PIAS

Promoagent
Filip De Groote

Website Artiest
Juana Molina

De Argentijnse singer-songwriter en actrice Juana Rosario Molina werd geboren op 1/10/1962 in Buenos Aires, als dochter van een tangozanger en een actrice. Eerst speelde ze in komedies, en later kreeg ze haar eigen show. Maar de lokroep van de muziek was te sterk, en ze liet acteren voor wat het was. Haar debuut ‘Rara’ verscheen in 1996, maar werd afgekraakt. Toen verhuisde ze naar L.A. en leerde daar elektronische instrumenten bespelen. De opvolger werd weer opgenomen in haar thuisland. Ze behoort daar tot de avant-garde. Dit is haar zevende album, met een rare cover, moet ik bekennen. Haar vreemde, hypnotische muziek moet je liggen. Het is een mengeling van folk, electronica, ambient en psychedelica. De twaalf tracks op deze cd klinken eerder als “soundscapes”, dan als songs. Geschikt voor wie niet vies is van experimentele muziek.

Patrick Van de Wiele (3½)

This album contains soundscapes, rather experimental.

Too Tangled: Revel Revel

19/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Sleepwalk
Mexican Drugs
Get Your Kicks
Heartless Digital Bits
Neon
Airplane Skies
Wavesong
Revel Revel
Back (Wild)
Pain of too much Fun

Platenlabel
Green l.f.ant Records

Labelnummer
Green51021

Distributie
LC Music

Promoagent
Filip De Groote

Website Artiest
Too Tangled

Het Belgische indie electroduo Too Tangled, dat bestaat uit Eva Buytaert en Roeland Vandemoortele, heeft net zijn 4de album uitgebracht, en dat twee jaar na ‘Stay Restless’. Ze toerden uitgebreid door Europa en kregen lovende kritieken. Daarna trokken ze zich terug in een cabine op het platteland nabij Gent, en schreven door nieuwe songs. De opnames werden afgerond in Oxford door Ian Davenport (Radiohead, Band of Skulls, Supergrass). Daarna trokken ze naar New York, waar Emily Lazar in The Lodge ze masterde. Hun muziek is een mengeling van electronica, beats, gitaar en zang, die teruggaat naar de eighties. Opener ‘Sleepwalk’ is daar een goed voorbeeld van, en doet me terugdenken aan Depeche Mode. ‘Mexican Drugs’ klinkt iets trager, maar ‘Get Your Kicks’ situeert zich in hetzelfde straatje. Zeer dansbaar is ‘Heartless Digital Bits’, waarna op ‘Neon’ het ritme wat afzwakt. Op de titeltrack hoor je gitaren “out of sync”. Een nieuw avontuur voor onze landgenoten of een experiment? De tijd zal het uitwijzen.

Patrick Van de Wiele (4)

Nathan Speir: Part of a Kindly Plan

19/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Hued Embowment
As We Turn
Good Seasons
A Taste of Solace
Open Ranges
Passing Charcoal Clouds
Serenity In This House
Praxis
Familiar Orbits
Breathing On The Shore

Platenlabel
Neptic Music

Labelnummer
005

Distributie
Niet Gekend

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
Nathan Speir

De onafhankelijke Amerikaanse componist en pianist Nathan Speir begon op achtjarige leeftijd zijn instrument te leren. Vier jaar later had hij zijn eerste compositie af en in 2004 behaalde hij een Bachelor in muziektheorie en compositie aan de Palm Beach Atlantic University. Tijdens zijn schooljaren bestudeerde hij wereldreligies, en vorig jaar richtte hij zijn eigen label op. Hij haalt zijn inspiratie uit oudere en moderne klassieke muziek en jazz, evenals uit New Age en ambient. Nathan werd geboren in Zuid Californië, maar groeide op in Florida. Momenteel woont hij in Noord Carolina. Op zijn nieuwste album bespeelt hij alle instrumenten zelf, uiteraard piano, akoestische gitaar, cello, fluit, enz. Het merendeel van de tracks is traag en klinkt zacht. Goed om bij te ontspannen of als ambiente sfeer op de achtergrond.

Patrick Van de Wiele (3½)

These tracks are soft are meditative. Ideal for relaxation or as ambient.

David Franklin: Songs of Potential Embrace

19/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

The Failed Experiment Of Consiousness
Calling
Allowing
Shade & Shadow
Shade & Darkness
Whirling
Mouning in America
So Far Below
Swamps Of Jersey (re-mix)
Inbal’s Theme
Ambient Fog
Piece For Vacuum And 3 Voices (re-mix)
RH Factor (re-mix)
Quotes (re-mix)
The Wildness
XaSIOshl (existential)

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo CD

Distributie
CD Baby

Promoagent
The Creative Service Company

Website Artiest
David Franklin

De Amerikaan David Franklin uit New Jersey gelooft dat muziek één van de meest krachtige middelen is om te helen. Hij heeft heel wat albums als singer-songwriter opgenomen, en werkt als huwelijks- en familietherapeut in Noord Californië. Hij zei: “Music can influence us on many levels, such as relaxing us or making us feel better. More importantly, it also can also serve as a bridge that connects us to others, reminding us we are not alone. But it can work on deeper levels too, by helping us form a deeper understanding of ourselves and the outside world. Ultimately, music in it’s highest form is about healing, and creating music for others is both an honour and privilege.” Tijdens zijn schooltijd was hij rock ‘n’ roll drummer, daarna keyboardspeler in een rockband, begeleide een akoestische singer-songwriter, nam een avant-garde album op, en was bezig als milieuactivist. David hoort dan ook in alles muziek. Zijn nieuwste (en negende) cd is een eclectische collectie van New Age, ambient en instrumentale songs, allemaal zelf geschreven, gespeeld, opgenomen en geproduceerd. De songs variëren dan ook van synthesizer tot piano, van akoestische gitaar tot elektrische, van een stofzuiger tot een telefoon en zelfs kindergeschrei. De meeste ervan werden geschreven voor ‘Potential Embrace’, een dansstuk van Rogelio Lopez. Vier ervan stonden ook al op ‘Shadowlands’, en warden hermixt. Vreemd als je ’t mij vraagt.

Patrick Van de Wiele (3½)

Sixteen tracks that situate themselves in New Age, Ambient and even sounds with instrumental backgrounds. From telephone to vacuum cleaner, from synth to piano, and even children’s weeping. Strange!

