KEYS AND CHORDS
  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2025
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY

  CD & vinyl   REVIEW BLOG

Loggins & Messina: Loggins & Messina

5/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Good Friend
  2. Whiskey
  3. Your Mama Don't Dance
  4. Long Tail Cat
  5. Golden Ribbons
  6. Thinking of You
  7. Just Before the News
  8. Till the End Meets
  9. Holiday Hotel
  10. Lady of My Heart
  11. Angry Eyes
Platenlabel
Audio Fidelity

Labelnummer
AFZ5 216

Distributie
Audio Fidelity

Promo-agent
Glass Onyon

Website
Kenny Loggins
Jim Messina
Begin jaren zeventig verscheen voor het eerst een samenwerkingsverbond tussen de heren Kenny Loggins (ooit nog deel uitgemaakt van de Amerikaanse legendarische Electric Prunes) en Jim Messina. 
Messina kennen we natuurlijk nog van zijn periode bij Poco en Buffalo Springfield, Loggins daarentegen was toen nog niet echt bekend als singer-songwriter en verdiende eigenlijk zijn boterham als songleverancier bij het label ABC-Dunhill. 
Hun eerste gezamenlijke worp was ‘Sittin’ In’ dat ze in 1972 hebben uitgebracht. Maar het was pas enkele jaren later dat ze hier bij ons echt doorbraken met o.m. ‘Vahevella’, ‘You Mother Don’t Dance’ en ‘Watching The River Run’ uit 1974. In 1976 was het mooie samenwerkingspact afgelopen. In 2005 kwamen ze weer even bij elkaar en dat leidde tot een nieuwe tournee.
Nu krijgen we van het Amerikaanse label Audiofidelity een re-release van dit eerste album waarop we toch voor het merendeel prachtige songs vinden.
De andere muzikanten in de studio toen waren 
Al Garth (tenor saxofoon, bass klarinet, alto saxofoon, viool, percussie en vocals), Jon Clarke (bariton saxofoon, Engelse hoorn, fluit, tenor saxofoon, soprano saxofoon, bass saxofoon, bass klarinet, bass fluit, oboe en percussie (overleden in 2005)), Larry Sims (bass en vocals (overleden in 2014)), Merel Bregante (drums, percussie, timbales en vocals), Milt Holland (percussie (overleden in 2005)), Michael Omartian (keyboards, percussie), Vince Denham (fluit, bass klarinet, alto, soprano en tenor saxofoon), Don Roberts (klarinet, alto fluit, soprano en tenor saxofoon), Steve Forman (percussie, vibrafoon), Richard Greene (viool, mandoline).
Waar we de muziek van Loggins & Messina moeten onder catalogeren is niet echt duidelijk te specifiëren: wat countryrock, funky basislijnen hier en daar en natuurlijk veel rock-en poptunes die van iedere song toch een prachtig eindproduct maken. We vinden op deze schijf hun hit ‘You Mama Don’t Dance’ en natuurlijk is en blijft deze hit in ons gehoor nazinderen want dit is weer een van die vele vergeten juweeltjes die begin jaren zeventig door de vele radiostations wereldwijd grijs werd gedraaid. Dat Loggins & Messina van het stevige rock moment naar een meer intieme ballad konden schakelen wordt hier nogmaals bewezen met ‘Long Tall Cat’. Nog enkele nummers van dit album dat eigenlijk weer eens wat airplay zou mogen krijgen zijn het wondermooie ‘Till The Ends Meet’, ‘Holiday Hotel’ en natuurlijk ook het nog steeds overtuigende ‘Lady Of My Heart’. Buiten dat ze beiden schitterende zangers waren bewezen Kenny en Jim dat ze ook sterk met de gitaar konden omgaan en luister vooral naar hun close harmony in ‘Angry Eyes’, hier horen we wat CS&N ingrediënten doorschemeren.
‘Loggins & Messina’ is een van die voortreffelijke voorbeelden van hoe de Amerikaanse poprock muziek begin jaren zeventig klonk. Zit er een reünie in want ze leven beiden nog en zijn nog actief in de muziekwereld?

SACD is de afkorting voor super audio cd. Deze 'super audio' compact disc is een optische alleen-lezen-schijf voor de digitale opslag van geluid ontwikkeld door Philips en Sony en moest de opvolger worden van de cd. De eerste sacd-speler werd in 1999 geïntroduceerd. De wijze waarop de audiosignalen worden gecodeerd noemt men direct stream digital, een 1 bits-audioformaat met een bemonsteringsfrequentie van 2,8224 MHz.
De gegevens worden op discs van 4,7 GB geschreven, hetzelfde type schijf dat voor dvd-video wordt gebruikt. SACD heeft geen grote impact gemaakt en er is vandaag de dag nog een kleine markt overgebleven, gericht op de audiofiele gemeenschap.
Super audio cd's die in Europa op de markt komen zijn meestal hybride. Dit betekent dat ze ook op een normale cd-speler in stereo kunnen worden afgespeeld, echter zonder de hoge geluidskwaliteit. 


Alfons Maes (4½)
The collaboration between Kenny Loggins & Jim Messina was short-lived, but what they have presented during this short time were strong enjoyable rock and pop songs. Is there a possibility for a reunion? They are both still alive and active in the music business. Fingers crossed!
0 Opmerkingen

Lee Ritenour: A Twist of Rit

5/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Wild Rice
  2. Fatback
  3. Ooh Yeah
  4. W.O.R.K.N’ It
  5. A Little Bit of this and a Little Bit of that
  6. Pearl
  7. Twist of Rit
  8. Countdown
  9. Soaring
  10. Sweet Syncopation
  11. Bullet Train
  12. Waltz for Carmen
Platenlabel
Concord Records/
​Concord Music Group


Labelnummer
0888072372436

Distributie
Universal Music Belgium

Website Artiest
Lee Ritenour
De Grammy Award winnende gitarist Lee Ritenour groeide op tijdens de jaren ’60 in L.A. en werd blootgesteld aan jazz, rock en Braziliaanse muziek. Op zijn zestiende begeleide hij de Mamas & the Papas, en twee jaar later werden dat Lena Horne en Tony Bennett. Hij heeft ondertussen meer dan 40 albums opgenomen, en in de jaren ’90 was hij een stichtend lid van de groep Fourplay, samen met keyboardspeler Bob James, bassist Nathan East en drummer Harvey Mason. Als sessiemuzikant speelde hij mee op albums van Pink Floyd (‘The Wall’), Steely Dan (‘Aja’), Dizzy Gillespie, Sonny Rollins, Joe Henderson, B.B. King, Frank Sinatra, Simon & Garfunkel, Ray Charles, Peggy Lee, Aretha Franklin en Barbra Streisand. Onder zijn bijnaam “Captain Fingers” was hij één van de meest bekende sessiegitaristen. In 1975 verscheen zijn debuut ‘First Course’, en voor zijn 40ste verjaardag in de muziekbusiness kreeg hij het idee om enkele van zijn oudere nummers her op te frissen. Lee wordt bijgestaan door keyboardspelers John Beasley, Dave Grusin en Patrice Rushen; saxofonist Ernie Watts; bassisten Melvin Lee Davis, Tom Kennedy en Dave Weckl; en percussionist Paulinho Da Costa. Die kerngroep werd versterkt door drummers Ronald Bruner Jr. en Chris Coleman, samen met Bob Sheppard op sax en Rashawn Ross op flugelhorn. Maar ook gitaristen Michael Thompson, Wah Wah Watson en David T. Walker, plus de Japanse pianist Makoto Ozone zijn van de partij. Elf tracks werden heropgevist en de meeste zijn afkomstig van dat debuut, aangevuld met één nieuwe track. Zo kan je ‘Wild Rice’, ‘Fatback’, ‘Ooh Yeah’ enz. opnieuw beluisteren in een actuele versie, maar het blijft eigentijdse jazz. Nergens klinken ze echter verouderd, daarvoor is Lee een te groot vakman. De enige nieuwe track is ‘W.O.R.K.N’ It’, geschreven door Weckl, Ozone, Ritenour & Kennedy. Een niet onaardig album, ook al had ik liever nieuwe tracks gehoord.

Patrick Van de Wiele (4)
0 Opmerkingen

Jimmy Adler: Grease Alley

5/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Say It Like Magic Sam
  2. Grease Alley 
  3. Drank To Much
  4. No Pain
  5. Nine Behind
  6. I Can’t Wait
  7. Ease Me Down Slow
  8. Cornbread and Lima Beans
  9. Love Was Worth These Blues
  10. What I’ve Done
  11. Cordelia
  12. What Will You Do
  13. Hoodoo Highway
Platenlabel
Sprucewood Records

Labelnummer
Zonder Nummer

Distributie
Sprucewood Records

Website Artiest
Jimmy Adler
Jimmy Adler’s nieuwste album is niet allen voer voor de onvervalste bluesfanaten. Zijn sound leunt dan ook erg dicht aan bij de Chicago blues en de West Coast jump. Of hij nu speelt in een kleine club of op een groot festival, het is een onvoldongen feit dat Jimmy Adler je meteen bij je muzikale strot neemt. Reeds meer dan twee decennia lang staat Jimmy op het podium. In een ver verleden was hij bandlid bij Eugene & The Nightcrawlers, Wil E. Tri’s Band en The Blues Bombers. Zijn gepassioneerde en krachtige stembanden worden nog steeds fijn ingeweven in zijn uitermate knappe gitaarriffs. Voor deze nieuwste productie trok hij naar Kid Andersen’s Greaseland Studios in San Jose, California. Multi-instrumentalist en topproducer Andersen mag hier naast de productie ook de baslijnen beroeren en krijgt backing van June Core (drums), Jim Pugh (piano en keyboards) en Eric Spaulding (tenor sax). Chris Cain mag zijn ding doen op de songs ‘No Pain’ en het piano ingekleurde ‘What Will You Do’. Het album opent met het West Coast bezielde ’Say it Like Magic Sam’. In de New Orleans gedrenkte sound van ‘Grease Alley’ en in het opwindende ‘Drank To Much’ worden Jimmy’s gitaarriffs vergezeld van Spaulding saxtunes en Jimmy Pugh pianoarrangementen. Pugh blijft nog even zijn pianotoetsen beroeren in de Chicago bluestrage ‘Na Pain’. Na dit duet met Chris Cain, waar is de tijd gebleven dat we Chris nog eens live aan het werk zagen, vervolgd de band zijn weg met de moderne funky schikkingen van ‘Nine Behind’. Met het spannende ‘I Can’t Wait’ trekken we nog even naar de west kust, al zal ook ‘Ease Me Down Slow’ niemand onberoerd laten, net zoals de emotionele ballade ’Love Was Worth These Blues’. En swingen doen ook de nummers ‘Cordelia’ en het afsluitende ‘Hoodoo Highway’. Hier mag saxofonist Spaulding nog een laatste keer zijn longen leegblazen, zal Pugh zijn oververhitte pianoklavier afbeulen en geeft Adler ons eens een lesje in ademloos en uitermate knap gesoleer. Het album ‘Grease Alley’ gaat op geen enkel ogenblik vervelen. Replay please and quick!

