Blog Archives

Townes Van Zandt: The Nashville Sessions

14/5/2015

DETAIL ALBUM

Tracks:

At My Window
Rex’s Blues
No Place To Fall
Buckskin Stallion Blues
White Fright Liner Blues
Snake Song
Loretta
Two Girls
Spider Song
When She Don’t Need Me
Pueblo Waltz
Upon My Soul

Platenlabel
Charly

Labelnummer
F 834

Distributie
V2 Benelux Records
Bertus BE

Website Artiest
Townes Van Zandt

De 12 songs op dit album, opgenomen in 1974, waren oorspronkelijk bedoeld voor Townes zevende album dat ‘Seven Come Eleven’ als titel zou hebben. Omwille van financiële perikelen kwam dit album er echter niet. ‘Cowboy’ Jack Clement, eigenaar van de studio waar deze songs werden ingeblikt zou nooit betaald zijn geweest, en bijgevolg hield hij de tapes in bewaring tot Van Zandts manager Kevin Eggers met geld over de brug kwam. Dit gebeurde echter niet en het verhaal doet de ronde dat Eggers ’s nachts inbrak in Clements studio en de opnames op een cassette kopieerde. Verschillende van deze songs zouden later, evenwel in een herwerkte versie en met studiomuzikanten, hun weg vinden naar de albums ‘Flyin’ Shoes’, ‘Live At The Old Quarter, Houston, Texas’ en ‘At My Window’. In 1993 doken de oorspronkelijke versies echter op, op Eggers’ label Tomato als ‘The Nashville Sessions’. De songs van Townes komen recht uit het hart en zijn niet altijd even vrolijk. Zo kan hij je op de bodem van een diepe put gooien, om je even later op een ludieke, speelse manier de kracht te geven om eruit te ontsnappen. Townes’ verslaving aan drugs en alcohol en de daarmee gepaard gaande depressies zullen hier zeker een rol in gespeeld hebben. Bovendien was hij een op de dool zijnde troubadour, met als enig bezit de gitaar op zijn rug, slapend in gore motels, blokhutten of bij vrienden, die al tevreden was als hij de volgende stad op zijn tocht haalde. En dit alles zit vervat in zijn tijdloze songs. Eén van de hoogtepunten is ongetwijfeld het door akoestische gitaar, pedal steel en discrete violen begeleidde ‘No Place To Fall’, een verhaal over liefde waarin Van Zandt zijn eigen tekortkomingen te kijk zet. ‘White Fright Liner Blues’ is dan weer een pracht van een bluegrassnummer. ‘The Nashville Sessions’ wordt afgesloten met ‘Upon My Soul’, een gospel, die door de inbreng van de mondharmonica ook iets countrys in zich heeft, en waarin Townes hoopt dat Gods licht hem eeuwige rust zal schenken.
Hits heeft Van Zandt nooit gekend, hij was al tevreden als zijn songs uitgebracht werden. Wel werd hij gerespecteerd als een groot country- en folkartiest van zijn generatie. Deze erkenning komt ook tot uiting in het feit dat zijn songs een weg vonden naar artiesten als Merle Haggard, Willie Nelson, Emmylou Harris en Nancy Griffith, om er maar enkelen te noemen.
Deze heruitgave en geremasterde ‘The Nashville Sessions’ is naast een eerbetoon aan het 50 jarig bestaan van het begin van de carrière van deze Texaan, vooral een uniek document van een op zijn toppunt zijnde folk/country/bluesartiest , die net als zijn grote held Hank Williams, alle energie in zijn muziek stopte, op het zelfdestructieve af. Ook in de dood volgde Townes zijn held, want net als Williams die stierf op nieuwjaarsdag 1953, stierf ook Van Zandt op de eerste dag van het nieuwe jaar, maar dan in 1997.

Lambert Smits (5)

The reissue of ‘The Nashville Sessions’ is the best tribute we could give to this folk/country/blues artist.

CD & vinyl REVIEW BLOG

Archives

Categories