Dazed Marrow: Gaesiki Dream Machine

18/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Intro
Venturing Into Etherea
Insomnia Euphoria
In Your Heart
Feel Better My Friend
Outside-In
A Short One
Synergy
Binary Brain
The Universe
RQN Piano
Glass Jar
The Wait
Gaesiki Gream Machine
Codex Gigas
Outro (Remix of JackCote)

Platenlabel
Cleopatra Records

Labelnummer
CLO 0465

Distributie
Cleopatra Records

Promo-agent
Glass Onyon

Website Artiest
Cleopatra Records

Verbazingwekkend wat de laatste jaren in het elektronica genre op de markt wordt gegooid. De kwantiteit is nier meer te tellen, de kwaliteit des te eenvoudiger. Cleopatra Records uit L.A. biedt menig (would be) muzikant de kans om uit de onbenulligheid te treden. Chapeau! Voor alles bestaat een publiek, laat dat duidelijk zijn. Ook voor onze in Zuid-Korea residerende Dazed Marrow. Een land waar de beste eletronica wordt geassembleerd en waar Dazed Marrow zijn experimenteel gevoel optimaal kan uitleven.
Gaesiki Dream Machine is een vrij sinistere ambient cd geworden zonder uitschieters, zonder bekoring. Begint het allemaal vrij traag en dromerig, met ‘Synergie’ stroomt er ook eindelijk een weinig energie naar de luisteraar. Elektronische klanken, stemgeluiden op de achtergrond, soms donkere, soms glasheldere sounds. Je krijgt niet onmiddellijk het wow-gevoel. Integendeel!
Dit is geen cd om rustig te beluisteren, of te mediteren, of te dansen. Depressievelingen springen zelfs onmiddellijk in het kanaal. Neen, het is een verzameling experimentele soundscapes alleen bruikbaar voor film of tv-series. Ook lijkt hier sprake van bloedarmoede. Inventiviteit ontbreekt helemaal. En ook de remix van ‘Outro’ (compositie van overleden collega JackCote) blaast geen leven in je aders noch in je boxen. What a waste of energy!

Marino Serdons (2,5)

Anthony Rosano And The Conqueroos

18/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

28 Days
Give Me Strength
You Dont Know Me
Long Island Sound
Wicked Grin
Revolve
Love Got a Hold on Me
Shaken in the Veins
Bound to You
Blackbird
Proud of my Sins

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Niet Gemeld

Promo-Agent
Niet Gemeld

Website Artiest
Anthony Rosano And The Conqueroos

The Conqueroos werden gevormd in 2012 en maakten al snel naam in de lokale en nationale blues scéne. Tot twee keer toe werden ze uitgeroepen tot finalist door de International Blues Challenge. Anthony Rosano (gitaar, vocals), bassist Paul Warren, drummer Scott Smith en sax en harpwonder J.B. Bustillos mengen op een zeer gezellige manier ‘old school blues’ met moderne rocktunes, en dit vaak met unieke funky arrangementen. Met deze muzikale aantrekkingskracht deelden ze het podium met bluesrock pioniers als Tab Benoit en Hamilton Loomis, maar ook met traditionele artiesten als Big Joe and The Dynaflows, Biscuit Miller and The Mix, Lil’Ed and The Blues Imperials en Rick Estrin and The Nightcats. The Conqueroos zijn dus voortdurend in beweging. En dat is het best te bemerken aan hun sound op dit titelloze album. Hetopenings nummer ’20 Days’ is een opgewekte en energieke song dat snel navolging concipieert met het swingende ‘Give Me Strenght’. De diep ingesneden grooves zijn ook de basis voor het funky ‘You Don’t Know Me’. Een overheerlijk rustpunt komt er met de folky ballade ‘Long Island Sound’. Maar al even snel wordt de slidegitaar boven getoverd en komen de diepe drumslagen ons in ‘Wicked Grin’ enthousiasmeren. Het funky klankspel van ‘Revolve’ heeft zelfs een spacy gitaartune die knap wordt ingewilligd door een meesterlijke gitaarsolo.
De midtempo rocker ‘Love Got A Hold On Me’ heeft dan weer die lekker lopende saxintro. De boogie ‘Shakin’ In The Veins’ is begeesterd door Bustillos harpvaardigheden en Rosano opwekkende gitaarriffs. De weemoedige bluestrage ‘Bound To Yo’ en ‘Blackbird’ staan dan weer in aangename antithese met de akoestische blues sound van ‘Proud Of My Sins’. De diversiteit is een knap en diep ingesneden issue voor de release.

Philip Verhaege (4 ½)

The diversity is a cleverly and deeply cut issue for the release.

Eric Bibb: Migration Blues

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Refugee Moan
Delta Getaway
Diego’s Blues
Prayin’ For Shore
Migration Blues
Four Years, No Rain
We Had To Move
Masters Of War
Brotherly Love
La Vie C’est Comme Un Oignon
With A Dolla’ In My Pocket
This Land Is Your Land
Postcard From Booker
Blacktop
Mornin’ Train