Philip Verhaege (5)
The album 'Grease Alley' get bored at any time. The musical diversity is great. Replay please and let's dance!
0 Opmerkingen

Jim Stubblefield: Encantado

5/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Beyond the Horizon
  2. Puesta del Sol (for JDZ)
  3. Across the Burning Sands
  4. Cielo Azul
  5. Highland Dreams (for Fiona)
  6. Odyssey of Fire
  7. Shadow & Light
  8. Corazón de Fuego
  9. Phrygian Suite, Op. 1
  10. Terra e Sole
Platenlabel
Natural Elements Records

Labelnummer
NE3004

Distributie
CD Baby

Promo-agent
The Creative Service Company

Website Artiest
Jim Stubblefield
De Amerikaanse componist en gitarist Jim Stubblefield is welbekend voor zijn Latin stijl op akoestische gitaar. Hij toert en neemt op met de groep Incendio, die hij mee oprichtte. Maar af en toe neemt ook een soloalbum op, zoals deze nieuwe ‘Encantado’. Stubblefield werd geboren en groeide op in Pasadena, Californië, maar woont nu ten noorden van L.A. Toen hij 8 jaar oud was nam hij akoestische gitaarlessen, en hield van songs van The Beatles. Later raakte hij op school verslingerd aan progressieve rockbands zoals Yes en Genesis, en heavy metal groepen zoals Iron Maiden en Judas Priest. Op zijn zeventiende begon hij dan ook elektrische gitaar te spelen. Toch hield hij tevens van het jazzfusion gitaarwerk van Al Di Meola, John McLaughlin en Pat Metheny. Aan de universiteit vervoegde hij een rockband die vooral covers speelde. Na een jaar tv-werk keerde hij terug naar de muziek, waarna hij een Masters Class door Al Di Meola volgde. Toen besefte hij dat zijn toekomst in de muziek lag. Samen met Waleed Hamad vormde hij een duo, en begon op te treden met wereldmuziek. In 1994 bracht hij zijn debuut uit en het jaar daarop koos hij voor de Spaanse gitaar met nylon snaren. In 1999 richtte hij dan de wereldmuziekgroep Incendio op, maar hij besefte dat hij met zijn soloprojecten andere richtingen uitkon. Nu heeft hij er al verscheidene op zijn actief. Hij zei: “My solo recordings are my personal vision, generally experimenting within the world-fusion genre, but not always strictly Latin. I take a little more of a cinematic approach on some pieces. Groups like Led Zeppelin demonstrated to me that it’s okay to have some pretty diverse music on each album.” Op de up-tempo opener ‘Beyond the Horizon’ bespeur ik zowaar Arabische invloeden, gevolgd door de nuevo flamenco sound van ‘Puesta del Sol (for JDZ)’. ‘Across the Burning Sands’ is ook een mooi up-temponummer, eerder Spaans van inslag. Daarna vormt ‘Cielo Azul‘ een ballade, terwijl ‘Highland Dreams (for Fiona)’ Keltisch geïnspireerd is. Met ‘Odyssey of Fire’ gaan we richting Midden Oosten, gevolgd door het weer Spaans aandoende ‘Shadow & Light’. Zigeunerinvloeden komen dan weer aan bod in ‘Corazón de Fuego’, dat me doet denken aan Johannes Linstead. Maar het is ‘Phrygian Suite, Op. 1’ dat zijn pronkstuk is. Het duurt meer dan 9 minuten, heeft invloeden uit het Midden Oosten, doet denken aan Al Di Meola, en klinkt mysterieus. Afsluiten doet hij met ‘Terra e Sole’, een rustig stuk, met viool erbij. Met dit album bewijst Stubblefield opnieuw dat hij een veelzijdig artiest is, en op deze mystiek aandoende ‘Encantado’ (dat verwijst naar een Braziliaanse legende) wordt hij bijgestaan door een drummer, een bassist, een violist, een zangeres, en 2 collega akoestische gitaristen. Een muzikale wereldreis, die ik kan aanbevelen!

Patrick Van de Wiele (4)
On this new solo album, Jim Stubblefield proves his versatility, and makes a musical world trip, that I recommend. 
0 Opmerkingen

Intelligent Music Project: Touching The Divine

5/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ABUM

Tracks:
Part I – Heading Skywards – A Rhapsody In A
  1. Opening (Cool Inside)
  2. Escape
  3. Sky
Part II – A Smile Away To Love You – A Fantasy In G
  1. Stay Up
  2. A Smile Away
  3. We Can
  4. Simply Feels Good
  5. Dream
  6. Coming Soon
  7. Life
Part III – On Solid Ground
  1. Fate
  2. Roots
  3. My World
  4. Mind Projection
Platenlabel
Intelligent Music

Labelnummer
IMPCD03

Distributie
V2 Records Benelux

Website Artiest
Intelligent Music Project III
‘Touching The Divine’ is het derde studioalbum van Intelligent het Music Project en de tweede all-star line-up, waarmee nogmaals wordt duidelijk gemaakt dat de  creatie van dit soort schitterende albums alleen maar kan bereikt worden wanneer gezamenlijke muzikale talenten en via een onconventionele stijl hun creatieve input kunnen waarmaken.  Onder de muzikanten herkennen we uiteraard weer een keur van supermuzikanten: Simon Phillips (Mike Oldfield, Toto, Mick Jagger - drums en percussie), Nathan East (Eric Clapton, Joe Satriani, George Harrison - bas), Tim Pierce (Rod Stewart, Doobie Brothers, Madonna - gitaar), en de opmerkelijke stemmen van John Payne (ex-Azië –bas, vocals) en Toto’s Joseph Williams (zoon van filmcomponist John Williams), die elk hun eigen smaak aan ieder nummer op dit album hebben toegevoegd.
‘Touching The Divine’ presenteert hier een vreemde chemie aan veelzijdige stijlen, muzikale arrangementen met symfonische uitbreidingen die typerend zijn bij de energie die steeds uitstraalt bij klassieke rocknummers elk voorzien van lyrische teksten.
We legden onze oren te luister en kwamen tot de volgende bevindingen.
De cd werd in drie secties verdeeld: ‘Part I – Heading Skywards – A Rhapsody In A’ en het tweede deel kreeg als titel ‘A Smile Away To Love You – A Fantasy In G’ en het laatste deel luistert naar ‘On Solid Ground’.
Joseph Williams mocht met ‘Opening’, dus zeer doeltreffende naam om te starten, openen en in dit meer dan zes minuten durende nummer krijgen we meteen een schitterend voorbeeld van de hoe de klassieke inbreng haast de rockingrediënten in de schaduw stellen. Gelukkig weet Tim Pierce met zijn gitaaruitstapje de beide genres in evenwicht te houden. Meteen een nummer dat de aanschaf van deze cd reeds meer dan rechtvaardigt.  
Maar er staat meer dan één pareltje op deze fantastische langspeler. De single ‘Sky’ is een melodieus, hard rockend nummer, aangedreven door krachtige gitaarriffs en Joseph Williams zachte vocalen scoren bij de compromisloze gitaar virtuositeit.
‘Escape’ voorzien van het suggestieve stemtimbre John Payne zou er wel eens voor kunnen zorgen dat dit nummer meteen de hitlijsten binnenduikelt. Dit is nu al een tijdloze rockballad geworden. En over mooie ballads gesproken, voeg ‘My World’, weer met die prachtige stem van John Payne en de afgemeten gitaarriedels van Pierce, maar bij je lijstje van favoriete nummers.
Ik heb dan ook een sterk vermoeden dat gelijk welke producer graag met deze line-up zijn chef d’oeuvre wil klaarmaken.
Milen Vrabevski, producer van dienst, was maar al te blij dat hij voor dit toch niet voor de handliggend project met een kaste van uitgelezen muzikanten mocht samenwerken. Het idee achter deze productie was dan ook zeer duidelijk: de mens moet toch maar een proberen om het Goddelijke in zichzelf te vinden en deze cd helpt u al een beetje op weg. 
Wie van rockmuziek met tintje klassieke muziek houdt (denk hier maar bv. aan de huzarenstukjes van The Alan Parsons Project’), zal dit schijfje zonder enige aarzeling aanschaffen en ja hoor, de titel van dit meesterwerkje ‘Touching The Divine’ is zéker op geen enkel moment overdreven, ieder nummer, ieder couplet en iedere solo-uitstap op deze langspeler voldoet aan de wensen van de muziekliefhebbers die ook de muziek van The Alan Parsons Project weten te koesteren. 
Every individual who likes classic rock topped with classical music (think The Alan Parsons Project), will buy this new album without hesitation and yes, the title of this masterpiece 'Touching The Divine' is certainly not an exaggeration, every song, every verse and every solo tour on this album meets the needs of any music lover. If you like the Alan Parsons Project albums, then you will love this masterpiece too.
0 Opmerkingen

Tom Hood And The Trailmen: Lost Again

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Lost Again
  2. Bride Of The Wilderness
  3. Drivin’ Your Drunk A Home
  4. Three Wishes
  5. The Look In Your Eyes
  6. David Don’t Know
  7. Remnants From The Liquor Cabinet
  8. Sexy Lexy
  9. I Saw Her Standing There
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
Geen Nummer

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
The Trail Men
De uit Tarpon Springs, Florida komende Tom Hood is een bedrijvig baasje. Naast opnames met The Trailmen, dook deze singer/songwriter ook regelmatig de studio in met bands als The Tropical Sons, Unknown Gentlemen, Lex & The Hood, Dirty Water Dogs, Raw Edge en The Empty Suits. Bovendien schopte zijn songs het zelfs tot de film en tv producties. Hood is duidelijk beïnvloed door Creedence Clearwater Revival, de latere John Fogerty, Tom Petty en hier en daar merk je ook dat Dylan hem niet onberoerd laat. ‘Lost Again’ is zijn zesde album, dat een mix van rock, blues en country bevat. Opener is meteen de titeltrack en draagt onmiskenbaar een CCR stempel. Qua sound zit Hood helemaal in de sixties en seventies. Heldere gitaarklanken, al dan niet aangevuld met ukelele of mondharmonica doen erg nostalgisch aan. Niet dat het oubollig klinkt, zeker niet! Tom Hood bekijkt de American Roots muziek door een bril, waarvan de glazen gekleurd zijn door het geluid uit de jaren zestig en zeventig. En dat maakt zijn songs net een tikkeltje anders. In ‘Drivin’ Your Drunk A Home’ gaat hij de countryrocktoer op, terwijl de mondharmonica van Trailman Lindsey Reeve ‘Devil Don’t Know’ een bluestouch aansmeert. Alternatieve country is dan weer de ondertoon van ‘Remnants From The Liquor Cabinet’. Enige cover op het album is afsluiter ‘I Saw Her Standing There’. Deze Lennon/McCartney klassieker draaien Tom Hood en zijn kompanen door de Americana molen en door de mooie toevoeging van de mondharmonica, geven ze een eigen draai aan deze ‘all time favourite song’. Met ‘Lost Again’ zitten Tom Hood And The Trailmen op de goede weg naar meer bekendheid!

Lambert Smits (4)
Tom Hood And The Trailmen mixes in a rather unique way rock, blues, country and Americana with the sound of the sixties and seventies, as we know from CCR and Tom Petty. And the sporadic addition of ukulele and harmonica gives the album a special touch.
0 Opmerkingen

The New Mastersounds: Made For Pleasure

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Made For Pleasure
  2. High & Wide
  3. Enough is Enough
  4. Fancy
  5. Cigar Time
  6. Joy
  7. Sitting on my Knees
  8. Let’s Do Another
  9. Pho Baby
  10. Just Gotta Run
  11. Tranquilo
Platenlabel
One Note Records

Labelnummer
LC 14924

Distributie
Legere Recordings

Website Artiest
The New Mastersounds
Vorig jaar besprak ik hier de vorige cd van deze Britse funkband, nl. ‘Therapy’. Sedert hun ontstaan bestaan ze al 15 jaar, hebben ze live opgetreden, 24 singles, 9 albums, 2 live albums een remix album, en 3 compilatiealbums uitgebracht. Deze instrumentale funkband bestond oorspronkelijk uit: Eddie Roberts (gitaar & tamboerijn), Pete Shand (bas), Simon Allen (drums), en Bob Birch (Hammond). De vier ontmoetten mekaar in Leeds. Op het einde van de jaren negentig runde Roberts de club ‘The Cooker’ in Leeds. Toen hij naar een nieuwe locatie verhuisde, was er op het tweede verdiep plek voor live optredens. Hij had al met Allen samengespeeld in 1997 als The Mastersounds, met een andere bassist en zonder orgel. Via vrienden kwamen de twee anderen erbij. Eerst was het nogal ruw, maar er kwam toch in 2000 een EP van uit op Blow It Hard Records. Sindsdien hebben ze met o.a. Corinne Bailey Rae, Lou Donaldson enz. samengewerkt, en doorheen de USA, Japan, Frankrijk en Spanje getoerd. Tegenwoordig is Birch vervangen door Joe Tatton op Hammond, keyboard & piano. Ze zijn geëvolueerd tot één van de meest prominente funkbands van hun tijd. Op hun nieuwe cd worden ze bijgestaan door gasten zoals soulzangeres Charly Lowry, percussionist/vibrafonist Mike Dillon, en de West Coast Horns uit Noord Californië, met tenor saxofonist Joe Cohen en trompetter Mike Olmos. Het is hun meest ambitieuze project ooit, dat opgenomen werd in New Orleans. De sprankelende openings- en titeltrack laat horen dat het hier om een “fun” project gaat. Maar de funk viert hoogtij op ‘High & Wide’ dat aan The Meters doet denken. Verderop zijn ‘Enough is Enough’, ‘Joy’ en ‘Just Gotta Run’ meer vrouwelijke soul à Ann Peebles etc. ‘Fancy’ is een reggaenummer (een cover van Iggy Azalea), terwijl ‘Cigar Time’ meer de jazzrichting van George Benson opgaat. ‘Sitting on my Knees’ is van hetzelfde kaliber, terwijl ‘Pho Baby’ een souljazz mid-temponummer is. En ‘Tranquilo’ sluit af is datzelfde genre. Toch een leuk album, waarop geen slechte track te bespeuren valt.

Patrick Van de Wiele (4)
A nice new album without a filler! For soul & funk fans.
0 Opmerkingen

The Haggis Horns: What Comes To Mind

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Return of the Haggis
  2. Give Me Something Better
  3. It Ain't What You Got
  4. Keep It Tight
  5. Digging In The Dirt
  6. I Can't Stop The Feeling
  7. Doin' It
  8. Outta My Head
  9. You've Got To Keep on Bumping
  10. Return Of The Haggis (X rated)
Platenlabel
Haggis Records

Labelnummer
Promo CD

Distributie
Legere Recordings

Website Artiest
The Haggis Horns
De funkformatie The Haggis Horns uit Leeds kwam voor het eerst op de proppen in 1999 toen ze op het debuutalbum van The New Mastersounds meespeelde. Er spelen enkele van de meest begaafde blazers en ritmesectiespelers uit de UK in mee. De groep speelde dan ook live en op laat al mee met Mark Ronson, Corinne Bailey Rae, Lou Donaldson, Amy Winehouse, Lily Allen, Martha Reeves, Jamiroquai, John Legend, Cinematic Orchestra, Morcheeba, Roots Manuva, Finley Quaye en Nightmares On Wax. Op het onafhankelijke label First Word Records brachten ze 5 singles en 2 albums uit, nl. ‘Hot Damn!’ in 2007 en ‘Keep On Movin’’ in 2010. Nu heeft deze 7-koppige band een album gereleased op hun eigen label. Ze brengen een mengeling van funk, soul, hiphop en Afrobeat. Ze bewijzen hierop een eerbetoon aan hun muzikale helden uit de jaren ’70, nl. Kool & The Gang, Donald Byrd, The Blackbyrds, The Mizell Brothers, Earth Wind & Fire. Dat hoor je al dadelijk op ‘Return of the Haggis’, een swingende funky instrumentale track. ‘Give Me Something Better’ wordt gezongen door John McCallum (van de Corinne Bailey Rae band), in een iets trager tempo. Daarna zingt John Turrell (van Smoove & Turrell) het funky ‘It Ain't What You Got’, terwijl ‘Keep It Tight’ weer onvervalste instrumentale funk inhoudt. ‘Digging In The Dirt’ is van dezelfde leuke slag, terwijl zangeres Lucinda Slim (van Zap Mama) de track ‘I Can't Stop The Feeling’ inzingt. ‘Doin' It’ is weerom knappe instrumentale funk, gevolgd door John McCallum die ‘Outta My Head ‘ zingt. ‘You've Got To Keep on Bumping’ is een nummer van Ronald Bell van Kool & the Gang, en dat is aan de stijl te horen. Als bonus krijg je ‘Return Of The Haggis (X rated)’. Dit is topper voor de Britse funkscène! Een leuk album uit een totaal onverwachte hoek!

Patrick Van de Wiele (4½)
A top album from the British funk scène! An unexpected surprise!
0 Opmerkingen

Pat Boone: R&B Duets Hits

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Papa s Got A Brand New Bag (met James Brown)
  2. Soul Man  (met Sam Moore)
  3. Get Down Tonight  (met KC & The Sunshine Band)
  4. Tears Of A Clown  (met Smokey Robinson)
  5. Celebration  (met Robert “Kool” Bell of Kool & The Gang)
  6. I Can’t Help Myself  (met The Four Tops)
  7. A Woman Needs Love  (met Ray Parker Jr.)
  8. We Are Family  (met Joni Sledge van Sister Sledge)
  9. Shotgun  (met Gerald Albright)
  10. That’s The Way Of The World  (met Earth, Wind & Fire)
  11. Backbone  (met Kool Moe Dee)
Platenlabel
Goldenlane

Labelnummer
CLO 0063

Distributie
Cleopatra Records

Website Artiest
Pat Boone
Ik moet zowat een goede 10 of 12 jaar geweest zijn toen ik tijdens mijn jeugdjaren voor het eerst de naam Pat Boone hoorde. Dat kwam voornamelijk door enkele hits die hij toen scoorde, nl. ‘Quando, Quando, Quando’ en het meer speelse ‘Speedy Gonzales’. Na deze periode viel het hier in ons landje een beetje stil rond zijn naam. Gelukkig voor hem kon hij ook een vrij behoorlijke filmcarriére uitbouwen. We zagen hem o.m. in ‘The Yellow Canary’, ‘The Horror Of It All’, ‘The Greatest Story Ever Told’ en ‘The Perils Of Pauline’ om maar een kleine greep uit zijn filmervaringen te doen.
In zijn thuisland Amerika bleef hij het vrij behoorlijk doen en de ene release volgde de andere op. Enkele van die releases waren ‘The Old Rugged Cross’ (1977), ‘The American Way’ (1981), ‘Home’ (1987) en in 2007 verscheen ook zijn Kerstmis cd ‘In The True Spirit Of Christmas’.
De hedendaagse trent – bekende ouwere ster neemt nummers op met iets minder jonge sterren of visa versa- ook Pat Boone liet zich verleiden om zich achter deze kar te spannen.
Het album wordt op een knappe manier geïntroduceerd en dat belooft voor wat nog moet komen.
Om te starten koos Boone de James Brown klassieker ‘Papa’s Got A Brand New Bag’ en van een duet met de meester van de soul is hier haast geen sprake. Zeg maar, een Pat Boone nummer waarop één tekstlijn uit het origineel werd gezet. Met ‘Soul Man’, dat Sam Moore opnieuw opnam, gaat het al veel beter als we achter een duet zoeken.
Ook met de Smokey Robinson klassieker gaat het een uitstekende kant op met ‘Tears Of A Clown’ maar crooner Boone is géén pop- of soulzanger en daarom klinkt zijn stem niet altijd even sterk op deze nummers. Hij zingt alle nummers in met een ietwat lagere toonaard dan het origineel wat natuurlijk in dit geval begrijpelijk is maar soms een beetje vreemd overkomt. The Four Tops scoorden destijds geweldig met het prachtige soulnummer ‘I Can’t Help Myself’ maar hier verklooit Boone het totale concept. Een herpakkingskans benut hij tenvolle op het leuke ‘A Woman Needs Love’ van Ray Parker Jr. ‘Shotgun’ kennen we nog van de legendarische Jr. Walker & The All-Stars. Ook hier weer leuk geprobeerd maar helaas komt de inmenging van Boone hier niet écht tot zijn recht. Dat is wel het geval met Earth, Wind And Fire’s ‘That’s The Way Of The World’.
Met ‘Backbone’, met Kool Moe Dee, wordt afgesloten en of dit nu een rap- of een funky dansnummer is, het laat hier toch een prachtig gitaaruitstapje horen.
De leuke momenten overheersen in enige mate de minder geslaagde nummers en daarom geven we hem het voordeel van de twijfel.
Conclusie: is dit een goede zet geweest voor Pat Boone? Op promotioneel vlak zeer zeker maar Boone heeft niet meteen de stem die zich voor dit soort muziek zou moeten lenen. Boone is een uitstekend zanger als crooner, dat heeft hij vroeger meermaals bewezen maar in dit wereldje vindt hij niet meteen zijn draai. Of de échte soulliefhebbers dit kleinood zullen aanschaffen is maar de vraag, de Pat Boone fans staan reeds aan de lokale platenboer te trappelen.
Zeker een album dat je zou moeten aanschaffen al was het alleen maar eens om te luisteren wat ze met de originele (of wat er van overblijft, denk ik) muziek –incluis zijn croonerstem- hebben gedaan. Muzikaal zit dit allemaal snor maar alleen had hij de job niet geklaard.