Platenlabel
Dixiefrog

Labelnummer
DFGCD 8795

Distributie
Bertus

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
Eric Bibb

De naam Eric Bibb behoeft weinig toelichting. In de periode dat de akoestische blues nog weinig aanhangers had, maakte Bibb er zijn handelsmerk van. Ondertussen heeft hij een indrukwekkende discografie van meer dan dertig albums opgebouwd en behoort hij, samen met zijn collega artiesten Corey Harris en Keb Mo, tot de vaandeldragers van het genre. Bibb is echter niet zomaar een bluesartiest. Net als de pioniers van het genre, gebruikt Bibb de blues ook om maatschappelijke toestanden onder de aandacht te brengen. De huidige vluchtelingencrisis ging dan ook niet aan Eric voorbij. In het bijhorend boekje geeft hij al aan dat niet de vluchtelingen het probleem zijn, maar wel de angst en onwetendheid. Voor ‘Migration Blues’ deed Bibb beroep op Michael Jerome Browne (gitaren, banjo, mandoline en triangle) en JJ Milteau (harmonica). Drummer en percussionist Olle Linder duikt in twee songs op, terwijl Big Daddy Wilson en Ulrika Bibb ieder op één track de zang verzorgen. Opener, het met spaarzame baritongitaar, fretloze banjo en harmonica begeleidde ‘Refugee Moan’ legt meteen de vinger op de wonde. De song vertelt het verhaal van iemand die radeloos zijn thuis verlaat en smeekt om hem op het pad naar het ‘beloofde land’ te zetten. De migratie is trouwens van alle tijden. Het verhaal van de Mexicaanse arbeiders die in de jaren ’20 koers zetten naar de Mississippi Delta, om er de plaats in te nemen van de naar het noorden van Amerika uitgeweken katoenarbeiders, wordt schitterend weergegeven in de Deltablues ‘Diego’s Blues’. Troosteloosheid, vertwijfeling, angst, maar ook de vurige hoop om in de gammele, niet zeewaardige bootjes het vasteland te bereiken, hebben velen gevoeld. ‘Prayin’ For Shore’, inclusief de klagende harmonica van JJ, is een eerbetoon aan allen die het niet haalden. Het lezen van een boek van James McBride was voor Bibb dan weer de aanleiding voor ‘We Had To Move’, waar folk en countryblues hand in hand gaan. Met de huidige toestand in de wereld lijkt het erop alsof de mensheid in het oog van de storm staat. En toch ziet Eric een goede afloop in ‘Brotherly Love’.
Covers zijn het van Dylan afkomstige ‘Masters Of War’ en het van Guthrie geleende ‘This Land Is Your Land’, die Eric beiden in sterk emotionele versies neerzet. De titeltrack, ‘Postcard From Booker’, gespeeld op diens National gitaar, alsook de met fiddle overgoten dansbare cajun ‘La Vie C’est Comme Un Oignon’ zijn instrumentale tracks. Bibbs fantastische stem is het geschikte instrument om gevoelens te vertolken. De eraan toegevoegde sobere, maar zeer functionele begeleiding zet dit nog eens extra in de verf.

Lambert Smits (5)

The beautiful emotional voice of Bibb and the sober but highly functional acoustic accompaniment are the ideal base for this album about all kinds of migration.

Tim O’Brien: Where The River Meets The Road

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

High Flying Bird
Grandma’s Hands
Guardian Angel
Where The River Meets The Road
Friday, Sunday’s Coming
When The Mist Clears Away
Queen Of The Earth And Child Of The Skies
My Old Brown Coat And Me
Drunkard’s Grave
Windy Mountain
Few Old Memories
Little Annie

Platenlabel
Howdy Skies Records

Labelnummer
HOW-CD-2017

Distributie
Bertus

Promo-agent
Lucky Dice Music

Website Artiest
Tim O’Brien

Als kind zong Tim O’Brien in de kerk en regelmatig was hij ook, naast zijn zusje, aan de piano te vinden. De muzikale microbe kreeg hem eigenlijk pas goed te pakken toen Tim als 12-jarige een gitaar kreeg. Al vlug was de gitaar niet meer zijn enige instrument, maar doken ook banjo, mandoline, bouzouki en viool op. Een optreden dat hij op tv zag van Doc Watson, zette Tim op het spoor van old time music en bluegrass. Ondertussen is Tim een Grammy Award rijker en werden zijn songs reeds gecoverd door o.a. Nickel Creek, Dixie Chicks en Garth Brooks. Tevens werkte hij samen aan albums met Steve Earle, Steve Martin, Jerry Douglas en The Earls Of Leicester. Met ‘Where The River Meets The Road’, inmiddels reeds zijn 16de soloalbum, eert Tim West Virginia, de staat waarin hij opgroeide. Dat doet hij aan de hand van goed gekozen covers, aangevuld met twee originele nummers, nl. ‘Guardian Angel’ en de titeltrack. Persoonlijk gebeurtenissen, zoals het overlijden zijn oudere zus en het verhaal van zijn grootvader die in 1850 naar West Virginia kwam, leverden stof voor beide nummers. Ieder nummer verwijst steevast naar West Virginia. Enorm knap is de bluegrassversie ‘Grandma’s Hand’ van de, in West Virginia geboren Bill Withers. Ieder nummer vertelt een verhaal eigen aan de streek. Opener ‘High Flying Bird’, ooit nog gecoverd door Jefferson Airplane, vertelt het verhaal van de verstikkende greep die de bazen van de kolenmijnen hadden op hun arbeiders. Hoogtepunten benoemen is onmogelijk. Alle songs, of ze nu een bluegrass, folk, country of zelfs een swingend bluesjazzy kantje hebben, zoals het samen met zus Mollie O’Brien gezongen ‘Friday, Sunday’s Coming’, zijn tijdloos. Maar ook instrumentals zijn een kolfje naar Tims hand. De traditional ‘Queen Of The Earth And Child Of The Skies’ met Tim op fiddle en Nathaniel Smith op cello, is een prachtig staaltje hiervan. Liefhebbers van een degelijke old time countrysong worden dan weer op hun wenken bediend met ‘Few Old Memories’ met hartverscheurende samenzang van Tim en partner Jan Fabricius.
Tim O’Brien kan rekenen op een select clubje van muzikanten, met Noam Pikelny op banjo, Bryan Sutton op akoestische gitaar, Stuart Duncan op mandoline en viool en Chris Scruggs op steel en elektrische gitaar. ‘Where The River Meets The Road’ is een album met een thema, dat vertolkt wordt met het aanwenden van het complete gamma van rootsmuziek.
Deze maand toert Tim samen met zijn muzikale partner Jan Fabricius door Nederland. Plaatsen en data zijn te vinden op http://timobrien.net/on-tour/upcoming. Niet te missen!

Lambert Smits (4 ½)

With all forms of roots music, Tim O'Brien brings an ode to West Virginia, the state where he grew up. Beautiful album!