Alfons Maes (4)
Conclusion: was this a good move for Pat Boone? On promotional level sure but Boone has not the right voice that should lend itself to this kind of music. Boone is a distinctive singer as a crooner, what he already has proven in the past.
Whether the real soul lovers should purchase this gem is the question, the Pat Boone fans are already chomping at the local record store.
Definitely an album that you should buy. This is a gem to listen to carefully, but he couldn't clear the job on its own.
0 Opmerkingen

Isle of Men: Voluntary Blindness

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  • Strange Love
  • Heatwave
  • The Devil’s Bones
  • Dragonfly Skin
  • A Thousand Nudes
  • A Man Far From True
  • Waves
  • Birthmark
  • Your Gracious Fire
  • Glow
  • Voluntary Blindness
Platenlabel
Starman Records

Labelnummer
SMR062

Distributie
Suburban/Bertus

Website Artiest
Isle of Men
Isle of Men, ofte de band van Dirk Fryns, Gunther Verspecht en Tom Van der Schueren plus enkele huurlingen. De nummers baden in een dikke, mistige mix van nostalgie, verval, verlies, verdriet en onbehagen. ‘He tried to cope’, ‘troubled by it all’, ‘the darkness of the day’ en veel meer: de liedjesteksten zijn niet meteen van de vrolijkste soort. Na 4:08 gaat ‘The Devil’s Bones’ nog 81 seconden prachtig instrumentaal verder. Zeker uitchecken. ‘A Thousand Nudes’ lijkt even een rustpuntje, een grappig nummer, maar met ‘the one that left and said … ‘I’m done with love’’ is het toch de tristesse die overheerst. De muziek is meestal spaarzaam en voorzichtig toegepast, maar af en toe mag het wat swingen, zoals in het uitstekende ‘A Man Far From True’. Ook ‘Your Gracious Fire’ is up-tempo, en klinkt gezellig (mede dankzij de uitstekende samenzang met zangeres Gabriela Arnon), maar lees toch maar even de tekst voor u vrolijke ideeën krijgt: ‘I’m on dangerous ground’, ‘I don’t like falling’, ‘I’m lost in the waiting room’. Ik hoop oprecht dat tekstschrijver Dirk Fryns gelukkig is.
Zanger Gunther Verspecht (die een standbeeld verdient voor zijn solo-nummer ‘All That I Want’) klinkt afwisselend doorleefd, gebroken en fatalistisch. En heel af en toe hoopvol. ‘Voluntary Blindness’ is geen prettige plaat, maar wat verwacht je dan ook met de titel ‘bewuste blindheid’? Het resultaat is echter wel mooi en pakkend, inclusief wondermooie hoes. Te beluisteren bij kaarslicht, met een heerlijk brokje oude kaas en een goed glas Almdudler.

Julian De Backer (3½)
The band Isle of Men consists of Dirk Fryns, Gunther Verspecht and Tom Van der Schueren plus a few guns for hire. The tracks ooze a thick hazy mix of nostalgia, decay, loss and sadness. ‘He tried to cope’, ‘troubled by it all’, ‘the darkness of the day’ etcetera: the lyrics don’t exactly shout or express happiness. Check out ‘The Devil’s Bones’ beyond the 4:08 mark for 81 additional instrumental seconds of excellence. ‘A Thousand Nudes’ appears to be a funny interlude, a resting point amidst the woes, but ‘the one that left and said … ‘I’m done with love’’ implies more sombreness. The music on ‘Voluntary Blindness’ is sparse and subdued, but ‘A Man Far From True’ offers a few moments of swing. ‘Your Gracious Fire’ is up-tempo as well, and even sounds cosy (in no small part thanks to the lovely harmonies with Gabriela Arnon). The lyrics, however, are nowhere near cosy: ‘I’m on dangerous ground’, ‘I don’t like falling’, ‘I’m lost in the waiting room’. I do hope lyricist Dirk Fryns is happy.
Singer Gunther Verspecht (who deserves a statuette for his solo-track ‘All That I Want’) sounds broken, fatalistic and sometimes hopeful. ‘Voluntary Blindness’ is not a happy affair, but what do you expect from a record with said title? The results are beautiful and touching, with gorgeous cover art to boot. Add candle light, old cheese and a fine glass of Almdudler for the full experience.
0 Opmerkingen

Dave Weld & The Imperial Flames: Slip Into A Dream

3/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Slip Into A Dream
  2. Sweet Rockin’ Soul
  3. Looking For A Man
  4. Take Me Back
  5. May Be Right, May Be Wrong
  6. Sweet Love (Dulce Amor)
  7. Louise
  8. Tremble
  9. Walk On Down
  10. Dorothy Mae
  11. Too Bad, So Sad
  12. 20% Alcohol
  13. Slip Into A Dream (Reprise)
Platenlabel
Delmark

Labelnummer
Delmark DE 842

Distributie
Delmark

Promo-agent
Frank Roszak

Website Artiest
Dave Weld
De in 1952 in Chicago geboren Dave Weld behoort tot het hedendaags select kransje van gitaristen in de Windy City. Via Hound Dog Taylor en Howlin’ Wolf kwam hij in contact met de blues. Na gitaar te hebben gestudeerd bij een leraar met jazzroots, kwam hij uiteindelijk bij J.B. Hutto, een meester op de slidegitaar, terecht. Na drie jaar bij Hutto gestudeerd te hebben, bracht deze hem in contact met zijn neef Lil’ Ed. Toen deze zijn band Lil’ Ed & The Blues Imperials op poten zette, werd Dave Weld meteen aangeworven. Bruce Iglauer, baas van Alligator Records raakte op de hoogte van de kwaliteiten van de band en nam met hen het historische album ‘Roughousin’’ op. Met Eds goedkeuring richtte Weld in 1988 zijn eigen band The Imperial Flames op. Het eerste album van de band ‘Roughrockin’ In Chicago’ kwam zelfs uit op het Belgische label Parsifal. Vanaf dan kwam Welds carrière in een stroomversnelling. Lil’ Ed vervoegde tweemaal voor een periode van 2 jaren Welds band om uiteindelijk toch onder eigen naam verder te gaan. Tijdens die tweede periode namen ze samen voor Earwig het album ‘Keep On Walkin’’ op. In 2010 brachten Dave Weld & The Imperial Flames op Delmark ‘Burnin’ Love’ uit en nu, 5 jaren later is er ‘Slip Into A Dream’, dat vanaf de eerste noten moeiteloos aan de verwachtingen voldoet. Vlammende, opzwepende passionele gitaarpartijen, mooie samenzang en gastmuzikanten die het geheel nog perfectioneren. Die gasten  zijn niemand minder dan Bobby Rush op harmonica, gitarist Greg Guy en meester saxofonist Sax Gordon Beadle. Opener en titeltrack geeft al meteen de toon aan voor een uurtje passioneel gebrachte Chicagoblues, die al onmiddellijk een vervolg krijgt wanneer de tweede track na het aftellen zich ontpopt in een rockend van pompende piano voorziene ‘Sweet Rockin’ Soul’. In ‘Looking For A Man’ trekt Welds levenspartner Monica Myhre in haar zoektocht naar de prins op het witte paard alle registers open, terwijl Dave voor de scheurende gitaarklanken zorgt.
Op het ruim 5 minuten durende funky ‘Take Me Back” gaat de band voluit in onvervalste James Brown stijl. Opzwepend, hypnotiserend gitaartje en Sax Gordon die voor de soulspirit zorgt. Datzelfde wordt nog eens herhaald in ‘Dorothy Mae’.
Gas wordt teruggenomen met het rustigere soul getinte ‘Sweet Love (Dulce Amor) waar Dave en kompanen Monica in de spotlights plaatsen. Maar lang blijft het niet rustig of daar komt boogierocker ‘Louise’reeds op de proppen met Monica in de rol van ‘screamin’ rock & roll chick’. Tijd voor een slowblues en die komt er met het door fonkelende pianoklanken opgesmukte ‘Walk On Down’ waar Monica’s stem weeral enorm indruk maakt. Leermeester J.B. Hutto wordt geëerd met diens ‘20% Alcohol’ met een knappe harmonicasolo van Bobby Rush. Eindigen doet het album zoals het begon met een korte, maar dan wel instrumentale reprise van de titeltrack.
Met ‘Slip Into A Dream’ geven Dave Weld & The Imperial Flames aan dat ze verdomd goed weten hoe hedendaagse Chicagoblues moet klinken!

Lambert Smits (5)
On "Slip Into A Dream ' Dave Weld & The Imperial Flames let us hear how contemporary Chicago blues should sound. Passionate, uplifting and hypnotic guitar sounds and beautiful vocals are the necessary ingredients and Dave Weld & The Imperial Flames have it all……and even more!
0 Opmerkingen

Tim Rose: The Musician / The Gambler

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
CD: The Musician
  1. 7.30 Song
  2. Small Town Talk  
  3. The Musician
  4. Loving Arms
  5. Old Man
  6. It's Not My Life That's Been Changin’
  7. The Day I Spent With You
  8. Second Avenue
  9. Now You're A Lady
  10. Where Is The Good Life?
Bonus Tracks:
  1. Morning Dew
  2. Hey Joe
CD: The Gambler
  1. I Just Wanna Make Love To You  
  2. He Was Born To Be A Lady    
  3. Dance On Ma Belle    
  4. It'll Be Alright On The Night    
  5. Runaway    
  6. Moving Targets    
  7. The Gambler    
  8. Blow Me Back Santa Ana    
  9. Is There Something 'Bout The Way I Hold My Gun    
  10. So Much To Lose    
  11. Bowery Avenue    
  12. Laurie
Platenlabel
RPM Records

Labelnummer
Retro 973

Distributie
Cherry Red Records

Website Artiest
Tim Rose
Deze Tim Rose mogen we met een gerust hart op dezelfde lijn als Bob Dylan, Tim Buckley en die andere Tim Hardin plaatsen.
Voor Rose begon het eigenlijk in 1962 toen hij Cass Elliott (die we later terugvinden bij The Mama’s And The Papa’s) en John Brown ontmoette wat leidde tot de opstart van hun eerste bandje The Triumvirate. Even later komt James Hendrickx Brown vervangen en ze besluiten om hun naam te wijzigen in The Big 3 en kregen eigenlijk bekendheid toen ze veel gevraagd werden door de The Bitter End, een folkclub in Greenwich Village (New York).
Na deze avonturen koos Rose voor een solocarriére en speelde twee maal in de beroemde Fillmore West in San Francisco als support voor The Grateful Dead en Jefferson Airplane.
Dankzij het Britse platenlabel RPM kunnen we nu opnieuw kennismaken met wat werk van deze troubadour.
Op het eerste album treffen we toch enkele voortreffelijke muzikanten aan. Zo vinden we bv. Tommy Eyre aan de keys, B.J. Cole hanteert de dobro en aan de gitaar vonden we Andy Summers en Ray Martinez.
Dat zijn langspelers bol stonden met kwaliteitsmuziek, dat moeten we de echte fan niet van overtuigen. Van intieme ballads naar echte rockgerinte nummers, voor Tim geen probleem om dit allemaal samen te bundelen. Luister maar naar de knappe ‘The Musician’, een nummer van de hand van Peter Dibbins/Mike Shepstone, een liedje dat je altijd zal bijblijven. En dan mogen we gerust ‘Loving Arms’, dat met een knappe pianointro start, aan het lijstje van de ontroerende momenten toevoegen. Met ‘It’s Not My Life That’s Been Changin’’, een eigen compositie van Rose horen we ook een Tommy Eyre op de fluit. Van Neil Young coverde Rose ‘Old Man’ maar dit nummer grenst niet aan de kwaliteiten van de andere songs op deze schijf. Toch keken we volop uit naar zijn versie van twee klassiekers, nl. ‘Morning Dew’, al vrij vaak door anderen gecoverd, en ‘Hey Joe’ dat eigenlijk door Jimi Hendrix op de muzikale kaart werd gezet. Met knappe gitaarriffs van Andy Summers krijgen we een leuke intro en het geheel is toch uitgedraaid op een sterke cover.
Met ‘Hey Joe’ gaat het diezelfde kant uit. Toch leuk om weer eens te beluisteren en zeker wanneer er nu iemand anders aan het roer staat. Sterke versie van Rose.
We kennen Rose ook nog van ‘Come Away Melinda    ‘, die prachtige ballade die als thema oorlog meekreeg. Dit nummer werd destijds zeer knap  gecoverd door Uriah Heep (‘very ‘eavy… very ‘umble’) en vele anderen maar de versie van onze Britse hardrock band overschrijdt toch alle grenzen van acceptatie.
Opvallend op ‘The Gambler’ is dat de meeste van de songs werden geschreven door Pierre Tubbs, die voornamelijk in de soulwereld actief was, en die de plaats van Tommy Eyre aan de keys had overgenomen.
Wat ook opviel was dat hij nu een andere muzikale richting verkoos en daarom horen we ook her en der echte countrysongs. ‘Dance On My Bell’, ‘Runaway’ en ‘Is There Something 'Bout The Way I Hold My Gun’ zijn hier prachtige schoolvoorbeelden van. Toch ook hier weer sterke ballades waaronder zijn eigen ‘To Much To Lose’ terwijl met ‘Bovery Avenue’ meteen weer het gaspedaal wordt ingedrukt.
We horen duidelijk op deze tweede schijf een andere Tim Rose maar ondanks dit feit is de kwaliteit van de nummers zeker niet inferieur aan ‘The Musician’. Het is gewoonweg een Tim Rose die een ander pas heeft bewandeld.
Tim Rose overleed in 2002 maar liet toch een indrukwekkende muzikale erfenis na. Hij werd begraven op de Londense begraafplaats Brompton Cemetery, niet ver verwijderd van Earl’s Court. Daar vinden we ook de laatste rustplaats van The Who’s originele manager Kit Lambert.

Alfons Maes (4½)
On the second disc we clearly hear another Tim Rose but despite this fact the quality of the songs is definitely not inferior to ‘The Musician’. It is simply a Tim Rose who has just walked another musical path.
Tim Rose died in 2002 but left an impressive musical legacy. He was buried at the London Brompton Cemetery, not far from Earl's Court. This is also the final resting place of The Who's original manager Kit Lambert.
0 Opmerkingen

Reverend Freakchild: Hillbilly Zen-Punk Blues

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. All I Got Is Now
  2. Angel$ Of Mercy
  3. It’s Gonna Be Alright
  4. Keep On Trucking
  5. Lullaby
  6. Moonlight Messages
  7. She Wants My Name
  8. Soul Transforming Realization
  9. Tears Of Fire
  10. I Wish I Was In Heaven Sitting Down
Platenlabel
Treated and Released records

Labelnummer
T&R006

Distributie
Niet Gekend

Promo-agent
Frank Roszak Promo
Hemifran

Website Artiest
Reverend Freakchild
Zanger-gitarist Reverend Freakchild, ook gekend als Billy, Floyd Graves, Swaraj, Bhoomisparsha, Fordham en Sal Paradise houdt wel van misleidende of uitdagende titels. Zo bracht hij eerder al twee albums uit met de titels ‘God shaped hole’ en ‘Chaos & country blues’. Hij is geen echte dominee zoals Reverend Gary Davis waarvan hij hier ‘It’s gonna be alright’ covert. Hij is wel een overtuigd boeddhist, vandaar de cd titel en de ontspannen sfeer van dit album. Die titel zegt dus weinig of niets over de muziek. Hij brengt blues, dat klopt, maar het is eerder rootsblues te noemen, want er zitten elementen van country, deltablues en een klein beetje rock in. Zo is ‘Keep on trucking’ een mid-tempo southern folkrocksong door slidegitaar gedreven en verfraaid met de achtergrondstemmen van The Mulebone Singers. Het is bovendien een lekker meezingnummer.
Freakchild heeft een warme aangename stem die heel af en toe wat aan Lou Reed doet denken. De muziek ligt in de buurt van de Burnside-familie en Seasick Steve, maar de Reverend is muzikaal veel beter onderlegd.
En het blijft niet bij blues alleen. Zo zijn ‘It’s gonna be alright’ (rev. Gary Davis) en ‘I wish I was in heaven sitting down’ (traditional) gospelsongs. Maar dat is niet zo vreemd, want Freakchild maakte ooit deel uit van het Metro Mass Gospel Choir. En ervaring met blues en rootsmuziek deed hij op bij bands als o.a. Soul Coughing, The Soul Miners, The Lucky Devils en The Cosmic All Stars.
Dit is zeker geen cd voor bluespuristen want de Reverend zijn muziek is enigmatisch, beschouwend en esoterisch en bevindt zich op de grens tussen spiritualiteit en psychologie. De rauwe eerlijkheid in zijn songs grijpt onbeschaamd terug naar muzikale en thematische tradities.
Drie instrumentale nummers nam hij op. ‘Het Chris Whitley-achtige weinig zeggende riedeltje ‘Angels of Mercy’, het kinderliedje ‘Lullaby’ en het impactvolle en dynamisch zeer sterke ‘Soul transforming realization’. Maar dat is dan ook het enige minpunt aan deze cd.
Hoogtepunten zijn opener ‘All I got is now’, het door de fluit van John Ragusa opgesmukte countryfolkrocknummer ‘Moonlight messages’, het rockende en door mondharmonica gedreven ‘She wants my name’ en het ruige ‘Tears of fire’.