Blues Image feat. Mike Pinera: TIMELESS

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
1. Ride Captain Ride
2. In A Gadda Da Vida
3. Fantasy Of Love
4. Come Back
5. Love Is The Answer
6. Touch My Heart
7. Pay My Dues
8. In The Garden Of Eden
9. Leaving My Troubles Behind
10. Butterfly Bleu
11. Isla
12. Something To Say

Platenlabel
Purple Pyramid

Labelnummer
CLO 0532

Distributie
Cleopatra Records

Promo-agent
Glass Onyon

Mike Pinera

Misschien is deze naam voor sommige onder jullie niet zo evident, tot ik erbij vermeld dat de gitarist hier Mike Pinera is en hem zeker nog kennen van de legendarische Iron Butterfly.
Via Pyramid Records brengt hij nu een pallet van klassieke bluestones uit en wat voor klassiekers!
Gezien hij de job niet alleen kon klussen vonden we buiten zijn begeleidingsband ook nog Pat Travers en Jonathan Cain (Journey) in de studio.
12 songs die hij op wonderbare manier toch invult. Uiteraard ontbreekt een kortere versie van Butterfly’s ‘In-A-Gadda-Da-Vida’ niet op het appél maar vergis je niet met ‘In The Garden Of Even’, de Engelse vertaling van de reeds genoemde song want beiden hebben niet met elkaar te maken. ‘Fantasy Of Love, ‘Come Back, ‘Love Is The Answer’ en ‘Pay My Dues’ zijn maar enkele van de juweeltjes die hij hier neerzet.
Het was natuurlijk uitkijken van ‘In-A-Gadda-Da-Vida’ en ik moet toegeven dat het na al die jaren nog steeds overtuigend klinkt.
Toch een mooi visitekaartje van een man die bij de legendarische Iron Butterfly speelde.

Alfons Maes (4)

Not really the sound of Iron Butterfly, but Pinera knows very well to be in the area and gives a handsome, shortened version of "In-A-Gadda-Da-Vida" at best.
Hopefully he will come over to Europe to promote this cd.

Mark Lindsay: Life Out Loud

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Baby Come Back
Easy street
Everything About You
Rainy Day Children
Ghost Of A Girl
Like Nothing That You’ve Seen
Let’s Fly Away
I Can’t Slow Down
Don’t Stop
Rush On You
New Thing
Show Me The Love
Poco Loco Crazy
Merry Go Round (Christian’s Song)

Platenlabel
Bongo Boy Records

Labelnummer
?

Distributie
Bongo Boy Records

Promo-agent
?

Website Artiest
Bongo Boy Records

Eventjes nog eens grabbelen in de oude doos. In 2013 verscheen op Amerikaanse Bongo Boy Records een rockende cd van Mark Lindsay en Gar Francis. Onbekend voor het Europese vasteland, maar in de US een rock’roll fenomeen. Alhoewel ook hier zijn band Paul Revere & The Raiders een bescheiden succes kenden. Met de gezegende leeftijd van 70 jaren, was het niet zo vanzelfsprekend om hem terug als een 19 jarige te laten rocken. Gar Francis (ook uit New Jersey) kon hem echter uit zijn tent lokken om samen de studio in te trekken.
Voor mij ligt het swingende album ‘Life Out Loud’ met Mark Lindsay als gedreven zanger en Gar Francis als gitarist. Een frisse garage-wind waait uit de luidsprekers. Vrijwel alles is een First Take opname, niet altijd even perfect maar o zo naturel. Op 7 dagen was het ingeblikt.
Mark’s stem heeft nog niets verloren van zijn zuivere uitspraak en tonatie. ‘Like Nothing That You’ve Seen’ heeft alles voor een hit op de radio of … gewoon op je fuif: een sterke ritmesectie, intrigerend orgel, mooi gitaarwerk en sterke samenzang met backing vocals van Steven Van Zandt. Natuurlijk zit er ook een nostalgische toets aan. ‘Let’s Fly Away’ ‘Poco Loco Crazy’ kunne zo uit de jaren zestig botsauto’s stammen. ‘Rush On You’ drijft op een strak ritme, een compositie van Gar Francis.
Het enige minpunt wat je zou kunnen aanhalen is …dat je het misschien allemaal wel ooit eens gehoord hebt. Het heeft een hoog retro gehalte maar desalniettemin (alzo sprak Zarathustra) werd Life Out Loud een uiterst genietbaar en swingend album.
Beware: Headphones may explode while playing this album! Staat er op het hoesje, maar dit is toch iets overdreven. Gewoon steengoed op een niet schadelijk geluidsniveau.

Line-up:
Mark Lindsay (Lead & Backing Vocals, Sax, Percussion)
Gar Francis (Guitars, Piano, Organ, Backing Vocals)
Mike Caruso ( Bass Guitar, Backing Vocals)
Richard X Heyman, Kurt Reil (Drums)
Myke Scavone (Harmonica)
Steven Van Zandt (Backing Vocals, Support)

Marino Serdons (3,5)

Steve Hackett & Djabe: Summer Storms & Rocking Rivers

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
CD + DVD

City Of Habib
The Steppes
Butterfly
Scenes-Above Poland
Scenes-Sunset At The Seaside
Horizons
Ace Of Wands
Flowers Stillness
Rush For Ménes
Strange Places
Last Train To Istanbul
Firth Of Fifth
Summer Rain
In That Quiet Earth
Distant Dance
Los Endos

Platenlabel
Esoteric Antenna

Labelnummer
EANTCD 21065

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent

Website Artiest
Steve Hackett

Iedereen (of toch alle progrockers) zijn bekend met het werk van Steve Hackett. De ex-gitarist van Genesis tokkelt al decennialonag de mooiste melodieën uit zijn gitaar. Bewondering voor dit fenomeen is terecht. De samenwerking met de Hongaarse Jazz/World band Djabe voegde hier nog verbazing aan toe. Wat een sublieme combinatie!
Elk jaar trekt Steve Hackett naar Hongarije om met zijn vrienden van Djabe niet alleen een boottocht te maken, belangrijker, om ook enkele concerten te spelen. Het Hongaarse (én Slovaakse) publiek staat bekend voor haar openheid op cultureel vlak waardoor er grote luisterbereidheid en respect bestaat voor dit zijdelings project. De opnames dateren van 2011 in Boedapest en Bratislava. Het album houdt de gebruikelijke cd in met hoofdzakelijk instrumentale nummer, maar ook een technisch perfecte blu-ray. Je waant je ter plaatse.
Wat maakt dit album nu zo speciaal? Wel, de songs van Genesis en Steve Hackett staan als een paal op hun eigen. Covers verzinken dikwijls in nada met het origineel. De inbreng van het jazz-trio is dermate dat bekende songs als Ace Of Wands en Firth Of Fifth, onaantastbaar gewaand, een rijke upgrade krijgen. Het hele album ademt trouwens klasse. Ferenc Kovàcs brengt met zijn viool een Slavische (zigeunerachtige) touch in de composities. En met zijn trompet stijgt bv. ‘Ace of Wands’ naar de hemel. Zalig om de inbreng van elk instrument zo duidelijk, zo eenvoudig maar ook zo magistraal te horen. Wie herinnert zich nog Steve’s ‘Last Train to Istanbul’ van de cd ‘Out Of The Tunnel’s Mouth’ uit 2009 ? De versie die je hier voorgeschoteld krijgt is nog 3 x sterker en donkerder dan het al prachtige origineel. De Arabische inlvoeden vind je in meerdere composities als meerwaarde terug. En dat maakt dit album zo speciaal! ‘Summer Storms & Rocking Rivers’ behoort tot het beste wat tot nu toe in 2017 werd uitgebracht. Wil je ze live zien? In juni zijn weer een aantal concerten gepland (check website Djabe)

Line-up:
Steve Hackett (Vocal, Guitar)
Ferenc Kovàcs (Vocal, Trumpet, Violin)
Zoltàn Kovàcs (Keyboards)
Attila Egerhàzi (Guitar, Percussion)
Tamàs Barabàs (Bass Guitar)
Szilàrd Banai (Drums)

Marino Serdons (4,5)

Extraordinary album with beautiful instrumentals of Djabe and an upgrade of Steve Hackett’s most melodic songs. Enjoy perfection in progrock en jazz-fusion! Best album of 2017!

John Primer & Bob Corritore: Ain’t Nothing You Can Do!

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Poor Man Blues
Elevate Me Mama
Hold Me in Your Arms
Big Leg Woman
Gambling Blues
Harmonica Boogaloo
Ain't Nothing You Can Do
For the Love of a Woman
May I Have a Talk with You
When I Leave Home

Platenlabel
Delta Groove Music. Inc.

Labelnummer
DGPCD175

Distributie
Delta Groove Music. Inc.

Promo-Agent
Niet Gemeld

Website Artiest
John Primer
Bob Corritore

Net zoals velen van zijn mentors verhuisde ook John Primer uit het Mississippi gebied destijds naar het verstedelijkte Chicago. Primer werd geboren in Camden, MS op 03 maart 1945.
Hij speelde in Chi Town in de befaamde bluesclub Theresa’s Lounge tussen 1974-’80 en werd er sterk beïnvloed door Muddy Waters en Sammy Lawhorn, die hem slidegitaar leerde pelen.
In 1979 vervoegde Primer, The Chicago Blues All-Stars, de band rond blueslegende Willie Dixon. Niet veel later speelde hij bij de legendarische Muddy Waters en bij The Teardrops de band van Magic Slim. Tot hij een lucratief platencontract ondertekende bij het label Wolf Records. Harpvirtuoos Bob Corritore werd geboren in Chicago op 27 september 1956. Al vrij snel werd Bob ondergedompeld in de blues sound van de Windy City. In tegenstelling tot John Primer verhuisde Bob zuidwaarts naar Phoenix, Arizona en opende er de inmiddels de beroemde blues en rootsclub The Rhythm Room.
Voor dit project ‘Ain’t Nothing You Can Do!’ krijgt het duo backing bij een all-stars cast van Henry Gray en Barrelhouse Chuck op piano, Big Jo Atkinson en Chris James (gitaar), Paladins drummer Brian Fahey en bassisten Troy Sandow en Patrick Rynn. Primer graaft diep in de ruwe en heavy sound die de West Side van Chicago jarenlang kenmerkte. Corritore’s harp is een echo van zijn mentors Little Walter, Junior Wells en James Cotton. Het album opent meteen met de schitterende Chicago Blues van ‘Poor Man Blues’. De blues trage ‘Elevate Me Mama’ kenmerkt de interactie tussen Corritore’s harpvaardigheden en Primers Chicago gitaarriffs. En dat is uiteraard niet anders in het geënthousiasmeerde ‘Hold Me In Your Arms’, origineel van James Pryor en de ballade ‘Big Leg Woman’. Het aanporrende ‘Gambling Blues’ is van de hand van Magic Slim. Corritore concipieert zijn absolute gading in het instrumentale ‘Harmonica Boogaloo’. De titeltrack is dan weer een fijn staaltje Chicago blues. Bij Don Nix haalde de cast nu eens ‘For The Love Of A Woman’. En van Howlin’ Wolf serverden ze ons nog het overweldigende ‘Have A Talk With You’. Als afsluiter komt Primers originele song ‘When I Leave Home’ ons meedogenloos wat verweest achter laten. Wat een album!

Philip Verhaege (5)

This traditional blues style, fueled the fire of the great Chicago heyday !
‘Ain’t Nothing You Can Do!’ is the real deal ! Superb album….

Patty Reese: Let In The Sun

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Is It Too Late for Me?
Your Love
Soul Satisfier
I Won't Let You Down
Open a Window, Let in the Sun
Good Neighbor
Radio Song
Awesome Sauce
I Hear a Lie
Don't Think Twice It's Alright
Goodbye

Platenlabel
Azalea City Recordings

Labelnummer
ACCD 1602

Distributie
Eigen Beheer

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Patty Reese

Patty Reese is afkomstig uit Silver Spring en heeft in de loop van haar vruchtbare carrière al heel wat Washington Area Music Awards in haar prijzenkast. Reese’s sterke songwriting, dynamische zang en stevig gitaarwerk maken van haar een krachtige solo-act en bandleider in een mega-getalenteerde band. De solide blues release ‘Let In The Sun’ is de opvolger van het succesvolle en bekroonde ‘Strong Medicine’. Deze verzameling van songs is een eerlijke voorstelling van wie Patty eigenlijk is, vanwaar ze vandaan komt en waar haar hart is. De zompige blues track ‘It’s To Late For Me?’ heeft de eer om in stijl het album te openen. Jonathan Sloane’s slidegitaar wordt hier ingevolgd door de vette Texas shuffle in ‘Your Love’ en de funky track ‘Soul Satisfier’. Reese’ schreeuwerige stem komt in antithese met de ballade ‘I Won’t Let You Down’ en de gospelgevoelige titeltrack. De drumshuffle van Andy Hamburger komt samen met Tommy Lepson’s key arangementen in de spotlights in het lichtmoedige ‘Good Neighboor’. De basintro van Sonny Petrosky geeft de aanzet tot de mid-tempo blues song ‘Radio Song’. De New Orleans groove van ‘Awesome Sauce’ is een volgende hoogtepunt. Na de akoestische arrangementen van ‘I Hear a Lie’ is het tijd voor wat soul met de herwerkte coverversie ‘Don’t Think Twice It’s Alright’, origineel van Bob Dylan. Bij Steve Earl ging Reese het wondermooie ‘Goodbye’ lenen, en dat is ingekleurd met knappe pedalsteel en akoestische gitaren. Great stuff!