Line-up:  
  • Reverend Freakchild (zang, gitaar)
  • Chris Parker (drums, percussie)
  • Hugh Pool (lap steel, harmonica)
  • Tugboat Eustis (bas)
  • John Ragusa (fluit)
  • The Mulebone Singers (achtergrondvocalen)

Peter Jacobs (4)
0 Opmerkingen

Popa Chubby: Big, Bad and Beautiful Live

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks
Disc 1:
  1. Working Class Blues
  2. Stoop Down Baby
  3. One Leg At A Time
  4. 69 Dollars
  5. Same Old Blues
  6. Angel On My Shoulder
  7. I Don’t Want Nobody
  8. Life Is A Beatdown
  9. Palace Of The King
  10. Sweat
  11. Signed With Heartache
  12. Rock Me Baby
  13. Blues Bearing Down
  14. Chubbfatha Medley
Disc 2:
  1. Rock On Blues Man
  2. Take Ma Back To Amsterdam
  3. I Was Looking Back
  4. Love In Vain
  5. Brown Sugar
  6. Wild Horses
  7. Another 10 Years Gone
  8. Caffeine And Nicotine
  9. Daddy Played The Guitar And Mama Was A Disco Queen
  10. The Finger Bangin’ Boogie
  11. People’s Blues
  12. Noise Making Love Machine
  13. Somwhere Over The Rainbow
Platenlabel
Dixiefrog

Labelnummer
DFGCD 8785

Distributie
Bertus

Promo-agent
Broere Promotion

Website Artiest
Popa Chubby
Enkele jaren geleden botste ik letterlijk en figuurlijk op Ted ‘Popa Chubby’ Horowitz op een hoek in ‘down town’ New York City. Popa ging net een Franse bakkerij binnen maar maakte voor ons gelukkig wat tijd vrij. Sindsdien onderhouden wij regelmatig contact. Nu was hij zelfs zo vriendelijk om ons zijn nieuwe dubbele live cd’s toe te sturen. Ted Horowitz werd geboren in de Bronx en was de zoon van een snoepwinkel eigenaar. Op zijn 13e begon hij met drummen, maar niet veel later ontdekte hij de sound van The Rolling Stones. Dit was de inspiratiebon om ook gitaar te leren spelen. Ted werd dus vooral geïnspireerd door artiesten uit de jaren ‘60 zoals Jimi Hendrix, Eric Clapton en zelfs Sly & The Family Stone. Zijn grote doorbraak kwam er door het winnen van een nationale blues talenten wedstrijd dat gesponsord werd door KLON, een publiek radiostation in Long Beach, Californië. Inmiddels is hij reeds maar dan 25-jaar ‘on the road’, en heeft in die tijdspanne liefst evenveel albums geproduceerd. Zijn nieuwste schijfje ‘Big, Bad and Beautiful’ is het eerste live album in bijna tien jaar. De zevenentwintig nummers werden allen geregistreerd tijdens zijn ‘I’m Feeling Lucky’ tournee doorheen Frankrijk in maart 2015. Popa Chubby werd toen bijgestaan door Dave Keyes op keyboard, Francesco Beccaro op een Fender jazzbas en drummer Andrea Beccaro. Na een korte aankondiging van de ’master of ceromonies’ komt Chubby meteen onder stoom. In zijn alom gekende New Yorkse bluesrock stijl begeestert en bespeelt hij zijn fans. En die gaan door het dolle heen. Uit zijn album ‘The Hungry Years’, dat heruitgebracht werd in 2003, zijn ‘Working Class Blues’ en ‘Stoop Down Baby’ meteen rake bluesrock mokerslagen. Heel wat nummers vloeiden dan ook uit albums die werden geregistreerd tussen 1991 en 1996. Het rock getinte ’One Leg At A Time ’ knalt haast zoals ’I Don’t Want Nobody’. De moderne beat van ’Life Is A Beatdown’ wordt afgewisseld door de emotionele rockballade ’Same Old Blues’ en het jazz getinte ’Sweat’. In ‘Signed With Heartache’ kroont Popa zich tot meester slidegitarist. Van het funky ‘Rock Me Baby’ gaat het gezwind van ‘Blues Bearing Down’ naar de lopende wildebras akkoorden van ‘Chubbfatha Medley’ met daarin knappe en uitgesponnen solo’s in ‘Speak Softly Love’ en ‘Miserlou’. Deel twee opent met de knappe rockballade ‘Rock On Blues Man’, waar Keyes’ pianoschikkingen samen in zee gaan met Chubby’s overgoten gitaarriffs. Popa Chubby houdt zijn gitaarsnaren in bedwang tot hij de rocktunes van ‘Take Me Back To Amsterdam’ en Robert Johnson ‘Love In Vain’ op ons loslaat. In de rockboogie ‘Noise Making Love Machine’ spant hij de kroon met zijn slidegitaar. Als speciale en extra tractie is er een geïmproviseerde mini-set met enkele Rolling Stones klassiekers. Om af te sluiten met de wondermooie heavy instrumentale ballade ‘Somewhere Over The Rainbow’, een originele compositie van Harold Arlen. Wie nog nooit de kans kreeg om Popa Chubby live aan het werk te zien, krijgt hier alvast een voorsmaakje van zijn hemelse gitaarkunsten.
New York City bluesrock op zijn best!

Philip Verhaege (5)
If you've never got the chance to see Popa Chubby live, you'll get a taste of his heavenly guitar work here. New York City Blues rock at its best!
0 Opmerkingen

The Nelsen Adelard Band: Voodou By You

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. I Need Tonight With You
  2. Get In The Groove
  3. Mon Cheri
  4. May Just Have to Set You Free
  5. Voodou By You
  6. Boom
  7. Train Whistle Blues
  8. I’m Gone
  9. Down The Road I Go
Platenlabel
Blue Track Records

Labelnummer
BT80085

Distributie
Niet Gekend

Website Artiest
Nelsen Adelard


Nelsen Adelard is reeds professioneel muzikant sinds zijn 15de levensjaar. Hij verdiende zijn strepen door onophoudelijk te performen in juke-joints en tavernes rond en in het East Coast bluescircuit. Hij opende en speelde in het verleden met grootheden zoals Muddy Waters, James Cotton, Matt ‘Guitar’ Murphy en Pinetop Perkins. Sterk geïnspireerd door al deze legendes ontwikkelde hij een eigen melodische bluesstijl die zowel zijn stem, gitaar, piano als harmonica omvatten.
Nu mag Nelsen Adelard zijn zesde album promoten op het label Blue Track Records. Het album opent met de heavy gitaarriffs van ‘I Need Tonight With You’. Het strakke drumwerk van Phil Christman in het nummer ‘Get In The Groove’ brengt ons meteen in een zuidelijke stemmingsmoot. Nelsens zacht stemgeluid is zoals vaak een prima inleiding voor zijn harparrangementen, Mark Norris saxtunes en zijn pianotoetsen.
Nelsen staat met zijn harp ook in de spotlights in het zwoele en oplopende
‘Mon Cheri’. Het nummer ‘May Just Have to Set You Free’ is meteen ook een eerste bluesballade. De titeltrack is een kolfje naar de hand voor Nelsen’s gitaariffs.
De track ‘Boom’ draagt dan weer die ingenieuze mysterie met zich mee. Trommelgeroffel, harptunes en Nelsens stembanden zijn de enige hoofdbestanddelen voor dit nummer. In de akoestische songs ‘Train Whistle Blues’ en ‘I’m Gone’ gaan we met zijn allen even naar de Mississippi Delta. Het afsluitende ‘Down The Road I Go’ is een instrumentaal meesterstuk waar Nelsen nog eens zijn wangen vol blaast met zijn bluesharp. De diversiteit in ‘Voodou By You’ viert hoogtij.

Philip Verhaege (5)
The album is full of musical diversity... Great!
0 Opmerkingen

The Knickerbocker All-Stars: Go Back To The Blues

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. 36-22-36
  2. You Know That You Love Me
  3. Cadillac Baby
  4. Brand New Fool
  5. Something To Remember You By
  6. Take It Like A Man
  7. Hokin'
  8. Don't You Ever Get Tired Of Being Right?
  9. He Was A Friend Of Mine
  10. Go Back Home To The Blues
  11. Blockbuster Boogie
  12. Annie Get Your Thing On
  13. I Tried
Platenlabel
JP Cadillac Records

Labelnummer
JPS1002

Distributie
JP Cadillac Records

Promo-agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
The Knickerbocker All-Stars
Het gebeurt niet vrij vaak dat ik zelf een bluescd op de rooster leg maar aan deze kon ik niet voorbijgaan.
De echte bluesliefhebbers hoef ik niet uit te leggen waar de naam van de band vandaan komt. Maar toch even wat verklarende woorden.
The Knickerbocker Café is een bluesjoint in Westerly, Rhode Island die in de naweeën van de Amerikaanse droogleggingwet eigenlijk werd opgestart. Het werd een muziektempel die alleen maar uitstekende muziek weet te programmeren en daar houden ze zich ook de dag van vandaag aan. Met nationale en internationale acts wisten ze vrij vlug hun stempel op het Amerikaanse bluesplaatje te drukken. Het was daar dat Duke Robillard en Al Copley hun legendarische band Roomful of Blues boven het doopvont hielden. Dat was 1967. Vandaag de dag noemt het café nu het ‘Knickerbocker Music Center’, een vzw dat een partnerschap is aangegaan met de Rhode Island Philharmonic Orchestra & Music Center.
Vele van de muzikanten die de Knick hun ‘thuis’ noemen bundelden voor de tweede keer hun krachten en het eindproduct is een bluesschijf geworden om U tegen te zeggen.
Wie we op deze prachtige schijf weer aan ’t werk horen zijn Mark Texeira (drums), Monster Mike Welch (gitaar), Al Copley (piano), Brad Hallen (standup bass/elektrische basgitaar), Doug James (sax), Sax Gordon Beadle (sax), Rich Lataille (alto/tenor sax), Doc Chanonhouse (trompet), Al Basile (kornet) en Carl Querfurth (trombone).
Een meesterwerkje als dit is natuurlijk niet compleet zonder de schitterende inbreng van enkele vocalisten. Wat dacht je van Sugar Ray Norcia, Brian Templeton, Willie J. Laws en Al Basile die hier afwisselend de zangstemmen voor hun rekening nemen.
En moet hier eigenlijk nog iets aan toegevoegd worden? Eigenlijk niet, want de samenstelling van dit menu is zo voortreffelijk dat je daar helaas niet genoeg van gaat krijgen. We krijgen haast met ieder nummer de spreekwoordelijke kers op de taart.
Op dit tweede project van de Knickerbocker All-Stars (het eerste was ‘Open Mick At The Knick') horen we weer een keur van schitterende bluesstandards maar het is vooral de manier waarop deze nu worden gebracht dat een ander licht op deze release werpt.
Een leuke set vocalen, daar was o.m. Willie J. Laws verantwoordelijk voor in het swingende ‘You Know That You Love Me’, het meer ingetogen ‘Something To Remember You By’, de typische bluesstandard ‘He Was A Friend of Mine’ maar ook ‘I Tried’, waarop we weer volle gas gaan, zijn nummers die gewoonweg respect afdwingen. Dat Sugar Ray Norcia ook een man met een gezegende stem is wordt ons nog maar eens duidelijk gemaakt in ’36-22-36’ maar ook met het prachtige ‘Brand New Fool’ en het meer swingende ‘Take It Like A Man’ overtuigt Norcia ons weer van zijn kwaliteiten als zanger.
De muzikanten die hier voor de muzikale bijstand zorgen krijgen in ieder nummer meer dan voldoende de tijd om het geheel prachtig in te kleuren. Gitaarriedels, aangevuld met prachtige ondersteuning van menig koperblazers en knappe Hammondklanken, volgen elkaar op in ieder nummer maar gelukkig zijn deze mannen professioneel genoeg dat ze ervoor zorgden dat vervelende gitaaruitstapjes de ganse boel niet gingen verzieken. Dus korte maar krachtige gitaarsolo’s zijn hier op hun plaats.
Op ‘Cadillac Baby’, het titelnummer ‘Go Back To The Blues’, dat mij persoonlijk dan weer een big band gevoel gaf, en waarin Welch laat horen toch een sterk gitarist te zijn en ‘Annie Get Your Thing On’ krijgt Brian Templeton de eer om de zangpartijen in te kleuren.
Conclusie: dit schijfje is weer zo apart geval waarin duidelijk wordt gemaakt dat krachten bundelen tot een superieur muzikaal niveau kan leiden. Ieder nummer op deze release is een song die je niet snel zult vergeten. Of het nu om swing, jump of boogie woogie chansons gaat, je kan van deze nummers echt niet genoeg krijgen, dat wordt ons meer dan overduidelijk gemaakt. En we kunnen hier niet spreken over hoogtepunten omdat het ganse album gewoonweg één groot hoogtepunt is.
Dit fantastische schijfje werd opgedragen aan meesterpianist David Maxwell die ooit nog deel uitmaakte van deze schitterende line-up.
Als producent werd niemand minder dan producer Jack Gauthier (John Hammond, Eddie Clearwater, Duke Robillard,…) uitgenodigd om het gehele project weer fijn aan elkaar te rijgen.
Wie ooit de staat Rhode Island zou bezoeken mag zeker niet vergeten om in Westerly een stop te maken voor een bezoek aan deze legendarische club. Hierbij de link naar hun website: The Knickerbocker Café.
Misschien kun je een leuke avond zoals de ‘Open Mike At The Knick’ bijwonen. Zeker de moeite waard om daar even te stoppen.