Philip Verhaege (4 ½)

The fourth album by Patty Reece is once again full of diversity. What a voice, what a genius musicianship. Brilliant!

Delta Moon: Cabbagetown

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Rock and Roll Girl
The Day Before Tomorrow
Just Lucky I Guess
Coolest Fools
Refugee
Mad About You
Death Letter
21st Century Man
Cabbagetown Shuffle
Sing Together

Platenlabel
Jumping Jack Records

Labelnummer
12017

Distributie
Landslide Records

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Delta Moon

Het album ‘Cabbagetown’ is het nieuwe project van de Atlanta gevestigde blues en rootsrock formatie Delta Moon. Het is de achtste release en de opvolger van het sterke en bekroonde ‘Low Down’ uit 2015. Op Son House’s ‘Death Letter’ na zijn alle overige nummers originele composities. Na een lange en zeer succesvolle tournee doorheen Europa dook de band vorig jaar opnieuw Marlon Patton’s homestudio in. Tom Gray (vocals, lapsteel, gitaar, keyboards, harmonica) Mark Johnson (gitaar, banjo, backing vocals), Franher Joseph (bas, backing vocals) en drummer Marlon Patton wonnen in 2003 de International Blues Challenge in Memphis. Sindsdien gaat het hard met de band. De release opent met de autobiografische rockersong ‘Rock And Roll Girl’. De hypnotiserende gitaarriffs worden meteen ondersteunt door de typerende lapsteel. Het handelsmerk van de band. De akoestisch gedreven groove van ‘The Day Before Tomorrow’ heeft zelfs een alt-country ongedwongenheid. De mandoline en lapsteel arrangementen van ‘Just Lucky I Guess’ brengen ons zo naar de love song ‘Coolest Fools’. Het moderne ‘Refugee’ kaart de wereldproblematiek aan. Na de vluchtelingen problematiek kruipt Gray achter zijn toetsen voor het drijvende ‘Mad About You’ en de swampy beats van ‘Death Letter’. De Delta shuffle van ‘21st Century Man’ geeft ons een satirische blik. Maar het wordt pas echt fun bij het geïnspireerde ‘Cabbagetown Shuffle’. De bottleneck slidegitaar en een zuiders klinkende mando gitaar vormen het perfecte duo. Het afsluitende ‘Sing Together’ geniet alweer van die glinsterende slidegitaar en beukende drumslagen. Knap!

Philip Verhaege (4 ½)

Delta Moon confirmed again and again. The slide guitar has the upper hand and goes perfectly with the acoustic strings, pounding drums and rough voice

Kathy & The Kilowatts: Let’s Do This Thing!

17/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Let's Do This Thing
Call Me Mrs. Blues
Talking out My Head
10 Most Wanted
Love Came Knocking
Read 'Em & Weep
Beautiful Moments
Each Kiss
One Lie Leads to Another
Spell It Out
I Want To
Exception to the Rule
These Lonely Hours
Your Barn Door's Open
Loveaholic

Platenlabel
Lectro Fine Records

Labelnummer
022017

Distributie
Antone’s Records Shop
CD Baby

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Kathy & The Kilowatts

In een plaatselijk bar ergens in Austin hoorde en ontmoette ik voor het eerst Kathy Murray & The Kilowatts. Niet dat ze destijds zo een blijvende indruk op ons had nagelaten. Maar toch zijn we aangenaam verrast dat nu na al die jaren een nieuw album van haar in onze brievenbus beland. Na heel wat omzwervingen met haar familie belande Kathy na het pensioen van haar vader in 1968 in Austin, Texas. Het waren de legendarische clubs als Antone’s en de Armadillo die haar leven voorgoed zouden veranderen. Daar ontmoette ze Stevie Ray en Jimmy Vaughan, Blues Boy Hubbard, Freddie King en Muddy Waters. Het album opent met de titeltrack ‘Let’s Do This Thing’ alvast in stijl. Bill ‘Monster’ Jones gitaarriffs vormen samen met Kathy’s aangename stem de basis voor de song. En de Texas blues sound prefigeert zich ook in nummers als ‘Call Me Mrs. Blues’ en het Thunderbirds beïnvloede swingende ‘Talking Out My Head’ en ‘Love Came Knocking’. De moderne blues arrangement van ’10 Most Wanted’ en ‘Read ‘Em & Weep’ komen in aangename antithese met het grensverleggende Mexicaans beïnvloede ‘Beautiful Moments’ en de rocktunes van ‘Each Kiss’. In beide tracks komt de blazerssectie de aandacht wat naar zich toehalen. De akoestische gitaar wordt even om schoudert voor het folky ‘I Want To’ en gaat men de dansvloer bevolken met ‘These Lonely Days’, het swingende ‘Your Barn Doors’ Open’ en de highspeed sound van het afsluitende ‘Loveaholic’.

Philip Verhaege (4)

“Let’s Do This Thing!” finds Kathy Murray at the pinnacle of her talents as a singer and songwriter. If one loves classic guitar driven Texas blues, then this album will delight!

B.T. Express: Give Up The Funk – The B.T. Express Anthology (1974-1982)

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Disc: 1

Do It (‘Til You're Satisfied)
Express
Once You Get It
That’s What I Want for You Baby
Mental Telepathy
If It Don’t Turn You on (You Oughta’ Leave It Alone)
The House Is Smokin’
Give It What You Got
Peace Pipe
You Got It, I Want It
Close to You
Happiness
Can’t Stop Groovin’ Now, Wanna Do It Some More
Energy to Burn
Depend on Yourself
Make Your Body Move

Disc: 2

Funky Music (Don’t Laugh at My Funk)
Eyes
Sunshine
Shout It Out
What You Do in the Dark
Ride on B.T
Give Up the Funk (Let’s Dance)
Does It Feel Good
Have Some Fun
Funk Theory
Stretch
Let Yourself Go
Keep It Up
Star Child (Spirit of the Night)
This Must Be the Night for Love

Platenlabel
Big Break Records

Labelnummer
CDBBRD0357

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

De funkformatie B.T. Express uit Brooklyn, New York, zorgde voor een verrassing in 1974 met hun machtige debuutsingle ‘Do It (‘Til You're Satisfied)’, die naar nummer 1 in de charts doorstootte. En daarmee hield het niet op. Al gauw volgde het al even funky treinepos ‘Express’, in totaal leverden ze 10 funkhits en 7 albums in de top 50. Eerst noemde de band Madison Street Express, daarna Brooklyn Transit Express, en tenslotte B.T. Express. Ze bestond uit gitarist Richard Thompson, tenor saxman Bill Risbrook, alt saxman Carlos Ward, bassist Louis Risbrook, percussionist Dennis Rowe, drummer Terrell Wood en zangeres Barbara Wood. Hun 31 beste tracks uit de periode 1974 tot 1982 zijn nu bijeengebracht op deze nieuwe anthologie op dubbel-cd, en gedistilleerd uit de elpees ‘Do It (‘Til You’re Satisfied)’ (‘74), ‘Non-Stop’ (‘75) en opvolgers. Zo werd gekozen voor ‘Mental Telepathy’, ‘This House Is Smokin’’, ‘Give It What You Got’, ‘Peace Pipe’ en ‘You Got It, I Want It’. Later gingen ze wat meer de discotoer op met ‘Can’t Stop Groovin’ Now Wanna Do It Some More’, ‘Shout It Out’, ‘Give Up The Funk (Let’s Dance)’ en ‘Stretch’. Toch bezaten ook een zachtere kant, wat nummers als de Carpenters cover ‘Close To You’, ‘Sunshine’ en ‘Does It Feel Good’ bewijzen. Uit hun zwanenzang ‘Keep It Up’ (1982) stammen de discohits ‘Star Child (Spirit Of The Night)’ en ‘This Must Be The Night For Love’. Met “liner notes” door Stephen Schnee is dit een aanrader voor funk en R&B fans.

Patrick Van de Wiele (4)

This double album anthology is highly recommended to fans of funk and R&B. It contains 31 tracks with all their hits from their career.

Major Lance: Ain’t No Soul (In These Old Shoes) – The Complete Okeh Recordings 1963-67

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:
Cd 1:

Delilah
Everytime
The Monkey Time
Mama Didn’t Know
Watusi
The Bird
Pride And Joy
Land Of A Thousand Dances
Hitchhike
Soldierboy
Just One Look
What’s Happening
Keep On Loving You
Hey Little Girl
Crying In The Rain
Um, Um, Um, Um, Um, Um
Sweet Music
Gypsy Woman
Gotta Right To Cry
Little Young Lover
That’s What Mama Say
It’s All Right
Think Nothing About It
You’ll Want Me Back
I’m The One
The Matador
Gonna Get Married

Cd 2:

It Ain’t No Use
Girls
Rhythm
Please Don’t Say No More
Sometimes I Wonder
I’m So Lost
Come See
You Belong To Me My Love
Ain’t It A Shame
Gotta Get Away
Too Hot To Hold
Dark And Lonely
Everybody Loves A Good Time
I Just Can’t Help It
Investigate
It’s The Beat
Ain’t No Soul (In These Old Shoes)
I
You Don’t Want Me No More
Wait Till I Get You In My Arms
Without A Doubt
Forever
Little Miss Love
Play A Song For Me
Get My Hat (Nothing Can Stop Me)
Don’t Fight It

Platenlabel
RPM Records

Labelnummer
Retro D988

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Niet gekend

Eén van de meest populaire Afro-Amerikaanse zangers uit Chicago was wijlen Major Lance. Er bestaat verwarring over zijn geboortedatum. Hij werd geboren op 4/4/1939 of 1941 of 1942, men twijfelt. Tijdens de jaren ’60 had hij een reeks hits die hij opnam voor het Okeh label. U heeft zeker wel gehoord van succesnummers als ‚The Monkey Time’, ‘Um, Um, Um, Um, Um, Um’, ‘Hey Little Girl’ en ‘The Matador’. Ik in ieder geval wel, en leerde hem kennen toen ik destijds de dancings afliep. Dat succes was te danken aan de bescherming die hij genoot van zijn vriend Curtis Mayfield, producer Carl Davis en arrangeur Johnny Pate. Maar ook in de UK was hij populaire bij de Mods. En zelfs in het begin van de jaren ’70 bleef zijn populariteit aan de orde, toen men steevast draaide op de Northern Soul scène. Uit die tijd stammen songs zoals ‘Investigate’, ‘Ain’t No Soul (In These Old Shoes)’ en ‘You Don’t Want Me No More’. Dat zette hem ertoe aan om de Uk te bezoeken en er het album ‘Live At The Torch’ op te nemen. Maar ook tijdens de jaren ’80 kwam hij in zijn thuisland aan de bak als deel van de Beach Music scène. Lance overleed op 3/9/1994. Ik schreef ooit een uitgebreid artikel over hem, maar nu is er voor de eerste maal een dubbel-cd verschenen met al zijn opnames voor dat voornoemde Okeh label, meer bepaald de periode tussen 1963 en 1967. Sommige van die tracks zijn nooit op cd uitgebracht. Dat gaat van zijn eerste single ‘Delilah’, die geen succes oogstte, via zijn eerste hit ‘The Monkey Time’, alras gevolgd door hits zoals ‘Hey Little Girl’, ‘Crying In The Rain’, ‘Um, Um, Um, Um, Um, Um’ (zijn grootste hit), ‘The Matador’, ‘Rhythm’, ‘Sometimes I Wonder’, ‘Come See’, en ‘Ain't It A Shame’. Tevens covert hij Marvin Gaye met ‘Pride And Joy’, Wilson Pickett met ‘Land Of A Thousand Dances’ en ‘Don’t Fight It’ en Doris Troy met ‘Just One Look’. Zo krijg je hier maar liefst 53 tracks, met uitgebreide “liner notes” in het cd-boekje. Northern en andere soul fans zullen in hun nopjes zijn!

Patrick Van de Wiele (4½)

The first ever compilation of the tracks Major Lance recorded for the Okeh label. Northern and other soul fans will be very pleased!

Unicorn: Too Many Crooks

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Weekend
Ferry Boat
He’s Got Pride
Keep On Going
Too Many Crooks
Bullseye Bill
Disco Dancer
Easy
No Way Out Of Here
In The Mood

Bonus Tracks:

So Far Away
Weekend
Ferry Boat
He’s Got Pride
No Way Out Of Here
(All Live Sessions)
Disco Dancer (single mix)

Platenlabel
Esoteric Recordings

Labelnummer
ECLEC 2576

Distributie
Cherry Red Records

Promo-agent
?