Line-up:
The Knickerbocker All-Stars
  • Mark Teixeira (drums)
  • Brad Hallen (bass)
  • Al Copley (piano)
  • Monster Mike Welch (gitaar)
  • Doug James (bariton & tenor sax)
  • Rich Lataille (alto & tenor sax)
  • Doc Chanonhouse (trompet)
  • Al Basile (cornet, vocals)
  • Carl Querfurth (trombone)
  • Sugar Ray Norcia (vocals)
  • Brian Templeton (vocals)
  • Willie J Laws (vocals)
Producer: Jack Gauthier
Executive producer: John Sheerar
Musical director: Al Basile

Alfons Maes (5)
Conclusion: When several awesome musicians joining forces, what will you get then? A disc full of cherished songs. Songs you will not easily forget. Whether it is swing, jump, west coast or Chicago blues, you can't get enough of this wonderful music. And we can't speak about highlights here because the whole album is simply one big highlight. And this without any doubt.
This fantastic disc was dedicated to master piano player David Maxwell who once was part of this wonderful line-up.
Jack Gauthier (John Hammond, Eddie Clearwater, Duke Robillard, ...) proves again that he was the right man to produce this fantastic album.
If you ever might visit the state of Rhode Island, USA, don't forget to make a stop in Westerly to visit this legendary club. Here is the link to their website: The Knickerbocker Cafe.
0 Opmerkingen

James Warren: Honest Man

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Gone Mad
  2. Lonely
  3. Gravel
  4. World War
  5. Wrecking Me
  6. Honest Man
Platenlabel
Eigen Beheer

Labelnummer
707541863490

Distributie
CD Baby

Website Artiest
James Warren
Singer-songwriter James Warren uit Minnesota brengt een eclectische mengeling van Americana, folk en alt country. Hij werd al 3 maal genomineerd voor “Best Original Artist” in centraal Minnesota. James groeide daar op in een klein stadje en heeft zich steeds met muziek omringd. Zijn nieuwe EP werd opgenomen in de High Lonesome Studio in Joshua, CA met producer Chris Unck. De muziek is rockende alt country met ‘Gone Mad’ als stampende opener. Daarna is ‘Lonely’ een melancholische ballade, waarna ‘Gravel’ weer drijft op een sterk ritme. Dat geldt ook voor ‘World War’, gevolgd door de ballade ‘Wrecking Me’. De rustige titeltrack sluit af. James Warren is duidelijk niet aan zijn proefstuk toe, en deze EP zal liefhebbers van country en Americana zeker bevallen.

Patrick Van de Wiele (3)
This EP will appeal to lovers of country and Americana.
0 Opmerkingen

Brad Vickers & His Vestapolitans: That’s What They Say

1/11/2015

0 Opmerkingen

 
Picture
DETAIL ALBUM

Tracks:
  1. Seminole Blues
  2. Don’t You Love Your Daddy No More?
  3. If You Leave Me Now
  4. Everything About You Is Blue
  5. Another Lonesome Road
  6. That’s What They Say
  7. Mountain Sparrow
  8. Fightin’
  9. Don’t You Change A Thing
  10. Wishing Well
  11. Mama’s Cookin’
  12. Twenty-First Century Rag
  13. The Secret
  14. Having A Ball
  15. In For A Penny
Platenlabel
ManHatTone Records

Labelnummer
ManHatTone 1090

Distributie
ManHatTone

Promo-agent
Frank Roszak Promo

Website Artiest
Brad Vickers
Brad Vickers is afkomstig van Pine Barrens, Long Island West End nabij New York. Hij leerde de stiel door te musiceren met Jimmy Rodgers, Hubert Sumlin,
Bo Diddley, Chuck Berry, Odetta, Sleepy LaBeef, Rosco Gordon. Met Pinetop Perkins had Brad zelfs twee Grammy genomineerde albums (‘Born In The Delta’ en ‘Ladies Man’). Het nieuwe album van Brad Vickers ‘That’s What They Say’ is het vijfde op rij en is alweer een gezellige mix van blues en rootsmuziek met ernstige wendingen naar hillcountry, ragtime, skiffle en Americana. Voor de vijftien nummers werd opnieuw samengewerkt met producer en multi-instrumentalist Dave Gross. Vickers opent met de rockin’ boogie ‘Seminole Blues’ van Tampa Red, om al snel te vervolgen met Leadbelly’s ‘Don’t You Love Your Daddy No More?’. Het viool gestemde ‘If You Leave Me Now’ vindt een sterke opvolging met de ragtime sound van ‘Everything About You Is Blue’. Het duet ‘Another Lonesome Road’ tussen Brad en bassist Margey Peters kreeg een hoog rockgehalte aangemeten. En dat doet Brad nog eens vetjes over met zijn akoestische rock gitaartunes in ‘That’s What They Say’. De track ‘Moutain Sparrow’ is op zijn beurt een leuke countrysong. Peters is terug met haar viool en deze komt hand in hand met Dave Gross banjo en mandolinetunes. Het nummer ‘Fightin’’ is met zijn handgeklap en sublieme zangpartijen meteen ook hemelse gospel. Het amper 44 seconden durende ‘Wishing Well’ komt aardig in de buurt van de Ierse landelijke sound. In ‘Mama’s Cookin’’ neemt Peters de zanglijnen voor haar rekening. Na het hele huismenu te hebben opgesomd komt de countrysound nog eens om de hoek loeren met ‘Twenty-first Century Rag’. Van de opwindende boogie ‘Having A Ball’ gaat het gezwind naar het weemoedige ‘In For A Penny’. Gina Sicilia komt het duo Peters-Santelli vocaal versterken terwijl Brad zijn bottleneck gitaar langzaam in de mandoline tunes van Gross laat glijden. Brad Vickers laat alweer de diversiteit hoogtij vieren op zijn  nieuw meesterwerkje.

Philip Verhaege (4)
Brad Vickers leaves again the diversity reign supreme on his new masterpiece.
0 Opmerkingen
Volgende>>

    Archives

    Maart 2026
    Februari 2026
    Januari 2026
    December 2025
    November 2025
    Oktober 2025
    September 2025
    Augustus 2025
    Juli 2025
    Juni 2025
    Mei 2025
    April 2025
    Maart 2025
    Februari 2025
    Januari 2025
    December 2024
    November 2024
    Oktober 2024
    September 2024
    Augustus 2024
    Juli 2024
    Juni 2024
    Mei 2024
    April 2024
    Maart 2024
    Februari 2024
    Januari 2024
    December 2023
    November 2023
    Oktober 2023
    September 2023
    Augustus 2023
    Juli 2023
    Juni 2023
    Mei 2023
    April 2023
    Maart 2023
    Februari 2023
    Januari 2023
    December 2022
    November 2022
    Oktober 2022
    September 2022
    Augustus 2022
    Juli 2022
    Juni 2022
    Mei 2022
    April 2022
    Maart 2022
    Februari 2022
    Januari 2022
    December 2021
    November 2021
    Oktober 2021
    September 2021
    Augustus 2021
    Juli 2021
    Juni 2021
    Mei 2021
    April 2021
    Maart 2021
    Februari 2021
    Januari 2021
    December 2020
    November 2020
    Oktober 2020
    September 2020
    Augustus 2020
    Juli 2020
    Juni 2020
    Mei 2020
    April 2020
    Maart 2020
    Februari 2020
    Januari 2020
    December 2019
    November 2019
    Oktober 2019
    September 2019
    Augustus 2019
    Juli 2019
    Juni 2019
    Mei 2019
    April 2019
    Maart 2019
    Februari 2019
    Januari 2019
    December 2018
    November 2018
    Oktober 2018
    September 2018
    Augustus 2018
    Juli 2018
    Juni 2018
    Mei 2018
    April 2018
    Maart 2018
    Februari 2018
    Januari 2018
    December 2017
    November 2017
    Oktober 2017
    September 2017
    Augustus 2017
    Juli 2017
    Juni 2017
    Mei 2017
    April 2017
    Maart 2017
    Februari 2017
    Januari 2017
    December 2016
    November 2016
    Oktober 2016
    September 2016
    Augustus 2016
    Juli 2016
    Juni 2016
    Mei 2016
    April 2016
    Maart 2016
    Februari 2016
    Januari 2016
    December 2015
    November 2015
    Oktober 2015
    September 2015
    Augustus 2015
    Juli 2015
    Juni 2015
    Mei 2015
    April 2015
    Maart 2015
    Februari 2015
    Januari 2015
    December 2014
    November 2014
    Oktober 2014
    September 2014
    Augustus 2014
    Juli 2014
    Juni 2014
    Mei 2014
    April 2014


    Categories

    Alles
    ?
    50's Ballades
    70's Rock
    80’s En 90’s Rock
    80’s En 90’s Rock
    80's Pop
    A-capella
    Acid Folk
    Acid Jazz
    Acid Rock
    Acoustic Blues
    Acoustic Folk
    Acoustic Guitar
    African Blues
    Afro
    Afro Beat
    Afrobilly
    Afro Blues
    Afro-Colombiaans
    Afro Funk
    Afrojazz
    Afro Rock
    Akoestisch
    Akoestische Folk
    Alt. Country
    Alternatieve Pop
    Alternative
    Alternative Folk
    Alternative Pop
    Alternative Rock
    Alternative Softrock
    Ambient
    Ambiente Jazz
    Americana
    Americana & Blues
    American Cowboy Music
    American Desert Music
    American Folk
    American Rock
    American Roots
    American Standards
    Amusement Music
    Arabic Jazz
    Artificial World Music
    Art Pop
    Art Rock
    Astral Dub
    Atmospheric Music
    Avant Garde
    Avant-garde
    Avant Garde Folk
    Avant Garde Jazz
    Avant-garde Jazz
    Aziatische Fusion
    Balkan
    Baroque Folk
    Beat
    Beatpop
    Bebop
    Belgische Hiphop
    Big Band
    Big Band Music
    Blanke Soul
    Blue Eyed Soul
    Bluegrass
    Blues
    Blues & Jazz
    Blues & Pop
    Blues Rock
    Blues Rock & Country Soul
    Boogie
    Boogie Punk
    Boogie Woogie
    Bop
    Bop ’n Roll.
    Boppin' Blues
    Bossa Jazz
    Bossa Nova
    Brasband Muziek
    Brazilectro
    Braziliaans
    Braziliaanse Jazz
    Brit Pop
    Cabaret
    Cajun
    Calypso
    Cash Tribute
    Celtic Folk
    Celtic Music
    Chanson
    Chicano Rock
    Chillout
    Christmas
    Christmas Music
    Christmas Rock & Roll
    Christmas Songs
    Cinematic
    Cinématic
    Classic
    Classic Progrock
    Classic Rock
    Classic Symphonic Rock
    Club Music
    Coldwave
    Comedy
    Comtemporary Jazz
    Contamporary Folk
    Contamporary Irish Folk
    Contemporary Blues
    Contemporary Country
    Contemporary Folk
    Contemporary Jazz
    Contemporary Pop
    Contemporary R&B
    Contemporary Rock
    Cool Jazz
    Counrry
    Country
    Country Blues
    Country Folk
    Country Jazz
    Country Noir
    Country Pop
    Country Rock
    Countryrock
    Countryrockabilly
    Country Soul
    Country & Western
    Cowpunk
    Crooner
    Crooners
    Crosover World Music
    Crossover
    Crossover Jazz
    Cumbia Beat
    Dance
    Dark Electronics
    Dark Wave
    Deep Funk
    Dessert Blues
    Deutsch-Rock
    Dialectische Rock
    Disco
    Dixieland
    Dixiemusic
    DIY
    Doo Wop
    Doo-wop
    Droompop
    Dub
    Dubstep
    Duitse Rock 'n Roll
    Early Rock 'n Roll
    Easy Listening
    Electro
    Electro African Folk
    Electro Jazz
    Electronica
    Electronic Chill-out
    Electronic Cinématic Pop
    Electronic Etnic World
    Electronic Music
    Electronic Pop
    Electro Pop
    Electro Punk
    Electrorock
    Elektronisch
    Elektro-swing
    Eperimental Music
    Ethno
    Exotica
    Experimental Jazz
    Experimental Music
    Experimentele Chanson
    Fifties Pop
    Fiftys Rock & Roll
    FILM MUSIC
    Filmmuziek
    Flamenco
    Folk
    Folk/Americana
    Folk Blues
    Folk Pop
    Folkpop
    Folkpoptronica
    Folk Rock
    Folky Pop
    Franse Chanson
    Franse Chanson/singer Songwriter
    Franse Chanson/singer-songwriter
    Free Jazz
    Free Jazz
    Funk
    Funk & Soul
    Funky Blues
    Fusion
    Fusion Rock
    Fuzrock
    Garage Psych
    Garage Punk
    Garage Rock
    Gesproken Woord
    Glamrock
    Gospel
    Gospel Jazz
    Gothic
    Griekse Folk
    Grunge
    Guitar Music
    Gurls: Run Boy Run
    Gypsy
    Gypsybilly
    Gypsy Folkfolly
    Gypsy Jazz
    Hardcore Rap
    Hard Rock
    Hard Rock Blues
    Heavy Rock
    Hedendaagse Kleinkunst
    Highlife
    Hillbilly
    Hillbilly Rootsblues
    Hip Hop
    Honkabilly Blues
    Honky Tonk
    House
    House & Chill Out
    House & Chill-out
    House & Lounge
    Indie Folk
    Indie Pop
    Indie R&B
    Indie Rock
    Industrial
    Industrial Pop
    Instrumental
    Instrumentale Jazz
    Instrumental Folk
    Instrumental Surf
    Irish Folk
    Jazz
    Jazz Funk
    Jazzfunk
    Jazz Fusion
    Jazz Rock
    Jazzrock
    Jazz & Soul
    Jazz/Soul/Rock
    Jazzy Blues
    Jazzy Dub
    Jazzy Pop
    Jiddisch Blues
    Jive
    Jugband
    Jump
    Jump Blues
    Kazz
    Keltische Folk
    Kerstmis
    Kinderliedjes
    Klassiek
    Klassiek/jazz
    Kleinkunst
    Krautrock
    Latin
    Latin American Rock
    Latin Jazz
    Latin Pop
    Latin-soul
    Levenslied
    Licht Klassieke Pop
    Listening Songs
    Lo Fi Pop
    Lo-fi Pop
    Lounge
    Lounge & Chill-out
    Mathrock
    Medieval Rock
    Minimalistische Pop
    Mod
    Modern Country
    Modern Folk
    Modern Jazz
    Motown
    Musical Storytelling
    Nederlandstalig
    Nederlandtalige Blues
    Neo Funk
    Neoklassiek
    Neo Progrock
    Neo-Progrock
    Neo Soul
    New Age
    New Age & Solo Piano
    New Country
    New Orleans
    New Orleans R&B
    New Soul
    New Wave
    Noise
    Nordic Folk
    Northern Soul
    Nuevo Flamenco
    Nu Jazz
    Nu-Jazz
    Oldies
    Old School Country
    Old School Psychobilly
    Old School Rhythm And Blues
    Old School Soul
    Old Time Fiddle Music
    Opera
    Outlaw Country
    Percussion
    Philly Soul
    Piano Music
    Piano Solo
    Poetic Pop
    Poëzie
    Pop
    Popcorn
    Pop’n’Trad
    Pop Punk
    Poprock
    Post Industrial
    Post Jazz
    Post Punk
    Post Rock
    Post Soul
    Power Blues
    Power Pop
    Power Rock
    Presley Ballades
    Prog
    Prog Folk
    Prog Metal
    Progressieve Muziek
    Progressive Jazz
    Progressive Pop
    Progressive Rock
    Prog Rock
    Protest Songs
    Psychadilic Electro
    Psychedelic
    Psychedelic Rock
    Psychobilly
    Psych Rock
    Psych-Rock
    Punk
    Punk-a-billy
    Punk Rock
    Punkrock
    RaB
    Radio Play
    Ragtime
    Rap
    R & B
    R&B
    Rebekah Eden
    Reggae
    Retro Pop
    Rhythm And Blues
    Rhythm & Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Rhythm ‘n’ Blues
    Riock
    Roch Lockyer: When Frank Met Django
    Rock
    Rockabilly
    Rock And Roll
    Rocking Southern Soul
    Rockin' Soul
    Rock 'n Roll
    Rock Opera
    Rock & Roll
    Roots
    Rootspop
    Roots Rock
    Rootsrock/bluesrock
    Rustieke Rockabilly
    Sacrale Muziek
    Samba Jazz
    Scandicana
    Seventies West Coast Pop
    Shuffles
    Singer Songwriter
    Singer-songwriter
    Sixties Beat
    Sixties Girls
    Sixties Pop
    Sixties Sound
    Ska
    Skiffle
    Smooth Jazz
    Smooth Soul
    Soft Pop
    Soft Rock
    Solo Piano
    Soul
    Soul & Blues
    Soul & Blues
    Soul Blues
    Soulful House
    Soul & Funk
    Soul & Jazz
    Soul Jazz
    Souljazz
    Soul Pop
    Soulrock
    Soundtracks
    Southern Folkrock
    Southern R&B
    Southern Rock
    Southern Soul
    Space Rock
    Spaghetti Rock
    Spoken Word
    Spych Rock
    Stoner
    Stories
    String Pop
    Sunshine Pop
    Surf
    Surf Punk
    Swamp
    Swamp Blues
    Swanabilly
    Swing
    Swingende Rhythm & Blues
    Swingende Rock
    Swing Jazz
    Symphonic Pop
    Symphonic Rock
    Synthesizer
    Synth Pop
    Synth-Pop
    Synth Prog
    Synth Rock
    Synth Wave
    Tango
    Taraab
    Techno
    Texas Country
    Texas Honky Tonk
    Tex Mex
    Tex-Mex
    Traditional
    Traditional Country
    Traditional Folk
    Trance
    Tribal
    Triphop
    Tropische Funk
    Twist
    Uke-Billy
    Underground
    Urban Folk
    Urban Jazz
    Urban Pop
    Vaudeville
    Vietnamese Folk
    Vintage Country
    Vintage Jazz
    Vocals
    Voodoo Blues
    Wereldmuziek
    West Coast Blues
    West Coast Pop
    West Coast Rock
    Western Swing
    Witch House Electronics
    Woestijn Blues
    World Bluesrock
    World Country
    World Mus
    World Music
    Worldmusic
    World Pop
    Yacht Soul
    Zydeco



​​A WOODLAND HILLCREST PROMOTION PRODUCTION  I  KEYS AND CHORDS 2001 - 2026

  • HOME
  • MUSIC NEWS
  • ALL CONCERT REPORTS
  • CD REVIEWS 2026
  • VINYL REVIEWS 2025
  • BOOK REVIEWS
  • INTERVIEWS / ARTICLES
  • COMING EVENTS
  • CONTACT PAGE
  • DISCLAIMER / COPYRIGHT POLICY