Website Artiest
Unicorn

Unicorn was een Engelse countryrock band uit de seventies. Jawel, country vanuit het Engeland!! Je moet het natuurlijk maar durven en kunnen. Invloeden kwamen natuurlijk vanuit Amerika met The Byrds, Paul Simon, James Taylor. Toch had hun muziek ook een tintje Engelse melancholie over haar. Unicorn bleef echter sterk onder de radar en dat had zijn redenen. Hun debuutalbum ‘Uphill On The Way’ verscheen in 1971. Op dat ogenblik was de muziekscene in Engeland aan een sterke evolutie bezig. Genesis begon aan haar opmars. Bryan Ferry’s Roxy Music zou in’72 doorbreken. Artrock/Progrock kwam in de picture. Europeanen hadden geen boodschap aan de softie country tunes. Unicorn gaf echter niet op en bracht in 1974 een 2de album ‘Blue Pine Trees’ uit, in Amerika met een zeer opvallende Unicorn-paard op de hoes.
In 1976 verscheen dan hun beste derde album ‘Too Many Crooks’ , geproduced door fan (jawel) David Gilmour. David was onder de indruk van het schrijverstalent van founder Ken Baker. Deze weigerde echter een aanbod van de beroemde David.
Moest Unicorn zich gevestigd hebben in de US, dan zouden ze nu wereldfaam hebben. Europa had er echter geen boodschap aan. Nochtans staan op het album schitterende songs met wondermooie samenzang en virtuoze piano en (slide-)gitaar partijen. Het album werd nooit gepromoot in Amerika (no airplay, no marketing, no tour). Daar ging alle aandacht naar Steve Miller, Bob Seger en Wings. Onterecht blijkt nu. Hun beste (hitgevoelige) songs waren ‘No Way Out Of Here’ en ‘So Far Away’ waarvan je op dit album de originele studioversie én een live-versie vindt. En ik moet toegeven, hoe meer ik luister naar het album, hoe groter mijn respect wordt. Voor de hoesliefhebber: het ontwerp komt van Hipgnosis. Bijgevoegd ook een 20-page booklet voor history-fans. Een aanrader!

Line-up:
Ken Baker (Guitar, Keyboards, Vocals)
Pete Perryer (Drums, Percussion, Vocals)
Pat Martin (Bass Guitar,Mandolin, Vocals)
Kevin Smith (Guitar, Slide Guitar)

Marino Serdons (4)

Everyone should listen to this wonderful album. Unicorn was loved by David Gilmour. No further comment!

Jim Gustin & Truth Jones: Memphis

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Half Past Ten
Live With Yourself
Memphis
You Know Me Too Well
I Love What I Got
Big Hearted Woman
Crazy Little Woman
I Aint Playing
Slipping Away
Right Time For Good-Bye

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Promo CC

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Jim Gustin and Truth Jones

De release ‘Memphis’ is het tweede album van Jim Gustin & Truth Jones. Het is een verzameling van tien originele nummers, al dan niet in co-schrijverschap met Jeri Goldenhar (aka Truth Jones)
De nieuwe composities zijn nu waardige opvolgers uit het sterke debuutalbum ‘Can’t Shed A Tear’ uit 2013. Nu ook weer stond Terry Wilson in voor de productie. Gustin komt uit Santa Clarita, Californië en heeft een krachtige ruwe stem. Truth Jones zingt al sinds ze een kleine meid was. Het duo is perfect afgestemd op elkaar en wisselen in ieder nummer haast van vocaliteit. Net zoals de diversiteit is de titeltrack begeesterd met een soul en rock getinte bijtoon. De opener ‘Half Past Ten’ is een swingende compositie, en Truth komt is de spotlights in het New Orleans geënthousiasmeerde ‘Live With Yourself’. De bluesballade ‘You Know Me Too Well’ is alweer voorzien van Jones prachtige vocale spreidingen. Steve Alterman’s keyboard blijft ook aan boord voor de shuffle ‘Big Hearted Woman’. Van het Latin gekruide ‘Crazy Little Woman’ gaat het naar de boogie chapiter ‘I Ain’t Playing’ en het moderne ‘Slipping Away’ dat is begeesterd met knappe gitaarriffs. Gustin mag de dans eindigen in de mooie gestructureerde ballade ‘Right Time For Good-Bye’. Great!

Philip Verhaege (4 ½)

The duo is perfectly matched. In almost every song they switch from voice! Great release…

Vin Mott: Quit The Woman For The Blues

13/4/2017

DETAIL ALBUM

Tracks:

Quit the Women (For the Blues)
Make up Your Mind
Don't Make Me Laugh
I'm a Filthy Man
The Factory
Freight Train
I Wanna Get Ruff with You
Ol' Greasy Blues
Living the Blues
Hott Mott's Theme

Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
CD Baby

Promo-Agent
Blind Raccoon

Website Artiest
Vin Mott

De 27-jarige Vin Mott is een van de beste harmonica spelers uit de regio van North Jersey. Hij komt uit Pequannock, NJ en ontdekte de liefde voor de blues tijdens zijn middelbare school. Vin is al het ware een autodidact harpspeler tot hij in 2007 ging studeren aan het Berklee College of Music in Boston, MA. Vin Mott (vocals, harmonica) en zijn kwartet Sean Ronan (guitar),
Dean Shot (bas), drummer Andrei Koribanics en Phil Silverberg (orgel) openen met de titeltrack, die al snel wordt vervolgt door de lekkere groove van ‘Make Up Your Mind’. En het feestje gaat verder in de shuffle van ‘Don’t You Make Me Laugh’. De ritmesectie graaft diep in de blues filosofie en we gaan richting Chicago met het aanporrende ‘I’m A Filty Man’ en de ballade ‘The Factory’. De stomende en perspirerende treintune is een logische zet voor het nummer ‘Freight Train’. En dan moet het rumba en swingende ‘I Wanna Get Ruff Wit You’ nog de revue passeren net zoals de Windy City blues tunes van ‘Ol’ Greasy Blues’. De zweemzoete ballade ‘Living The Blues’ is alweer een volgend hoogtepunt op het album. De swingende West Coast artisticiteit geef dan weer de aanzet voor Vin’s harpvaardigheden. Schitterende plaat!

Philip Verhaege (4 ½)

Vin Mott is a master of the blues harp. With its exciting tongue block creations he brings a strengthening sound. Highly recommended disc!